क्व स्य वृषभो युवा तुविग्रीवो अनानतः । ब्रह्मा कस्तं सपर्यति
तो तरुण, बलवान, कधीही न वाकणारा वृषभ कुठे आहे? कोणता ऋत्विक त्याची उपासना करतो?
कस्य स्वित्सवनं वृषा जुजुष्वाँ अव गच्छति । इन्द्रं क उ स्विदा चके
कोणाच्या सोमपानासाठी तो वृषभ आनंदाने खाली येतो? आणि इंद्राला खरं तर कोणी निर्माण केलं?
कं ते दाना असक्षत वृत्रहन्कं सुवीर्या । उक्थे क उ स्विदन्तमः
हे वृत्रहंता, तुझी दाने कोण मिळवतो, तुझे मोठे पराक्रम कोण करतो? आणि स्तोत्रात सर्वांत भक्तीने कोण आहे?
अयं ते मानुषे जने सोमः पूरुषु सूयते । तस्येहि प्र द्रवा पिब
हे इंद्रा, हा सोम तुझ्यासाठी मानवांत, पुरू लोकांत पिळला आहे. ये, लवकर ये आणि तो प्या.
अयं ते शर्यणावति सुषोमायामधि प्रियः । आर्जीकीये मदिन्तमः
हे इंद्रा, शर्यणावतीवर तुझ्यासाठी हा प्रिय सोम आहे, आणि अर्जिकीयेवर तो सर्वांत अधिक मदमस्त करणारा आहे.
तमद्य राधसे महे चारुं मदाय घृष्वये । एहीमिन्द्र द्रवा पिब
आज तुझ्या मोठ्या दानासाठी हा सुंदर, आनंददायक आणि बलवान सोम आहे. ये इंद्रा, लवकर ये आणि तो प्या.
यदिन्द्र प्रागपागुदङ्न्यग्वा हूयसे नृभिः । आ याहि तूयमाशुभिः
हे इंद्रा, पूर्व, पश्चिम किंवा उत्तर दिशेने जेव्हा जेव्हा लोक तुला हाक मारतात, तेव्हा आपल्या घोड्यांसह लवकर ये.
यद्वा प्रस्रवणे दिवो मादयासे स्वर्णरे । यद्वा समुद्रे अन्धसः
हे प्रकाश देणारा, तूं स्वर्गातून वाहणाऱ्या प्रवाहात आनंद घेतोस, किंवा सोमाच्या समुद्रात असोस—
आ त्वा गीर्भिर्महामुरुं हुवे गामिव भोजसे । इन्द्र सोमस्य पीतये
मी तुला मोठ्या आणि सर्वदूर पोहोचणाऱ्या स्तोत्रांनी हाक मारतो, जशी गायीला बोलावतात. हे इंद्रा, सोमपानासाठी ये.
आ त इन्द्र महिमानं हरयो देव ते महः । रथे वहन्तु बिभ्रतः
हे इंद्रा, तुझे महान घोडे तुझी महती रथावर घेऊन जावोत.
इन्द्र गृणीष उ स्तुषे महाँ उग्र ईशानकृत् । एहि नः सुतं पिब
हे इंद्रा, मी तुझी स्तुती करतो, तूं महान, बलवान आणि सर्वांचा स्वामी आहेस. ये, आमचा पिळलेला सोम प्या.
सुतावन्तस्त्वा वयं प्रयस्वन्तो हवामहे । इदं नो बर्हिरासदे
आम्ही पिळलेल्या सोमासह आणि पूर्ण भक्तीने तुला हाक मारतो. हे इंद्रा, आमचे हे आसन तुला आवडो.
यच्चिद्धि शश्वतामसीन्द्र साधारणस्त्वम् । तं त्वा वयं हवामहे
हे इंद्रा, तूं नेहमीच सर्वांसाठी समान आहेस, म्हणूनच आम्ही तुला पुन्हा पुन्हा हाक मारतो.
इदं ते सोम्यं मध्वधुक्षन्नद्रिभिर्नरः । जुषाण इन्द्र तत्पिब
हे इंद्रा, पुरुषांनी दगडांनी पिळलेला हा मधुर सोम तुझ्यासाठी आहे. तो आनंदाने स्वीकार आणि प्या.
विश्वाँ अर्यो विपश्चितोऽति ख्यस्तूयमा गहि । अस्मे धेहि श्रवो बृहत्
हे ज्ञानी आणि समजूतदार, सर्व लोकांमध्ये प्रसिद्ध असलेला, आमच्याकडे ये आणि आम्हाला मोठा कीर्ती दे.
दाता मे पृषतीनां राजा हिरण्यवीनाम् । मा देवा मघवा रिषत्
तो चित्ताकर्षक गायी देणारा, सोन्याच्या दागिन्यांचा राजा आहे; दानशूर देव आमच्यावर संकट आणू नये.
सहस्रे पृषतीनामधि श्चन्द्रं बृहत्पृथु । शुक्रं हिरण्यमा ददे
हजारो चित्ताकर्षक गायींवर मी तेजस्वी, मोठे आणि विस्तीर्ण असे सोनं दिलं आहे.
नपातो दुर्गहस्य मे सहस्रेण सुराधसः । श्रवो देवेष्वक्रत
दुर्गम किल्ल्याचा वंशज, हजारो दानांनी मला देवांमध्ये प्रसिद्ध केलं आहे.
