प्रत्नं होतारमीड्यं जुष्टमग्निं कविक्रतुम् । अध्वराणामभिश्रियम्
प्राचीन, वंदनीय, प्रिय आणि बुद्धिमान असा अग्नि, यज्ञांचा गौरव, मी त्याची स्तुती करतो.
जुषाणो अङ्गिरस्तमेमा हव्यान्यानुषक् । अग्ने यज्ञं नय ऋतुथा
अंगिरसांच्या आहुती स्वीकार, अग्ने, यज्ञ योग्य रीतीने पुढे ने.
समिधान उ सन्त्य शुक्रशोच इहा वह । चिकित्वान्दैव्यं जनम्
पेटलेला, तेजस्वी अग्नि, तुझ्या प्रकाशाने देवांना इथे आण, हे ज्ञानी.
विप्रं होतारमद्रुहं धूमकेतुं विभावसुम् । यज्ञानां केतुमीमहे
ज्ञानी, प्रामाणिक, धूरध्वज आणि तेजस्वी असा अग्नि, यज्ञांचा चिन्ह, आम्ही त्याला शोधतो.
अग्ने नि पाहि नस्त्वं प्रति ष्म देव रीषतः । भिन्धि द्वेषः सहस्कृत
अग्ने, तू आमचं रक्षण कर; नेहमी आम्हाला संकटांपासून वाचव; द्वेष संपव, हे सामर्थ्यवान.
अग्निः प्रत्नेन मन्मना शुम्भानस्तन्वं स्वाम् । कविर्विप्रेण वावृधे
अग्नि प्राचीन विचारांनी तेजस्वी होतो, स्वतःचं रूप प्रकट करतो, आणि ऋषींच्या प्रेरणेने वाढतो.
ऊर्जो नपातमा हुवेऽग्निं पावकशोचिषम् । अस्मिन्यज्ञे स्वध्वरे
मी या यज्ञात, या पवित्र विधीत, तेजस्वी आणि निर्मळ ज्वाळांचा अग्नी, बलाचा पुत्र, याला बोलावतो.
स नो मित्रमहस्त्वमग्ने शुक्रेण शोचिषा । देवैरा सत्सि बर्हिषि
हे अग्नी, तू आमचा सामर्थ्यशाली मित्र, तुझ्या उजळ ज्वाळांनी देवांसह या पवित्र कुशावर बस.
यो अग्निं तन्वो दमे देवं मर्तः सपर्यति । तस्मा इद्दीदयद्वसु
जो मनुष्य आपल्या घरी देवस्वरूप अग्नीची भक्ती करतो, त्याला तेजस्वी अग्नी धन देतो.
अग्निर्मूर्धा दिवः ककुत्पतिः पृथिव्या अयम् । अपां रेतांसि जिन्वति
अग्नी हा आकाशाचा मुकुट आहे, पृथ्वीचा स्वामी आहे; तो पाण्याच्या बीजांना जागृत करतो.
उदग्ने शुचयस्तव शुक्रा भ्राजन्त ईरते । तव ज्योतींष्यर्चयः
हे अग्नी, तुझ्या निर्मळ आणि तेजस्वी ज्वाळा वर उचलतात, तुझे प्रकाशरश्मी पूजले जातात.
ईशिषे वार्यस्य हि दात्रस्याग्ने स्वर्पतिः । स्तोता स्यां तव शर्मणि
हे अग्नी, तूच दानांचा स्वामी आणि धनाचा दाता, तेजाचा अधिपती; मी तुझ्या संरक्षणाखाली गायक होऊ दे.
त्वामग्ने मनीषिणस्त्वां हिन्वन्ति चित्तिभिः । त्वां वर्धन्तु नो गिरः
हे अग्नी, ज्ञानी लोक आपले विचार तुला अर्पण करतात, आपली मनःपूर्वक इच्छा तुला पाठवतात; आमच्या स्तुतींनी तू वाढू दे.
अदब्धस्य स्वधावतो दूतस्य रेभतः सदा । अग्नेः सख्यं वृणीमहे
नेहमी खंबीर, स्वतःवर आधारलेला, सतत गूंजणारा दूत अग्नी, त्याचेच मैत्र आम्ही निवडतो.
अग्निः शुचिव्रततमः शुचिर्विप्रः शुचिः कविः । शुची रोचत आहुतः
अग्नी हा व्रतशीलात सर्वात शुद्ध, ऋषीप्रमाणे शुद्ध, कवीसारखा शुद्ध आहे; तो बोलावल्यावर शुद्धतेने तेजस्वी होतो.
