यदाजिं यात्याजिकृदिन्द्रः स्वश्वयुरुप । रथीतमो रथीनाम्
इंद्र जेव्हा आपल्या घोड्यांसह युद्धासाठी जातो, तेव्हा तो सर्व रथ चालवणाऱ्यांमध्ये श्रेष्ठ असतो.
वि षु विश्वा अभियुजो वज्रिन्विष्वग्यथा वृह । भवा नः सुश्रवस्तमः
हे वज्रधारी, सर्व शत्रुत्व दूर कर आणि लांब फेकून दे; आमच्यासाठी सर्वात प्रसिद्ध हो.
अस्माकं सु रथं पुर इन्द्रः कृणोतु सातये । न यं धूर्वन्ति धूर्तयः
इंद्राने आमचा रथ विजयासाठी मजबूत करावा, असा रथ की ज्याला द्वेष करणारे उलथवू शकणार नाहीत.
वृज्याम ते परि द्विषोऽरं ते शक्र दावने । गमेमेदिन्द्र गोमतः
हे शक्तिमान, तुझ्या दानापासून आम्ही तुझे शत्रू दूर लोटू; आणि इंद्राने आम्हाला गायींनी युक्त संपत्ती मिळवून द्यावी.
शनैश्चिद्यन्तो अद्रिवोऽश्वावन्तः शतग्विनः । विवक्षणा अनेहसः
जरी हळूहळू पुढे गेले, तरी हे दगडधारी, घोडे आणि शेकडो गायींसह, उत्साही आणि थकवा न येणारे लोक आपल्या ध्येयाला पोहोचतात.
ऊर्ध्वा हि ते दिवेदिवे सहस्रा सूनृता शता । जरितृभ्यो विमंहते
दररोज तुझ्यासाठी हजारो आणि शेकडो उदार दान उंचावलेली असतात, जी गायकांसाठी वाटली जातात.
विद्मा हि त्वा धनंजयमिन्द्र दृळ्हा चिदारुजम् । आदारिणं यथा गयम्
इंद्रा, आम्ही तुला संपत्ती मिळवणारा म्हणून ओळखतो, जो कठीण गोष्टीही फोडतो—जणू एखाद्याने घर फोडावे तसे.
ककुहं चित्त्वा कवे मन्दन्तु धृष्णविन्दवः । आ त्वा पणिं यदीमहे
हे ज्ञानी, जे धनवान आणि धाडसी आहेत, ते तुला आनंद देऊ देत, जिथे कुठे असशील, जेव्हा आम्ही पणींकडून धन मिळवायचे ठरवतो.
यस्ते रेवाँ अदाशुरिः प्रममर्ष मघत्तये । तस्य नो वेद आ भर
जो तुझ्या कृपेची इच्छा करतो आणि दानासाठी उत्सुक असतो, त्याच्या संपत्तीचे ज्ञान तू आम्हाला मिळवून दे.
इम उ त्वा वि चक्षते सखाय इन्द्र सोमिनः । पुष्टावन्तो यथा पशुम्
हे इंद्रा, सोम अर्पण करणारे तुझे मित्र तुला पोषण करणारा मानतात, जसे गायी आपल्या मालकाला.
उत त्वाबधिरं वयं श्रुत्कर्णं सन्तमूतये । दूरादिह हवामहे
जरी तू बहिरा असलास, तरी हे सर्व ऐकणाऱ्या, आम्ही मदतीसाठी तुला दूरवरून हाक मारतो.
यच्छुश्रूया इमं हवं दुर्मर्षं चक्रिया उत । भवेरापिर्नो अन्तमः
जर तू ही आमची हाक ऐकलीस आणि ठामपणे कृती केलीस, तर तू आमचा मदतीला येणारा आणि सर्वात जवळचा हो.
यच्चिद्धि ते अपि व्यथिर्जगन्वांसो अमन्महि । गोदा इदिन्द्र बोधि नः
हे इंद्रा, जर आम्ही कुठे तुझी उपेक्षा केली असेल, तुला विसरलो असू, तर तू गोधनाचा जाणकार आहेस, आमच्यावर कृपा कर.
आ त्वा रम्भं न जिव्रयो ररभ्मा शवसस्पते । उश्मसि त्वा सधस्थ आ
हे सामर्थ्यशाली प्रभो, आम्ही जिवंत फांदी झाडाला जशी जोडली जाते तशी तुझ्याशी नाते जोडले आहे; आम्ही तुला मानाच्या जागी बसवले आहे.
स्तोत्रमिन्द्राय गायत पुरुनृम्णाय सत्वने । नकिर्यं वृण्वते युधि
इंद्राच्या अनेक सामर्थ्यांचे आणि पराक्रमाचे स्तुतीगीत गा; युद्धात कोणीही त्याची व्यर्थ निवड करत नाही.
