अभि हि सत्य सोमपा उभे बभूथ रोदसी । इन्द्रासि सुन्वतो वृधः पतिर्दिवः
हे सत्य सोमपान करणाऱ्या, खरेच, तू पृथ्वी आणि आकाश दोन्ही झाला आहेस; इंद्रा, तू सोम पिळणाऱ्याचा बलवान आणि स्वर्गाचा स्वामी आहेस.
त्वं हि शश्वतीनामिन्द्र दर्ता पुरामसि । हन्ता दस्योर्मनोर्वृधः पतिर्दिवः
इंद्रा, तू नेहमीच प्राचीन नगरांचा नाश करणारा आहेस; तू दस्यूंचा संहार करणारा, बलशाली आणि स्वर्गाचा स्वामी आहेस.
अधा हीन्द्र गिर्वण उप त्वा कामान्महः ससृज्महे । उदेव यन्त उदभिः
म्हणूनच, हे गाण्याला प्रिय असणाऱ्या इंद्रा, आम्ही आमच्या इच्छा तुझ्याकडे मोठेपणासाठी पाठवतो; देवांनी पाण्याच्या भेटी घेऊन याव्यात.
वार्ण त्वा यव्याभिर्वर्धन्ति शूर ब्रह्माणि । वावृध्वांसं चिदद्रिवो दिवेदिवे
स्तुतीच्या गाण्यांनी, हे वीर, प्रार्थना तुला बळकट करतात; दगड फोडणाऱ्या, वाढतच राहणाऱ्या, दिवसेंदिवस तुला वाढवतात.
युञ्जन्ति हरी इषिरस्य गाथयोरौ रथ उरुयुगे । इन्द्रवाहा वचोयुजा
ते दोन पिंगट घोडे उत्कटतेने गाण्यासाठी, रुंद जुवाच्या रथाला जोडतात; ते इंद्रासाठी, वाणीने जोडलेले आहेत.
त्वं न इन्द्रा भरँ ओजो नृम्णं शतक्रतो विचर्षणे । आ वीरं पृतनाषहम्
इंद्रा, आम्हाला बळ आणि पुरुषार्थ दे, हे शतक्री, लोकांमध्ये; युद्धात विजय मिळवणारा वीर आमच्याकडे आण.
त्वं हि नः पिता वसो त्वं माता शतक्रतो बभूविथ । अधा ते सुम्नमीमहे
तू आमचे वडील आहेस, हे धनदायक; तू आमची आई आहेस, हे शतक्री; म्हणूनच आम्ही तुझ्या कृपेची मागणी करतो.
त्वां शुष्मिन्पुरुहूत वाजयन्तमुप ब्रुवे शतक्रतो । स नो रास्व सुवीर्यम्
हे अनेकदा आह्वान केलेल्या, बलशाली आणि शतक्री, मी तुला हाक देतो; आम्हाला उत्तम शौर्य दे.
त्वामिदा ह्यो नरोऽपीप्यन्वज्रिन्भूर्णयः । स इन्द्र स्तोमवाहसामिह श्रुध्युप स्वसरमा गहि
आज, वज्रधारी, उत्साही लोकांनी तुला स्तुती केली आहे; म्हणून, इंद्रा, स्तुतीच्या गाण्यांनी आम्हाला येथे ऐक आणि आपल्या बांधवाजवळ ये.
मत्स्वा सुशिप्र हरिवस्तदीमहे त्वे आ भूषन्ति वेधसः । तव श्रवांस्युपमान्युक्थ्या सुतेष्विन्द्र गिर्वणः
आनंद मान, सुंदर ओठांच्या आणि सुवर्णमय; यासाठीच आम्ही तुला शोधतो; ज्ञानी तुला सजवतात; तुझ्या प्रसिद्ध स्तुतिसुमनांमध्ये, हे गाण्याला प्रिय इंद्रा, तुझ्या स्तुत्या नेहमीच श्रेष्ठ असतात.
श्रायन्त इव सूर्यं विश्वेदिन्द्रस्य भक्षत । वसूनि जाते जनमान ओजसा प्रति भागं न दीधिम
सर्वजण इंद्राकडे सूर्याकडे पाहावं तसं पाहतात; त्याची संपत्ती लोकांमध्ये सामर्थ्याने जन्म घेते; आम्ही योग्यप्रमाणे वाटा वाटल्या आहेत.