उत त्वा धीतयो मम गिरो वर्धन्तु विश्वहा । अग्ने सख्यस्य बोधि नः
माझे विचार आणि माझ्या सर्व स्तुती नेहमी तुला वाढवोत; हे अग्नी, आमच्या मैत्रीची जाणीव ठेव.
यदग्ने स्यामहं त्वं त्वं वा घा स्या अहम् । स्युष्टे सत्या इहाशिषः
हे अग्नी, मी तुझ्यासोबत असू दे, किंवा तू माझ्यासोबत, तर येथे खरी आशीर्वादे पूर्ण होऊ देत.
वसुर्वसुपतिर्हि कमस्यग्ने विभावसुः । स्याम ते सुमतावपि
हे अग्नी, तूच धनवान, धनाचा स्वामी, इच्छा पूर्ण करणारा तेजस्वी; आम्ही तुझ्या कृपेत असू दे.
अग्ने धृतव्रताय ते समुद्रायेव सिन्धवः । गिरो वाश्रास ईरते
हे अग्नी, व्रतधारी, तुझ्याकडे आमच्या स्तुती नद्यांसारख्या समुद्राकडे वाहतात.
युवानं विश्पतिं कविं विश्वादं पुरुवेपसम् । अग्निं शुम्भामि मन्मभिः
युवक, लोकांचा स्वामी, ज्ञानी, सर्वज्ञ, अनेक रूपांचा अग्नी, मी तुला माझ्या विचारांनी गौरवतो.
यज्ञानां रथ्ये वयं तिग्मजम्भाय वीळवे । स्तोमैरिषेमाग्नये
यज्ञरथासाठी, तीक्ष्ण जबड्याच्या, पराक्रमी अग्नीला आम्ही स्तुती अर्पण करतो.
अयमग्ने त्वे अपि जरिता भूतु सन्त्य । तस्मै पावक मृळय
हे अग्नी, हा गायक नेहमी तुझा भक्त राहो; हे पवित्र अग्नी, त्याच्यावर कृपा कर.
धीरो ह्यस्यद्मसद्विप्रो न जागृविः सदा । अग्ने दीदयसि द्यवि
ज्ञानी, ऋषी, कधीही यज्ञात झोपत नाही; हे अग्नी, तू आकाशात चमकतोस.
पुराग्ने दुरितेभ्यः पुरा मृध्रेभ्यः कवे । प्र ण आयुर्वसो तिर
हे अग्नी, कवी, प्राचीन संकटांपासून आणि प्राचीन संघर्षांपासून आमचे आयुष्य पुढे ने, हे उदार.
आ घा ये अग्निमिन्धते स्तृणन्ति बर्हिरानुषक् । येषामिन्द्रो युवा सखा
जे लोक अग्नी प्रज्वलित करतात आणि योग्य रीतीने कुश पसरतात, त्यांच्यासाठी इंद्र तरुण आणि जवळचा मित्र असतो.
बृहन्निदिध्म एषां भूरि शस्तं पृथुः स्वरुः । येषामिन्द्रो युवा सखा
त्यांची अग्नी प्रज्वलना मोठी असते, त्यांची स्तुती भरपूर असते, आणि त्यांचे गाणे सर्वदूर पोहोचते—अशा लोकांसाठी इंद्र तरुण आणि मित्रासारखा असतो.
अयुद्ध इद्युधा वृतं शूर आजति सत्वभिः । येषामिन्द्रो युवा सखा
लढाई न करता, पण शूरवीरांसह, तो वीर आपल्या सामर्थ्याने विजय मिळवतो—अशा लोकांसाठी इंद्र तरुण आणि मित्रासारखा असतो.
आ बुन्दं वृत्रहा ददे जातः पृच्छद्वि मातरम् । क उग्राः के ह शृण्विरे
वृत्राचा संहार करणारा इंद्र जन्मल्यावर, त्याने एक थेंब ठेवला आणि आईला विचारले, 'कोण बलवान आहेत? कोण ऐकले जातात?'
प्रति त्वा शवसी वदद्गिरावप्सो न योधिषत् । यस्ते शत्रुत्वमाचके
हे बलशाली, तुझ्यासाठी वाणी उच्चारली जाते; पर्वतसुद्धा तुला रोखू शकत नाहीत, जो तुझ्याशी वैर करतो त्याच्याविरुद्ध.
उत त्वं मघवञ्छृणु यस्ते वष्टि ववक्षि तत् । यद्वीळयासि वीळु तत्
हे दानशूर, जो काही तुझ्याकडे मागतो, ते तू देतोस; आणि जे काही पाडायचे ठरवतोस, ते तू पाडतोस.