यस्तुभ्यं दाशाद्यो वा ते शिक्षात्तस्मै चिकित्वान्रयिं दयस्व
जो तुला सेवा करतो किंवा ज्याला तू शिकवतोस, त्याला, हे ज्ञानी, संपत्ती दे.
होता निषत्तो मनोरपत्ये स चिन्न्वासां पती रयीणाम्
मनुच्या वंशात बसलेला होतार, तोच खरं तर घरांचा आणि संपत्तीचा स्वामी आहे.
इच्छन्त रेतो मिथस्तनूषु सं जानत स्वैर्दक्षैरमूराः
आपल्या शरीरात बीजाची इच्छा ठेवून, ते एकत्र येतात, स्वतःच्या सामर्थ्याने, समजूतदारपणे, मूढ न होता.
पितुर्न पुत्राः क्रतुं जुषन्त श्रोषन्ये अस्य शासं तुरासः
पुत्रांनी वडिलांचा निश्चय स्वीकारला; ऐकण्याची इच्छा ठेवून, ते त्याचे आदेश लवकर पाळतात.
वि राय और्णोद्दुरः पुरुक्षुः पिपेश नाकं स्तृभिर्दमूनाः
तो उदार, अनेकांसाठी संपत्ती पसरवतो; गृहस्थाने आधारांनी आकाश सुशोभित केले.
शुक्रः शुशुक्वाँ उषो न जारः पप्रा समीची दिवो न ज्योतिः
तेजस्वी, झळाळणारा, उषेच्या प्रियकरासारखा, तो पोहोचला, जणू आकाशातील प्रकाशासारखा.
परि प्रजातः क्रत्वा बभूथ भुवो देवानां पिता पुत्रः सन्
सर्वत्र जन्मून, तू इच्छेने झाला आहेस; तू देवांचा वडील आणि पुत्र आहेस.
वेधा अदृप्तो अग्निर्विजानन्नूधर्न गोनां स्वाद्मा पितूनाम्
ज्ञानी, तृप्त न होणारा अग्नी, जाणून, गायींचे दूध, पितरांचे मधुर पेय काढतो.
जने न शेव आहूर्यः सन्मध्ये निषत्तो रण्वो दुरोणे
लोकांत जणू बोलावण्यासारखा, आनंददायक, मधोमध बसलेला, घरात मोहक.
पुत्रो न जातो रण्वो दुरोणे वाजी न प्रीतो विशो वि तारीत्
जणू घरात जन्मलेला पुत्र, आनंददायक; जणू संतुष्ट घोडा, तो लोकांना पार नेतो.
विशो यदह्वे नृभिः सनीळा अग्निर्देवत्वा विश्वान्यश्याः
जेव्हा तो लोकांना एकत्र बोलावतो, अग्नी आपल्या देवत्वाने सर्वांना सामावून घेतो.
नकिष्ट एता व्रता मिनन्ति नृभ्यो यदेभ्यः श्रुष्टिं चकर्थ
कोणीही या नियमांचे उल्लंघन करत नाही; जेव्हा तू या लोकांसाठी ऐकण्याची सोय केलीस.
तत्तु ते दंसो यदहन्समानैर्नृभिर्यद्युक्तो विवे रपांसि
हेच तुझं सामर्थ्य आहे, जेव्हा माणसांसोबत तू जुंपला जातोस आणि सर्व अडथळे दूर करतोस.
उषो न जारो विभावोस्रः संज्ञातरूपश्चिकेतदस्मै
उषेप्रमाणे प्रियकर तेजस्वी आणि उजळ, तू आपली ओळखता येणारी रूपं त्याला दाखवतोस.
त्मना वहन्तो दुरो व्यृण्वन्नवन्त विश्वे स्वर्दृशीके
स्वतःच्या शक्तीने वाहत, तू दूरचं दूर करतोस आणि सर्व तेजस्वी लोक जवळ येतात.
वनेम पूर्वीरर्यो मनीषा अग्निः सुशोको विश्वान्यश्याः
आम्ही प्राचीन ज्ञानाने तुझ्या तेजस्वी ज्वाळेला मिळवू दे, हे अग्नि, जी सर्व इच्छा पूर्ण करणारी आहे.
आ दैव्यानि व्रता चिकित्वाना मानुषस्य जनस्य जन्म
तो ज्ञानी देवांचे नियम आणि माणसांच्या जन्माचे रहस्य जाणतो.
