वावृधानो मरुत्सखेन्द्रो वि वृत्रमैरयत् । सृजन्समुद्रिया अपः
मरुतांसोबत बळ वाढवणाऱ्या इंद्राने वृत्राचा पराभव केला आणि समुद्रातील पाणी सोडवले.
अयं ह येन वा इदं स्वर्मरुत्वता जितम् । इन्द्रेण सोमपीतये
ज्याने मरुतांसह हे तेज जिंकले, त्या इंद्राने सोमपानासाठी हे मिळवले.
मरुत्वन्तमृजीषिणमोजस्वन्तं विरप्शिनम् । इन्द्रं गीर्भिर्हवामहे
मरुतांसह असलेल्या, बलवान, सामर्थ्यशाली आणि विविध दृष्टी असलेल्या इंद्राला आम्ही आपल्या गीतांनी हाक मारतो.
इन्द्रं प्रत्नेन मन्मना मरुत्वन्तं हवामहे । अस्य सोमस्य पीतये
प्राचीन मनाने, मरुतांसह असलेल्या इंद्राला आम्ही या सोमपानासाठी बोलावतो.
मरुत्वाँ इन्द्र मीढ्वः पिबा सोमं शतक्रतो । अस्मिन्यज्ञे पुरुष्टुत
मरुतांसह, दयाळू इंद्रा, या यज्ञात सर्वांनी गौरवलेला, तू सोमरस प्या, शतक्रीवा.
तुभ्येदिन्द्र मरुत्वते सुताः सोमासो अद्रिवः । हृदा हूयन्त उक्थिनः
इंद्रा, मरुतांसह, तुझ्यासाठी दगडाने दाबलेले सोमरस तयार केले आहेत; गायक मनापासून तुला हाक मारतात.
पिबेदिन्द्र मरुत्सखा सुतं सोमं दिविष्टिषु । वज्रं शिशान ओजसा
इंद्रा, मरुतांचा मित्र, या यज्ञातील दाबलेला सोमरस तू प्या; आपल्या सामर्थ्याने वज्र धारण कर.
उत्तिष्ठन्नोजसा सह पीत्वी शिप्रे अवेपयः । सोममिन्द्र चमू सुतम्
इंद्रा, सामूहिक शक्तीने उभा राहून, सोमरस प्यायल्यानंतर, तू आपली दाढ हलवलीस; तूं चामूचा दाबलेला सोमरस प्यायला.
अनु त्वा रोदसी उभे क्रक्षमाणमकृपेताम् । इन्द्र यद्दस्युहाभवः
इंद्रा, जेव्हा तू शत्रूंचा संहारक झाला, तेव्हा आकाश आणि पृथ्वी दोन्ही तुझ्या मागे चालत होत्या.
वाचमष्टापदीमहं नवस्रक्तिमृतस्पृशम् । इन्द्रात्परि तन्वं ममे
सत्याला स्पर्श करणारी, नवीन रंगाची, आठ पावलांची वाणी मी इंद्राकडून स्वतःसाठी घेतली आहे.
जज्ञानो नु शतक्रतुर्वि पृच्छदिति मातरम् । क उग्राः के ह शृण्विरे
शतक्रीवी जन्मल्यावर त्याने आपल्या आईला विचारले, "हे बलवान कोण आहेत? कोण प्रसिद्ध आहेत?"
आदीं शवस्यब्रवीदौर्णवाभमहीशुवम् । ते पुत्र सन्तु निष्टुरः
तेव्हा तिने त्याच्या सामर्थ्याचे वर्णन केले, लाटेसारखे, मोठ्या बाणासारखे, "बाळा, हे कठोर लोक तुझे पुत्र होवोत."
समित्तान्वृत्रहाखिदत्खे अराँ इव खेदया । प्रवृद्धो दस्युहाभवत्
वृत्रहंता आपल्या साथीदारांसह, चाकाच्या आऱ्यांसारखे, जोरात प्रहार करून, बलवान होऊन शत्रूंचा नाशक झाला.
एकया प्रतिधापिबत्साकं सरांसि त्रिंशतम् । इन्द्रः सोमस्य काणुका
इंद्राने एका घोटात तीस सरोवरांतील सोमरस एकत्र प्यायला.
अभि गन्धर्वमतृणदबुध्नेषु रजस्स्वा । इन्द्रो ब्रह्मभ्य इद्वृधे
त्याने अथांग आकाशातील गंधर्वाला ओलांडले; इंद्र वेदपाठांमुळे अधिक बलवान झाला.
