तं त्वाजनन्त मातरः कविं देवासो अङ्गिरः । हव्यवाहममर्त्यम्
तुला मातांनी, देवांनी आणि अंगिरसांनी उत्पन्न केले, तू ऋषी आहेस, अमर हव्यवाहन आहेस.
प्रचेतसं त्वा कवेऽग्ने दूतं वरेण्यम् । हव्यवाहं नि षेदिरे
अग्ने, ज्ञानी ऋषी, तुला निवडलेला दूत आणि हव्यवाहन म्हणून स्थापित केले आहे.
नहि मे अस्त्यघ्न्या न स्वधितिर्वनन्वति । अथैतादृग्भरामि ते
माझ्याकडे वध करण्यासारखी गाय नाही, ना काही भाग लपवला आहे; तरीही मी तुला हेच अर्पण करतो.
यदग्ने कानि कानि चिदा ते दारूणि दध्मसि । ता जुषस्व यविष्ठ्य
अग्ने, आम्ही तुझ्यासाठी जी काही लाकडे ठेवतो, ती सर्व स्वीकार, हे सर्वात तरुणा.
यदत्त्युपजिह्विका यद्वम्रो अतिसर्पति । सर्वं तदस्तु ते घृतम्
उपजिह्विका जे काही खाते, किंवा मुंगी ज्या लाकडावर सरकते, ते सर्व तुझे तूप होवो.
अग्निमिन्धानो मनसा धियं सचेत मर्त्यः । अग्निमीधे विवस्वभिः
जो मनाने आणि विचाराने अग्नी प्रज्वलित करतो, तो तेजस्वी लोकांसह अग्नीचे स्तवन करतो.
अदर्शि गातुवित्तमो यस्मिन्व्रतान्यादधुः । उपो षु जातमार्यस्य वर्धनमग्निं नक्षन्त नो गिरः
तो मार्ग जाणणारा श्रेष्ठ अग्नी दिसला, ज्याच्यात धर्मस्थापना आहे; आर्यजन्माचा वाढवणारा अग्नी, आमच्या स्तुत्या त्याच्याकडे जातात.
प्र दैवोदासो अग्निर्देवाँ अच्छा न मज्मना । अनु मातरं पृथिवीं वि वावृते तस्थौ नाकस्य सानवि
दिवोदासपुत्र अग्नी, देवांनी आपल्या मार्गाने आमच्याकडे वळवले; त्याने आपल्या मातेस पृथ्वीला व्यापले आणि आकाशाच्या शिखरावर उभा राहिला.
यस्माद्रेजन्त कृष्टयश्चर्कृत्यानि कृण्वतः । सहस्रसां मेधसाताविव त्मनाग्निं धीभिः सपर्यत
ज्याच्यामुळे लोक घाबरतात, जो स्तुतीची कामे करतो, अशा अग्नीला आपल्या मनाने, जणू हजारो धनाचा मालक आहे, अशा श्रद्धेने पूजावे.
प्र यं राये निनीषसि मर्तो यस्ते वसो दाशत् । स वीरं धत्ते अग्न उक्थशंसिनं त्मना सहस्रपोषिणम्
अग्नी, तू ज्याला संपत्ती द्यायची इच्छा करतोस, जो माणूस तुला भक्तीने पूजतो, त्याला वीर पुत्र मिळतो, तो स्तोत्र गाणारा होतो आणि आपल्या गुणांनी हजारो लोकांना पोसतो.
स दृळ्हे चिदभि तृणत्ति वाजमर्वता स धत्ते अक्षिति श्रवः । त्वे देवत्रा सदा पुरूवसो विश्वा वामानि धीमहि
तो अग्नी बळकट किल्ल्यांनाही जिंकतो, आपल्या घोड्याच्या साहाय्याने विजय मिळवतो आणि अढळ कीर्ती मिळवतो. हे नेहमी तरुण असलेल्या देव, आम्ही तुझ्यात सर्व शुभ गोष्टी नेहमीच शोधतो.
यो विश्वा दयते वसु होता मन्द्रो जनानाम् । मधोर्न पात्रा प्रथमान्यस्मै प्र स्तोमा यन्त्यग्नये
जो सर्व लोकांना धन देतो, जो आनंददायक पुरोहित आहे, त्याच्याकडे मधुरतेच्या पहिल्या पात्रांचा हक्क असतो. त्याच अग्नीला आमच्या स्तुती अर्पण करतो.
अश्वं न गीर्भी रथ्यं सुदानवो मर्मृज्यन्ते देवयवः । उभे तोके तनये दस्म विश्पते पर्षि राधो मघोनाम्
जसे रथाला जुंपलेले घोडे गाण्याने आनंदित होतात, तसे उदार, देवमाणसे स्तोत्रांनी प्रेरित होतात. हे सर्वांचा अधिपती, आम्हाला संतती आणि वंश दोन्ही दे आणि उदार लोकांचे धनही दे.
प्र मंहिष्ठाय गायत ऋताव्ने बृहते शुक्रशोचिषे । उपस्तुतासो अग्नये
सर्वश्रेष्ठ, महान, ऋतधारी, तेजस्वी अशा अग्नीची स्तुती करा. त्याला मनापासून वंदन करा.
