आ कलशेषु धावति पवित्रे परि षिच्यते । उक्थैर्यज्ञेषु वर्धते
तो कलशांमध्ये धावतो, शुद्ध करणाऱ्याभोवती ओतला जातो, यज्ञातील स्तोत्रांनी वाढतो.
अति त्री सोम रोचना रोहन्न भ्राजसे दिवम् । इष्णन्सूर्यं न चोदयः
सोम्या, तू तीन तेजस्वी लोकांनाही ओलांडतोस, वर चढून आकाशात चमकतोस; इच्छा करून सूर्यालाही पुढे नेतोस.
अभि विप्रा अनूषत मूर्धन्यज्ञस्य कारवः । दधानाश्चक्षसि प्रियम्
ज्ञानी ऋषींनी, यज्ञाच्या शिखरावर असणाऱ्या कर्त्यांनी, तुझ्या आवडीच्या गोष्टी तुझ्या नजरेसमोर ठेवून गाणे गायले.
तमु त्वा वाजिनं नरो धीभिर्विप्रा अवस्यवः । मृजन्ति देवतातये
हे सामर्थ्यशाली सोम्या, मदतीसाठी इच्छिणारे ज्ञानी पुरुष, देवतेसाठी, आपल्या विचारांनी तुला स्वच्छ करतात.
मधोर्धारामनु क्षर तीव्रः सधस्थमासदः । चारुरृताय पीतये
मधुर धारांनी, तीव्रपणे, स्थिर जागी वाहू दे; सत्यासाठी सुंदर आणि पिण्यासाठी योग्य.
परि सुवानो गिरिष्ठाः पवित्रे सोमो अक्षाः । मदेषु सर्वधा असि
पिळलेला सोम, पर्वतशिखरांभोवती शुद्ध करणाऱ्यातून वाहतो; तू सर्व आनंदांमध्ये आहेस.
त्वं विप्रस्त्वं कविर्मधु प्र जातमन्धसः । मदेषु सर्वधा असि
तू ज्ञानी आहेस, तू कवी आहेस, मधुर आहेस, आनंददायक रसातून जन्मलेला; तू सर्व आनंदांमध्ये आहेस.
तव विश्वे सजोषसो देवासः पीतिमाशत । मदेषु सर्वधा असि
सर्व देवांनी एकत्र येऊन तुझे पान करण्याची इच्छा केली; तू सर्व आनंदांमध्ये आहेस.
आ यो विश्वानि वार्या वसूनि हस्तयोर्दधे । मदेषु सर्वधा असि
ज्याने सर्व इच्छित धन आपल्या हातात ठेवले; तू सर्व आनंदांमध्ये आहेस.
य इमे रोदसी मही सं मातरेव दोहते । मदेषु सर्वधा असि
जो या विशाल पृथ्वी आणि आकाशाला आईसारखा एकत्र दुध काढतो; तू सर्व आनंदांमध्ये आहेस.
परि यो रोदसी उभे सद्यो वाजेभिरर्षति । मदेषु सर्वधा असि
जो पृथ्वी आणि आकाश या दोन्हीमध्ये वेगाने बक्षिसांसह फिरतो; तू सर्व आनंदांमध्ये आहेस.
स शुष्मी कलशेष्वा पुनानो अचिक्रदत् । मदेषु सर्वधा असि
तो सामर्थ्यशाली, कलशांमध्ये शुद्ध झालेला, मोठ्याने गर्जना करतो; तू सर्व आनंदांमध्ये आहेस.
यत्सोम चित्रमुक्थ्यं दिव्यं पार्थिवं वसु । तन्नः पुनान आ भर
हे सोम्या, जे काही सुंदर स्तोत्र, दैवी किंवा पृथ्वीवरील धन आहे, ते शुद्ध करून आम्हाला दे.
युवं हि स्थः स्वर्पती इन्द्रश्च सोम गोपती । ईशाना पिप्यतं धियः
तुम्ही दोघेच प्रकाशाचे स्वामी आहात, इंद्र आणि सोम, गोधनाचे रक्षक; मालक म्हणून आमच्या बुद्धीला पोषण द्या.
वृषा पुनान आयुषु स्तनयन्नधि बर्हिषि । हरिः सन्योनिमासदत्
तो वृषभ, शुद्ध होऊन, जीवनात गर्जना करतो, कुशावर बसतो; पिंगट रंगाचा आपल्या स्थानाजवळ येतो.
