आ नो वायो महे तने याहि मखाय पाजसे । वयं हि ते चकृमा भूरि दावने सद्यश्चिन्महि दावने
वायो, आमच्या मोठ्या कुटुंबासाठी, उत्सवासाठी आणि कीर्ती मिळवण्यासाठी आमच्याकडे ये; कारण आम्ही तुला पुष्कळ अर्पण केले, आणि आजही मोठी अर्पणे करतो.
यो अश्वेभिर्वहते वस्त उस्रास्त्रिः सप्त सप्ततीनाम् । एभिः सोमेभिः सोमसुद्भिः सोमपा दानाय शुक्रपूतपाः
जो घोड्यांनी संपत्ती नेतो, तीन वेळा सात उषा घेऊन; या सोमरसांनी, शुद्ध आणि निर्मळ, सोमपान करणाऱ्या, दानासाठी, तेजस्वीपणे शुद्ध केलेल्या.
यो म इमं चिदु त्मनामन्दच्चित्रं दावने । अरट्वे अक्षे नहुषे सुकृत्वनि सुकृत्तराय सुक्रतुः
जो स्वतःहून हे सुंदर दान देतो, दानासाठी, कीर्ती आणि नहुषासाठी, चांगल्या कर्मासाठी, अधिक चांगल्यासाठी, आणि बुद्धिमानासाठी.
उचथ्ये वपुषि यः स्वराळुत वायो घृतस्नाः । अश्वेषितं रजेषितं शुनेषितं प्राज्म तदिदं नु तत्
जो स्तुतिपाठात, वायो, तेजस्वी आहे, तुपाने स्नान केलेला; घोड्यांनी, रथांनी, कुत्र्यांनी चालवलेला—हेच ते खरे आहे.
अध प्रियमिषिराय षष्टिं सहस्रासनम् । अश्वानामिन्न वृष्णाम्
मित्र आणि दानशूरासाठी, साठ हजार घोड्यांची, वृषभांची आसने मिळाली.
गावो न यूथमुप यन्ति वध्रय उप मा यन्ति वध्रयः
जशा गायी कळपाकडे येतात, तशाच वंध्या माझ्याकडे येतात, वंध्या माझ्याकडे येतात.
अध यच्चारथे गणे शतमुष्ट्राँ अचिक्रदत् । अध श्वित्नेषु विंशतिं शता
जेव्हा त्या सभेत शंभर उंट असणारा मोठ्याने ओरडला, तेव्हा पांढऱ्या घोड्यांमध्ये वीसशे होते.
शतं दासे बल्बूथे विप्रस्तरुक्ष आ ददे । ते ते वायविमे जना मदन्तीन्द्रगोपा मदन्ति देवगोपाः
बलबूथासारखे मजबूत शंभर दास विप्रस्तरुक्षाने दिले; हे लोक, वायू, तुझ्यावर आनंदतात, इंद्राचे रक्षण करणारे आणि देवांचे रक्षण करणारेही आनंदतात.
अध स्या योषणा मही प्रतीची वशमश्व्यम् । अधिरुक्मा वि नीयते
मग एक मोठी आणि तेजस्वी स्त्री, पुढे पाहत, घोड्यांवर आपला हक्क गाजवते; ती सोन्याने सजलेली असते आणि तिला घेऊन जातात.
महि वो महतामवो वरुण मित्र दाशुषे । यमादित्या अभि द्रुहो रक्षथा नेमघं नशदनेहसो व ऊतयः सुऊतयो व ऊतयः
वरुणा, मित्रा, तुमची मदत मोठी आहे भक्तासाठी; आदित्यांनो, तुम्ही संकटांपासून वाचवा, आमच्यावर कोणतेही दु:ख किंवा पाप येऊ नये—तुमची मदत, तुमची कृपा अशीच असो.
विदा देवा अघानामादित्यासो अपाकृतिम् । पक्षा वयो यथोपरि व्यस्मे शर्म यच्छतानेहसो व ऊतयः सुऊतयो व ऊतयः
देवतांनो, आदित्यांनो, तुम्ही दोष ओळखता आणि पाप दूर करता; पक्ष्यांच्या पंखांसारखे वरून आम्हाला आश्रय द्या—तुमची मदत, तुमची कृपा अशीच असो, पापरहित.
व्यस्मे अधि शर्म तत्पक्षा वयो न यन्तन । विश्वानि विश्ववेदसो वरूथ्या मनामहेऽनेहसो व ऊतयः सुऊतयो व ऊतयः
तुमचे आश्रय आमच्यावर पंखांसारखे पसरा, जसे पक्षी उडताना करतात; सर्वज्ञ, सर्वांचे रक्षण करणारे आदित्यांनो, आम्ही तुमच्या छायेला शोधतो—तुमची मदत, तुमची कृपा अशीच असो, पापरहित.
