आ यन्मा वेना अरुहन्नृतस्यँ एकमासीनं हर्यतस्य पृष्ठे । मनश्चिन्मे हृद आ प्रत्यवोचदचिक्रदञ्छिशुमन्तः सखायः
जेव्हा ऋषी सत्याच्या मार्गावर चढले, एकटेच सुंदर अश्वाच्या पाठीवर बसले, तेव्हा माझ्या मनाने माझ्या हृदयाशी संवाद साधला—माझे मित्र आणि त्यांची मुले आनंदित झाले.
विश्वेत्ता ते सवनेषु प्रवाच्या या चकर्थ मघवन्निन्द्र सुन्वते । पारावतं यत्पुरुसम्भृतं वस्वपावृणोः शरभाय ऋषिबन्धवे
हे उदार इंद्रा, सोम पिळणाऱ्यांसाठी तू जे जे कृत्ये केलीस, ती सर्व यज्ञकाळात सांगण्यासारखी आहेत—दूर ठेवलेलं, चांगल्या प्रकारे राखलेलं धन जेव्हा तू शरभा या ऋषीच्या मित्रासाठी उघडलंस.
प्र नूनं धावता पृथङ्नेह यो वो अवावरीत् । नि षीं वृत्रस्य मर्मणि वज्रमिन्द्रो अपीपतत्
आता, इथं जो कोणी रोखला गेला असेल, तो प्रत्येकजण वेगळा पळू द्या. इंद्राने वज्राने वृत्राच्या मर्मावर प्रहार केला.
मनोजवा अयमान आयसीमतरत्पुरम् । दिवं सुपर्णो गत्वाय सोमं वज्रिण आभरत्
विचारासारखा जलद, तो लोखंडी किल्ला ओलांडून गेला; मोठ्या पक्ष्यासारखा आकाशात गेला आणि वज्रधारीसाठी सोम घेऊन आला.
समुद्रे अन्तः शयत उद्ना वज्रो अभीवृतः । भरन्त्यस्मै संयतः पुरःप्रस्रवणा बलिम्
समुद्राच्या आत वज्र पाण्याखाली लपलेला आहे. एकत्र आलेल्या नद्या त्याला उगमस्थानांहून अर्पण घेऊन येतात.
यद्वाग्वदन्त्यविचेतनानि राष्ट्री देवानां निषसाद मन्द्रा । चतस्र ऊर्जं दुदुहे पयांसि क्व स्विदस्याः परमं जगाम
जेव्हा वाणी अर्थ न कळता शब्द बोलते, तेव्हा देवांची राणी आनंदाने बसते. तिने चार सामर्थ्याचे प्रवाह काढले—तिचं सर्वोच्च कुठे गेलं असेल?
देवीं वाचमजनयन्त देवास्तां विश्वरूपाः पशवो वदन्ति । सा नो मन्द्रेषमूर्जं दुहाना धेनुर्वागस्मानुप सुष्टुतैतु
देवांनी दिव्य वाणी निर्माण केली; सर्व प्रकारची प्राणी ती बोलतात. ती वाणी, जी आपल्यासाठी मधुर शक्तीचे दूध देते, ती गायीप्रमाणे, आपल्या स्तुतीने आपल्याकडे येवो.
सखे विष्णो वितरं वि क्रमस्व द्यौर्देहि लोकं वज्राय विष्कभे । हनाव वृत्रं रिणचाव सिन्धूनिन्द्रस्य यन्तु प्रसवे विसृष्टाः
मित्र विष्णो, तू मोठ्या पावलांनी पुढे जा; आकाशात वज्रासाठी जागा दे. आपण वृत्राचा नाश करू, नद्यांना जिंकू; त्या इंद्राच्या प्रेरणेने सोडवल्या जाऊन वाहू द्या.
ऋधगित्था स मर्त्यः शशमे देवतातये । यो नूनं मित्रावरुणावभिष्टय आचक्रे हव्यदातये
तो मनुष्य भरभराटीला पोहोचतो, जो देवांची कृपा मिळवण्यासाठी प्रयत्न करतो—जो आता मित्र आणि वरुणासाठी यज्ञासाठी हवन तयार करतो.