आ वंसते मघवा वीरवद्यशः समिद्धो द्युम्न्याहुतः । कुविन्नो अस्य सुमतिर्नवीयस्यच्छा वाजेभिरागमत्
उदार, वीरांची कीर्ती मिळवलेला, तेजाने प्रज्वलित झालेला, आमंत्रित अग्नी आमच्याकडे येतो. त्याची नवी कृपा आमच्याकडे संपत्ती घेऊन येवो.
प्रेष्ठमु प्रियाणां स्तुह्यासावातिथिम् । अग्निं रथानां यमम्
सर्वात प्रिय, आदरणीय पाहुणा, रथांचा मार्गदर्शक अग्नी, त्याची स्तुती करा.
उदिता यो निदिता वेदिता वस्वा यज्ञियो ववर्तति । दुष्टरा यस्य प्रवणे नोर्मयो धिया वाजं सिषासतः
जो उदयतो, अस्त होतो, धन जाणतो आणि यज्ञास पात्र आहे, असा अग्नी पुढे जातो. जो बुद्धीने विजय मिळवू इच्छितो, त्याचे मार्ग कधीच कठीण नसतात.
मा नो हृणीतामतिथिर्वसुरग्निः पुरुप्रशस्त एषः । यः सुहोता स्वध्वरः
अग्नी, हा उदार, सर्वांनी प्रशंसित पाहुणा, योग्य विधी करणारा, आमच्याकडून काहीही हिरावून घेऊ नये.
मो ते रिषन्ये अच्छोक्तिभिर्वसोऽग्ने केभिश्चिदेवैः । कीरिश्चिद्धि त्वामीट्टे दूत्याय रातहव्यः स्वध्वरः
हे अग्नी, उदार, आमच्या खरी शब्दांमुळे किंवा इतर कोणत्याही देवांमुळे तुला काहीही अपाय होऊ नये. गरीब माणूसही तुला दूत म्हणून हाक मारतो, कारण तू आहुत्यांचा स्वीकार करणारा आणि योग्य विधी करणारा आहेस.
आग्ने याहि मरुत्सखा रुद्रेभिः सोमपीतये । सोभर्या उप सुष्टुतिं मादयस्व स्वर्णरे
अग्नी, तू मरुतांसह, रुद्रांसह सोमपानासाठी ये. आपल्या कुटुंबासह आमच्या उत्तम स्तुत्यांत आनंद मान, हे प्रकाश देणारा.
स्वादि॑ष्ठया॒ मदि॑ष्ठया॒ पव॑स्व सोम॒ धार॑या । इन्द्रा॑य॒ पात॑वे सु॒तः
हे सोम, तू अत्यंत मधुर आणि आनंददायक प्रवाहाने वाह, इंद्रासाठी पिऊन आनंद मिळव.
र॒क्षो॒हा वि॒श्वच॑र्षणिर॒भि योनि॒मयो॑हतम्! द्रुणा॑ सधस्थमासदत्
राक्षसांचा नाश करणारा, सर्व लोकांत व्यापलेला, तू आपल्या मूळ स्थानावर पोहोचला आहेस! तू लाकडी पात्रात बसला आहेस.
वरिवोधातमो भव मंहिष्ठो वृत्रहन्तमः । पर्षि राधो मघोनाम्
तू अत्यंत विशाल, सर्वात बलवान आणि वृत्राचा संहार करणारा हो. उदार लोकांचे धन आम्हाला दे.
अभ्यर्ष महानां देवानां वीतिमन्धसा । अभि वाजमुत श्रवः
हे आनंददायक सोम, तू महान देवांच्या सभेकडे वाह. आम्हाला बळ आणि कीर्ती मिळवून दे.
त्वामच्छा चरामसि तदिदर्थं दिवेदिवे । इन्दो त्वे न आशसः
हे इंदु, आम्ही दररोज तुझ्याकडे येतो, ह्याच उद्देशाने; आमच्या सर्व आशा तुझ्यावर आहेत.
पुनाति ते परिस्रुतं सोमं सूर्यस्य दुहिता । वारेण शश्वता तना
सूर्याची कन्या तुझ्या वाहणाऱ्या सोमाला तिच्या नेहमीच्या वस्त्राने शुद्ध करते.
तमीमण्वीः समर्य आ गृभ्णन्ति योषणो दश । स्वसारः पार्ये दिवि
दूर आकाशात दहा भगिनींसारख्या कन्या त्याला एकत्र धरतात.
तमीं हिन्वन्त्यग्रुवो धमन्ति बाकुरं दृतिम् । त्रिधातु वारणं मधु
ज्या वाकड्या होत नाहीत त्या त्याला दाबतात, त्या मधुर शक्ती फुंकतात, तीन थरांचा मधासारखा रस सोडतात.
अभीममघ्न्या उत श्रीणन्ति धेनवः शिशुम् । सोममिन्द्राय पातवे
जोड न लावलेल्या गायी त्या बाळाला गाळतात, तो सोम इंद्रासाठी प्यायला तयार होतो.
अस्येदिन्द्रो मदेष्वा विश्वा वृत्राणि जिघ्नते । शूरो मघा च मंहते
त्याच्या आनंदात इंद्र सर्व शत्रूंना नष्ट करतो; तो वीर दानात आनंद मानतो.