जज्ञानो नु शतक्रतुर्वि पृच्छदिति मातरम् । क उग्राः के ह शृण्विरे
शतक्रीवी जन्मल्यावर त्याने आपल्या आईला विचारले, "हे बलवान कोण आहेत? कोण प्रसिद्ध आहेत?"
आदीं शवस्यब्रवीदौर्णवाभमहीशुवम् । ते पुत्र सन्तु निष्टुरः
तेव्हा तिने त्याच्या सामर्थ्याचे वर्णन केले, लाटेसारखे, मोठ्या बाणासारखे, "बाळा, हे कठोर लोक तुझे पुत्र होवोत."
समित्तान्वृत्रहाखिदत्खे अराँ इव खेदया । प्रवृद्धो दस्युहाभवत्
वृत्रहंता आपल्या साथीदारांसह, चाकाच्या आऱ्यांसारखे, जोरात प्रहार करून, बलवान होऊन शत्रूंचा नाशक झाला.
एकया प्रतिधापिबत्साकं सरांसि त्रिंशतम् । इन्द्रः सोमस्य काणुका
इंद्राने एका घोटात तीस सरोवरांतील सोमरस एकत्र प्यायला.
अभि गन्धर्वमतृणदबुध्नेषु रजस्स्वा । इन्द्रो ब्रह्मभ्य इद्वृधे
त्याने अथांग आकाशातील गंधर्वाला ओलांडले; इंद्र वेदपाठांमुळे अधिक बलवान झाला.
निराविध्यद्गिरिभ्य आ धारयत्पक्वमोदनम् । इन्द्रो बुन्दं स्वाततम्
त्याने पर्वत फोडून शिजलेले अन्न आणले; वाढणारा, स्वतः विस्तारलेला इंद्र.
शतब्रध्न इषुस्तव सहस्रपर्ण एक इत् । यमिन्द्र चकृषे युजम्
इंद्रा, तुझा बाण शंभर किरणांचा, हजार पिसांचा, एकच आहे, जो तू आपल्या सोबतीसाठी केला आहेस.
तेन स्तोतृभ्य आ भर नृभ्यो नारिभ्यो अत्तवे । सद्यो जात ऋभुष्ठिर
त्याच्यामुळे गायकांना, पुरुषांना, स्त्रियांना आणि जंगलातील लोकांना, नव्याने जन्मलेल्या, ऋभूंसह स्थिर असलेल्या, तू दे.
एता च्यौत्नानि ते कृता वर्षिष्ठानि परीणसा । हृदा वीड्वधारयः
हे तुझे महान आणि भरपूर कृत्ये, तू आपल्या बुद्धिमान मनाने घट्ट धरली आहेत.
विश्वेत्ता विष्णुराभरदुरुक्रमस्त्वेषितः । शतं महिषान्क्षीरपाकमोदनं वराहमिन्द्र एमुषम्
हे सर्व, विशाल पावलांनी चालणाऱ्या विष्णूंनी आणले; शंभर महिष, दूधात शिजवलेले अन्न, आणि वराह, हे उत्सुक इंद्रा.
तुविक्षं ते सुकृतं सूमयं धनुः साधुर्बुन्दो हिरण्ययः । उभा ते बाहू रण्या सुसंस्कृत ऋदूपे चिदृदूवृधा
इंद्रा, तुझे सामर्थ्यवान, उत्तम, सोमरसाने ओतप्रोत असे धनुष्य सुवर्णाचे आहे; तुझे दोन्ही हात सुंदर, नीट घडवलेले, आणि नेहमी वाढणारे आहेत.
पुरोळाशं नो अन्धस इन्द्र सहस्रमा भर । शता च शूर गोनाम्
इंद्रा, आम्हाला हजारो पोषक अन्न आणि शेकडो गायी दे, हे बलवान वीर.
आ नो भर व्यञ्जनं गामश्वमभ्यञ्जनम् । सचा मना हिरण्यया
आम्हाला गायी, घोडे आणि सोन्याचं संपत्ती मिळू दे, आणि आमचं मन सोन्यासारखं सुंदर होऊ दे.
उत नः कर्णशोभना पुरूणि धृष्णवा भर । त्वं हि शृण्विषे वसो
हे बलवान, आमच्यासाठी कानाला गोड वाटणाऱ्या अनेक गोष्टी आण. कारण, वसु, तू नेहमी ऐकतोस.
नकीं वृधीक इन्द्र ते न सुषा न सुदा उत । नान्यस्त्वच्छूर वाघतः
इंद्रा, तू कधीच देण्यात कमी पडत नाहीस, ना कधी आळशी किंवा कंजूष होतोस. तुझ्यासारखा उदार दुसरा कोणी नाही.