वर्षिष्ठक्षत्रा उरुचक्षसा नरा राजाना दीर्घश्रुत्तमा । ता बाहुता न दंसना रथर्यतः साकं सूर्यस्य रश्मिभिः
सर्वात बलशाली, दूरदृष्टी असणारे, राजे, ज्यांचे नाव दीर्घकाळ टिकले आहे, त्यांचे हात कोणीही मोडू शकत नाहीत, ते रथ चालवतात आणि सूर्याच्या किरणांसोबत असतात.
प्र यो वां मित्रावरुणाजिरो दूतो अद्रवत् । अयःशीर्षा मदेरघुः
मित्रा-वरुणा, तुमचा दूत वेगाने धावला, लोखंडी डोक्याचा, पेयासाठी उत्सुक.
न यः सम्पृच्छे न पुनर्हवीतवे न संवादाय रमते । तस्मान्नो अद्य समृतेरुरुष्यतं बाहुभ्यां न उरुष्यतम्
जो विचारत नाही, पुन्हा बोलावत नाही, संवादात आनंद मानत नाही—अशा विस्मरणापासून आज तुम्ही आम्हाला दूर ठेवा; तुमच्या हातांनी आम्हाला दूर ठेवा.
प्र मित्राय प्रार्यम्णे सचथ्यमृतावसो । वरूथ्यं वरुणे छन्द्यं वच स्तोत्रं राजसु गायत
मित्रासाठी, त्या श्रेष्ठ, अमर प्रभूसाठी खरी आणि योग्य अशी स्तुती गा. वरुणासाठी, रक्षण करणाऱ्या राजामध्ये तेजस्वी अशी प्रार्थना अर्पण कर.
ते हिन्विरे अरुणं जेन्यं वस्वेकं पुत्रं तिसॄणाम् । ते धामान्यमृता मर्त्यानामदब्धा अभि चक्षते
ते तिघी धनाढ्य मातांचा एकुलता एक, लालसर तेजस्वी पुत्र पुढे नेतात. ते अमर, निर्दोष देव लोकांच्या निवासस्थानांकडे पाहतात.
आ मे वचांस्युद्यता द्युमत्तमानि कर्त्वा । उभा यातं नासत्या सजोषसा प्रति हव्यानि वीतये
माझी ही उजळ, कुशलतेने रचलेली वाणी ऐका. दोन्ही अश्विन, एकत्र येऊन, आमच्या यज्ञातील हव्ये स्वीकारा.
रातिं यद्वामरक्षसं हवामहे युवाभ्यां वाजिनीवसू । प्राचीं होत्रां प्रतिरन्तावितं नरा गृणाना जमदग्निना
आम्ही जेव्हा तुमच्या अखंड, दयाळू कृपेची मागणी करतो, किंवा तुम्हा दोघा घोडे देणाऱ्यांची, तेव्हा जमदग्नींसह आम्ही गात असताना पूर्वेकडील हव्ये आम्हाला द्या.
आ नो यज्ञं दिविस्पृशं वायो याहि सुमन्मभिः । अन्तः पवित्र उपरि श्रीणानोऽयं शुक्रो अयामि ते
वायू, चांगल्या विचारांसह आमच्या आकाशाला भिडणाऱ्या यज्ञात ये. शुद्ध करणाऱ्या अग्नित, वरती, मी तेजस्वी तुझ्याकडे येतो.
वेत्यध्वर्युः पथिभी रजिष्ठैः प्रति हव्यानि वीतये । अधा नियुत्व उभयस्य नः पिब शुचिं सोमं गवाशिरम्
अध्वर्यू सरळ मार्गाने जाऊन यज्ञासाठी हव्ये आणतो. मग, आपल्या सहकाऱ्यांसह, दोघांसाठी शुद्ध, दूध मिसळलेला सोम प्या.
बण्महाँ असि सूर्य बळादित्य महाँ असि । महस्ते सतो महिमा पनस्यतेऽद्धा देव महाँ असि
सूर्य, तू महान आहेस, बलाढ्य आदित्य, तू खरोखर महान आहेस. तुझ्या महानतेची कीर्ती सर्वत्र पसरली आहे — खरंच, देवा, तू महान आहेस.
