परि सुवानास इन्दवो मदाय बर्हणा गिरा । सुता अर्षन्ति धारया
पिळलेले सोमरस, आनंदासाठी, आपल्या सामर्थ्याने आणि गीतांनी, भांड्यातून ओघळत सर्वत्र पसरतात.
आपानासो विवस्वतो जनन्त उषसो भगम् । सूरा अण्वं वि तन्वते
प्रकाश प्यायलेल्यांनी, विवस्वानसाठी उषेचे धन निर्माण केले; बलवान ते मार्ग विस्तारतात.
अप द्वारा मतीनां प्रत्ना ऋण्वन्ति कारवः । वृष्णो हरस आयवः
बलाढ्य, क्रियाशील यांचे प्रवाह, कवींना प्राचीन विचारांचे दरवाजे उघडतात.
समीचीनास आसते होतारः सप्तजामयः । पदमेकस्य पिप्रतः
सात होत्रपुत्र एकत्र बसतात, एकाच मार्गाचा शोध घेत.
नाभा नाभिं न आ ददे चक्षुश्चित्सूर्ये सचा । कवेरपत्यमा दुहे
जसे नाभीला नाभी जोडली जाते, तसे मी ते ठेवले; डोळेही सूर्याचा पाठपुरावा करतात, कविच्या संततीला बाहेर काढतात.
अभि प्रिया दिवस्पदमध्वर्युभिर्गुहा हितम् । सूरः पश्यति चक्षसा
तेजस्वी देव, आपल्या दृष्टीने, यजमानांनी गुप्त ठेवलेले स्वर्गातील प्रिय स्थान पाहतो.
उपास्मै गायता नरः पवमानायेन्दवे । अभि देवाँ इयक्षते
हे पुरुषांनो, त्या पवित्र करणाऱ्या इंदुला गा म्हणा; देवता त्याच्याकडे येतात.
अभि ते मधुना पयोऽथर्वाणो अशिश्रयुः । देवं देवाय देवयु
अथर्वणांनी मधुर दूध घेऊन तुला वेढले आहे; देवतेसाठी देव, खऱ्या अर्थाने दैवी.
स नः पवस्व शं गवे शं जनाय शमर्वते । शं राजन्नोषधीभ्यः
आमच्यासाठी प्रवाहित हो, गायीला, लोकांना, सारथ्याला, राजांना आणि वनस्पतींना कल्याण दे.
बभ्रवे नु स्वतवसेऽरुणाय दिविस्पृशे । सोमाय गाथमर्चत
आता त्या तांबड्या, स्वबल असलेल्या, आकाशाला स्पर्श करणाऱ्या सोमाचे गाण्याने स्तुती करा.
हस्तच्युतेभिरद्रिभिः सुतं सोमं पुनीतन । मधावा धावता मधु
हाताने हलवलेल्या दगडांनी पिळलेल्या सोमाला शुद्ध करा; तो मधुरतेने वाहू द्या, मधासारखा ओघळू द्या.
नमसेदुप सीदत दध्नेदभि श्रीणीतन । इन्दुमिन्द्रे दधातन
नमस्कार करा, जवळ बसा, त्या भांड्याचे ऐका; इंदासाठी तो थेंब ठेवा.
अमित्रहा विचर्षणिः पवस्व सोम शं गवे । देवेभ्यो अनुकामकृत्
शत्रूंचा नाश करणारा, बुद्धिमान सोम, गायीसाठी, देवांसाठी, त्यांची इच्छा पूर्ण करत प्रवाहित हो.
इन्द्राय सोम पातवे मदाय परि षिच्यसे । मनश्चिन्मनसस्पतिः
सोम, तू इंद्रासाठी पिण्यासाठी, आनंदासाठी ओतला जातोस; मनही, मनाचा स्वामी, तुझी इच्छा करतो.
पवमान सुवीर्यं रयिं सोम रिरीहि नः । इन्दविन्द्रेण नो युजा
पवित्र करणाऱ्या सोम, आम्हाला वीरशक्ती दे, संपत्ती दे, इंद्र आमचा सोबती असो.
