एवा रातिस्तुवीमघ विश्वेभिर्धायि धातृभिः । अधा चिदिन्द्र मे सचा
अशीच ती श्रीमंती सर्व दात्यांसह राखली जाते; मग इंद्रा, तू माझ्या सोबत रहा.
मो षु ब्रह्मेव तन्द्रयुर्भुवो वाजानां पते । मत्स्वा सुतस्य गोमतः
हे वज्रधारी, यजमानासारखा कंटाळू नकोस; बलशाली इंद्रा, गोधन देणाऱ्या सोमाचा आनंद घे.
मा न इन्द्राभ्यादिशः सूरो अक्तुष्वा यमन् । त्वा युजा वनेम तत्
इंद्रा, दिवस किंवा रात्रीचे आदेश आम्हाला जिंकू देऊ नकोस; तुझ्या सोबतीने आम्ही ते जिंकू.
त्वयेदिन्द्र युजा वयं प्रति ब्रुवीमहि स्पृधः । त्वमस्माकं तव स्मसि
इंद्रा, तुझ्या सोबतीने आम्ही आमच्या लढाया जाहीर करू; तू आमचा आहेस आणि आम्ही तुझे आहोत.
त्वामिद्धि त्वायवोऽनुनोनुवतश्चरान् । सखाय इन्द्र कारवः
इंद्रा, तुझे अनुयायी, चालणारे आणि थांबणारे, नेहमीच तुला अनुसरतात; कवी तुझे मित्र आहेत.
उद्घेदभि श्रुतामघं वृषभं नर्यापसम् । अस्तारमेषि सूर्य
तो प्रसिद्ध, दानशूर, पुरुषांचा स्वामी वृषभ उगवला आहे; सूर्य, तू मावळायला येतोस.
नव यो नवतिं पुरो बिभेद बाह्वोजसा । अहिं च वृत्रहावधीत्
ज्याने आपल्या बळकट बाहूंनी नव्वद नऊ किल्ले फोडले आणि वॄत्राचा नाश करून सर्पाचा वध केला, तोच खरा वीर.
स न इन्द्रः शिवः सखाश्वावद्गोमद्यवमत् । उरुधारेव दोहते
तो इंद्र आमचा हितकर मित्र असो, जो आम्हाला घोडे, गायी आणि जव देतो; तो मोठ्या प्रवाहासारखा भरपूर संपत्ती देतो.
यदद्य कच्च वृत्रहन्नुदगा अभि सूर्य । सर्वं तदिन्द्र ते वशे
वॄत्राचा संहार करणाऱ्या इंद्रा, आज किंवा पूर्वी तू जे काही केलेस, ते सर्व तुझ्याच अधीन आहे.
यद्वा प्रवृद्ध सत्पते न मरा इति मन्यसे । उतो तत्सत्यमित्तव
हे महान अधिपती, तू स्वतःला अमर्याद आणि अजिंक्य समजतोस, तर ते खरेच आहे, कारण तुझीच ती खरी वृत्ती आहे.
ये सोमासः परावति ये अर्वावति सुन्विरे । सर्वाँस्ताँ इन्द्र गच्छसि
दूर असो किंवा जवळ असो, जिथे जिथे सोम पिऊन यज्ञ केला जातो, तिथे तिथे इंद्रा, तू पोहोचतोस.
तमिन्द्रं वाजयामसि महे वृत्राय हन्तवे । स वृषा वृषभो भुवत्
आम्ही त्या इंद्राला प्रेरणा देतो, जो मोठ्या वॄत्राचा नाश करतो; तो बलवान, पराक्रमी वृषभ व्हावा.
इन्द्रः स दामने कृत ओजिष्ठः स मदे हितः । द्युम्नी श्लोकी स सोम्यः
इंद्र हा जिंकण्यासाठीच निर्माण झाला आहे, तो सर्वात बळकट आहे, आनंदात रमणारा, तेजस्वी आणि प्रसिद्ध, तोच सोमप्रिय आहे.
गिरा वज्रो न सम्भृतः सबलो अनपच्युतः । ववक्ष ऋष्वो अस्तृतः
शब्दांनी निर्माण झालेला वज्र बलवान आणि अचूक आहे; तो उंच वाढलेला, कधीही न तुटणारा आहे.
दुर्गे चिन्नः सुगं कृधि गृणान इन्द्र गिर्वणः । त्वं च मघवन्वशः
अडचणीतसुद्धा, आमच्यासाठी सोपा मार्ग कर, हे गाण्याला प्रिय असलेल्या इंद्रा; तू दानशूर आहेस, तुझ्याकडे सामर्थ्य आहे.