बट् सूर्य श्रवसा महाँ असि सत्रा देव महाँ असि । मह्ना देवानामसुर्यः पुरोहितो विभु ज्योतिरदाभ्यम्
सूर्य, कीर्तीने तू महान आहेस, देवांमध्ये खरोखर महान आहेस. देवांचा पुरोहित, असुर, सर्वत्र पसरलेला तेजस्वी, तू अजिंक्य आहेस.
इयं या नीच्यर्किणी रूपा रोहिण्या कृता । चित्रेव प्रत्यदर्श्यायत्यन्तर्दशसु बाहुषु
ही जी खाली चमकणारी आहे, ती रोहिणीच्या रूपात घडवलेली आहे. ती उजळ प्रतिमेसारखी दिसते, दहा भुजांमध्ये पसरते.
प्रजा ह तिस्रो अत्यायमीयुर्न्यन्या अर्कमभितो विविश्रे । बृहद्ध तस्थौ भुवनेष्वन्तः पवमानो हरित आ विवेश
तीन पिढ्या पुढे गेल्या, तर इतरांनी सर्व बाजूंनी स्तोत्रात प्रवेश केला. तो विशाल, जगांत स्थिर राहिला, शुद्ध करणारा, सुवर्णमय आत प्रवेशला.
माता रुद्राणां दुहिता वसूनां स्वसादित्यानाममृतस्य नाभिः । प्र नु वोचं चिकितुषे जनाय मा गामनागामदितिं वधिष्ट
रुद्रांची माता, वसूंची कन्या, आदित्यांची बहीण, अमरत्वाचा आधार — मी ज्ञानी लोकांसाठी हे सांगतो: अदितीला हानी पोहोचवू नका, तिला दुखावू नका.
वचोविदं वाचमुदीरयन्तीं विश्वाभिर्धीभिरुपतिष्ठमानाम् । देवीं देवेभ्यः पर्येयुषीं गामा मावृक्त मर्त्यो दभ्रचेताः
वाणी जाणणारी, सर्व विचारांनी वेढलेली, देवी, देवांमध्ये फिरणारी — अल्प समज असणाऱ्या माणसाने गायीला अडवू नये.
त्वमग्ने बृहद्वयो दधासि देव दाशुषे । कविर्गृहपतिर्युवा
अग्ने, तू भक्तासाठी मोठे बळ ठेवतोस, देव, तू ज्ञानी, घराचा स्वामी आणि नेहमी तरुण आहेस.
स न ईळानया सह देवाँ अग्ने दुवस्युवा । चिकिद्विभानवा वह
तुझ्या कृपेने, अग्ने, देवांनो, आम्हाला सेवा मिळू दे. तू जाणता, तेजस्वी, आम्हाला एकत्र आण.
त्वया ह स्विद्युजा वयं चोदिष्ठेन यविष्ठ्य । अभि ष्मो वाजसातये
हे सर्वात तरुणा, तुझ्या बळाने प्रेरित होऊन, आम्ही बळ मिळवण्यासाठी प्रयत्न करतो.
और्वभृगुवच्छुचिमप्नवानवदा हुवे । अग्निं समुद्रवाससम्
और्व, भृगु, शुचि आणि अप्नवान यांच्यासारखा, मी समुद्रात वास करणाऱ्या अग्नीला हाक मारतो.
हुवे वातस्वनं कविं पर्जन्यक्रन्द्यं सहः । अग्निं समुद्रवाससम्
वाऱ्याचा आवाज असलेला, पर्जन्यासारखा गडगडणारा, बलशाली आणि ज्ञानी, समुद्रात वास करणारा अग्नी, त्याला मी हाक मारतो.
आ सवं सवितुर्यथा भगस्येव भुजिं हुवे । अग्निं समुद्रवाससम्
सवितृच्या सोमपानासाठी, किंवा भगाच्या वाट्यासाठी जसा हाक मारतात, तसा मी समुद्रात वास करणाऱ्या अग्नीला हाक मारतो.