उदग्ने शुचयस्तव शुक्रा भ्राजन्त ईरते । तव ज्योतींष्यर्चयः
हे अग्नी, तुझ्या निर्मळ आणि तेजस्वी ज्वाळा वर उचलतात, तुझे प्रकाशरश्मी पूजले जातात.
ईशिषे वार्यस्य हि दात्रस्याग्ने स्वर्पतिः । स्तोता स्यां तव शर्मणि
हे अग्नी, तूच दानांचा स्वामी आणि धनाचा दाता, तेजाचा अधिपती; मी तुझ्या संरक्षणाखाली गायक होऊ दे.
त्वामग्ने मनीषिणस्त्वां हिन्वन्ति चित्तिभिः । त्वां वर्धन्तु नो गिरः
हे अग्नी, ज्ञानी लोक आपले विचार तुला अर्पण करतात, आपली मनःपूर्वक इच्छा तुला पाठवतात; आमच्या स्तुतींनी तू वाढू दे.
अदब्धस्य स्वधावतो दूतस्य रेभतः सदा । अग्नेः सख्यं वृणीमहे
नेहमी खंबीर, स्वतःवर आधारलेला, सतत गूंजणारा दूत अग्नी, त्याचेच मैत्र आम्ही निवडतो.
अग्निः शुचिव्रततमः शुचिर्विप्रः शुचिः कविः । शुची रोचत आहुतः
अग्नी हा व्रतशीलात सर्वात शुद्ध, ऋषीप्रमाणे शुद्ध, कवीसारखा शुद्ध आहे; तो बोलावल्यावर शुद्धतेने तेजस्वी होतो.
उत त्वा धीतयो मम गिरो वर्धन्तु विश्वहा । अग्ने सख्यस्य बोधि नः
माझे विचार आणि माझ्या सर्व स्तुती नेहमी तुला वाढवोत; हे अग्नी, आमच्या मैत्रीची जाणीव ठेव.
यदग्ने स्यामहं त्वं त्वं वा घा स्या अहम् । स्युष्टे सत्या इहाशिषः
हे अग्नी, मी तुझ्यासोबत असू दे, किंवा तू माझ्यासोबत, तर येथे खरी आशीर्वादे पूर्ण होऊ देत.
वसुर्वसुपतिर्हि कमस्यग्ने विभावसुः । स्याम ते सुमतावपि
हे अग्नी, तूच धनवान, धनाचा स्वामी, इच्छा पूर्ण करणारा तेजस्वी; आम्ही तुझ्या कृपेत असू दे.
अग्ने धृतव्रताय ते समुद्रायेव सिन्धवः । गिरो वाश्रास ईरते
हे अग्नी, व्रतधारी, तुझ्याकडे आमच्या स्तुती नद्यांसारख्या समुद्राकडे वाहतात.
युवानं विश्पतिं कविं विश्वादं पुरुवेपसम् । अग्निं शुम्भामि मन्मभिः
युवक, लोकांचा स्वामी, ज्ञानी, सर्वज्ञ, अनेक रूपांचा अग्नी, मी तुला माझ्या विचारांनी गौरवतो.
यज्ञानां रथ्ये वयं तिग्मजम्भाय वीळवे । स्तोमैरिषेमाग्नये
यज्ञरथासाठी, तीक्ष्ण जबड्याच्या, पराक्रमी अग्नीला आम्ही स्तुती अर्पण करतो.
अयमग्ने त्वे अपि जरिता भूतु सन्त्य । तस्मै पावक मृळय
हे अग्नी, हा गायक नेहमी तुझा भक्त राहो; हे पवित्र अग्नी, त्याच्यावर कृपा कर.
धीरो ह्यस्यद्मसद्विप्रो न जागृविः सदा । अग्ने दीदयसि द्यवि
ज्ञानी, ऋषी, कधीही यज्ञात झोपत नाही; हे अग्नी, तू आकाशात चमकतोस.
पुराग्ने दुरितेभ्यः पुरा मृध्रेभ्यः कवे । प्र ण आयुर्वसो तिर
हे अग्नी, कवी, प्राचीन संकटांपासून आणि प्राचीन संघर्षांपासून आमचे आयुष्य पुढे ने, हे उदार.
आ घा ये अग्निमिन्धते स्तृणन्ति बर्हिरानुषक् । येषामिन्द्रो युवा सखा
जे लोक अग्नी प्रज्वलित करतात आणि योग्य रीतीने कुश पसरतात, त्यांच्यासाठी इंद्र तरुण आणि जवळचा मित्र असतो.
