ददी रेक्णस्तन्वे ददिर्वसु ददिर्वाजेषु पुरुहूत वाजिनम् । नूनमथ
अनेकदा आळविल्या जाणाऱ्या, आम्हाला स्वतःसाठी वर दे, संपत्ती दे, आणि स्पर्धांमध्ये विजय दे, दान करणाऱ्या.
विश्वेषामिरज्यन्तं वसूनां सासह्वांसं चिदस्य वर्पसः । कृपयतो नूनमत्यथ
सर्व संपत्तींचा तो अभेद्य स्वामी आहे; त्याच्या रूपाला मोठे मोठेही वश होतात—तो आता आमच्यावर कृपा करो.
महः सु वो अरमिषे स्तवामहे मीळ्हुषे अरंगमाय जग्मये । यज्ञेभिर्गीर्भिर्विश्वमनुषां मरुतामियक्षसि गाये त्वा नमसा गिरा
तुझ्या महान दानासाठी, उदारतेसाठी आम्ही तुझी स्तुती करतो, कृपा मिळवण्यासाठी; यज्ञ आणि गाण्यांनी, सर्व लोकांसाठी, आम्ही मरुतांनो, तुझी भक्तीने आणि आदराने प्रार्थना करतो.
ये पातयन्ते अज्मभिर्गिरीणां स्नुभिरेषाम् । यज्ञं महिष्वणीनां सुम्नं तुविष्वणीनां प्राध्वरे
जे आपल्या मार्गांनी पर्वत खाली आणतात, हे मरुत, त्यांच्या गडगडाटाने, बलाढ्यांचा मोठा यज्ञ स्वीकारतात, आणि मोठ्या कृपेने यज्ञात सामील होतात.
प्रभङ्गं दुर्मतीनामिन्द्र शविष्ठा भर । रयिमस्मभ्यं युज्यं चोदयन्मते ज्येष्ठं चोदयन्मते
शक्तिशाली इंद्रा, दुष्टांच्या कपट योजना मोडून काढ; आमच्यासाठी योग्य संपत्ती दे, आणि आमच्या मनाला उत्तम विचारांकडे प्रवृत्त कर.
सनितः सुसनितरुग्र चित्र चेतिष्ठ सूनृत । प्रासहा सम्राट् सहुरिं सहन्तं भुज्युं वाजेषु पूर्व्यम्
तोच खरा उत्तम देणारा, खरा रक्षण करणारा, प्रखर, तेजस्वी आणि सत्य बोलण्यात पुढे; विजयी राजा, बलाढ्य, आधार देणारा, आणि स्पर्धांमध्ये सर्वोत्तम.
आ स एतु य ईवदाँ अदेवः पूर्तमाददे । यथा चिद्वशो अश्व्यः पृथुश्रवसि कानीतेऽस्या व्युष्याददे
जो देव नाही आणि जिंकलेले बक्षीस घेतो, तो येथे येवो; जसा घोड्यांवर प्रेम करणारा आणि सर्वत्र प्रसिद्ध, तसा तो आपल्या इच्छेने हे तेज मिळवो.
षष्टिं सहस्राश्व्यस्यायुतासनमुष्ट्रानां विंशतिं शता । दश श्यावीनां शता दश त्र्यरुषीणां दश गवां सहस्रा
साठ हजार घोडे, वीसशे उंट, दहा शंभर काळ्या गायी, दहा तऱ्हेच्या तिघट रंगांच्या, आणि दहा हजार गायी होत्या.
दश श्यावा ऋधद्रयो वीतवारास आशवः । मथ्रा नेमिं नि वावृतुः
दहा काळ्या, वेगवान, बक्षीस जिंकणाऱ्या, बलवान आणि विजयी घोड्यांनी आपल्या सामर्थ्याने रथाचे चाक फिरवले.
दानासः पृथुश्रवसः कानीतस्य सुराधसः । रथं हिरण्ययं ददन्मंहिष्ठः सूरिरभूद्वर्षिष्ठमकृत श्रवः
दानशूर, सर्वत्र प्रसिद्ध आणि दानात पुढे असणाऱ्या कानीताने सोन्याचा रथ दिला; तो सर्वात मोठा उपकारकर्ता झाला आणि सर्वाधिक प्रसिद्ध झाला.