सोमा असृग्रमिन्दवः सुता ऋतस्य सादने । इन्द्राय मधुमत्तमाः
पिळलेले इंदू, सत्याच्या आसनात सोमरस वाहू लागले, इंद्रासाठी सर्वात मधुर.
अभि विप्रा अनूषत गावो वत्सं न मातरः । इन्द्रं सोमस्य पीतये
म्हशी आपल्या वासराकडे धावतात तसे ऋषींनी इंद्रासाठी सोमपानासाठी हाक मारली.
मदच्युत्क्षेति सादने सिन्धोरूर्मा विपश्चित् । सोमो गौरी अधि श्रितः
मदाने ओतू लागलेला सोम आसनात, नद्यांच्या लाटेत वसतो, तो ज्ञानी सोम गायीवर विसावला आहे.
दिवो नाभा विचक्षणोऽव्यो वारे महीयते । सोमो यः सुक्रतुः कविः
आकाशाच्या नाभीतून, विवेकी सोम पाण्यात मोठा होतो, जो ज्ञानी आणि कवी आहे.
यः सोमः कलशेष्वाँ अन्तः पवित्र आहितः । तमिन्दुः परि षस्वजे
जो सोम कलशात, गाळणीत ठेवला आहे, त्या इंदूने त्याला कवेत घेतले.
प्र वाचमिन्दुरिष्यति समुद्रस्याधि विष्टपि । जिन्वन्कोशं मधुश्चुतम्
इंदू समुद्राच्या शिखरावरून वाणी सोडतो, मध गळणारे भांडे हलवतो.
नित्यस्तोत्रो वनस्पतिर्धीनामन्तः सबर्दुघः । हिन्वानो मानुषा युगा
सदैव स्तुती मिळणारा तो वृक्ष, आतून दूधाने भरलेला, माणसांच्या पिढ्यांसाठी ओघळतो.
अभि प्रिया दिवस्पदा सोमो हिन्वानो अर्षति । विप्रस्य धारया कविः
सोम, ओतू लागलेला, आकाशातील प्रिय आसनाकडे धावतो, ऋषीच्या बुद्धीने कवी आहे.
आ पवमान धारय रयिं सहस्रवर्चसम् । अस्मे इन्दो स्वाभुवम्
हे पवित्र करणाऱ्या, आम्हाला हजारो तेजाने युक्त असा धन दे, हे इंदू, आमचे स्वतःचे.
सोमः पुनानो अर्षति सहस्रधारो अत्यविः । वायोरिन्द्रस्य निष्कृतम्
शुद्ध होत असलेला सोम हजारो धारांनी, अपराजित आणि बलवान असा, वायू आणि इंद्रासाठी वहातो.
पवमानमवस्यवो विप्रमभि प्र गायत । सुष्वाणं देववीतये
गायकांनो, देवांची कृपा मिळवण्यासाठी दाबलेला, प्रेरणादायक आणि शुद्ध सोम याचे स्तुती करा.
पवन्ते वाजसातये सोमाः सहस्रपाजसः । गृणाना देववीतये
हजारो सामर्थ्यांनी युक्त असे सोम, देवांची कृपा मिळवण्यासाठी, स्तुती होत शुद्ध होतात.
उत नो वाजसातये पवस्व बृहतीरिषः । द्युमदिन्दो सुवीर्यम्
बल मिळवण्यासाठी, ओ तेजस्वी इंदु, आमच्यासाठी मोठे धन आणि उज्ज्वल शौर्य शुद्ध कर.
ते नः सहस्रिणं रयिं पवन्तामा सुवीर्यम् । सुवाना देवास इन्दवः
दबलेले देवरूप इंदु आमच्यासाठी हजारो पटीने धन आणि तेजस्वी शौर्य शुद्ध करो.
अत्या हियाना न हेतृभिरसृग्रं वाजसातये । वि वारमव्यमाशवः
रथवानांनी चालवलेल्या वेगवान घोड्यांसारखे, ते कोणतीही अडथळा न मानता, बल मिळवण्यासाठी पुढे धावतात.