अहं च त्वं च वृत्रहन्सं युज्याव सनिभ्य आ । अरातीवा चिदद्रिवोऽनु नौ शूर मंसते भद्रा इन्द्रस्य रातयः
वृत्राचा नाश करणाऱ्या इंद्रा, मी आणि तू दोघेही एकत्र आहोत. शत्रूंपासूनसुद्धा, दगड फेकणाऱ्या वीराला आमची आठवण येते. इंद्राच्या देणग्या नेहमीच मंगल आहेत.
सत्यमिद्वा उ तं वयमिन्द्रं स्तवाम नानृतम् । महाँ असुन्वतो वधो भूरि ज्योतींषि सुन्वतो भद्रा इन्द्रस्य रातयः
आपण खऱ्या इंद्राचीच स्तुती करतो, खोट्याची नाही. जो यज्ञ करत नाही त्याच्यासाठी इंद्राचा प्रकोप मोठा आहे, आणि जो यज्ञ करतो त्याला इंद्र अनेक प्रकाश देतो. इंद्राच्या देणग्या शुभ आहेत.
स पूर्व्यो महानां वेनः क्रतुभिरानजे । यस्य द्वारा मनुष्पिता देवेषु धिय आनजे
तो प्राचीन गायक, महान लोकांचा, आपल्या सामर्थ्याने नेहमी नवा वाटतो. ज्याच्या दाराने मनूचे वडील देवांमध्ये ज्ञान घेऊन आले.
दिवो मानं नोत्सदन्सोमपृष्ठासो अद्रयः । उक्था ब्रह्म च शंस्या
सोमाने ओतलेले दगड आकाशाच्या मर्यादेपलीकडे जात नाहीत. स्तोत्रे आणि पवित्र वचने नेहमीच गौरव करण्यासारखी आहेत.
स विद्वाँ अङ्गिरोभ्य इन्द्रो गा अवृणोदप । स्तुषे तदस्य पौंस्यम्
तो जाणणारा इंद्र अंगिरसांसाठी गायी निवडतो. मी त्याच्या त्या शौर्याची स्तुती करतो.
स प्रत्नथा कविवृध इन्द्रो वाकस्य वक्षणिः । शिवो अर्कस्य होमन्यस्मत्रा गन्त्ववसे
तो प्राचीन, ऋषींच्या कृपेने वाढलेला इंद्र, वाणीचा खजिना आहे. स्तोत्राच्या यज्ञाला तो कृपावंत असो आणि आमच्या मदतीसाठी येथे येवो.
आदू नु ते अनु क्रतुं स्वाहा वरस्य यज्यवः । श्वात्रमर्का अनूषतेन्द्र गोत्रस्य दावने
आता तुझ्या इच्छेनुसार, स्वाहा म्हणणारे यजमान तुझ्या मागे जाऊ देत. आमच्या स्तोत्रांनी तुझ्या आश्रयाचा शोध घेतला आहे, इंद्रा, कुळाच्या विजयासाठी.
इन्द्रे विश्वानि वीर्या कृतानि कर्त्वानि च । यमर्का अध्वरं विदुः
इंद्रामध्ये सर्व शौर्यपूर्ण कृत्ये पूर्ण झाली आहेत आणि होणार आहेत. ज्याला स्तोत्रे यज्ञाचा स्वामी म्हणून ओळखतात.
यत्पाञ्चजन्यया विशेन्द्रे घोषा असृक्षत । अस्तृणाद्बर्हणा विपोऽर्यो मानस्य स क्षयः
पांचजनांच्या सोबत, इंद्राच्या जयघोषाने सर्वत्र गूंज उठली. त्याने आर्यांसाठी आसन आणि नद्या पसरवल्या, हेच मनाचे निवासस्थान आहे.
इयमु ते अनुष्टुतिश्चकृषे तानि पौंस्या । प्रावश्चक्रस्य वर्तनिम्
ही तुझी स्तुती तुझ्या शौर्याच्या कार्यांसाठी रचली आहे. तू मार्ग मोकळा केलास.
अस्य वृष्णो व्योदन उरु क्रमिष्ट जीवसे । यवं न पश्व आ ददे
त्या बलाढ्याचा विस्तार जगण्यासाठी अत्यंत मोठा आहे. जशी जनावरांना ज्वारी मिळते, तशी त्याने सर्वांना दिले आहे.
तद्दधाना अवस्यवो युष्माभिर्दक्षपितरः । स्याम मरुत्वतो वृधे
ते धरून, मदतीस येणारे, तुमचे बुद्धिमान पूर्वज. आपण मरुतधारी इंद्राच्या वाढीसाठी असू.
बळृत्वियाय धाम्न ऋक्वभिः शूर नोनुमः । जेषामेन्द्र त्वया युजा
शक्तीसाठी, निवासासाठी, गाणाऱ्यांसोबत, वीर इंद्रा, आपण प्रयत्न करतो. तुझ्या सोबत असल्यावर आपण जिंकू.