आ नो वायो महे तने याहि मखाय पाजसे । वयं हि ते चकृमा भूरि दावने सद्यश्चिन्महि दावने
वायो, आमच्या मोठ्या कुटुंबासाठी, उत्सवासाठी आणि कीर्ती मिळवण्यासाठी आमच्याकडे ये; कारण आम्ही तुला पुष्कळ अर्पण केले, आणि आजही मोठी अर्पणे करतो.
यो अश्वेभिर्वहते वस्त उस्रास्त्रिः सप्त सप्ततीनाम् । एभिः सोमेभिः सोमसुद्भिः सोमपा दानाय शुक्रपूतपाः
जो घोड्यांनी संपत्ती नेतो, तीन वेळा सात उषा घेऊन; या सोमरसांनी, शुद्ध आणि निर्मळ, सोमपान करणाऱ्या, दानासाठी, तेजस्वीपणे शुद्ध केलेल्या.
यो म इमं चिदु त्मनामन्दच्चित्रं दावने । अरट्वे अक्षे नहुषे सुकृत्वनि सुकृत्तराय सुक्रतुः
जो स्वतःहून हे सुंदर दान देतो, दानासाठी, कीर्ती आणि नहुषासाठी, चांगल्या कर्मासाठी, अधिक चांगल्यासाठी, आणि बुद्धिमानासाठी.
उचथ्ये वपुषि यः स्वराळुत वायो घृतस्नाः । अश्वेषितं रजेषितं शुनेषितं प्राज्म तदिदं नु तत्
जो स्तुतिपाठात, वायो, तेजस्वी आहे, तुपाने स्नान केलेला; घोड्यांनी, रथांनी, कुत्र्यांनी चालवलेला—हेच ते खरे आहे.
अध प्रियमिषिराय षष्टिं सहस्रासनम् । अश्वानामिन्न वृष्णाम्
मित्र आणि दानशूरासाठी, साठ हजार घोड्यांची, वृषभांची आसने मिळाली.
गावो न यूथमुप यन्ति वध्रय उप मा यन्ति वध्रयः
जशा गायी कळपाकडे येतात, तशाच वंध्या माझ्याकडे येतात, वंध्या माझ्याकडे येतात.
अध यच्चारथे गणे शतमुष्ट्राँ अचिक्रदत् । अध श्वित्नेषु विंशतिं शता
जेव्हा त्या सभेत शंभर उंट असणारा मोठ्याने ओरडला, तेव्हा पांढऱ्या घोड्यांमध्ये वीसशे होते.
शतं दासे बल्बूथे विप्रस्तरुक्ष आ ददे । ते ते वायविमे जना मदन्तीन्द्रगोपा मदन्ति देवगोपाः
बलबूथासारखे मजबूत शंभर दास विप्रस्तरुक्षाने दिले; हे लोक, वायू, तुझ्यावर आनंदतात, इंद्राचे रक्षण करणारे आणि देवांचे रक्षण करणारेही आनंदतात.
अध स्या योषणा मही प्रतीची वशमश्व्यम् । अधिरुक्मा वि नीयते
मग एक मोठी आणि तेजस्वी स्त्री, पुढे पाहत, घोड्यांवर आपला हक्क गाजवते; ती सोन्याने सजलेली असते आणि तिला घेऊन जातात.
महि वो महतामवो वरुण मित्र दाशुषे । यमादित्या अभि द्रुहो रक्षथा नेमघं नशदनेहसो व ऊतयः सुऊतयो व ऊतयः
वरुणा, मित्रा, तुमची मदत मोठी आहे भक्तासाठी; आदित्यांनो, तुम्ही संकटांपासून वाचवा, आमच्यावर कोणतेही दु:ख किंवा पाप येऊ नये—तुमची मदत, तुमची कृपा अशीच असो.
विदा देवा अघानामादित्यासो अपाकृतिम् । पक्षा वयो यथोपरि व्यस्मे शर्म यच्छतानेहसो व ऊतयः सुऊतयो व ऊतयः
देवतांनो, आदित्यांनो, तुम्ही दोष ओळखता आणि पाप दूर करता; पक्ष्यांच्या पंखांसारखे वरून आम्हाला आश्रय द्या—तुमची मदत, तुमची कृपा अशीच असो, पापरहित.
