को नु मर्या अमिथितः सखा सखायमब्रवीत् । जहा को अस्मदीषते
आता कोण माणसांमध्ये खरा, अढळ मित्र आहे, ज्याने मित्रासारखं बोललं? आणि कोण असा आहे, की ज्याने आपल्याला सोडून, आपल्याला त्रास द्यायचं ठरवलं?
एवारे वृषभा सुतेऽसिन्वन्भूर्यावयः । श्वघ्नीव निवता चरन्
हे बलाढ्य देवा, सोमरसाच्या वेळी, तू खूप संपत्ती मिळवलीस, आणि लपून वावरणाऱ्या कुत्रा मारणाऱ्यासारखा वागत राहिलास.
आ त एता वचोयुजा हरी गृभ्णे सुमद्रथा । यदीं ब्रह्मभ्य इद्ददः
मी या दोन सुंदर, वाणीने जुळवलेल्या घोड्यांना, छान रथासह पकडतो, जेव्हा तू खरंच गायकांना दान देतोस.
भिन्धि विश्वा अप द्विषः परि बाधो जही मृधः । वसु स्पार्हं तदा भर
सर्व द्वेष फोडून टाक, सगळे विरोध दूर कर आणि नष्ट कर, आणि आम्हाला ती हवी असलेली संपत्ती दे.
यद्वीळाविन्द्र यत्स्थिरे यत्पर्शाने पराभृतम् । वसु स्पार्हं तदा भर
हे इंद्रा, जे काही पडलेलं आहे, जे काही ठाम ठेवलेलं आहे, किंवा दगडात लपलेलं आहे, ती हवी असलेली संपत्ती आम्हाला दे.
यस्य ते विश्वमानुषो भूरेर्दत्तस्य वेदति । वसु स्पार्हं तदा भर
हे इंद्रा, तू जे दिलं आहेस, त्याची समृद्धी सगळ्या माणसांना माहीत आहे; ती हवी असलेली संपत्ती आम्हाला दे.
त्वावतः पुरूवसो वयमिन्द्र प्रणेतः । स्मसि स्थातर्हरीणाम्
हे इंद्रा, भरपूर दान देणारा, तू आमचा पुढारी असलास, तर आम्ही घोड्यांचे रक्षण करणारे होतो.
त्वां हि सत्यमद्रिवो विद्म दातारमिषाम् । विद्म दातारं रयीणाम्
हे कठीण शस्त्रधारी, आम्हाला माहीत आहे, तूच खरी खुराक देणारा आहेस, तूच संपत्तीचा दाता आहेस.
आ यस्य ते महिमानं शतमूते शतक्रतो । गीर्भिर्गृणन्ति कारवः
शंभर सामर्थ्य असलेल्या तुझ्या महिमेला, कवींनी त्यांच्या शब्दांनी, शंभर पट स्तुती केली आहे.
सुनीथो घा स मर्त्यो यं मरुतो यमर्यमा । मित्रः पान्त्यद्रुहः
खरंच, तो माणूस योग्य मार्गावर असतो, ज्याचे रक्षण मरुत, अर्यमान आणि मित्र करतात, आणि जो कपटापासून दूर असतो.
दधानो गोमदश्ववत्सुवीर्यमादित्यजूत एधते । सदा राया पुरुस्पृहा
जो गायी, घोडे आणि शौर्य मिळवतो, आदित्यांच्या सहाय्याने वाढतो, तो नेहमीच सर्वांना हवी असलेली संपत्ती मिळवतो.
तमिन्द्रं दानमीमहे शवसानमभीर्वम् । ईशानं राय ईमहे
तो इंद्र, जो दानात बलवान आहे, तो पराक्रमी, निर्भय आणि संपत्तीचा स्वामी, त्याला आम्ही पुन्हा पुन्हा बोलावतो.
तस्मिन्हि सन्त्यूतयो विश्वा अभीरवः सचा । तमा वहन्तु सप्तयः पुरूवसुं मदाय हरयः सुतम्
कारण त्याच्यामध्ये सर्व मदतीचे आणि रक्षणाचे प्रकार आहेत; त्या इंद्राला, सात घोड्यांनी, सोमरसाच्या वेळी, आनंदासाठी घेऊन या.
यस्ते मदो वरेण्यो य इन्द्र वृत्रहन्तमः । य आददिः स्वर्नृभिर्यः पृतनासु दुष्टरः
हे इंद्रा, तुझा तो उत्तम, वीरांचा पराभव करणारा, कुशलांसह घेतलेला, आणि युद्धात जिंकता न येणारा मद, तो आम्हाला मिळू दे.
यो दुष्टरो विश्ववार श्रवाय्यो वाजेष्वस्ति तरुता । स नः शविष्ठ सवना वसो गहि गमेम गोमति व्रजे
जो जिंकता येत नाही, सर्वांचं रक्षण करणारा, स्पर्धेत प्रसिद्ध, आणि युद्धात विजयी आहे—तो तू, हे बलवान, आमच्या सोमरसाच्या वेळी ये, संपत्ती देणारा, जेणेकरून आम्ही गायींनी भरलेल्या जागी पोहोचू.
गव्यो षु णो यथा पुराश्वयोत रथया । वरिवस्य महामह
जसं पूर्वी दिलंस, तसं आता आम्हाला गायी, घोडे आणि रथ दे, हे इंद्रा, या मोठ्या उत्सवासाठी.
नहि ते शूर राधसोऽन्तं विन्दामि सत्रा । दशस्या नो मघवन्नू चिदद्रिवो धियो वाजेभिराविथ
हे वीर, तुझ्या दानाचा शेवट मला सापडत नाही; नेहमीच, हे उदार, तू आमच्या विचारांना बक्षिसांनी मदत केली आहेस, हे कठीण शस्त्रधारी.