अनर्शरातिं वसुदामुप स्तुहि भद्रा इन्द्रस्य रातयः । सो अस्य कामं विधतो न रोषति मनो दानाय चोदयन्
जो धन देतो त्याची स्तुती कर, जो देत नाही त्याची नाही; इंद्राची दाने नेहमीच शुभ असतात; वाटप करणाऱ्याच्या इच्छेला तो कधीच रागावत नाही, उलट दानासाठी मनाला प्रवृत्त करतो.
त्वमिन्द्र प्रतूर्तिष्वभि विश्वा असि स्पृधः । अशस्तिहा जनिता विश्वतूरसि त्वं तूर्य तरुष्यतः
इंद्रा, स्पर्धांमध्ये तू सर्व प्रतिस्पर्ध्यांवर मात करतोस; तू अपशकुनांचा नाश करणारा, सर्वत्र विजयी आहेस; स्पर्धकावर विजय मिळवण्यासाठी तुलाच हाक दिली जाते.
अनु ते शुष्मं तुरयन्तमीयतुः क्षोणी शिशुं न मातरा । विश्वास्ते स्पृधः श्नथयन्त मन्यवे वृत्रं यदिन्द्र तूर्वसि
तुझ्या प्रचंड सामर्थ्याच्या मागे पृथ्वी जशी आई आपल्या बाळामागे धावते तशी धावते; तुझ्या इच्छेने तू सर्व शत्रूंना नमवतोस, जेव्हा, इंद्रा, तू वृत्राचा पराभव करतोस.
इत ऊती वो अजरं प्रहेतारमप्रहितम् । आशुं जेतारं हेतारं रथीतममतूर्तं तुग्र्यावृधम्
इथून तुमच्यासाठी तो कधीही न झिजणारा रक्षक, चुक न करणारा दूत, वेगवान विजेता, पुढे नेणारा, रथ चालवणारा, कधीही न हरलेला, तुग्राचा वाढ करणारा, मदतीला येवो.
इष्कर्तारमनिष्कृतं सहस्कृतं शतमूतिं शतक्रतुम् । समानमिन्द्रमवसे हवामहे वसवानं वसूजुवम्
सर्वांच्या भल्यासाठी करणारा, कोणीही विरोध करू न शकणारा, मोठ्या कृत्यांनी यशस्वी, शंभर मदतीचा, शंभर सामर्थ्यांचा, धनवान, नेहमी तरुण असणारा इंद्र—आपण सर्वजण त्याला मदतीसाठी हाक मारतो.
अयं त एमि तन्वा पुरस्ताद्विश्वे देवा अभि मा यन्ति पश्चात् । यदा मह्यं दीधरो भागमिन्द्रादिन्मया कृणवो वीर्याणि
मी इथे माझ्या देहासह पुढून येतो; सर्व देव मागून माझ्याकडे येतात, जेव्हा तू, इंद्रा, मला भाग दिलास आणि माझ्या द्वारे पराक्रमाची कृत्ये घडवतोस.
दधामि ते मधुनो भक्षमग्रे हितस्ते भागः सुतो अस्तु सोमः । असश्च त्वं दक्षिणतः सखा मेऽधा वृत्राणि जङ्घनाव भूरि
मी तुझ्यासाठी मधुर पेयाचा पहिला भाग समोर ठेवतो; तुझा हिस्सा हा पिळलेला सोम असो. आणि तू, माझ्या मित्रा, माझ्या उजवीकडे बस; आपण दोघे मिळून अनेक शत्रूंचा नाश करूया.
प्र सु स्तोमं भरत वाजयन्त इन्द्राय सत्यं यदि सत्यमस्ति । नेन्द्रो अस्तीति नेम उ त्व आह क ईं ददर्श कमभि ष्टवाम
हे भरत, आता इंद्रासाठी खरी स्तुती अर्पण कर, जर ती खरी असेल. 'इंद्र नाही' असं कोणीच म्हणत नाही—कोण त्याला पाहिलं, आपण कोणाची स्तुती करू?
अयमस्मि जरितः पश्य मेह विश्वा जातान्यभ्यस्मि मह्ना । ऋतस्य मा प्रदिशो वर्धयन्त्यादर्दिरो भुवना दर्दरीमि
मी इथे आहे, गायकांनो—माझ्याकडे पाहा! माझ्या सामर्थ्याने मी सर्व जगांपेक्षा मोठा आहे. सत्याच्या दिशा मला वाढवतात; मी जगांचा भंग करतो, त्यांना फोडतो.
