यज्ञानां रथ्ये वयं तिग्मजम्भाय वीळवे । स्तोमैरिषेमाग्नये
यज्ञरथासाठी, तीक्ष्ण जबड्याच्या, पराक्रमी अग्नीला आम्ही स्तुती अर्पण करतो.
अयमग्ने त्वे अपि जरिता भूतु सन्त्य । तस्मै पावक मृळय
हे अग्नी, हा गायक नेहमी तुझा भक्त राहो; हे पवित्र अग्नी, त्याच्यावर कृपा कर.
धीरो ह्यस्यद्मसद्विप्रो न जागृविः सदा । अग्ने दीदयसि द्यवि
ज्ञानी, ऋषी, कधीही यज्ञात झोपत नाही; हे अग्नी, तू आकाशात चमकतोस.
पुराग्ने दुरितेभ्यः पुरा मृध्रेभ्यः कवे । प्र ण आयुर्वसो तिर
हे अग्नी, कवी, प्राचीन संकटांपासून आणि प्राचीन संघर्षांपासून आमचे आयुष्य पुढे ने, हे उदार.
आ घा ये अग्निमिन्धते स्तृणन्ति बर्हिरानुषक् । येषामिन्द्रो युवा सखा
जे लोक अग्नी प्रज्वलित करतात आणि योग्य रीतीने कुश पसरतात, त्यांच्यासाठी इंद्र तरुण आणि जवळचा मित्र असतो.
बृहन्निदिध्म एषां भूरि शस्तं पृथुः स्वरुः । येषामिन्द्रो युवा सखा
त्यांची अग्नी प्रज्वलना मोठी असते, त्यांची स्तुती भरपूर असते, आणि त्यांचे गाणे सर्वदूर पोहोचते—अशा लोकांसाठी इंद्र तरुण आणि मित्रासारखा असतो.
अयुद्ध इद्युधा वृतं शूर आजति सत्वभिः । येषामिन्द्रो युवा सखा
लढाई न करता, पण शूरवीरांसह, तो वीर आपल्या सामर्थ्याने विजय मिळवतो—अशा लोकांसाठी इंद्र तरुण आणि मित्रासारखा असतो.
आ बुन्दं वृत्रहा ददे जातः पृच्छद्वि मातरम् । क उग्राः के ह शृण्विरे
वृत्राचा संहार करणारा इंद्र जन्मल्यावर, त्याने एक थेंब ठेवला आणि आईला विचारले, 'कोण बलवान आहेत? कोण ऐकले जातात?'
प्रति त्वा शवसी वदद्गिरावप्सो न योधिषत् । यस्ते शत्रुत्वमाचके
हे बलशाली, तुझ्यासाठी वाणी उच्चारली जाते; पर्वतसुद्धा तुला रोखू शकत नाहीत, जो तुझ्याशी वैर करतो त्याच्याविरुद्ध.
उत त्वं मघवञ्छृणु यस्ते वष्टि ववक्षि तत् । यद्वीळयासि वीळु तत्
हे दानशूर, जो काही तुझ्याकडे मागतो, ते तू देतोस; आणि जे काही पाडायचे ठरवतोस, ते तू पाडतोस.
यदाजिं यात्याजिकृदिन्द्रः स्वश्वयुरुप । रथीतमो रथीनाम्
इंद्र जेव्हा आपल्या घोड्यांसह युद्धासाठी जातो, तेव्हा तो सर्व रथ चालवणाऱ्यांमध्ये श्रेष्ठ असतो.
वि षु विश्वा अभियुजो वज्रिन्विष्वग्यथा वृह । भवा नः सुश्रवस्तमः
हे वज्रधारी, सर्व शत्रुत्व दूर कर आणि लांब फेकून दे; आमच्यासाठी सर्वात प्रसिद्ध हो.
अस्माकं सु रथं पुर इन्द्रः कृणोतु सातये । न यं धूर्वन्ति धूर्तयः
इंद्राने आमचा रथ विजयासाठी मजबूत करावा, असा रथ की ज्याला द्वेष करणारे उलथवू शकणार नाहीत.
वृज्याम ते परि द्विषोऽरं ते शक्र दावने । गमेमेदिन्द्र गोमतः
हे शक्तिमान, तुझ्या दानापासून आम्ही तुझे शत्रू दूर लोटू; आणि इंद्राने आम्हाला गायींनी युक्त संपत्ती मिळवून द्यावी.
शनैश्चिद्यन्तो अद्रिवोऽश्वावन्तः शतग्विनः । विवक्षणा अनेहसः
जरी हळूहळू पुढे गेले, तरी हे दगडधारी, घोडे आणि शेकडो गायींसह, उत्साही आणि थकवा न येणारे लोक आपल्या ध्येयाला पोहोचतात.
