स्वादि॑ष्ठया॒ मदि॑ष्ठया॒ पव॑स्व सोम॒ धार॑या । इन्द्रा॑य॒ पात॑वे सु॒तः
हे सोम, तू अत्यंत मधुर आणि आनंददायक प्रवाहाने वाह, इंद्रासाठी पिऊन आनंद मिळव.
र॒क्षो॒हा वि॒श्वच॑र्षणिर॒भि योनि॒मयो॑हतम्! द्रुणा॑ सधस्थमासदत्
राक्षसांचा नाश करणारा, सर्व लोकांत व्यापलेला, तू आपल्या मूळ स्थानावर पोहोचला आहेस! तू लाकडी पात्रात बसला आहेस.
वरिवोधातमो भव मंहिष्ठो वृत्रहन्तमः । पर्षि राधो मघोनाम्
तू अत्यंत विशाल, सर्वात बलवान आणि वृत्राचा संहार करणारा हो. उदार लोकांचे धन आम्हाला दे.
अभ्यर्ष महानां देवानां वीतिमन्धसा । अभि वाजमुत श्रवः
हे आनंददायक सोम, तू महान देवांच्या सभेकडे वाह. आम्हाला बळ आणि कीर्ती मिळवून दे.
त्वामच्छा चरामसि तदिदर्थं दिवेदिवे । इन्दो त्वे न आशसः
हे इंदु, आम्ही दररोज तुझ्याकडे येतो, ह्याच उद्देशाने; आमच्या सर्व आशा तुझ्यावर आहेत.
पुनाति ते परिस्रुतं सोमं सूर्यस्य दुहिता । वारेण शश्वता तना
सूर्याची कन्या तुझ्या वाहणाऱ्या सोमाला तिच्या नेहमीच्या वस्त्राने शुद्ध करते.
तमीमण्वीः समर्य आ गृभ्णन्ति योषणो दश । स्वसारः पार्ये दिवि
दूर आकाशात दहा भगिनींसारख्या कन्या त्याला एकत्र धरतात.
तमीं हिन्वन्त्यग्रुवो धमन्ति बाकुरं दृतिम् । त्रिधातु वारणं मधु
ज्या वाकड्या होत नाहीत त्या त्याला दाबतात, त्या मधुर शक्ती फुंकतात, तीन थरांचा मधासारखा रस सोडतात.
अभीममघ्न्या उत श्रीणन्ति धेनवः शिशुम् । सोममिन्द्राय पातवे
जोड न लावलेल्या गायी त्या बाळाला गाळतात, तो सोम इंद्रासाठी प्यायला तयार होतो.
अस्येदिन्द्रो मदेष्वा विश्वा वृत्राणि जिघ्नते । शूरो मघा च मंहते
त्याच्या आनंदात इंद्र सर्व शत्रूंना नष्ट करतो; तो वीर दानात आनंद मानतो.
पवस्व देववीरति पवित्रं सोम रंह्या । इन्द्रमिन्दो वृषा विश
देवतांचा वीर असलेल्या सोम्या, तू आनंददायक आहेस, गाळणीतून वाहत जा; वृषभा, इंद्राच्या संगतीत ये.
आ वच्यस्व महि प्सरो वृषेन्दो द्युम्नवत्तमः । आ योनिं धर्णसिः सदः
हे तेजस्वी वृषभा सोम्या, तुझ्या मोठ्या प्रवाहाने वाह; आपल्या शाश्वत आसनात प्रवेश कर.
अधुक्षत प्रियं मधु धारा सुतस्य वेधसः । अपो वसिष्ट सुक्रतुः
दडलेल्या सोम्याच्या धारांनी प्रिय मध गाळले; हे बुद्धिमान, तू पाण्यात सर्वत्र पसरला आहेस.
महान्तं त्वा महीरन्वापो अर्षन्ति सिन्धवः । यद्गोभिर्वासयिष्यसे
महान नद्याही, जेव्हा तू गायींनी वेढलेला असतोस, तेव्हा तुझ्या मागे मागे येतात.
समुद्रो अप्सु मामृजे विष्टम्भो धरुणो दिवः । सोमः पवित्रे अस्मयुः
समुद्राने पाण्यात स्वतःला शुद्ध केले, तो आकाशाचा आधार आहे; गाळणीत शुद्ध झालेला सोम उत्सुक आहे.
