स दृळ्हे चिदभि तृणत्ति वाजमर्वता स धत्ते अक्षिति श्रवः । त्वे देवत्रा सदा पुरूवसो विश्वा वामानि धीमहि
तो अग्नी बळकट किल्ल्यांनाही जिंकतो, आपल्या घोड्याच्या साहाय्याने विजय मिळवतो आणि अढळ कीर्ती मिळवतो. हे नेहमी तरुण असलेल्या देव, आम्ही तुझ्यात सर्व शुभ गोष्टी नेहमीच शोधतो.
यो विश्वा दयते वसु होता मन्द्रो जनानाम् । मधोर्न पात्रा प्रथमान्यस्मै प्र स्तोमा यन्त्यग्नये
जो सर्व लोकांना धन देतो, जो आनंददायक पुरोहित आहे, त्याच्याकडे मधुरतेच्या पहिल्या पात्रांचा हक्क असतो. त्याच अग्नीला आमच्या स्तुती अर्पण करतो.
अश्वं न गीर्भी रथ्यं सुदानवो मर्मृज्यन्ते देवयवः । उभे तोके तनये दस्म विश्पते पर्षि राधो मघोनाम्
जसे रथाला जुंपलेले घोडे गाण्याने आनंदित होतात, तसे उदार, देवमाणसे स्तोत्रांनी प्रेरित होतात. हे सर्वांचा अधिपती, आम्हाला संतती आणि वंश दोन्ही दे आणि उदार लोकांचे धनही दे.
प्र मंहिष्ठाय गायत ऋताव्ने बृहते शुक्रशोचिषे । उपस्तुतासो अग्नये
सर्वश्रेष्ठ, महान, ऋतधारी, तेजस्वी अशा अग्नीची स्तुती करा. त्याला मनापासून वंदन करा.
आ वंसते मघवा वीरवद्यशः समिद्धो द्युम्न्याहुतः । कुविन्नो अस्य सुमतिर्नवीयस्यच्छा वाजेभिरागमत्
उदार, वीरांची कीर्ती मिळवलेला, तेजाने प्रज्वलित झालेला, आमंत्रित अग्नी आमच्याकडे येतो. त्याची नवी कृपा आमच्याकडे संपत्ती घेऊन येवो.
प्रेष्ठमु प्रियाणां स्तुह्यासावातिथिम् । अग्निं रथानां यमम्
सर्वात प्रिय, आदरणीय पाहुणा, रथांचा मार्गदर्शक अग्नी, त्याची स्तुती करा.
उदिता यो निदिता वेदिता वस्वा यज्ञियो ववर्तति । दुष्टरा यस्य प्रवणे नोर्मयो धिया वाजं सिषासतः
जो उदयतो, अस्त होतो, धन जाणतो आणि यज्ञास पात्र आहे, असा अग्नी पुढे जातो. जो बुद्धीने विजय मिळवू इच्छितो, त्याचे मार्ग कधीच कठीण नसतात.
मा नो हृणीतामतिथिर्वसुरग्निः पुरुप्रशस्त एषः । यः सुहोता स्वध्वरः
अग्नी, हा उदार, सर्वांनी प्रशंसित पाहुणा, योग्य विधी करणारा, आमच्याकडून काहीही हिरावून घेऊ नये.
मो ते रिषन्ये अच्छोक्तिभिर्वसोऽग्ने केभिश्चिदेवैः । कीरिश्चिद्धि त्वामीट्टे दूत्याय रातहव्यः स्वध्वरः
हे अग्नी, उदार, आमच्या खरी शब्दांमुळे किंवा इतर कोणत्याही देवांमुळे तुला काहीही अपाय होऊ नये. गरीब माणूसही तुला दूत म्हणून हाक मारतो, कारण तू आहुत्यांचा स्वीकार करणारा आणि योग्य विधी करणारा आहेस.
आग्ने याहि मरुत्सखा रुद्रेभिः सोमपीतये । सोभर्या उप सुष्टुतिं मादयस्व स्वर्णरे
अग्नी, तू मरुतांसह, रुद्रांसह सोमपानासाठी ये. आपल्या कुटुंबासह आमच्या उत्तम स्तुत्यांत आनंद मान, हे प्रकाश देणारा.
स्वादि॑ष्ठया॒ मदि॑ष्ठया॒ पव॑स्व सोम॒ धार॑या । इन्द्रा॑य॒ पात॑वे सु॒तः
हे सोम, तू अत्यंत मधुर आणि आनंददायक प्रवाहाने वाह, इंद्रासाठी पिऊन आनंद मिळव.
र॒क्षो॒हा वि॒श्वच॑र्षणिर॒भि योनि॒मयो॑हतम्! द्रुणा॑ सधस्थमासदत्
राक्षसांचा नाश करणारा, सर्व लोकांत व्यापलेला, तू आपल्या मूळ स्थानावर पोहोचला आहेस! तू लाकडी पात्रात बसला आहेस.
