सत्यं तत्तुर्वशे यदौ विदानो अह्नवाय्यम् । व्यानट् तुर्वणे शमि
हे खरेच आहे, जे त्याने तुर्वश आणि यदूंसाठी केले, ते दिवसभर लक्षात ठेवण्यासारखे आहे; त्याने तुर्वणाला शांती दिली.
तरणिं वो जनानां त्रदं वाजस्य गोमतः । समानमु प्र शंसिषम्
मी लोकांमध्ये वेगवान असणाऱ्याची, गोधनाने संपन्न असणाऱ्या धनदात्याची स्तुती करतो; तो सर्वांसाठी सारखाच आहे हे मी जाहीर करतो.
ऋभुक्षणं न वर्तव उक्थेषु तुग्र्यावृधम् । इन्द्रं सोमे सचा सुते
यज्ञात कुशल असणाऱ्या ऋभूंसारखा, तुग्राचे सामर्थ्य वाढवणारा, इंद्र सोमरसाच्या द्रवणावेळी सोबत असतो.
यः कृन्तदिद्वि योन्यं त्रिशोकाय गिरिं पृथुम् । गोभ्यो गातुं निरेतवे
ज्याने खरोखरच दुसरा, तीन शिखर असलेला रुंद डोंगर फोडून गायींना मार्ग मोकळा केला.
यद्दधिषे मनस्यसि मन्दानः प्रेदियक्षसि । मा तत्करिन्द्र मृळय
तू मनात जे काही ठरवतोस, जे काही विचार करतोस, आनंदात असो वा कृतीसाठी सज्ज असो, हे इंद्रा, आमच्यासाठी हानिकारक असे काही करू नकोस.
दभ्रं चिद्धि त्वावतः कृतं शृण्वे अधि क्षमि । जिगात्विन्द्र ते मनः
तुझ्याकडून केलेले अगदी छोटेसेही काम साऱ्या भूमीवर ऐकले जाते; तुझे मन, हे इंद्रा, आमच्या मदतीस वळू दे.
तवेदु ताः सुकीर्तयोऽसन्नुत प्रशस्तयः । यदिन्द्र मृळयासि नः
खरंच, तुझ्या त्या कीर्तीमंत आणि प्रसिद्ध स्तुतिस्वरूप गोष्टी आहेत, जेव्हा जेव्हा तू आमच्यावर कृपा करतोस, हे इंद्रा.
मा न एकस्मिन्नागसि मा द्वयोरुत त्रिषु । वधीर्मा शूर भूरिषु
हे वीर, एका चुकीसाठी, दोन किंवा तीन चुकीसाठी आम्हाला शिक्षा करू नकोस; अनेक चुकीसाठीही आम्हाला ठार करू नकोस.
बिभया हि त्वावत उग्रादभिप्रभङ्गिणः । दस्मादहमृतीषहः
कारण, हे बलवान, जे तुझ्याशी विरोध करतात, ते तुझ्या प्रचंड सामर्थ्यामुळे घाबरतात; मी अमरत्व सहन करणारा आहे.
मा सख्युः शूनमा विदे मा पुत्रस्य प्रभूवसो । आवृत्वद्भूतु ते मनः
मित्राचा नाश आम्हाला अनुभवायला लागू नये, ना पुत्राचा अपमृत्यू व्हावा, हे संपत्तीच्या अधिपती; तुझे मन अशा गोष्टींपासून परत वळू दे.
को नु मर्या अमिथितः सखा सखायमब्रवीत् । जहा को अस्मदीषते
आता कोण माणसांमध्ये खरा, अढळ मित्र आहे, ज्याने मित्रासारखं बोललं? आणि कोण असा आहे, की ज्याने आपल्याला सोडून, आपल्याला त्रास द्यायचं ठरवलं?
एवारे वृषभा सुतेऽसिन्वन्भूर्यावयः । श्वघ्नीव निवता चरन्
हे बलाढ्य देवा, सोमरसाच्या वेळी, तू खूप संपत्ती मिळवलीस, आणि लपून वावरणाऱ्या कुत्रा मारणाऱ्यासारखा वागत राहिलास.
आ त एता वचोयुजा हरी गृभ्णे सुमद्रथा । यदीं ब्रह्मभ्य इद्ददः
मी या दोन सुंदर, वाणीने जुळवलेल्या घोड्यांना, छान रथासह पकडतो, जेव्हा तू खरंच गायकांना दान देतोस.
भिन्धि विश्वा अप द्विषः परि बाधो जही मृधः । वसु स्पार्हं तदा भर
सर्व द्वेष फोडून टाक, सगळे विरोध दूर कर आणि नष्ट कर, आणि आम्हाला ती हवी असलेली संपत्ती दे.
यद्वीळाविन्द्र यत्स्थिरे यत्पर्शाने पराभृतम् । वसु स्पार्हं तदा भर
हे इंद्रा, जे काही पडलेलं आहे, जे काही ठाम ठेवलेलं आहे, किंवा दगडात लपलेलं आहे, ती हवी असलेली संपत्ती आम्हाला दे.
यस्य ते विश्वमानुषो भूरेर्दत्तस्य वेदति । वसु स्पार्हं तदा भर
हे इंद्रा, तू जे दिलं आहेस, त्याची समृद्धी सगळ्या माणसांना माहीत आहे; ती हवी असलेली संपत्ती आम्हाला दे.