बृहन्निदिध्म एषां भूरि शस्तं पृथुः स्वरुः । येषामिन्द्रो युवा सखा
त्यांची अग्नी प्रज्वलना मोठी असते, त्यांची स्तुती भरपूर असते, आणि त्यांचे गाणे सर्वदूर पोहोचते—अशा लोकांसाठी इंद्र तरुण आणि मित्रासारखा असतो.
अयुद्ध इद्युधा वृतं शूर आजति सत्वभिः । येषामिन्द्रो युवा सखा
लढाई न करता, पण शूरवीरांसह, तो वीर आपल्या सामर्थ्याने विजय मिळवतो—अशा लोकांसाठी इंद्र तरुण आणि मित्रासारखा असतो.
आ बुन्दं वृत्रहा ददे जातः पृच्छद्वि मातरम् । क उग्राः के ह शृण्विरे
वृत्राचा संहार करणारा इंद्र जन्मल्यावर, त्याने एक थेंब ठेवला आणि आईला विचारले, 'कोण बलवान आहेत? कोण ऐकले जातात?'
प्रति त्वा शवसी वदद्गिरावप्सो न योधिषत् । यस्ते शत्रुत्वमाचके
हे बलशाली, तुझ्यासाठी वाणी उच्चारली जाते; पर्वतसुद्धा तुला रोखू शकत नाहीत, जो तुझ्याशी वैर करतो त्याच्याविरुद्ध.
उत त्वं मघवञ्छृणु यस्ते वष्टि ववक्षि तत् । यद्वीळयासि वीळु तत्
हे दानशूर, जो काही तुझ्याकडे मागतो, ते तू देतोस; आणि जे काही पाडायचे ठरवतोस, ते तू पाडतोस.
यदाजिं यात्याजिकृदिन्द्रः स्वश्वयुरुप । रथीतमो रथीनाम्
इंद्र जेव्हा आपल्या घोड्यांसह युद्धासाठी जातो, तेव्हा तो सर्व रथ चालवणाऱ्यांमध्ये श्रेष्ठ असतो.
वि षु विश्वा अभियुजो वज्रिन्विष्वग्यथा वृह । भवा नः सुश्रवस्तमः
हे वज्रधारी, सर्व शत्रुत्व दूर कर आणि लांब फेकून दे; आमच्यासाठी सर्वात प्रसिद्ध हो.
अस्माकं सु रथं पुर इन्द्रः कृणोतु सातये । न यं धूर्वन्ति धूर्तयः
इंद्राने आमचा रथ विजयासाठी मजबूत करावा, असा रथ की ज्याला द्वेष करणारे उलथवू शकणार नाहीत.
वृज्याम ते परि द्विषोऽरं ते शक्र दावने । गमेमेदिन्द्र गोमतः
हे शक्तिमान, तुझ्या दानापासून आम्ही तुझे शत्रू दूर लोटू; आणि इंद्राने आम्हाला गायींनी युक्त संपत्ती मिळवून द्यावी.
शनैश्चिद्यन्तो अद्रिवोऽश्वावन्तः शतग्विनः । विवक्षणा अनेहसः
जरी हळूहळू पुढे गेले, तरी हे दगडधारी, घोडे आणि शेकडो गायींसह, उत्साही आणि थकवा न येणारे लोक आपल्या ध्येयाला पोहोचतात.
ऊर्ध्वा हि ते दिवेदिवे सहस्रा सूनृता शता । जरितृभ्यो विमंहते
दररोज तुझ्यासाठी हजारो आणि शेकडो उदार दान उंचावलेली असतात, जी गायकांसाठी वाटली जातात.
विद्मा हि त्वा धनंजयमिन्द्र दृळ्हा चिदारुजम् । आदारिणं यथा गयम्
इंद्रा, आम्ही तुला संपत्ती मिळवणारा म्हणून ओळखतो, जो कठीण गोष्टीही फोडतो—जणू एखाद्याने घर फोडावे तसे.
ककुहं चित्त्वा कवे मन्दन्तु धृष्णविन्दवः । आ त्वा पणिं यदीमहे
हे ज्ञानी, जे धनवान आणि धाडसी आहेत, ते तुला आनंद देऊ देत, जिथे कुठे असशील, जेव्हा आम्ही पणींकडून धन मिळवायचे ठरवतो.
यस्ते रेवाँ अदाशुरिः प्रममर्ष मघत्तये । तस्य नो वेद आ भर
जो तुझ्या कृपेची इच्छा करतो आणि दानासाठी उत्सुक असतो, त्याच्या संपत्तीचे ज्ञान तू आम्हाला मिळवून दे.
इम उ त्वा वि चक्षते सखाय इन्द्र सोमिनः । पुष्टावन्तो यथा पशुम्
हे इंद्रा, सोम अर्पण करणारे तुझे मित्र तुला पोषण करणारा मानतात, जसे गायी आपल्या मालकाला.