वरिवोधातमो भव मंहिष्ठो वृत्रहन्तमः । पर्षि राधो मघोनाम्
तू अत्यंत विशाल, सर्वात बलवान आणि वृत्राचा संहार करणारा हो. उदार लोकांचे धन आम्हाला दे.
अभ्यर्ष महानां देवानां वीतिमन्धसा । अभि वाजमुत श्रवः
हे आनंददायक सोम, तू महान देवांच्या सभेकडे वाह. आम्हाला बळ आणि कीर्ती मिळवून दे.
त्वामच्छा चरामसि तदिदर्थं दिवेदिवे । इन्दो त्वे न आशसः
हे इंदु, आम्ही दररोज तुझ्याकडे येतो, ह्याच उद्देशाने; आमच्या सर्व आशा तुझ्यावर आहेत.
पुनाति ते परिस्रुतं सोमं सूर्यस्य दुहिता । वारेण शश्वता तना
सूर्याची कन्या तुझ्या वाहणाऱ्या सोमाला तिच्या नेहमीच्या वस्त्राने शुद्ध करते.
तमीमण्वीः समर्य आ गृभ्णन्ति योषणो दश । स्वसारः पार्ये दिवि
दूर आकाशात दहा भगिनींसारख्या कन्या त्याला एकत्र धरतात.
तमीं हिन्वन्त्यग्रुवो धमन्ति बाकुरं दृतिम् । त्रिधातु वारणं मधु
ज्या वाकड्या होत नाहीत त्या त्याला दाबतात, त्या मधुर शक्ती फुंकतात, तीन थरांचा मधासारखा रस सोडतात.
अभीममघ्न्या उत श्रीणन्ति धेनवः शिशुम् । सोममिन्द्राय पातवे
जोड न लावलेल्या गायी त्या बाळाला गाळतात, तो सोम इंद्रासाठी प्यायला तयार होतो.
अस्येदिन्द्रो मदेष्वा विश्वा वृत्राणि जिघ्नते । शूरो मघा च मंहते
त्याच्या आनंदात इंद्र सर्व शत्रूंना नष्ट करतो; तो वीर दानात आनंद मानतो.
पवस्व देववीरति पवित्रं सोम रंह्या । इन्द्रमिन्दो वृषा विश
देवतांचा वीर असलेल्या सोम्या, तू आनंददायक आहेस, गाळणीतून वाहत जा; वृषभा, इंद्राच्या संगतीत ये.
आ वच्यस्व महि प्सरो वृषेन्दो द्युम्नवत्तमः । आ योनिं धर्णसिः सदः
हे तेजस्वी वृषभा सोम्या, तुझ्या मोठ्या प्रवाहाने वाह; आपल्या शाश्वत आसनात प्रवेश कर.
अधुक्षत प्रियं मधु धारा सुतस्य वेधसः । अपो वसिष्ट सुक्रतुः
दडलेल्या सोम्याच्या धारांनी प्रिय मध गाळले; हे बुद्धिमान, तू पाण्यात सर्वत्र पसरला आहेस.
महान्तं त्वा महीरन्वापो अर्षन्ति सिन्धवः । यद्गोभिर्वासयिष्यसे
महान नद्याही, जेव्हा तू गायींनी वेढलेला असतोस, तेव्हा तुझ्या मागे मागे येतात.
समुद्रो अप्सु मामृजे विष्टम्भो धरुणो दिवः । सोमः पवित्रे अस्मयुः
समुद्राने पाण्यात स्वतःला शुद्ध केले, तो आकाशाचा आधार आहे; गाळणीत शुद्ध झालेला सोम उत्सुक आहे.
अचिक्रदद्वृषा हरिर्महान्मित्रो न दर्शतः । सं सूर्येण रोचते
तो बलवान, पिवळसर, मोठा आहे, मित्रासारखा अदृश्य आहे; तो सूर्याबरोबर चमकतो.
गिरस्त इन्द ओजसा मर्मृज्यन्ते अपस्युवः । याभिर्मदाय शुम्भसे
हे इंदु, तुझ्या सामर्थ्याने गीते शुद्ध होतात, अदृश्य असलेल्या तुझ्या आनंदासाठी तू ज्या गीतेने स्वतःला सजवतोस त्या.
तं त्वा मदाय घृष्वय उ लोककृत्नुमीमहे । तव प्रशस्तयो महीः
तुझ्या आनंदासाठी, आम्ही तुला, जलद आणि जगनिर्मात्याला शोधतो; तुझी स्तुती मोठी आहे.
अस्मभ्यमिन्दविन्द्रयुर्मध्वः पवस्व धारया । पर्जन्यो वृष्टिमाँ इव
आमच्यासाठी, हे इंदु, इंद्रासाठी मधुर रसाचा प्रवाह सोड, जसा पावसाळी मेघ पाऊस सोडतो.
गोषा इन्दो नृषा अस्यश्वसा वाजसा उत । आत्मा यज्ञस्य पूर्व्यः
हे इंदु, तू गायींनी, माणसांनी, घोड्यांनी आणि सामर्थ्याने समृद्ध आहेस; तू यज्ञाचा आद्य आत्मा आहेस.