अभि त्वा वृषभा सुते सुतं सृजामि पीतये । तृम्पा व्यश्नुही मदम्
हे वृषभस्वरूपा, सोमरसाच्या द्रवणावेळी मी तुझ्यासाठी हा रस ओततो; तू तृप्त हो, आनंदाने तो स्वीकार.
मा त्वा मूरा अविष्यवो मोपहस्वान आ दभन् । माकीं ब्रह्मद्विषो वनः
कोणताही मूर्ख किंवा शत्रू तुला जिंकू नये, ना उपहास करणारे तुला खाली पाडू शकोत; प्रार्थनेचे द्वेष करणारेही तुला हरवू नयेत.
इह त्वा गोपरीणसा महे मन्दन्तु राधसे । सरो गौरो यथा पिब
इथे, गोधनाच्या रक्षणासाठी असणाऱ्यांसोबत, ते तुला मोठ्या संपत्तीकरता आनंदित करू देत; जसा पिवळसर बैल तळ्यात पितो तसा तू प्या.
या वृत्रहा परावति सना नवा च चुच्युवे । ता संसत्सु प्र वोचत
वृत्राचा संहार करणाऱ्याची जुनी आणि नवी कृत्ये दूरदूरपर्यंत सांगितली गेली आहेत; ती सर्वांच्या सभेत जाहीर करा.
अपिबत्कद्रुवः सुतमिन्द्रः सहस्रबाह्वे । अत्रादेदिष्ट पौंस्यम्
इंद्राने कद्रूने द्रववलेला सोमरस प्यायला, त्या हजार हातांच्या सामर्थ्यवानासाठी; तिथे त्याने आपली वीरता दाखवली.
सत्यं तत्तुर्वशे यदौ विदानो अह्नवाय्यम् । व्यानट् तुर्वणे शमि
हे खरेच आहे, जे त्याने तुर्वश आणि यदूंसाठी केले, ते दिवसभर लक्षात ठेवण्यासारखे आहे; त्याने तुर्वणाला शांती दिली.
तरणिं वो जनानां त्रदं वाजस्य गोमतः । समानमु प्र शंसिषम्
मी लोकांमध्ये वेगवान असणाऱ्याची, गोधनाने संपन्न असणाऱ्या धनदात्याची स्तुती करतो; तो सर्वांसाठी सारखाच आहे हे मी जाहीर करतो.
ऋभुक्षणं न वर्तव उक्थेषु तुग्र्यावृधम् । इन्द्रं सोमे सचा सुते
यज्ञात कुशल असणाऱ्या ऋभूंसारखा, तुग्राचे सामर्थ्य वाढवणारा, इंद्र सोमरसाच्या द्रवणावेळी सोबत असतो.
यः कृन्तदिद्वि योन्यं त्रिशोकाय गिरिं पृथुम् । गोभ्यो गातुं निरेतवे
ज्याने खरोखरच दुसरा, तीन शिखर असलेला रुंद डोंगर फोडून गायींना मार्ग मोकळा केला.
यद्दधिषे मनस्यसि मन्दानः प्रेदियक्षसि । मा तत्करिन्द्र मृळय
तू मनात जे काही ठरवतोस, जे काही विचार करतोस, आनंदात असो वा कृतीसाठी सज्ज असो, हे इंद्रा, आमच्यासाठी हानिकारक असे काही करू नकोस.
दभ्रं चिद्धि त्वावतः कृतं शृण्वे अधि क्षमि । जिगात्विन्द्र ते मनः
तुझ्याकडून केलेले अगदी छोटेसेही काम साऱ्या भूमीवर ऐकले जाते; तुझे मन, हे इंद्रा, आमच्या मदतीस वळू दे.
तवेदु ताः सुकीर्तयोऽसन्नुत प्रशस्तयः । यदिन्द्र मृळयासि नः
खरंच, तुझ्या त्या कीर्तीमंत आणि प्रसिद्ध स्तुतिस्वरूप गोष्टी आहेत, जेव्हा जेव्हा तू आमच्यावर कृपा करतोस, हे इंद्रा.
मा न एकस्मिन्नागसि मा द्वयोरुत त्रिषु । वधीर्मा शूर भूरिषु
हे वीर, एका चुकीसाठी, दोन किंवा तीन चुकीसाठी आम्हाला शिक्षा करू नकोस; अनेक चुकीसाठीही आम्हाला ठार करू नकोस.
बिभया हि त्वावत उग्रादभिप्रभङ्गिणः । दस्मादहमृतीषहः
कारण, हे बलवान, जे तुझ्याशी विरोध करतात, ते तुझ्या प्रचंड सामर्थ्यामुळे घाबरतात; मी अमरत्व सहन करणारा आहे.
मा सख्युः शूनमा विदे मा पुत्रस्य प्रभूवसो । आवृत्वद्भूतु ते मनः
मित्राचा नाश आम्हाला अनुभवायला लागू नये, ना पुत्राचा अपमृत्यू व्हावा, हे संपत्तीच्या अधिपती; तुझे मन अशा गोष्टींपासून परत वळू दे.