त्वावतः पुरूवसो वयमिन्द्र प्रणेतः । स्मसि स्थातर्हरीणाम्
हे इंद्रा, भरपूर दान देणारा, तू आमचा पुढारी असलास, तर आम्ही घोड्यांचे रक्षण करणारे होतो.
त्वां हि सत्यमद्रिवो विद्म दातारमिषाम् । विद्म दातारं रयीणाम्
हे कठीण शस्त्रधारी, आम्हाला माहीत आहे, तूच खरी खुराक देणारा आहेस, तूच संपत्तीचा दाता आहेस.
आ यस्य ते महिमानं शतमूते शतक्रतो । गीर्भिर्गृणन्ति कारवः
शंभर सामर्थ्य असलेल्या तुझ्या महिमेला, कवींनी त्यांच्या शब्दांनी, शंभर पट स्तुती केली आहे.
सुनीथो घा स मर्त्यो यं मरुतो यमर्यमा । मित्रः पान्त्यद्रुहः
खरंच, तो माणूस योग्य मार्गावर असतो, ज्याचे रक्षण मरुत, अर्यमान आणि मित्र करतात, आणि जो कपटापासून दूर असतो.
दधानो गोमदश्ववत्सुवीर्यमादित्यजूत एधते । सदा राया पुरुस्पृहा
जो गायी, घोडे आणि शौर्य मिळवतो, आदित्यांच्या सहाय्याने वाढतो, तो नेहमीच सर्वांना हवी असलेली संपत्ती मिळवतो.
तमिन्द्रं दानमीमहे शवसानमभीर्वम् । ईशानं राय ईमहे
तो इंद्र, जो दानात बलवान आहे, तो पराक्रमी, निर्भय आणि संपत्तीचा स्वामी, त्याला आम्ही पुन्हा पुन्हा बोलावतो.
तस्मिन्हि सन्त्यूतयो विश्वा अभीरवः सचा । तमा वहन्तु सप्तयः पुरूवसुं मदाय हरयः सुतम्
कारण त्याच्यामध्ये सर्व मदतीचे आणि रक्षणाचे प्रकार आहेत; त्या इंद्राला, सात घोड्यांनी, सोमरसाच्या वेळी, आनंदासाठी घेऊन या.
यस्ते मदो वरेण्यो य इन्द्र वृत्रहन्तमः । य आददिः स्वर्नृभिर्यः पृतनासु दुष्टरः
हे इंद्रा, तुझा तो उत्तम, वीरांचा पराभव करणारा, कुशलांसह घेतलेला, आणि युद्धात जिंकता न येणारा मद, तो आम्हाला मिळू दे.
यो दुष्टरो विश्ववार श्रवाय्यो वाजेष्वस्ति तरुता । स नः शविष्ठ सवना वसो गहि गमेम गोमति व्रजे
जो जिंकता येत नाही, सर्वांचं रक्षण करणारा, स्पर्धेत प्रसिद्ध, आणि युद्धात विजयी आहे—तो तू, हे बलवान, आमच्या सोमरसाच्या वेळी ये, संपत्ती देणारा, जेणेकरून आम्ही गायींनी भरलेल्या जागी पोहोचू.
गव्यो षु णो यथा पुराश्वयोत रथया । वरिवस्य महामह
जसं पूर्वी दिलंस, तसं आता आम्हाला गायी, घोडे आणि रथ दे, हे इंद्रा, या मोठ्या उत्सवासाठी.
नहि ते शूर राधसोऽन्तं विन्दामि सत्रा । दशस्या नो मघवन्नू चिदद्रिवो धियो वाजेभिराविथ
हे वीर, तुझ्या दानाचा शेवट मला सापडत नाही; नेहमीच, हे उदार, तू आमच्या विचारांना बक्षिसांनी मदत केली आहेस, हे कठीण शस्त्रधारी.
य ऋष्वः श्रावयत्सखा विश्वेत्स वेद जनिमा पुरुष्टुतः । तं विश्वे मानुषा युगेन्द्रं हवन्ते तविषं यतस्रुचः
जो उंच आहे, प्रसिद्ध मित्र आहे, सर्व जन्मांची माहिती असलेला, हे फार स्तुती केलेल्या, सर्व माणसं, एकत्र येऊन, त्या बलवान, उत्सुक इंद्राला हाक मारतात.
स नो वाजेष्वविता पुरूवसुः पुरस्थाता मघवा वृत्रहा भुवत्
वृत्राचा संहार करणारा, उदार आणि नेहमी मदतीला धावणारा मघवान आमच्या संपत्तीच्या स्पर्धांमध्ये आमचा रक्षणकर्ता व्हावा, आणि आमच्या पुढे उभा राहावा.
अभि वो वीरमन्धसो मदेषु गाय गिरा महा विचेतसम् । इन्द्रं नाम श्रुत्यं शाकिनं वचो यथा
सौम्यपानात आनंद मानणाऱ्या, पराक्रमी आणि बुद्धिमान इंद्राचे, ज्याचे नाव सर्वत्र प्रसिद्ध आहे आणि सामर्थ्य गाजते, त्याचे योग्य त्या रीतीने स्तुती करा, गाणे गा.