मा नः समस्य दूढ्यः परिद्वेषसो अंहतिः । ऊर्मिर्न नावमा वधीत्
संपूर्ण सभेतील वैर, द्वेष किंवा संकट आमच्यावर लाटेने होडी बुडवावी तसे ओढवू नये.
नमस्ते अग्न ओजसे गृणन्ति देव कृष्टयः । अमैरमित्रमर्दय
अग्ने, तुझ्या बळाला आम्ही वंदन करतो; सर्व लोक तुझी स्तुती करतात. आमच्यासाठी शत्रूंना नष्ट कर.
कुवित्सु नो गविष्टयेऽग्ने संवेषिषो रयिम् । उरुकृदुरु णस्कृधि
अग्ने, तुझ्या जोडीदारांनी जसे धन मिळवावे तसे आम्हालाही धन मिळवून दे. आम्हाला विशाल आणि बलवान कर.
मा नो अस्मिन्महाधने परा वर्ग्भारभृद्यथा । संवर्गं सं रयिं जय
या मोठ्या संपत्तीत आम्हाला दुसऱ्यांचा भार वाहावा लागू नये; आमच्यासाठी सर्व प्रकारचे आणि भरपूर धन मिळव.
अन्यमस्मद्भिया इयमग्ने सिषक्तु दुच्छुना । वर्धा नो अमवच्छवः
ही वाईट भावना दुसऱ्यावर जावो, आमच्यावर येऊ नये, अग्ने. आमच्यासाठी बळ आणि सामर्थ्य वाढव.
यस्याजुषन्नमस्विनः शमीमदुर्मखस्य वा । तं घेदग्निर्वृधावति
ज्याला भक्त किंवा द्वेषी निवडतो, त्याला अग्नी खरोखरच वाढवतो.
परस्या अधि संवतोऽवराँ अभ्या तर । यत्राहमस्मि ताँ अव
दूरच्या काठावरून जवळच्या काठावर आम्हाला सुखरूप ने. मी जिथे आहे तिथे आम्हाला सुरक्षित पोहोचव.
विद्मा हि ते पुरा वयमग्ने पितुर्यथावसः । अधा ते सुम्नमीमहे
अग्ने, पूर्वीपासून आम्ही तुझी ओळख ठेवली आहे, जशी आपल्या वडिलांची कृपा असते. आता आम्ही तुझ्या कृपेची इच्छा करतो.
इमं नु मायिनं हुव इन्द्रमीशानमोजसा । मरुत्वन्तं न वृञ्जसे
आता मी या अद्भुत, बलशाली इंद्राला, मरुतांसह असणाऱ्या, हाक मारतो; कारण तू त्याला कधीच सोडत नाहीस.
अयमिन्द्रो मरुत्सखा वि वृत्रस्याभिनच्छिरः । वज्रेण शतपर्वणा
हा इंद्र, मरुतांचा मित्र, शंभर सांध्यांच्या वज्राने वृत्राचे डोके फोडतो.
वावृधानो मरुत्सखेन्द्रो वि वृत्रमैरयत् । सृजन्समुद्रिया अपः
मरुतांसोबत बळ वाढवणाऱ्या इंद्राने वृत्राचा पराभव केला आणि समुद्रातील पाणी सोडवले.
अयं ह येन वा इदं स्वर्मरुत्वता जितम् । इन्द्रेण सोमपीतये
ज्याने मरुतांसह हे तेज जिंकले, त्या इंद्राने सोमपानासाठी हे मिळवले.
मरुत्वन्तमृजीषिणमोजस्वन्तं विरप्शिनम् । इन्द्रं गीर्भिर्हवामहे
मरुतांसह असलेल्या, बलवान, सामर्थ्यशाली आणि विविध दृष्टी असलेल्या इंद्राला आम्ही आपल्या गीतांनी हाक मारतो.
इन्द्रं प्रत्नेन मन्मना मरुत्वन्तं हवामहे । अस्य सोमस्य पीतये
प्राचीन मनाने, मरुतांसह असलेल्या इंद्राला आम्ही या सोमपानासाठी बोलावतो.
मरुत्वाँ इन्द्र मीढ्वः पिबा सोमं शतक्रतो । अस्मिन्यज्ञे पुरुष्टुत
मरुतांसह, दयाळू इंद्रा, या यज्ञात सर्वांनी गौरवलेला, तू सोमरस प्या, शतक्रीवा.