अस्मे रुद्रा मेहना पर्वतासो वृत्रहत्ये भरहूतौ सजोषाः । यः शंसते स्तुवते धायि पज्र इन्द्रज्येष्ठा अस्माँ अवन्तु देवाः
रुद्र, मरुत, पर्वत हे सर्वजण एकत्र येऊन, वृत्राचा नाश करताना आणि युद्धाच्या वेळी आम्हाला मदत करो. जो स्तुती करतो त्याचे रक्षण होवो आणि इंद्रप्रमुख देव आपले रक्षण करो.
उत्त्वा मन्दन्तु स्तोमाः कृणुष्व राधो अद्रिवः । अव ब्रह्मद्विषो जहि
हे कृत्य करणाऱ्या इंद्रा, स्तोत्रे तुला आनंद देऊ देत. प्रार्थनेचे द्वेष करणाऱ्यांना तू नष्ट कर.
पदा पणीँरराधसो नि बाधस्व महाँ असि । नहि त्वा कश्चन प्रति
तुझ्या पावलाने, लोभी पणी लोकांना दूर लोट. तू महान आहेस—तुला कोणीही थांबवू शकत नाही.
त्वमीशिषे सुतानामिन्द्र त्वमसुतानाम् । त्वं राजा जनानाम्
हे इंद्रा, तूं पिळलेल्या सोमाचा आणि न पिळलेल्या सोमाचा देखील स्वामी आहेस. तूं सर्व लोकांचा राजा आहेस.
एहि प्रेहि क्षयो दिव्याघोषञ्चर्षणीनाम् । ओभे पृणासि रोदसी
हे गृहस्वामी, लोकांच्या गजरात ये, पुढे ये. तूं आकाश आणि पृथ्वी दोन्ही भरून टाकतोस.
त्यं चित्पर्वतं गिरिं शतवन्तं सहस्रिणम् । वि स्तोतृभ्यो रुरोजिथ
शेकडो आणि हजारो शिखर असलेला तो डोंगरही, तूं आपल्या भक्तांसाठी फोडून टाकला आहेस.
वयमु त्वा दिवा सुते वयं नक्तं हवामहे । अस्माकं काममा पृण
दिवसा सोमपानाच्या वेळी आणि रात्रीसुद्धा आम्ही तुला हाक मारतो. आमच्या इच्छा तूं पूर्ण कर.
क्व स्य वृषभो युवा तुविग्रीवो अनानतः । ब्रह्मा कस्तं सपर्यति
तो तरुण, बलवान, कधीही न वाकणारा वृषभ कुठे आहे? कोणता ऋत्विक त्याची उपासना करतो?
कस्य स्वित्सवनं वृषा जुजुष्वाँ अव गच्छति । इन्द्रं क उ स्विदा चके
कोणाच्या सोमपानासाठी तो वृषभ आनंदाने खाली येतो? आणि इंद्राला खरं तर कोणी निर्माण केलं?
कं ते दाना असक्षत वृत्रहन्कं सुवीर्या । उक्थे क उ स्विदन्तमः
हे वृत्रहंता, तुझी दाने कोण मिळवतो, तुझे मोठे पराक्रम कोण करतो? आणि स्तोत्रात सर्वांत भक्तीने कोण आहे?
अयं ते मानुषे जने सोमः पूरुषु सूयते । तस्येहि प्र द्रवा पिब
हे इंद्रा, हा सोम तुझ्यासाठी मानवांत, पुरू लोकांत पिळला आहे. ये, लवकर ये आणि तो प्या.
अयं ते शर्यणावति सुषोमायामधि प्रियः । आर्जीकीये मदिन्तमः
हे इंद्रा, शर्यणावतीवर तुझ्यासाठी हा प्रिय सोम आहे, आणि अर्जिकीयेवर तो सर्वांत अधिक मदमस्त करणारा आहे.
तमद्य राधसे महे चारुं मदाय घृष्वये । एहीमिन्द्र द्रवा पिब
आज तुझ्या मोठ्या दानासाठी हा सुंदर, आनंददायक आणि बलवान सोम आहे. ये इंद्रा, लवकर ये आणि तो प्या.
यदिन्द्र प्रागपागुदङ्न्यग्वा हूयसे नृभिः । आ याहि तूयमाशुभिः
हे इंद्रा, पूर्व, पश्चिम किंवा उत्तर दिशेने जेव्हा जेव्हा लोक तुला हाक मारतात, तेव्हा आपल्या घोड्यांसह लवकर ये.
यद्वा प्रस्रवणे दिवो मादयासे स्वर्णरे । यद्वा समुद्रे अन्धसः
हे प्रकाश देणारा, तूं स्वर्गातून वाहणाऱ्या प्रवाहात आनंद घेतोस, किंवा सोमाच्या समुद्रात असोस—
आ त्वा गीर्भिर्महामुरुं हुवे गामिव भोजसे । इन्द्र सोमस्य पीतये
मी तुला मोठ्या आणि सर्वदूर पोहोचणाऱ्या स्तोत्रांनी हाक मारतो, जशी गायीला बोलावतात. हे इंद्रा, सोमपानासाठी ये.
आ त इन्द्र महिमानं हरयो देव ते महः । रथे वहन्तु बिभ्रतः
हे इंद्रा, तुझे महान घोडे तुझी महती रथावर घेऊन जावोत.