ऊर्ध्वा हि ते दिवेदिवे सहस्रा सूनृता शता । जरितृभ्यो विमंहते
दररोज तुझ्यासाठी हजारो आणि शेकडो उदार दान उंचावलेली असतात, जी गायकांसाठी वाटली जातात.
विद्मा हि त्वा धनंजयमिन्द्र दृळ्हा चिदारुजम् । आदारिणं यथा गयम्
इंद्रा, आम्ही तुला संपत्ती मिळवणारा म्हणून ओळखतो, जो कठीण गोष्टीही फोडतो—जणू एखाद्याने घर फोडावे तसे.
ककुहं चित्त्वा कवे मन्दन्तु धृष्णविन्दवः । आ त्वा पणिं यदीमहे
हे ज्ञानी, जे धनवान आणि धाडसी आहेत, ते तुला आनंद देऊ देत, जिथे कुठे असशील, जेव्हा आम्ही पणींकडून धन मिळवायचे ठरवतो.
यस्ते रेवाँ अदाशुरिः प्रममर्ष मघत्तये । तस्य नो वेद आ भर
जो तुझ्या कृपेची इच्छा करतो आणि दानासाठी उत्सुक असतो, त्याच्या संपत्तीचे ज्ञान तू आम्हाला मिळवून दे.
इम उ त्वा वि चक्षते सखाय इन्द्र सोमिनः । पुष्टावन्तो यथा पशुम्
हे इंद्रा, सोम अर्पण करणारे तुझे मित्र तुला पोषण करणारा मानतात, जसे गायी आपल्या मालकाला.
उत त्वाबधिरं वयं श्रुत्कर्णं सन्तमूतये । दूरादिह हवामहे
जरी तू बहिरा असलास, तरी हे सर्व ऐकणाऱ्या, आम्ही मदतीसाठी तुला दूरवरून हाक मारतो.
यच्छुश्रूया इमं हवं दुर्मर्षं चक्रिया उत । भवेरापिर्नो अन्तमः
जर तू ही आमची हाक ऐकलीस आणि ठामपणे कृती केलीस, तर तू आमचा मदतीला येणारा आणि सर्वात जवळचा हो.
यच्चिद्धि ते अपि व्यथिर्जगन्वांसो अमन्महि । गोदा इदिन्द्र बोधि नः
हे इंद्रा, जर आम्ही कुठे तुझी उपेक्षा केली असेल, तुला विसरलो असू, तर तू गोधनाचा जाणकार आहेस, आमच्यावर कृपा कर.
आ त्वा रम्भं न जिव्रयो ररभ्मा शवसस्पते । उश्मसि त्वा सधस्थ आ
हे सामर्थ्यशाली प्रभो, आम्ही जिवंत फांदी झाडाला जशी जोडली जाते तशी तुझ्याशी नाते जोडले आहे; आम्ही तुला मानाच्या जागी बसवले आहे.
स्तोत्रमिन्द्राय गायत पुरुनृम्णाय सत्वने । नकिर्यं वृण्वते युधि
इंद्राच्या अनेक सामर्थ्यांचे आणि पराक्रमाचे स्तुतीगीत गा; युद्धात कोणीही त्याची व्यर्थ निवड करत नाही.
अभि त्वा वृषभा सुते सुतं सृजामि पीतये । तृम्पा व्यश्नुही मदम्
हे वृषभस्वरूपा, सोमरसाच्या द्रवणावेळी मी तुझ्यासाठी हा रस ओततो; तू तृप्त हो, आनंदाने तो स्वीकार.
मा त्वा मूरा अविष्यवो मोपहस्वान आ दभन् । माकीं ब्रह्मद्विषो वनः
कोणताही मूर्ख किंवा शत्रू तुला जिंकू नये, ना उपहास करणारे तुला खाली पाडू शकोत; प्रार्थनेचे द्वेष करणारेही तुला हरवू नयेत.
इह त्वा गोपरीणसा महे मन्दन्तु राधसे । सरो गौरो यथा पिब
इथे, गोधनाच्या रक्षणासाठी असणाऱ्यांसोबत, ते तुला मोठ्या संपत्तीकरता आनंदित करू देत; जसा पिवळसर बैल तळ्यात पितो तसा तू प्या.
या वृत्रहा परावति सना नवा च चुच्युवे । ता संसत्सु प्र वोचत
वृत्राचा संहार करणाऱ्याची जुनी आणि नवी कृत्ये दूरदूरपर्यंत सांगितली गेली आहेत; ती सर्वांच्या सभेत जाहीर करा.
अपिबत्कद्रुवः सुतमिन्द्रः सहस्रबाह्वे । अत्रादेदिष्ट पौंस्यम्
इंद्राने कद्रूने द्रववलेला सोमरस प्यायला, त्या हजार हातांच्या सामर्थ्यवानासाठी; तिथे त्याने आपली वीरता दाखवली.