अवावशन्त धीतयो वृषभस्याधि रेतसि । सूनोर्वत्सस्य मातरः
वृषभाच्या बीजामध्ये, वत्साच्या आई असलेल्या विचारांनी हालचाल केली.
कुविद्वृषण्यन्तीभ्यः पुनानो गर्भमादधत् । याः शुक्रं दुहते पयः
कदाचित शुद्ध झालेल्याने, वृषणांमध्ये गर्भ ठेवला, ज्या तेजस्वी दूध देतात.
उप शिक्षापतस्थुषो भियसमा धेहि शत्रुषु । पवमान विदा रयिम्
शिकलेले आणि स्थिर असलेले, शत्रूंमध्ये भीती निर्माण करा; हे शुद्ध झालेल्या, आम्हाला संपत्ती दे.
नि शत्रोः सोम वृष्ण्यं नि शुष्मं नि वयस्तिर । दूरे वा सतो अन्ति वा
सोमदेवा, शत्रूचं बळ, ताकद आणि आयुष्य तू दूर कर, तो जवळ असो वा दूर.
प्र कविर्देववीतयेऽव्यो वारेभिरर्षति । साह्वान्विश्वा अभि स्पृधः
प्रेरित ऋषी देवांच्या कृपेसाठी अडथळ्यांशिवाय आपल्या धारांनी वाहतो, सर्व स्पर्धकांना सामोरा जातो.
स हि ष्मा जरितृभ्य आ वाजं गोमन्तमिन्वति । पवमानः सहस्रिणम्
कारण पवित्र सोमदेव गायकांना गायींनी भरलेलं, हजारो पटीने वाढणारं धन देतो.
परि विश्वानि चेतसा मृशसे पवसे मती । स नः सोम श्रवो विदः
पवित्र होताना, तू आपल्या बुध्दीने सर्व गोष्टी तपासतोस; सोमदेवा, आम्हाला कीर्ती दे.
अभ्यर्ष बृहद्यशो मघवद्भ्यो ध्रुवं रयिम् । इषं स्तोतृभ्य आ भर
महान यशाने वाह, दानशूरांना स्थिर संपत्ती दे आणि गायकांना पोषण दे.
त्वं राजेव सुव्रतो गिरः सोमा विवेशिथ । पुनानो वह्ने अद्भुत
सुव्रत सोमदेवा, तू राजासारखा गाण्यांमध्ये प्रवेश करतोस; पवित्र करणारा, अद्भुत अग्नी आहेस.
स वह्निरप्सु दुष्टरो मृज्यमानो गभस्त्योः । सोमश्चमूषु सीदति
तो अग्नी, पाण्यात जिंकता न येणारा, हातांमध्ये शुद्ध होताना, सोमदेव पात्रात स्थिर होतो.
क्रीळुर्मखो न मंहयुः पवित्रं सोम गच्छसि । दधत्स्तोत्रे सुवीर्यम्
महोत्सवात आनंद घेणाऱ्यासारखा, सोमदेवा, तू गाळणीत पोहोचतोस आणि स्तोत्राला वीरशक्ती देतोस.
एते धावन्तीन्दवः सोमा इन्द्राय घृष्वयः । मत्सरासः स्वर्विदः
हे वेगवान सोमरस, इंद्रासाठी उत्सुक, तेजाने भरलेले, प्रकाश जाणणारे, पुढे धावतात.
प्रवृण्वन्तो अभियुजः सुष्वये वरिवोविदः । स्वयं स्तोत्रे वयस्कृतः
स्वतःची निवड करून, शत्रूंवर मात करून, विश्रांतीचा मार्ग जाणून, ते स्वतः स्तोत्रासाठी बळ निर्माण करतात.
वृथा क्रीळन्त इन्दवः सधस्थमभ्येकमित् । सिन्धोरूर्मा व्यक्षरन्
त्या थेंबांनी व्यर्थ खेळ केला, एकत्र येऊन आसनावर बसले; त्यांनी नदीतून लाटा सोडल्या.
एते विश्वानि वार्या पवमानास आशत । हिता न सप्तयो रथे
हे पवित्र करणारे सर्व इच्छित वस्तू शोधतात, जणू रथावर जुंपलेले घोडे.