प्र वाचमिन्दुरिष्यति समुद्रस्याधि विष्टपि । जिन्वन्कोशं मधुश्चुतम्
इंदू समुद्राच्या शिखरावरून वाणी सोडतो, मध गळणारे भांडे हलवतो.
नित्यस्तोत्रो वनस्पतिर्धीनामन्तः सबर्दुघः । हिन्वानो मानुषा युगा
सदैव स्तुती मिळणारा तो वृक्ष, आतून दूधाने भरलेला, माणसांच्या पिढ्यांसाठी ओघळतो.
अभि प्रिया दिवस्पदा सोमो हिन्वानो अर्षति । विप्रस्य धारया कविः
सोम, ओतू लागलेला, आकाशातील प्रिय आसनाकडे धावतो, ऋषीच्या बुद्धीने कवी आहे.
आ पवमान धारय रयिं सहस्रवर्चसम् । अस्मे इन्दो स्वाभुवम्
हे पवित्र करणाऱ्या, आम्हाला हजारो तेजाने युक्त असा धन दे, हे इंदू, आमचे स्वतःचे.
सोमः पुनानो अर्षति सहस्रधारो अत्यविः । वायोरिन्द्रस्य निष्कृतम्
शुद्ध होत असलेला सोम हजारो धारांनी, अपराजित आणि बलवान असा, वायू आणि इंद्रासाठी वहातो.
पवमानमवस्यवो विप्रमभि प्र गायत । सुष्वाणं देववीतये
गायकांनो, देवांची कृपा मिळवण्यासाठी दाबलेला, प्रेरणादायक आणि शुद्ध सोम याचे स्तुती करा.
पवन्ते वाजसातये सोमाः सहस्रपाजसः । गृणाना देववीतये
हजारो सामर्थ्यांनी युक्त असे सोम, देवांची कृपा मिळवण्यासाठी, स्तुती होत शुद्ध होतात.
उत नो वाजसातये पवस्व बृहतीरिषः । द्युमदिन्दो सुवीर्यम्
बल मिळवण्यासाठी, ओ तेजस्वी इंदु, आमच्यासाठी मोठे धन आणि उज्ज्वल शौर्य शुद्ध कर.
ते नः सहस्रिणं रयिं पवन्तामा सुवीर्यम् । सुवाना देवास इन्दवः
दबलेले देवरूप इंदु आमच्यासाठी हजारो पटीने धन आणि तेजस्वी शौर्य शुद्ध करो.
अत्या हियाना न हेतृभिरसृग्रं वाजसातये । वि वारमव्यमाशवः
रथवानांनी चालवलेल्या वेगवान घोड्यांसारखे, ते कोणतीही अडथळा न मानता, बल मिळवण्यासाठी पुढे धावतात.
वाश्रा अर्षन्तीन्दवोऽभि वत्सं न धेनवः । दधन्विरे गभस्त्योः
बलशाली आणि वाहणारे इंदु, जशा गायी वासराकडे जातात तशा, हातात स्थिरावतात.
जुष्ट इन्द्राय मत्सरः पवमान कनिक्रदत् । विश्वा अप द्विषो जहि
प्रिय, आनंददायक, गडगडणारा शुद्ध सोम इंद्राला आवडतो; सर्व शत्रूंना नष्ट कर.
अपघ्नन्तो अराव्णः पवमानाः स्वर्दृशः । योनावृतस्य सीदत
सूर्यासारखे तेजस्वी शुद्ध सोम शत्रूंना दूर करतात; ते दाबण्याच्या दगडाच्या कुशीत बसतात.
परि प्रासिष्यदत्कविः सिन्धोरूर्मावधि श्रितः । कारं बिभ्रत्पुरुस्पृहम्
तो ऋषी, नदीच्या लाटेवर विसावून, सर्वांना हवे असलेले कार्य सांभाळत, स्वतःला पसरवतो.
गिरा यदी सबन्धवः पञ्च व्राता अपस्यवः । परिष्कृण्वन्ति धर्णसिम्
जेव्हा पाच कुळे, आपापल्या नातलगांसह, आपापल्या आवाजाने दाबण्याचा दगड शुद्ध करतात.