यस्मा अरासत क्षयं जीवातुं च प्रचेतसः । मनोर्विश्वस्य घेदिम आदित्या राय ईशतेऽनेहसो व ऊतयः सुऊतयो व ऊतयः
ज्यांच्याकडून ज्ञानी लोकांनी घर आणि जीवन मिळवले, त्या संपूर्ण मनाचे मालक तुम्हीच आहात, हे आदित्यांनो—तुमची मदत, तुमची कृपा अशीच असो, पापरहित.
परि णो वृणजन्नघा दुर्गाणि रथ्यो यथा । स्यामेदिन्द्रस्य शर्मण्यादित्यानामुतावस्यनेहसो व ऊतयः सुऊतयो व ऊतयः
रथवानासारखे सर्व वाईट आणि अडचणी आमच्यापासून दूर करा; आम्ही इंद्राच्या आणि आदित्यांच्या संरक्षणाखाली राहू—तुमची मदत, तुमची कृपा अशीच असो, पापरहित.
परिह्वृतेदना जनो युष्मादत्तस्य वायति । देवा अदभ्रमाश वो यमादित्या अहेतनानेहसो व ऊतयः सुऊतयो व ऊतयः
जे लोक तुमच्या कृपेने जगतात आणि तुमच्यामुळे सुरक्षित आहेत, ते खरेच निर्दोष असतात; हे आदित्यांनो, तुम्ही हे दिले आहे—तुमची मदत, तुमची कृपा अशीच असो, पापरहित.
न तं तिग्मं चन त्यजो न द्रासदभि तं गुरु । यस्मा उ शर्म सप्रथ आदित्यासो अराध्वमनेहसो व ऊतयः सुऊतयो व ऊतयः
ज्याच्यावर तुम्ही, हे आदित्यांनो, तुमचे आश्रय पसरता, त्याला कोणतेही धारदार शस्त्र, कोणतीही मार किंवा जड वस्तू इजा करू शकत नाही—तुमची मदत, तुमची कृपा अशीच असो, पापरहित.
युष्मे देवा अपि ष्मसि युध्यन्त इव वर्मसु । यूयं महो न एनसो यूयमर्भादुरुष्यतानेहसो व ऊतयः सुऊतयो व ऊतयः
देवतांनो, तुमच्यासोबत आम्ही जणू काही कवच घालून लढतो; तुम्ही, मोठ्या देवांनो, आम्हाला पापापासून वाचवा, लहान मुलालाही तुम्ही सुरक्षित ठेवता—तुमची मदत, तुमची कृपा अशीच असो, पापरहित.
अदितिर्न उरुष्यत्वदितिः शर्म यच्छतु । माता मित्रस्य रेवतोऽर्यम्णो वरुणस्य चानेहसो व ऊतयः सुऊतयो व ऊतयः
आदितीने, आईसारखी, आम्हाला सर्वत्र सुरक्षित ठेवावे; ती मित्राची आई, आर्यमणाची आणि वरुणाची तेजस्विनी, तीच आम्हाला आश्रय देवो—तुमची मदत, तुमची कृपा अशीच असो, पापरहित.
यद्देवाः शर्म शरणं यद्भद्रं यदनातुरम् । त्रिधातु यद्वरूथ्यं तदस्मासु वि यन्तनानेहसो व ऊतयः सुऊतयो व ऊतयः
देवतांनो, तुमच्याकडे जे आश्रय, जे सुरक्षित स्थान, जे कल्याण, जे त्रिकाळ रक्षण आहे, ते सर्व आम्हाला द्या—तुमची मदत, तुमची कृपा अशीच असो, पापरहित.
आदित्या अव हि ख्यताधि कूलादिव स्पशः । सुतीर्थमर्वतो यथानु नो नेषथा सुगमनेहसो व ऊतयः सुऊतयो व ऊतयः
आदित्यांनो, जसे नदीच्या काठी मार्ग दाखवणारा ओळखू येतो, तसेच आम्हाला चांगल्या मार्गाने घ्या, जसे घोड्यांना नेतात—तुमची मदत, तुमची कृपा अशीच असो, पापरहित.
नेह भद्रं रक्षस्विने नावयै नोपया उत । गवे च भद्रं धेनवे वीराय च श्रवस्यतेऽनेहसो व ऊतयः सुऊतयो व ऊतयः
इथे राक्षसाला कुठेच कल्याण मिळत नाही, न येताना न जाताना; पण गायीला, दुधाळ गायीला आणि वीराला मात्र कल्याण व कीर्ती मिळते—तुमची मदत, तुमची कृपा अशीच असो, पापरहित.
