एतावतस्त ईमह इन्द्र सुम्नस्य गोमतः । यथा प्रावो मघवन्मेध्यातिथिं यथा नीपातिथिं धने
हे इंद्रा, आम्ही या दानांनी, गायींनी समृद्ध तुझ्या कृपेची इच्छा करतो, जसा तू उदार पाहुण्याचे रक्षण केलेस, तसेच धनवान पाहुण्याचेही केलेस.
यथा कण्वे मघवन्त्रसदस्यवि यथा पक्थे दशव्रजे । यथा गोशर्ये असनोरृजिश्वनीन्द्र गोमद्धिरण्यवत्
जसे तू कण्वासाठी सभेत, पक्तासाठी दहा कुळांमध्ये, तसेच गोशर्य व असनासाठी, गायी आणि सोन्याने समृद्ध केलेस, तसेच आम्हाला लाभ दे.
प्र सु श्रुतं सुराधसमर्चा शक्रमभिष्टये । यः सुन्वते स्तुवते काम्यं वसु सहस्रेणेव मंहते
प्रसिद्ध, दानशूर शक्राची आपल्या इच्छेसाठी स्तुती करा; जो सोम पिणाऱ्यांना आणि स्तुती करणाऱ्यांना हवे असे धन देतो, तो हजारो लोकांप्रमाणे सन्मानित होतो.
शतानीका हेतयो अस्य दुष्टरा इन्द्रस्य समिषो महीः । गिरिर्न भुज्मा मघवत्सु पिन्वते यदीं सुता अमन्दिषुः
शेकडो सैन्यांसारखी त्याची कृत्ये, जिंकता न येणारी, ही इंद्राची महान शक्ती आहे; पर्वतासारखे त्याचे धन उदारांमध्ये वाहते, जेव्हा पिळलेला सोम त्याला आनंद देतो.
यदीं सुतास इन्दवोऽभि प्रियममन्दिषुः । आपो न धायि सवनं म आ वसो दुघा इवोप दाशुषे
जेव्हा पिळलेला सोम त्याला आनंद देतो, प्रिय इंद्रा, तेव्हा पाणी जसे सवनस्थळी वाहते तसे, दुधाळ गायीप्रमाणे, अर्पणासाठी येते.
अनेहसं वो हवमानमूतये मध्वः क्षरन्ति धीतयः । आ त्वा वसो हवमानास इन्दव उप स्तोत्रेषु दधिरे
पापरहित, आळवलेल्यासाठी, विचार मधासारखे वाहतात; हे वासुदेव, आळवलेला सोम आणि स्तुती तुझ्यासमोर सादर केली जाते.
आ नः सोमे स्वध्वर इयानो अत्यो न तोशते । यं ते स्वदावन्स्वदन्ति गूर्तयः पौरे छन्दयसे हवम्
सोम योग्य विधीने आमच्याकडे येवो, जसा घोडा स्वारांसह आनंदित होतो; ज्या गीतेत तुला आनंद मिळतो, त्या गीतेचे नगरात कौतुक होते, जसा तू आळवण निवडतोस.
प्र वीरमुग्रं विविचिं धनस्पृतं विभूतिं राधसो महः । उद्रीव वज्रिन्नवतो वसुत्वना सदा पीपेथ दाशुषे
बलवान, कठोर, विवेकी, धन देणारा, मोठ्या दानाचा गौरव असलेला याची स्तुती करा; वज्रधारी, जसे पाण्याचा कलश ओततो तसे, तू नेहमी भक्ताला धनाने पोस.
यद्ध नूनं परावति यद्वा पृथिव्यां दिवि । युजान इन्द्र हरिभिर्महेमत ऋष्व ऋष्वेभिरा गहि
आता असो, दूरदेशी असो, पृथ्वीवर असो किंवा आकाशात, हे इंद्रा, तुझे घोडे जोड आणि आपल्या श्रेष्ठ सोबत्यांसह लवकर ये.
रथिरासो हरयो ये ते अस्रिध ओजो वातस्य पिप्रति । येभिर्नि दस्युं मनुषो निघोषयो येभिः स्वः परीयसे
तुझे घोडे रथाला जोडलेले, थकवा न जाणणारे, त्यांची ताकद वाऱ्याहून अधिक आहे; त्यांच्यासह तू शत्रूंना पराभूत करतोस आणि त्यांच्यासह सर्व आकाश व्यापतोस.