तरोभिर्वो विदद्वसुमिन्द्रं सबाध ऊतये । बृहद्गायन्तः सुतसोमे अध्वरे हुवे भरं न कारिणम्
धनाच्या इच्छेने, तुमच्या स्तुतींनी मी इंद्राला मदतीसाठी बोलावतो, सोमयज्ञात मोठ्याने गातो आणि उदार देणाऱ्याला पुकारतो.
न यं दुध्रा वरन्ते न स्थिरा मुरो मदे सुशिप्रमन्धसः । य आदृत्या शशमानाय सुन्वते दाता जरित्र उक्थ्यम्
कोणताही लोभी किंवा हट्टी त्याला थांबवू शकत नाही; मद्याने आनंदी झालेला, तो देणारा, उत्साही आणि सोम पिळणाऱ्यांसाठी नेहमीच स्तुतीस पात्र आहे.
यः शक्रो मृक्षो अश्व्यो यो वा कीजो हिरण्ययः । स ऊर्वस्य रेजयत्यपावृतिमिन्द्रो गव्यस्य वृत्रहा
जो बलवान, सामर्थ्यवान, घोड्यांनी संपन्न किंवा सोन्याचा आहे, तो इंद्र, वृताचा संहारक, गायींसाठी विशाल प्रदेश खुले करतो.
निखातं चिद्यः पुरुसम्भृतं वसूदिद्वपति दाशुषे । वज्री सुशिप्रो हर्यश्व इत्करदिन्द्रः क्रत्वा यथा वशत्
जे गुप्त किंवा अनेकांनी साठवलेलं धन आहे, तेही तो भक्ताला देतो; वज्रधारी, सुंदर जबड्याचा, पिवळ्या घोड्यांचा इंद्र आपल्या इच्छेप्रमाणे वागतो.
यद्वावन्थ पुरुष्टुत पुरा चिच्छूर नृणाम् । वयं तत्त इन्द्र सं भरामसि यज्ञमुक्थं तुरं वचः
हे बहुप्रशंसित, पूर्वी जे काही केलेस, अगदी प्राचीन काळातही, ते सर्व आम्ही आता तुला अर्पण करतो—यज्ञ, स्तुती आणि जलद शब्द.
सचा सोमेषु पुरुहूत वज्रिवो मदाय द्युक्ष सोमपाः । त्वमिद्धि ब्रह्मकृते काम्यं वसु देष्ठः सुन्वते भुवः
सोमाच्या अर्पणांनी, वारंवार पुकारला गेलेला, वज्रधारी, तेजस्वी, सोमपान करणारा, तूच गायकांसाठी सर्वात प्रिय धन आहेस, सोम पिळणाऱ्यांसाठी सर्वश्रेष्ठ आहेस.
वयमेनमिदा ह्योऽपीपेमेह वज्रिणम् । तस्मा उ अद्य समना सुतं भरा नूनं भूषत श्रुते
आम्ही खरोखरच या वज्रधारी महाशक्तीला तृप्त केलं आहे; म्हणून आज एकत्रित मनाने पिळलेला सोम आणा—आता त्याला कीर्ती मिळवून द्या.
वृकश्चिदस्य वारण उरामथिरा वयुनेषु भूषति । सेमं न स्तोमं जुजुषाण आ गहीन्द्र प्र चित्रया धिया
त्याचा शत्रू असलेला लांडगाही त्याच्या मार्गांनी शोभून दिसतो; म्हणून, स्तुतीत आनंद मानणाऱ्या इंद्रा, या—ही स्तुती तुझ्या अद्भुत बुद्धीने स्वीकार.
कदू न्वस्याकृतमिन्द्रस्यास्ति पौंस्यम् । केनो नु कं श्रोमतेन न शुश्रुवे जनुषः परि वृत्रहा
इंद्राचे असे कोणते कृत्य आहे जे पुरुषार्थपूर्ण नाही? कोणत्या कीर्तीने, कोणासाठी, वृताचा संहारक जन्मापासून ऐकला गेलेला नाही?
कदू महीरधृष्टा अस्य तविषीः कदु वृत्रघ्नो अस्तृतम् । इन्द्रो विश्वान्बेकनाटाँ अहर्दृश उत क्रत्वा पणीँरभि
त्याच्या मोठ्या आणि धाडसी शक्तींपैकी कोणती डळमळीत आहे? वृताचा संहारकाने कोणते कृत्य अपूर्ण ठेवले आहे? इंद्राने सर्व कपटींचा नाश केला आणि आपल्या इच्छेने पणींना हरवले.
वयं घा ते अपूर्व्येन्द्र ब्रह्माणि वृत्रहन् । पुरूतमासः पुरुहूत वज्रिवो भृतिं न प्र भरामसि
हे वृताचा संहारक इंद्रा, आम्ही तुला नवी स्तोत्रे अर्पण केली आहेत; वारंवार पुकारला गेलेला, वज्रधारी, आम्ही तुला उदंड स्तुती अर्पण करतो, जशी उपजीविका मिळवतो.
पूर्वीश्चिद्धि त्वे तुविकूर्मिन्नाशसो हवन्त इन्द्रोतयः । तिरश्चिदर्यः सवना वसो गहि शविष्ठ श्रुधि मे हवम्
अगदी शक्तिहीन असलेलेही तुला मदतीसाठी हाक मारतात, हे बलशाली इंद्रा; दूरवरूनही, हे धनदायक, आमच्या सोमयज्ञाकडे ये—सर्वात सामर्थ्यवान, माझी हाक ऐक.