समिद्धो विश्वतस्पतिः पवमानो वि राजति । प्रीणन्वृषा कनिक्रदत्
प्रज्वलित झाल्यावर, सर्वांचा स्वामी पवित्र करणारा तेजाने चमकतो; गडगडाट करणारा वृषभ आनंद देतो.
तनूनपात्पवमानः शृङ्गे शिशानो अर्षति । अन्तरिक्षेण रारजत्
शरीराचे रक्षण करणारा पवित्र करणारा, आपले शिंग धारदार करत पुढे वाहतो; तो मध्यआकाशात प्रकाशमान होतो.
ईळेन्यः पवमानो रयिर्वि राजति द्युमान् । मधोर्धाराभिरोजसा
आकर्षक, शुद्ध करणारा हा प्रवाह संपत्तीप्रमाणे तेजाने उजळतो, मधुरसाच्या धारांनी तो प्रकाशमान होतो.
बर्हिः प्राचीनमोजसा पवमान स्तृणन्हरिः । देवेषु देव ईयते
हे सुवर्णमय, तू पूर्व दिशेला सामाईक गवत पसरतोस, तेजस्वी आणि शुद्ध करणारा देवांमध्ये देवासारखा पुढे जातोस.
उदातैर्जिहते बृहद्द्वारो देवीर्हिरण्ययीः । पवमानेन सुष्टुताः
रुंद, उंच, सुवर्णमय आणि दिव्य दरवाजे पवित्र करणाऱ्याच्या स्तुतीने उघडतात आणि वेगळे ठेवले जातात.
सुशिल्पे बृहती मही पवमानो वृषण्यति । नक्तोषासा न दर्शते
कलेत निपुण, विशाल आणि महान असा हा शुद्ध करणारा वृषभ गर्जतो; तो रात्र आणि उषेप्रमाणे प्रकटतो.
उभा देवा नृचक्षसा होतारा दैव्या हुवे । पवमान इन्द्रो वृषा
मी त्या दोन्ही दिव्य होतृ देवांना, देवांमध्ये द्रष्ट्या असलेल्या, आणि शुद्ध करणारा, बळकट इंद्र यांना बोलावतो.
भारती पवमानस्य सरस्वतीळा मही । इमं नो यज्ञमा गमन्तिस्रो देवीः सुपेशसः
भारती, सरस्वती आणि इळा या तीन सुंदर आणि महान देवता आमच्या या यज्ञात याव्यात.
त्वष्टारमग्रजां गोपां पुरोयावानमा हुवे । इन्दुरिन्द्रो वृषा हरिः पवमानः प्रजापतिः
मी प्राचीन, गोधनाचे रक्षण करणारा, पुढे जाणारा त्वष्टा, इंद्र, इंदु, वृषभ, सुवर्णमय, शुद्ध करणारा आणि प्रजापती यांना बोलावतो.
वनस्पतिं पवमान मध्वा समङ्ग्धि धारया । सहस्रवल्शं हरितं भ्राजमानं हिरण्ययम्
हे शुद्ध करणारा, मधुरस आणि धारांसह वनस्पतींच्या अधिपतीशी एकरूप हो; हजार फांद्या असलेला, हिरवा, तेजस्वी आणि सुवर्णमय असा.
विश्वे देवाः स्वाहाकृतिं पवमानस्या गत । वायुर्बृहस्पतिः सूर्योऽग्निरिन्द्रः सजोषसः
सर्व देवता 'स्वाहा' म्हणत शुद्ध करणाऱ्याजवळ आले; वायू, बृहस्पती, सूर्य, अग्नी, इंद्र हे सर्व एकत्रितपणे आले.
मन्द्रया सोम धारया वृषा पवस्व देवयुः । अव्यो वारेष्वस्मयुः
आनंददायक धारांनी, हे सोम, देवांसाठी तू स्वतःला शुद्ध कर; आवरणांमध्ये निर्मळ राहून आमच्यासाठी उत्सुक रहा.
अभि त्यं मद्यं मदमिन्दविन्द्र इति क्षर । अभि वाजिनो अर्वतः
हे इंदु, त्या मदमय आनंदाकडे वाह, इंद्रासारखा; वेगवान घोड्यांकडे आणि रथांकडे वाह.
अभि त्यं पूर्व्यं मदं सुवानो अर्ष पवित्र आ । अभि वाजमुत श्रवः
पिळून काढलेला रस, त्या प्राचीन आनंदाकडे गाळणीतून वाह; बळ आणि कीर्ती यांच्याकडेही वाह.