आ यन्मा वेना अरुहन्नृतस्यँ एकमासीनं हर्यतस्य पृष्ठे । मनश्चिन्मे हृद आ प्रत्यवोचदचिक्रदञ्छिशुमन्तः सखायः
जेव्हा ऋषी सत्याच्या मार्गावर चढले, एकटेच सुंदर अश्वाच्या पाठीवर बसले, तेव्हा माझ्या मनाने माझ्या हृदयाशी संवाद साधला—माझे मित्र आणि त्यांची मुले आनंदित झाले.
विश्वेत्ता ते सवनेषु प्रवाच्या या चकर्थ मघवन्निन्द्र सुन्वते । पारावतं यत्पुरुसम्भृतं वस्वपावृणोः शरभाय ऋषिबन्धवे
हे उदार इंद्रा, सोम पिळणाऱ्यांसाठी तू जे जे कृत्ये केलीस, ती सर्व यज्ञकाळात सांगण्यासारखी आहेत—दूर ठेवलेलं, चांगल्या प्रकारे राखलेलं धन जेव्हा तू शरभा या ऋषीच्या मित्रासाठी उघडलंस.
प्र नूनं धावता पृथङ्नेह यो वो अवावरीत् । नि षीं वृत्रस्य मर्मणि वज्रमिन्द्रो अपीपतत्
आता, इथं जो कोणी रोखला गेला असेल, तो प्रत्येकजण वेगळा पळू द्या. इंद्राने वज्राने वृत्राच्या मर्मावर प्रहार केला.
मनोजवा अयमान आयसीमतरत्पुरम् । दिवं सुपर्णो गत्वाय सोमं वज्रिण आभरत्
विचारासारखा जलद, तो लोखंडी किल्ला ओलांडून गेला; मोठ्या पक्ष्यासारखा आकाशात गेला आणि वज्रधारीसाठी सोम घेऊन आला.
समुद्रे अन्तः शयत उद्ना वज्रो अभीवृतः । भरन्त्यस्मै संयतः पुरःप्रस्रवणा बलिम्
समुद्राच्या आत वज्र पाण्याखाली लपलेला आहे. एकत्र आलेल्या नद्या त्याला उगमस्थानांहून अर्पण घेऊन येतात.
यद्वाग्वदन्त्यविचेतनानि राष्ट्री देवानां निषसाद मन्द्रा । चतस्र ऊर्जं दुदुहे पयांसि क्व स्विदस्याः परमं जगाम
जेव्हा वाणी अर्थ न कळता शब्द बोलते, तेव्हा देवांची राणी आनंदाने बसते. तिने चार सामर्थ्याचे प्रवाह काढले—तिचं सर्वोच्च कुठे गेलं असेल?
देवीं वाचमजनयन्त देवास्तां विश्वरूपाः पशवो वदन्ति । सा नो मन्द्रेषमूर्जं दुहाना धेनुर्वागस्मानुप सुष्टुतैतु
देवांनी दिव्य वाणी निर्माण केली; सर्व प्रकारची प्राणी ती बोलतात. ती वाणी, जी आपल्यासाठी मधुर शक्तीचे दूध देते, ती गायीप्रमाणे, आपल्या स्तुतीने आपल्याकडे येवो.
सखे विष्णो वितरं वि क्रमस्व द्यौर्देहि लोकं वज्राय विष्कभे । हनाव वृत्रं रिणचाव सिन्धूनिन्द्रस्य यन्तु प्रसवे विसृष्टाः
मित्र विष्णो, तू मोठ्या पावलांनी पुढे जा; आकाशात वज्रासाठी जागा दे. आपण वृत्राचा नाश करू, नद्यांना जिंकू; त्या इंद्राच्या प्रेरणेने सोडवल्या जाऊन वाहू द्या.
ऋधगित्था स मर्त्यः शशमे देवतातये । यो नूनं मित्रावरुणावभिष्टय आचक्रे हव्यदातये
तो मनुष्य भरभराटीला पोहोचतो, जो देवांची कृपा मिळवण्यासाठी प्रयत्न करतो—जो आता मित्र आणि वरुणासाठी यज्ञासाठी हवन तयार करतो.
वर्षिष्ठक्षत्रा उरुचक्षसा नरा राजाना दीर्घश्रुत्तमा । ता बाहुता न दंसना रथर्यतः साकं सूर्यस्य रश्मिभिः
सर्वात बलशाली, दूरदृष्टी असणारे, राजे, ज्यांचे नाव दीर्घकाळ टिकले आहे, त्यांचे हात कोणीही मोडू शकत नाहीत, ते रथ चालवतात आणि सूर्याच्या किरणांसोबत असतात.