एतावतस्ते वसो विद्याम शूर नव्यसः । यथा प्राव एतशं कृत्व्ये धने यथा वशं दशव्रजे
हे दयाळू, तुझ्या कृपेची आम्हाला इतकीच जाणीव आहे, शूरवीर, जसा तू एतशाला धन मिळवायला मदत केलीस, जसा तू दहा कळप आपल्या अधीन केलेस.
यथा कण्वे मघवन्मेधे अध्वरे दीर्घनीथे दमूनसि । यथा गोशर्ये असिषासो अद्रिवो मयि गोत्रं हरिश्रियम्
जसा तू कण्वासाठी यज्ञात, दीर्घ काळ चालणाऱ्या विधीत, शत्रूंना जिंकणारा म्हणून मदत केलीस, जसा तू गोठ्यात रक्षण दिलेस, दगड उचलणाऱ्या, मला हरिवंशाची आणि तेजस्वी संपत्तीची प्राप्ती करून दिलीस.
यथा मनौ सांवरणौ सोममिन्द्रापिबः सुतम् । नीपातिथौ मघवन्मेध्यातिथौ पुष्टिगौ श्रुष्टिगौ सचा
जसा तू, इंद्रा, मनु आणि सांवरणासोबत पिळलेला सोम प्यायला, यज्ञात सन्मानित पाहुणा म्हणून, उत्सवात आदराने, पोषण आणि समृद्धी घेऊन आलास.
पार्षद्वाणः प्रस्कण्वं समसादयच्छयानं जिव्रिमुद्धितम् । सहस्राण्यसिषासद्गवामृषिस्त्वोतो दस्यवे वृकः
तू प्रस्कण्वाला, जो झोपलेला होता, जागा करून सुरक्षित ठिकाणी नेलास; तू, वृषभा, हजारो गायी मिळवल्यास, बलाढ्य, दस्यूंना भयंकर झालास.
य उक्थेभिर्न विन्धते चिकिद्य ऋषिचोदनः । इन्द्रं तमच्छा वद नव्यस्या मत्यरिष्यन्तं न भोजसे
जो आम्हाला स्तोत्रांनी शोधत नाही, ऋषीच्या प्रेरणेनेही, त्याच्याशी तू इंद्राची नवी स्तुती बोल, जो नेहमी दान देण्यास तयार असतो.
यस्मा अर्कं सप्तशीर्षाणमानृचुस्त्रिधातुमुत्तमे पदे । स त्विमा विश्वा भुवनानि चिक्रददादिज्जनिष्ट पौंस्यम्
ज्याच्यासाठी सात डोक्याचं स्तोत्र रचलं, जो निष्कलंक आहे, त्रैधातुकाच्या सर्वोच्च स्थानी, त्याने ही सर्व जगं गूंजवली, तोच प्रथम वीर्यवान झाला.
यो नो दाता वसूनामिन्द्रं तं हूमहे वयम् । विद्मा ह्यस्य सुमतिं नवीयसीं गमेम गोमति व्रजे
जो आम्हाला धन देतो, त्या इंद्राला आम्ही हाक मारतो; कारण त्याची ताजी कृपा आम्हाला माहीत आहे—आपण गायींनी समृद्ध कळपात पोहोचू.
यस्मै त्वं वसो दानाय शिक्षसि स रायस्पोषमश्नुते । तं त्वा वयं मघवन्निन्द्र गिर्वणः सुतावन्तो हवामहे
ज्याला, दयाळू, तू दान देतोस, तो भरपूर संपत्ती मिळवतो; त्या माघव, इंद्रा, स्तुतिपाठक, आम्ही सोम पिळलेले, तुला पुन्हा पुन्हा बोलावतो.
कदा चन स्तरीरसि नेन्द्र सश्चसि दाशुषे । उपोपेन्नु मघवन्भूय इन्नु ते दानं देवस्य पृच्यते
इंद्रा, तू कधी अधिक उदार होशील? कधी भक्तासोबत राहशील? माघव, तुझे दान वारंवार येवो; तुझ्या दैवी उदारतेची सतत इच्छा आहे.
प्र यो ननक्षे अभ्योजसा क्रिविं वधैः शुष्णं निघोषयन् । यदेदस्तम्भीत्प्रथयन्नमूं दिवमादिज्जनिष्ट पार्थिवः
जो अपार सामर्थ्याने क्रिवीला शस्त्रांनी हरवतो, शुष्णाचा पराभव जाहीर करतो; जेव्हा त्याने त्या दूरच्या आकाशाला आधार दिला आणि पसरवलं, तेव्हा तो प्रथम पृथ्वीचा स्वामी झाला.