गर्भो यो अपां गर्भो वनानां गर्भश्च स्थातां गर्भश्चरथाम्
तो पाण्यांचा गर्भ आहे, तो वनांचा गर्भ आहे, तो स्थिर आणि हालचाल करणाऱ्यांचा गर्भ आहे.
अद्रौ चिदस्मा अन्तर्दुरोणे विशां न विश्वो अमृतः स्वाधीः
दगडातसुद्धा, लपलेल्या जागेत, तो अमरासारखा स्वतःवर जगणारा लोकांमध्ये आहे.
स हि क्षपावाँ अग्नी रयीणां दाशद्यो अस्मा अरं सूक्तैः
कारण अग्नि हा रात्री धनाचा रक्षक आहे, तो पूजेला योग्य आहे, आणि स्तुतीने आपल्याला लाभ देणारा आहे.
एता चिकित्वो भूमा नि पाहि देवानां जन्म मर्ताँश्च विद्वान्
हे ज्ञानी, हे सर्व जाणून, तू विशाल पृथ्वीचे रक्षण कर; देवांचा आणि माणसांचा जन्म जाणणारा.
वर्धान्यं पूर्वीः क्षपो विरूपा स्थातुश्च रथमृतप्रवीतम्
तो अनेक रात्री वाढवतो, विविध रूपे घेतो, आणि सत्याने चालणाऱ्याचा रथ पुढे नेतो.
अराधि होता स्वर्निषत्तः कृण्वन्विश्वान्यपांसि सत्या
तो यज्ञकर्ता म्हणून प्रकाशात बसलेला आहे, आणि सर्व सत्य कर्मे पूर्ण करतो.
गोषु प्रशस्तिं वनेषु धिषे भरन्त विश्वे बलिं स्वर्णः
गायींमध्ये, वनेमध्ये, मी स्तुती अर्पण करतो; सर्वजण तेजस्वीला आपली भेट आणतात.
वि त्वा नरः पुरुत्रा सपर्यन्पितुर्न जिव्रेर्वि वेदो भरन्त
सर्वत्र पुरुष तुझी पूजा करतात, जशी मुले वडिलांची करतात, आणि ज्ञानाने अर्पण आणतात.
साधुर्न गृध्नुरस्तेव शूरो यातेव भीमस्त्वेषः समत्सु
तो खंबीर आहे, लोभी नाही, वीरासारखा आहे; युद्धात भयंकर आणि पराक्रमी आहे.
उप प्र जिन्वन्नुशतीरुशन्तं पतिं न नित्यं जनयः सनीळाः । स्वसारः श्यावीमरुषीमजुष्रञ्चित्रमुच्छन्तीमुषसं न गावः
उत्सुक भगिनी, जशा उषेच्या वेळी गायी तेजस्वीकडे जातात, त्या आपल्या नेहमीच्या स्वामीकडे गुप्तपणे जन्म देतात.
वीळु चिद्दृळ्हा पितरो न उक्थैरद्रिं रुजन्नङ्गिरसो रवेण । चक्रुर्दिवो बृहतो गातुमस्मे अहः स्वर्विविदुः केतुमुस्राः
मजबूत पित्यांसारखे, अंगिरसांनी आपल्या स्तोत्रांनी दगड फोडला; त्यांनी आपल्यासाठी विशाल आकाशाचा मार्ग केला, उषा दिवसभराचं चिन्ह ओळखतात.
दधन्नृतं धनयन्नस्य धीतिमादिदर्यो दिधिष्वो विभृत्राः । अतृष्यन्तीरपसो यन्त्यच्छा देवाञ्जन्म प्रयसा वर्धयन्तीः
त्या सत्य टिकवतात, त्याच्या बुद्धीला समृद्ध करतात; प्राचीन इच्छुक दानशूर आहेत; पाणी कधीही न थकता पुढे जाते आणि देवांचा जन्म वाढवते.
मथीद्यदीं विभृतो मातरिश्वा गृहेगृहे श्येतो जेन्यो भूत् । आदीं राज्ञे न सहीयसे सचा सन्ना दूत्यं भृगवाणो विवाय
मातरिश्वान या वाहणाऱ्याने त्यांना घोटले, तेव्हा प्रत्येक घरात पांढरा, श्रेष्ठ जन्म झाला; मग राजासारखा बलवान तो जोडला गेला आणि भृगूंनी दूताचं काम स्वीकारलं.