तुभ्येदिन्द्र मरुत्वते सुताः सोमासो अद्रिवः । हृदा हूयन्त उक्थिनः
इंद्रा, मरुतांसह, तुझ्यासाठी दगडाने दाबलेले सोमरस तयार केले आहेत; गायक मनापासून तुला हाक मारतात.
पिबेदिन्द्र मरुत्सखा सुतं सोमं दिविष्टिषु । वज्रं शिशान ओजसा
इंद्रा, मरुतांचा मित्र, या यज्ञातील दाबलेला सोमरस तू प्या; आपल्या सामर्थ्याने वज्र धारण कर.
उत्तिष्ठन्नोजसा सह पीत्वी शिप्रे अवेपयः । सोममिन्द्र चमू सुतम्
इंद्रा, सामूहिक शक्तीने उभा राहून, सोमरस प्यायल्यानंतर, तू आपली दाढ हलवलीस; तूं चामूचा दाबलेला सोमरस प्यायला.
अनु त्वा रोदसी उभे क्रक्षमाणमकृपेताम् । इन्द्र यद्दस्युहाभवः
इंद्रा, जेव्हा तू शत्रूंचा संहारक झाला, तेव्हा आकाश आणि पृथ्वी दोन्ही तुझ्या मागे चालत होत्या.
वाचमष्टापदीमहं नवस्रक्तिमृतस्पृशम् । इन्द्रात्परि तन्वं ममे
सत्याला स्पर्श करणारी, नवीन रंगाची, आठ पावलांची वाणी मी इंद्राकडून स्वतःसाठी घेतली आहे.
जज्ञानो नु शतक्रतुर्वि पृच्छदिति मातरम् । क उग्राः के ह शृण्विरे
शतक्रीवी जन्मल्यावर त्याने आपल्या आईला विचारले, "हे बलवान कोण आहेत? कोण प्रसिद्ध आहेत?"
आदीं शवस्यब्रवीदौर्णवाभमहीशुवम् । ते पुत्र सन्तु निष्टुरः
तेव्हा तिने त्याच्या सामर्थ्याचे वर्णन केले, लाटेसारखे, मोठ्या बाणासारखे, "बाळा, हे कठोर लोक तुझे पुत्र होवोत."
समित्तान्वृत्रहाखिदत्खे अराँ इव खेदया । प्रवृद्धो दस्युहाभवत्
वृत्रहंता आपल्या साथीदारांसह, चाकाच्या आऱ्यांसारखे, जोरात प्रहार करून, बलवान होऊन शत्रूंचा नाशक झाला.
एकया प्रतिधापिबत्साकं सरांसि त्रिंशतम् । इन्द्रः सोमस्य काणुका
इंद्राने एका घोटात तीस सरोवरांतील सोमरस एकत्र प्यायला.
अभि गन्धर्वमतृणदबुध्नेषु रजस्स्वा । इन्द्रो ब्रह्मभ्य इद्वृधे
त्याने अथांग आकाशातील गंधर्वाला ओलांडले; इंद्र वेदपाठांमुळे अधिक बलवान झाला.
निराविध्यद्गिरिभ्य आ धारयत्पक्वमोदनम् । इन्द्रो बुन्दं स्वाततम्
त्याने पर्वत फोडून शिजलेले अन्न आणले; वाढणारा, स्वतः विस्तारलेला इंद्र.
शतब्रध्न इषुस्तव सहस्रपर्ण एक इत् । यमिन्द्र चकृषे युजम्
इंद्रा, तुझा बाण शंभर किरणांचा, हजार पिसांचा, एकच आहे, जो तू आपल्या सोबतीसाठी केला आहेस.
तेन स्तोतृभ्य आ भर नृभ्यो नारिभ्यो अत्तवे । सद्यो जात ऋभुष्ठिर
त्याच्यामुळे गायकांना, पुरुषांना, स्त्रियांना आणि जंगलातील लोकांना, नव्याने जन्मलेल्या, ऋभूंसह स्थिर असलेल्या, तू दे.
एता च्यौत्नानि ते कृता वर्षिष्ठानि परीणसा । हृदा वीड्वधारयः
हे तुझे महान आणि भरपूर कृत्ये, तू आपल्या बुद्धिमान मनाने घट्ट धरली आहेत.
विश्वेत्ता विष्णुराभरदुरुक्रमस्त्वेषितः । शतं महिषान्क्षीरपाकमोदनं वराहमिन्द्र एमुषम्
हे सर्व, विशाल पावलांनी चालणाऱ्या विष्णूंनी आणले; शंभर महिष, दूधात शिजवलेले अन्न, आणि वराह, हे उत्सुक इंद्रा.