यस्य ते नू चिदादिशं न मिनन्ति स्वराज्यम् । न देवो नाध्रिगुर्जनः
ज्याच्या आज्ञेला कोणीही विरोध करू शकत नाही, त्याचे राज्य कधीच कमी होत नाही, देव असो वा दुर्बल माणूस.
अधा ते अप्रतिष्कुतं देवी शुष्मं सपर्यतः । उभे सुशिप्र रोदसी
हे सुंदर जबड्याच्या देवा, जेव्हा तुझ्या अपरिमित शक्तीची पूजा केली जाते, तेव्हा आकाश आणि पृथ्वी दोन्ही तुझा सन्मान करतात.
त्वमेतदधारयः कृष्णासु रोहिणीषु च । परुष्णीषु रुशत्पयः
तू काळ्या आणि लाल गायींमध्ये, तसेच पवित्र परुष्णी नदीकाठी असणाऱ्या तेजस्वी गायींमध्येही हे सामर्थ्य टिकवले आहेस.
वि यदहेरध त्विषो विश्वे देवासो अक्रमुः । विदन्मृगस्य ताँ अमः
जेव्हा सर्पाचा तेज विखुरला, तेव्हा सर्व देव पुढे आले; आम्ही त्या पशूची महानता ओळखली आहे.
आदु मे निवरो भुवद्वृत्रहादिष्ट पौंस्यम् । अजातशत्रुरस्तृतः
वॄत्राचा संहार करणाऱ्याची कृपा माझ्यावर सदैव राहो; मला अजिंक्य, कधीही न हरलेली पुरुषार्थाची शक्ती मिळो.
श्रुतं वो वृत्रहन्तमं प्र शर्धं चर्षणीनाम् । आ शुषे राधसे महे
हे वॄत्रहंता, तुझे प्रसिद्ध पराक्रम आम्ही ऐकले आहेत; आमच्यासाठी मोठ्या बक्षिसासाठी आपली सेना पाठव.
अया धिया च गव्यया पुरुणामन्पुरुष्टुत । यत्सोमेसोम आभवः
ही बुद्धी आणि गायींच्या संपत्तीने, हे सर्वाधिक स्तुत्य, तू सोमांमध्ये श्रेष्ठ सोम झाला आहेस.
बोधिन्मना इदस्तु नो वृत्रहा भूर्यासुतिः । शृणोतु शक्र आशिषम्
वॄत्राचा संहार करणारा जागरूक मनाने आमच्यासाठी येथे असो; शक्र आमच्या दीर्घायुष्याच्या प्रार्थना ऐकू दे.
कया त्वं न ऊत्याभि प्र मन्दसे वृषन् । कया स्तोतृभ्य आ भर
हे पराक्रमी, कोणत्या सहाय्याने तू आम्हाला आनंद देतोस? कोणत्या गोष्टीने तू आपल्या स्तुतिकर्त्यांना दान देतोस?
कस्य वृषा सुते सचा नियुत्वान्वृषभो रणत् । वृत्रहा सोमपीतये
कोणत्या बलाढ्य वृषासोबत, आपल्या साथीदारांसह, तो वज्रधारी गजर करतो, वृत्राचा संहार करणारा, सोमपानासाठी?
अभी षु णस्त्वं रयिं मन्दसानः सहस्रिणम् । प्रयन्ता बोधि दाशुषे
हे सोमपानात आनंद मानणाऱ्या, आम्हाला हजारो संपत्ती दे, भक्तासाठी तू मार्गदर्शक हो.
पत्नीवन्तः सुता इम उशन्तो यन्ति वीतये । अपां जग्मिर्निचुम्पुणः
पत्नींसह हे पवित्र द्रव्य तेजाने उजळून यज्ञासाठी निघतात; ते पाणी गाठून खाली झुकतात.
इष्टा होत्रा असृक्षतेन्द्रं वृधासो अध्वरे । अच्छावभृथमोजसा
इच्छिलेली आहुती बलाढ्य यजमानांनी इंद्रासाठी, अवभृथाच्या दिशेने, सामर्थ्याने वाहिली आहे.
इह त्या सधमाद्या हरी हिरण्यकेश्या । वोळ्हामभि प्रयो हितम्
इथे हे दोन्ही सोन्याच्या अंगलट असलेले घोडे एकत्र जुंपले आहेत, ते वेगाने आहुती घेऊन येतात.
तुभ्यं सोमाः सुता इमे स्तीर्णं बर्हिर्विभावसो । स्तोतृभ्य इन्द्रमा वह
तुझ्यासाठी हे सोम द्रव पिळले आहेत, विस्तीर्ण कुश उजळले आहेत, हे तेजस्वी, स्तोत्र गाणाऱ्यांसाठी इंद्राला इथे आण.