व्यस्मे अधि शर्म तत्पक्षा वयो न यन्तन । विश्वानि विश्ववेदसो वरूथ्या मनामहेऽनेहसो व ऊतयः सुऊतयो व ऊतयः
तुमचे आश्रय आमच्यावर पंखांसारखे पसरा, जसे पक्षी उडताना करतात; सर्वज्ञ, सर्वांचे रक्षण करणारे आदित्यांनो, आम्ही तुमच्या छायेला शोधतो—तुमची मदत, तुमची कृपा अशीच असो, पापरहित.
यस्मा अरासत क्षयं जीवातुं च प्रचेतसः । मनोर्विश्वस्य घेदिम आदित्या राय ईशतेऽनेहसो व ऊतयः सुऊतयो व ऊतयः
ज्यांच्याकडून ज्ञानी लोकांनी घर आणि जीवन मिळवले, त्या संपूर्ण मनाचे मालक तुम्हीच आहात, हे आदित्यांनो—तुमची मदत, तुमची कृपा अशीच असो, पापरहित.
परि णो वृणजन्नघा दुर्गाणि रथ्यो यथा । स्यामेदिन्द्रस्य शर्मण्यादित्यानामुतावस्यनेहसो व ऊतयः सुऊतयो व ऊतयः
रथवानासारखे सर्व वाईट आणि अडचणी आमच्यापासून दूर करा; आम्ही इंद्राच्या आणि आदित्यांच्या संरक्षणाखाली राहू—तुमची मदत, तुमची कृपा अशीच असो, पापरहित.
परिह्वृतेदना जनो युष्मादत्तस्य वायति । देवा अदभ्रमाश वो यमादित्या अहेतनानेहसो व ऊतयः सुऊतयो व ऊतयः
जे लोक तुमच्या कृपेने जगतात आणि तुमच्यामुळे सुरक्षित आहेत, ते खरेच निर्दोष असतात; हे आदित्यांनो, तुम्ही हे दिले आहे—तुमची मदत, तुमची कृपा अशीच असो, पापरहित.
न तं तिग्मं चन त्यजो न द्रासदभि तं गुरु । यस्मा उ शर्म सप्रथ आदित्यासो अराध्वमनेहसो व ऊतयः सुऊतयो व ऊतयः
ज्याच्यावर तुम्ही, हे आदित्यांनो, तुमचे आश्रय पसरता, त्याला कोणतेही धारदार शस्त्र, कोणतीही मार किंवा जड वस्तू इजा करू शकत नाही—तुमची मदत, तुमची कृपा अशीच असो, पापरहित.
युष्मे देवा अपि ष्मसि युध्यन्त इव वर्मसु । यूयं महो न एनसो यूयमर्भादुरुष्यतानेहसो व ऊतयः सुऊतयो व ऊतयः
देवतांनो, तुमच्यासोबत आम्ही जणू काही कवच घालून लढतो; तुम्ही, मोठ्या देवांनो, आम्हाला पापापासून वाचवा, लहान मुलालाही तुम्ही सुरक्षित ठेवता—तुमची मदत, तुमची कृपा अशीच असो, पापरहित.
अदितिर्न उरुष्यत्वदितिः शर्म यच्छतु । माता मित्रस्य रेवतोऽर्यम्णो वरुणस्य चानेहसो व ऊतयः सुऊतयो व ऊतयः
आदितीने, आईसारखी, आम्हाला सर्वत्र सुरक्षित ठेवावे; ती मित्राची आई, आर्यमणाची आणि वरुणाची तेजस्विनी, तीच आम्हाला आश्रय देवो—तुमची मदत, तुमची कृपा अशीच असो, पापरहित.
यद्देवाः शर्म शरणं यद्भद्रं यदनातुरम् । त्रिधातु यद्वरूथ्यं तदस्मासु वि यन्तनानेहसो व ऊतयः सुऊतयो व ऊतयः
देवतांनो, तुमच्याकडे जे आश्रय, जे सुरक्षित स्थान, जे कल्याण, जे त्रिकाळ रक्षण आहे, ते सर्व आम्हाला द्या—तुमची मदत, तुमची कृपा अशीच असो, पापरहित.
आदित्या अव हि ख्यताधि कूलादिव स्पशः । सुतीर्थमर्वतो यथानु नो नेषथा सुगमनेहसो व ऊतयः सुऊतयो व ऊतयः
आदित्यांनो, जसे नदीच्या काठी मार्ग दाखवणारा ओळखू येतो, तसेच आम्हाला चांगल्या मार्गाने घ्या, जसे घोड्यांना नेतात—तुमची मदत, तुमची कृपा अशीच असो, पापरहित.