अचिक्रदद्वृषा हरिर्महान्मित्रो न दर्शतः । सं सूर्येण रोचते
तो बलवान, पिवळसर, मोठा आहे, मित्रासारखा अदृश्य आहे; तो सूर्याबरोबर चमकतो.
गिरस्त इन्द ओजसा मर्मृज्यन्ते अपस्युवः । याभिर्मदाय शुम्भसे
हे इंदु, तुझ्या सामर्थ्याने गीते शुद्ध होतात, अदृश्य असलेल्या तुझ्या आनंदासाठी तू ज्या गीतेने स्वतःला सजवतोस त्या.
तं त्वा मदाय घृष्वय उ लोककृत्नुमीमहे । तव प्रशस्तयो महीः
तुझ्या आनंदासाठी, आम्ही तुला, जलद आणि जगनिर्मात्याला शोधतो; तुझी स्तुती मोठी आहे.
अस्मभ्यमिन्दविन्द्रयुर्मध्वः पवस्व धारया । पर्जन्यो वृष्टिमाँ इव
आमच्यासाठी, हे इंदु, इंद्रासाठी मधुर रसाचा प्रवाह सोड, जसा पावसाळी मेघ पाऊस सोडतो.
गोषा इन्दो नृषा अस्यश्वसा वाजसा उत । आत्मा यज्ञस्य पूर्व्यः
हे इंदु, तू गायींनी, माणसांनी, घोड्यांनी आणि सामर्थ्याने समृद्ध आहेस; तू यज्ञाचा आद्य आत्मा आहेस.
एष देवो अमर्त्यः पर्णवीरिव दीयति । अभि द्रोणान्यासदम्
हा अमर देव पानांच्या फांदीसारखा हालतो आणि पात्रांमध्ये प्रवेश करतो.
एष देवो विपा कृतोऽति ह्वरांसि धावति । पवमानो अदाभ्यः
हा देव, स्वच्छ झालेला, अरुंद जागा ओलांडतो; स्वतःला शुद्ध करणारा फसवता येत नाही.
एष देवो विपन्युभिः पवमान ऋतायुभिः । हरिर्वाजाय मृज्यते
हा देव, ज्ञानी आणि सत्याने जगणाऱ्यांसोबत, पिवळसर, सामर्थ्यासाठी शुद्ध होतो.
एष विश्वानि वार्या शूरो यन्निव सत्वभिः । पवमानः सिषासति
हा स्वतःला शुद्ध करणारा वीर, जणू आपल्या साथीदारांसह, सर्व संपत्ती मिळवू पाहतो.
एष देवो रथर्यति पवमानो दशस्यति । आविष्कृणोति वग्वनुम्
हा देव, शुद्ध करणारा, आपल्या रथावर आरूढ होतो; तो आनंद देतो आणि आपल्या गाण्यात आपला स्वर प्रकट करतो.
एष विप्रैरभिष्टुतोऽपो देवो वि गाहते । दधद्रत्नानि दाशुषे
ज्ञानी लोकांनी स्तुती केलेला हा देव पवित्र पाण्यातून वाहतो; तो भक्ताला धनदौलत देतो.
एष दिवं वि धावति तिरो रजांसि धारया । पवमानः कनिक्रदत्
हा पवित्र करणारा देव आपल्या प्रवाहाने आकाश ओलांडतो, अवकाशाच्या पलीकडे जातो आणि गडगडाट करत पुढे धावतो.
एष दिवं व्यासरत्तिरो रजांस्यस्पृतः । पवमानः स्वध्वरः
हा पवित्र करणारा देव आकाशात सर्वत्र पसरला आहे, तो कुणालाही न लागता अवकाशाच्या पलीकडे गेला आहे आणि स्वतःचे यज्ञ करतो.
एष प्रत्नेन जन्मना देवो देवेभ्यः सुतः । हरिः पवित्रे अर्षति
पुरातन जन्माचा हा देव देवांसाठी द्रव स्वरूपात तयार केला जातो; पिवळसर रंगाचा तो गाळणीतून वाहतो.
एष उ स्य पुरुव्रतो जज्ञानो जनयन्निषः । धारया पवते सुतः
अनेक व्रतांनी युक्त, नव्याने जन्मलेला हा देव प्रकाश निर्माण करतो; द्रव स्वरूपात तो आपल्या प्रवाहाने शुद्ध होतो.