यदाविर्यदपीच्यं देवासो अस्ति दुष्कृतम् । त्रिते तद्विश्वमाप्त्य आरे अस्मद्दधातनानेहसो व ऊतयः सुऊतयो व ऊतयः
देवतांनो, जे काही उघड किंवा लपलेले वाईट आहे, जे काही पाप केले आहे, ते सर्व त्रितासाठी दूर करा—तुमची मदत, तुमची कृपा अशीच असो, पापरहित.
यच्च गोषु दुष्वप्न्यं यच्चास्मे दुहितर्दिवः । त्रिताय तद्विभावर्याप्त्याय परा वहानेहसो व ऊतयः सुऊतयो व ऊतयः
गायींमध्ये असलेले वाईट स्वप्न, आमच्यात किंवा आकाशकन्येत असलेले जे काही वाईट आहे, ते सर्व तेजस्वी त्रितासाठी दूर घ्या—तुमची मदत, तुमची कृपा अशीच असो, पापरहित.
निष्कं वा घा कृणवते स्रजं वा दुहितर्दिवः । त्रिते दुष्वप्न्यं सर्वमाप्त्ये परि दद्मस्यनेहसो व ऊतयः सुऊतयो व ऊतयः
हे आकाशकन्ये, तू घालणारे हार असो वा माळ, जे काही वाईट स्वप्न आहे, ते सर्व आम्ही त्रिताला सुपूर्द करतो—तुमची मदत, तुमची कृपा अशीच असो, पापरहित.
तदन्नाय तदपसे तं भागमुपसेदुषे । त्रिताय च द्विताय चोषो दुष्वप्न्यं वहानेहसो व ऊतयः सुऊतयो व ऊतयः
अन्नासाठी, बळासाठी, आणि हवी असलेली वाटणी मिळवण्यासाठी, दुसऱ्या-तिसऱ्या भागासाठी, तुझ्या शुभ सहाय्याने, दोषरहितपणे, सर्व वाईट स्वप्नं दूर जावोत, तुझ्या शुभ सहाय्याने ती दूर होवोत.
यथा कलां यथा शफं यथ ऋणं संनयामसि ।* एवा दुष्वप्न्यं सर्वमाप्त्ये सं नयामस्यनेहसो व ऊतयः सुऊतयो व ऊतयः
जसं आपण तुकडा बाजूला ठेवतो, शिंग किंवा खुर वेगळं करतो, किंवा कर्ज फिटवतो, तसंच सर्व वाईट स्वप्नं, मिळवण्यासाठी, तुझ्या शुभ सहाय्याने, दोषरहितपणे, दूर जावोत, तुझ्या शुभ सहाय्याने ती दूर होवोत.
अजैष्माद्यासनाम चाभूमानागसो वयम् । उषो यस्माद्दुष्वप्न्यादभैष्माप तदुच्छत्वनेहसो व ऊतयः सुऊतयो व ऊतयः
आम्ही जिंकलो, स्थिर झालो, आणि निर्दोष झालो; उषा, ज्या वाईट स्वप्नामुळे आम्ही घाबरलो होतो, ते दूर जावो—तुझ्या शुभ सहाय्याने, दोषरहितपणे, ती दूर होवोत.
स्वादोरभक्षि वयसः सुमेधाः स्वाध्यो वरिवोवित्तरस्य । विश्वे यं देवा उत मर्त्यासो मधु ब्रुवन्तो अभि संचरन्ति
शहाणे, स्वावलंबी लोकांनी जीवनाचा गोडवा अनुभवला, समृद्धीचा मार्ग ओळखला; सर्व देव आणि माणसं, गोडपणाचीच चर्चा करत, त्याच्याभोवती गोळा होतात.
अन्तश्च प्रागा अदितिर्भवास्यवयाता हरसो दैव्यस्य । इन्दविन्द्रस्य सख्यं जुषाणः श्रौष्टीव धुरमनु राय ऋध्याः
सोम्या, तुझ्यातच अदितीचे अमर्याद सामर्थ्य आहे, ती दैवी शक्तीने पुढे जाते; इंद्राची मैत्री स्वीकारून, तू दूतासारखा आम्हाला सातत्याने संपत्ती मिळवून दे.
अपाम सोमममृता अभूमागन्म ज्योतिरविदाम देवान् । किं नूनमस्मान्कृणवदरातिः किमु धूर्तिरमृत मर्त्यस्य
सोम प्यायल्यानं आम्ही अमर झालो, प्रकाशाकडे आलो, देवांना शोधलं. आता शत्रुत्व आमचं काय वाईट करणार? अमर असलेल्या तुझ्यासमोर, माणसाचा द्वेष काय करणार?