निराविध्यद्गिरिभ्य आ धारयत्पक्वमोदनम् । इन्द्रो बुन्दं स्वाततम्
त्याने पर्वत फोडून शिजलेले अन्न आणले; वाढणारा, स्वतः विस्तारलेला इंद्र.
शतब्रध्न इषुस्तव सहस्रपर्ण एक इत् । यमिन्द्र चकृषे युजम्
इंद्रा, तुझा बाण शंभर किरणांचा, हजार पिसांचा, एकच आहे, जो तू आपल्या सोबतीसाठी केला आहेस.
तेन स्तोतृभ्य आ भर नृभ्यो नारिभ्यो अत्तवे । सद्यो जात ऋभुष्ठिर
त्याच्यामुळे गायकांना, पुरुषांना, स्त्रियांना आणि जंगलातील लोकांना, नव्याने जन्मलेल्या, ऋभूंसह स्थिर असलेल्या, तू दे.
एता च्यौत्नानि ते कृता वर्षिष्ठानि परीणसा । हृदा वीड्वधारयः
हे तुझे महान आणि भरपूर कृत्ये, तू आपल्या बुद्धिमान मनाने घट्ट धरली आहेत.
विश्वेत्ता विष्णुराभरदुरुक्रमस्त्वेषितः । शतं महिषान्क्षीरपाकमोदनं वराहमिन्द्र एमुषम्
हे सर्व, विशाल पावलांनी चालणाऱ्या विष्णूंनी आणले; शंभर महिष, दूधात शिजवलेले अन्न, आणि वराह, हे उत्सुक इंद्रा.
तुविक्षं ते सुकृतं सूमयं धनुः साधुर्बुन्दो हिरण्ययः । उभा ते बाहू रण्या सुसंस्कृत ऋदूपे चिदृदूवृधा
इंद्रा, तुझे सामर्थ्यवान, उत्तम, सोमरसाने ओतप्रोत असे धनुष्य सुवर्णाचे आहे; तुझे दोन्ही हात सुंदर, नीट घडवलेले, आणि नेहमी वाढणारे आहेत.
पुरोळाशं नो अन्धस इन्द्र सहस्रमा भर । शता च शूर गोनाम्
इंद्रा, आम्हाला हजारो पोषक अन्न आणि शेकडो गायी दे, हे बलवान वीर.
आ नो भर व्यञ्जनं गामश्वमभ्यञ्जनम् । सचा मना हिरण्यया
आम्हाला गायी, घोडे आणि सोन्याचं संपत्ती मिळू दे, आणि आमचं मन सोन्यासारखं सुंदर होऊ दे.
उत नः कर्णशोभना पुरूणि धृष्णवा भर । त्वं हि शृण्विषे वसो
हे बलवान, आमच्यासाठी कानाला गोड वाटणाऱ्या अनेक गोष्टी आण. कारण, वसु, तू नेहमी ऐकतोस.
नकीं वृधीक इन्द्र ते न सुषा न सुदा उत । नान्यस्त्वच्छूर वाघतः
इंद्रा, तू कधीच देण्यात कमी पडत नाहीस, ना कधी आळशी किंवा कंजूष होतोस. तुझ्यासारखा उदार दुसरा कोणी नाही.
नकीमिन्द्रो निकर्तवे न शक्रः परिशक्तवे । विश्वं शृणोति पश्यति
इंद्र कधीच मागे हटत नाही, शक्र कधीच वळून जात नाही; तो सर्व काही ऐकतो आणि पाहतो.
स मन्युं मर्त्यानामदब्धो नि चिकीषते । पुरा निदश्चिकीषते
तो कोणाच्याही आवाक्याबाहेर आहे, तो माणसांवर आपला राग दाखवतो; पूर्वीपासूनच तो दुष्टांना शिक्षा करतो.
क्रत्व इत्पूर्णमुदरं तुरस्यास्ति विधतः । वृत्रघ्नः सोमपाव्नः
त्याच्या निर्धारामुळे त्याचं पोट भरलेलं असतं; तो वेगवान आहे, वृत्राचा संहार करणारा आणि सोमपान करणारा आहे.
त्वे वसूनि संगता विश्वा च सोम सौभगा । सुदात्वपरिह्वृता
सोमा, तुझ्यात सर्व संपत्ती आणि सर्व सौभाग्य एकत्र आले आहे; तुझ्याकडून कधीच दान थांबत नाही.
त्वामिद्यवयुर्मम कामो गव्युर्हिरण्ययुः । त्वामश्वयुरेषते
माझी इच्छा, गायी आणि सोन्यासाठी, तुझ्याकडे वळते; घोड्यांची इच्छा असलेलेही तुझ्याकडे येतात.