य ऋष्वः श्रावयत्सखा विश्वेत्स वेद जनिमा पुरुष्टुतः । तं विश्वे मानुषा युगेन्द्रं हवन्ते तविषं यतस्रुचः
जो उंच आहे, प्रसिद्ध मित्र आहे, सर्व जन्मांची माहिती असलेला, हे फार स्तुती केलेल्या, सर्व माणसं, एकत्र येऊन, त्या बलवान, उत्सुक इंद्राला हाक मारतात.
स नो वाजेष्वविता पुरूवसुः पुरस्थाता मघवा वृत्रहा भुवत्
वृत्राचा संहार करणारा, उदार आणि नेहमी मदतीला धावणारा मघवान आमच्या संपत्तीच्या स्पर्धांमध्ये आमचा रक्षणकर्ता व्हावा, आणि आमच्या पुढे उभा राहावा.
अभि वो वीरमन्धसो मदेषु गाय गिरा महा विचेतसम् । इन्द्रं नाम श्रुत्यं शाकिनं वचो यथा
सौम्यपानात आनंद मानणाऱ्या, पराक्रमी आणि बुद्धिमान इंद्राचे, ज्याचे नाव सर्वत्र प्रसिद्ध आहे आणि सामर्थ्य गाजते, त्याचे योग्य त्या रीतीने स्तुती करा, गाणे गा.
ददी रेक्णस्तन्वे ददिर्वसु ददिर्वाजेषु पुरुहूत वाजिनम् । नूनमथ
अनेकदा आळविल्या जाणाऱ्या, आम्हाला स्वतःसाठी वर दे, संपत्ती दे, आणि स्पर्धांमध्ये विजय दे, दान करणाऱ्या.
विश्वेषामिरज्यन्तं वसूनां सासह्वांसं चिदस्य वर्पसः । कृपयतो नूनमत्यथ
सर्व संपत्तींचा तो अभेद्य स्वामी आहे; त्याच्या रूपाला मोठे मोठेही वश होतात—तो आता आमच्यावर कृपा करो.
महः सु वो अरमिषे स्तवामहे मीळ्हुषे अरंगमाय जग्मये । यज्ञेभिर्गीर्भिर्विश्वमनुषां मरुतामियक्षसि गाये त्वा नमसा गिरा
तुझ्या महान दानासाठी, उदारतेसाठी आम्ही तुझी स्तुती करतो, कृपा मिळवण्यासाठी; यज्ञ आणि गाण्यांनी, सर्व लोकांसाठी, आम्ही मरुतांनो, तुझी भक्तीने आणि आदराने प्रार्थना करतो.
ये पातयन्ते अज्मभिर्गिरीणां स्नुभिरेषाम् । यज्ञं महिष्वणीनां सुम्नं तुविष्वणीनां प्राध्वरे
जे आपल्या मार्गांनी पर्वत खाली आणतात, हे मरुत, त्यांच्या गडगडाटाने, बलाढ्यांचा मोठा यज्ञ स्वीकारतात, आणि मोठ्या कृपेने यज्ञात सामील होतात.
प्रभङ्गं दुर्मतीनामिन्द्र शविष्ठा भर । रयिमस्मभ्यं युज्यं चोदयन्मते ज्येष्ठं चोदयन्मते
शक्तिशाली इंद्रा, दुष्टांच्या कपट योजना मोडून काढ; आमच्यासाठी योग्य संपत्ती दे, आणि आमच्या मनाला उत्तम विचारांकडे प्रवृत्त कर.
सनितः सुसनितरुग्र चित्र चेतिष्ठ सूनृत । प्रासहा सम्राट् सहुरिं सहन्तं भुज्युं वाजेषु पूर्व्यम्
तोच खरा उत्तम देणारा, खरा रक्षण करणारा, प्रखर, तेजस्वी आणि सत्य बोलण्यात पुढे; विजयी राजा, बलाढ्य, आधार देणारा, आणि स्पर्धांमध्ये सर्वोत्तम.
आ स एतु य ईवदाँ अदेवः पूर्तमाददे । यथा चिद्वशो अश्व्यः पृथुश्रवसि कानीतेऽस्या व्युष्याददे
जो देव नाही आणि जिंकलेले बक्षीस घेतो, तो येथे येवो; जसा घोड्यांवर प्रेम करणारा आणि सर्वत्र प्रसिद्ध, तसा तो आपल्या इच्छेने हे तेज मिळवो.
षष्टिं सहस्राश्व्यस्यायुतासनमुष्ट्रानां विंशतिं शता । दश श्यावीनां शता दश त्र्यरुषीणां दश गवां सहस्रा
साठ हजार घोडे, वीसशे उंट, दहा शंभर काळ्या गायी, दहा तऱ्हेच्या तिघट रंगांच्या, आणि दहा हजार गायी होत्या.
दश श्यावा ऋधद्रयो वीतवारास आशवः । मथ्रा नेमिं नि वावृतुः
दहा काळ्या, वेगवान, बक्षीस जिंकणाऱ्या, बलवान आणि विजयी घोड्यांनी आपल्या सामर्थ्याने रथाचे चाक फिरवले.
दानासः पृथुश्रवसः कानीतस्य सुराधसः । रथं हिरण्ययं ददन्मंहिष्ठः सूरिरभूद्वर्षिष्ठमकृत श्रवः
दानशूर, सर्वत्र प्रसिद्ध आणि दानात पुढे असणाऱ्या कानीताने सोन्याचा रथ दिला; तो सर्वात मोठा उपकारकर्ता झाला आणि सर्वाधिक प्रसिद्ध झाला.