यस्यायं विश्व आर्यो दासः शेवधिपा अरिः । तिरश्चिदर्ये रुशमे परीरवि तुभ्येत्सो अज्यते रयिः
ज्याचा मित्र प्रत्येक आर्य, प्रत्येक दास, प्रत्येक सहकारी, प्रत्येक शत्रू आहे; आर्यांमध्ये, कठोरांमध्येही, तुझ्यासाठी संपत्ती मिळवली जाते.
तुरण्यवो मधुमन्तं घृतश्चुतं विप्रासो अर्कमानृचुः । अस्मे रयिः पप्रथे वृष्ण्यं शवोऽस्मे सुवानास इन्दवः
प्रेरितांनी मधुर, तुपासारखी ओघळणारी स्तुती जलद गायली; आमच्यासाठी संपत्ती पसरली, वीर्य आणि बळ मिळालं, आमच्यासाठी सोम पिळले गेले, इंद्रा.
यथा मनौ विवस्वति सोमं शक्रापिबः सुतम् । यथा त्रिते छन्द इन्द्र जुजोषस्यायौ मादयसे सचा
जसा, शक्रा, तू विवस्वत्पुत्र मनुसोबत पिळलेला सोम प्यायला; जसा त्रितासोबत, इंद्रा, तू स्तोत्रात रमलास, एकत्र आनंद मानलास.
पृषध्रे मेध्ये मातरिश्वनीन्द्र सुवाने अमन्दथाः । यथा सोमं दशशिप्रे दशोण्ये स्यूमरश्मावृजूनसि
पृषध्र, मेध्य, मातरिश्वान यांच्यासाठी, इंद्रा, तू पिळलेल्या सोमाने आनंदित झालास; जसा तू दशशिप्र, दशोण्य, आणि स्युमरश्मीसोबत सोम प्यायला, तसा तू नेहमी सरळ वागतोस.
य उक्था केवला दधे यः सोमं धृषितापिबत् । यस्मै विष्णुस्त्रीणि पदा विचक्रम उप मित्रस्य धर्मभिः
जो एकट्याने स्तोत्रे रचतो, जो धाडसाने सोम पितो—त्याच्यासाठी विष्णूने मित्राच्या धर्माप्रमाणे तीन पावलं टाकली.
यस्य त्वमिन्द्र स्तोमेषु चाकनो वाजे वाजिञ्छतक्रतो । तं त्वा वयं सुदुघामिव गोदुहो जुहूमसि श्रवस्यवः
ज्याच्या स्तुत्यांमध्ये, इंद्रा, तू प्रसन्न होतोस, बलशाली, स्पर्धेत जिंकणारा—त्याच्यासाठी, जशी गायी भरपूर दूध देते, तशी आम्ही कीर्ती मिळवण्यासाठी तुला अर्पण करतो.
यो नो दाता स नः पिता महाँ उग्र ईशानकृत् । अयामन्नुग्रो मघवा पुरूवसुर्गोरश्वस्य प्र दातु नः
जो आम्हाला देतो, तोच आमचा पिता, महान, उग्र, स्वामी; तो उग्र माघव, अनेकदा हाक मारलेला, आम्हाला गायी आणि घोड्यांचं धन देवो.
यस्मै त्वं वसो दानाय मंहसे स रायस्पोषमिन्वति । वसूयवो वसुपतिं शतक्रतुं स्तोमैरिन्द्रं हवामहे
ज्याला, दयाळू, तू दान देतोस, तो संपत्ती आणि समृद्धीत वाढतो; आम्ही, धनाची इच्छा असलेले, शतक्री, संपत्तीच्या स्वामी इंद्राला स्तोत्रांनी बोलावतो.
कदा चन प्र युच्छस्युभे नि पासि जन्मनी । तुरीयादित्य हवनं त इन्द्रियमा तस्थावमृतं दिवि
हे आदित्य, आम्हाला केव्हा मुक्त करशील? आमच्या दोन्ही जन्मांचं रक्षण कर. तुझं अमर सामर्थ्य, स्वर्गात स्थिर राहो आणि चौथ्या यज्ञवेळी ते दृढ असो.
यस्मै त्वं मघवन्निन्द्र गिर्वणः शिक्षो शिक्षसि दाशुषे । अस्माकं गिर उत सुष्टुतिं वसो कण्ववच्छृणुधी हवम्
हे उदार इंद्र, स्तुती करणाऱ्यांमध्ये श्रेष्ठ, ज्या भक्तावर तू कृपा करतोस त्याला तू शिकवतोस, मार्ग दाखवतोस. आमच्या स्तुती ऐक, उत्तम प्रार्थना ऐक, आणि कण्वांच्या हाकेला प्रतिसाद दे.