नकीमिन्द्रो निकर्तवे न शक्रः परिशक्तवे । विश्वं शृणोति पश्यति
इंद्र कधीच मागे हटत नाही, शक्र कधीच वळून जात नाही; तो सर्व काही ऐकतो आणि पाहतो.
स मन्युं मर्त्यानामदब्धो नि चिकीषते । पुरा निदश्चिकीषते
तो कोणाच्याही आवाक्याबाहेर आहे, तो माणसांवर आपला राग दाखवतो; पूर्वीपासूनच तो दुष्टांना शिक्षा करतो.
क्रत्व इत्पूर्णमुदरं तुरस्यास्ति विधतः । वृत्रघ्नः सोमपाव्नः
त्याच्या निर्धारामुळे त्याचं पोट भरलेलं असतं; तो वेगवान आहे, वृत्राचा संहार करणारा आणि सोमपान करणारा आहे.
त्वे वसूनि संगता विश्वा च सोम सौभगा । सुदात्वपरिह्वृता
सोमा, तुझ्यात सर्व संपत्ती आणि सर्व सौभाग्य एकत्र आले आहे; तुझ्याकडून कधीच दान थांबत नाही.
त्वामिद्यवयुर्मम कामो गव्युर्हिरण्ययुः । त्वामश्वयुरेषते
माझी इच्छा, गायी आणि सोन्यासाठी, तुझ्याकडे वळते; घोड्यांची इच्छा असलेलेही तुझ्याकडे येतात.
तवेदिन्द्राहमाशसा हस्ते दात्रं चना ददे । दिनस्य वा मघवन्सम्भृतस्य वा पूर्धि यवस्य काशिना
इंद्रा, मी आशेने तुझ्या हातात हे दान देतो; हे मघवन्, आजचं किंवा साठवलेलं गवत आम्हाला दे.
अयं कृत्नुरगृभीतो विश्वजिदुद्भिदित्सोमः । ऋषिर्विप्रः काव्येन
हा सोम कुशल, मुक्त, सर्वांना जिंकणारा आणि प्रकट होणारा आहे; तो ऋषी आहे, काव्याने युक्त ज्ञानी आहे.
अभ्यूर्णोति यन्नग्नं भिषक्ति विश्वं यत्तुरम् । प्रेमन्धः ख्यन्निः श्रोणो भूत्
तो उघडं झाकतो, बलवान असलेल्यांनाही बरे करतो; तो आंधळा आणि बहिरा असूनही प्रसिद्ध झाला.
त्वं सोम तनूकृद्भ्यो द्वेषोभ्योऽन्यकृतेभ्यः । उरु यन्तासि वरूथम्
सोमा, तू शरीर निर्माण करणाऱ्यांसाठी, द्वेष आणि परकऱ्यांच्या कर्मांपासून मोठं आश्रय आहेस.
त्वं चित्ती तव दक्षैर्दिव आ पृथिव्या ऋजीषिन् । यावीरघस्य चिद्द्वेषः
तुझ्या विचारांनी आणि कौशल्याने, तू आकाशातून पृथ्वीवर वेगाने येतोस; आणि वाईट लोकांचा द्वेषही दूर करतोस.
अर्थिनो यन्ति चेदर्थं गच्छानिद्ददुषो रातिम् । ववृज्युस्तृष्यतः कामम्
हवे असलेले लोक आपल्या गरजेसाठी जातात; देणारा दान देतो; त्यांनी तहानलेल्या माणसाची इच्छा नाकारली.
विदद्यत्पूर्व्यं नष्टमुदीमृतायुमीरयत् । प्रेमायुस्तारीदतीर्णम्
तो पूर्वीचं हरवलेलं परत मिळवून देतो, मृत्यूपाशी गेलेल्या माणसाला जीवन देतो; आणि ज्याने संकट ओलांडलं त्याचं आयुष्य वाढवतो.
सुशेवो नो मृळयाकुरदृप्तक्रतुरवातः । भवा नः सोम शं हृदे
तो दयाळू आणि कृपावान आमच्यावर प्रसन्न होवो; सोम, आमच्या मनासाठी शुभ हो.
मा नः सोम सं वीविजो मा वि बीभिषथा राजन् । मा नो हार्दि त्विषा वधीः
सोमा, आम्हाला गोंधळात टाकू नकोस, राजन्, आम्हाला घाबरवू नकोस; तुझ्या तेजाने आमच्या हृदयावर आघात करू नकोस.
अव यत्स्वे सधस्थे देवानां दुर्मतीरीक्षे । राजन्नप द्विषः सेध मीढ्वो अप स्रिधः सेध
देवतांच्या निवासात असताना, राजन्, जेव्हा तू वाईट विचारांकडे पाहतोस, तेव्हा शत्रूंना, द्वेष करणाऱ्यांना आणि कपटी लोकांना दूर कर.