आदस्य शुष्मिणो रसे विश्वे देवा अमत्सत । यदी गोभिर्वसायते
या सामर्थ्यवान रसावर सर्व देव आनंदित होतात, जेव्हा तो गायींनी वेष्टित असतो.
निरिणानो वि धावति जहच्छर्याणि तान्वा । अत्रा सं जिघ्नते युजा
दाबून काढलेला तो, आपली आच्छादने टाकून, पुढे धावतो; येथे तो आपल्या जोडीदाराशी एकत्र होतो.
नप्तीभिर्यो विवस्वतः शुभ्रो न मामृजे युवा । गाः कृण्वानो न निर्णिजम्
तो, विवस्वतचा तरुण, उजळ वंशजासारखा, आपल्या नातलगांसह स्वतःला शुद्ध करतो, गायींना गाळातून नेताना.
अति श्रिती तिरश्चता गव्या जिगात्यण्व्या । वग्नुमियर्ति यं विदे
तो अडथळे ओलांडून, अरुंद वाटेने, गायींचे धन मिळवण्यासाठी, त्याला ओळखणाऱ्याला जागृत करतो.
अभि क्षिपः समग्मत मर्जयन्तीरिषस्पतिम् । पृष्ठा गृभ्णत वाजिनः
प्रवाह एकत्र येऊन, पोषणाच्या अधिपतीला शुद्ध करतात; वेगवान त्याच्या पाठीवर पकड घेतात.
परि दिव्यानि मर्मृशद्विश्वानि सोम पार्थिवा । वसूनि याह्यस्मयुः
सोम, तू स्वर्गातील आणि पृथ्वीवरील सर्व संपत्ती स्पर्श केली आहेस; येथे असलेल्या धनाकडे ये.
एष धिया यात्यण्व्या शूरो रथेभिराशुभिः । गच्छन्निन्द्रस्य निष्कृतम्
हा बुद्धिमान आणि सूक्ष्म, वेगवान रथांवरून, इंद्राच्या अर्पणासाठी पुढे जातो.
एष पुरू धियायते बृहते देवतातये । यत्रामृतास आसते
हा अनेकांच्या भक्तीने, मोठ्या देवतेसाठी, जिथे अमर लोक राहतात, तिथे गौरविला जातो.
एष हितो वि नीयतेऽन्तः शुभ्रावता पथा । यदी तुञ्जन्ति भूर्णयः
हा मार्गावर सोडला की तेजस्वी वाटेने पुढे जातो, जेव्हा दगड त्याला पुढे ढकलतात.
एष शृङ्गाणि दोधुवच्छिशीते यूथ्यो वृषा । नृम्णा दधान ओजसा
हा आपल्या शिंगांना हलवतो, कळपातील तरुण वृषा, बळ आणि सामर्थ्य घेऊन पुढे जातो.
एष रुक्मिभिरीयते वाजी शुभ्रेभिरंशुभिः । पतिः सिन्धूनां भवन्
हा सोन्याच्या अलंकारांनी सजून, तेजस्वी किरणांनी युक्त होऊन, नद्यांचा स्वामी होतो.
एष वसूनि पिब्दना परुषा ययिवाँ अति । अव शादेषु गच्छति
हा धनाचा आस्वाद घेत, कठीण जागा ओलांडतो आणि पात्रांमध्ये उतरतो.
एतं मृजन्ति मर्ज्यमुप द्रोणेष्वायवः । प्रचक्राणं महीरिषः
हा शुद्ध होण्यासाठी, धान्ये पात्रात धुतात, मोठ्या सामर्थ्याने तो फिरतो.
एतमु त्यं दश क्षिपो मृजन्ति सप्त धीतयः । स्वायुधं मदिन्तमम्
हा, दहा बोटांनी आणि सात विचारांनी शुद्ध केला जातो, स्वतःच्या सामर्थ्याने अत्यंत मद्यपानकारक असतो.
प्र ते सोतार ओण्यो रसं मदाय घृष्वये । सर्गो न तक्त्येतशः
कुशल दाबणाऱ्यांनी तुझ्या आनंदासाठी रस ओतला, तो प्रवाहासारखा वेगाने वाहतो.