अनु द्रप्सास इन्दव आपो न प्रवतासरन् । पुनाना इन्द्रमाशत
पाण्यासारख्या, उतारावरून वाहणाऱ्या त्या थेंबांनी, हे इंदु, वाहत जाऊन शुद्ध होऊन इंद्राकडे पोहोचले.
यमत्यमिव वाजिनं मृजन्ति योषणो दश । वने क्रीळन्तमत्यविम्
दहा युवती जणू वेगवान धावपटूला, जंगलात खेळणाऱ्या, कोणालाही मागे टाकू न शकणाऱ्याला स्वच्छ करतात.
तं गोभिर्वृषणं रसं मदाय देववीतये । सुतं भराय सं सृज
तो वृषभ रस, गायींसह, देवांच्या आनंदासाठी, देवांची कृपा मिळवण्यासाठी, पिळून काढलेला, अर्पणासाठी सोड.
देवो देवाय धारयेन्द्राय पवते सुतः । पयो यदस्य पीपयत्
देवतांसाठी पिळून काढलेला हा देव, इंद्रासाठी शुद्ध होतो; त्याचे दूध त्याला फुलवते.
आत्मा यज्ञस्य रंह्या सुष्वाणः पवते सुतः । प्रत्नं नि पाति काव्यम्
यज्ञाचा आत्मा, आनंददायक, पिळून काढलेला, शुद्ध होतो; तो प्राचीन ज्ञान ओततो.
एवा पुनान इन्द्रयुर्मदं मदिष्ठ वीतये । गुहा चिद्दधिषे गिरः
अशा प्रकारे, शुद्ध झालेला, हे इंदु, उत्सवासाठी सर्वात आनंददायक मद आण; अगदी गुप्त ठिकाणीही तू स्तोत्रे ठेवली आहेत.
असृग्रमिन्दवः पथा धर्मन्नृतस्य सुश्रियः । विदाना अस्य योजनम्
हे सुंदर आणि तेजस्वी सोमरस सत्याच्या मार्गावरून वाहू लागले आहेत, कारण त्यांना योजण्याचे ज्ञान आहे.
प्र धारा मध्वो अग्रियो महीरपो वि गाहते । हविर्हविष्षु वन्द्यः
मधुरतेचा श्रेष्ठ प्रवाह, मोठा आणि विपुल, सर्वत्र पसरतो; तो यज्ञातील आहुतींमध्ये स्तुत्य आहे.
प्र युजो वाचो अग्रियो वृषाव चक्रदद्वने । सद्माभि सत्यो अध्वरः
वाणीमध्ये श्रेष्ठ असलेला तो वृषभ, योजलेला, भक्तासाठी गर्जना करतो; सत्य यज्ञ घराघरात स्थिर होतो.
परि यत्काव्या कविर्नृम्णा वसानो अर्षति । स्वर्वाजी सिषासति
जेव्हा कवी आपल्या शौर्यगुणांनी सज्ज होऊन गाण्यांसह पुढे जातो, तेव्हा तो तेजाच्या लोकाला जिंकण्याचा प्रयत्न करतो.
पवमानो अभि स्पृधो विशो राजेव सीदति । यदीमृण्वन्ति वेधसः
पवमान, शत्रूंना जिंकून, लोकांमध्ये राजासारखा विराजमान होतो, जेव्हा ज्ञानी त्याचे शुद्धीकरण करतात.
अव्यो वारे परि प्रियो हरिर्वनेषु सीदति । रेभो वनुष्यते मती
प्यारा, पिवळसर रंगाचा तो, पाण्यांनी वेढलेला, जंगलात बसतो; त्याची गर्जना स्तोत्रांनी गौरवली जाते.
स वायुमिन्द्रमश्विना साकं मदेन गच्छति । रणा यो अस्य धर्मभिः
जो स्वतःच्या नियमांनी प्रयत्न करतो, तो वायू, इंद्र आणि अश्विनांसोबत आनंदाने पुढे जातो.
आ मित्रावरुणा भगं मध्वः पवन्त ऊर्मयः । विदाना अस्य शक्मभिः
मित्र आणि वरुण, तसेच भगासाठी, मधुरतेचे लाटा वाहतात, त्याच्या सामर्थ्याचे ज्ञान घेऊन.
अस्मभ्यं रोदसी रयिं मध्वो वाजस्य सातये । श्रवो वसूनि सं जितम्
हे द्यावा आणि पृथ्वी, आम्हाला संपत्ती, बळ मिळवण्यासाठी मधुरता, कीर्ती आणि एकत्र केलेले धन द्या.
एते सोमा अभि प्रियमिन्द्रस्य काममक्षरन् । वर्धन्तो अस्य वीर्यम्
हे सोम, इंद्राच्या इच्छेला वाढवणारे, त्याची शक्ती वाढवत वाहू लागले आहेत.