या नु श्वेताववो दिव उच्चरात उप द्युभिः । इन्द्राग्न्योरनु व्रतमुहाना यन्ति सिन्धवो यान्त्सीं बन्धादमुञ्चतां नभन्तामन्यके समे
तुमचे ते दोन तेजस्वी घोडे, आकाशात उगवतात आणि दिवसासोबत येतात; इंद्र आणि अग्नीच्या नियमाने नद्या वाहतात, आणि तुम्ही त्यांची बंधने सोडता; सभेत दुसरे कुणीही आपल्याला अडथळा आणू नये.
पूर्वीष्ट इन्द्रोपमातयः पूर्वीरुत प्रशस्तयः सूनो हिन्वस्य हरिवः । वस्वो वीरस्यापृचो या नु साधन्त नो धियो नभन्तामन्यके समे
इंद्राच्या अनेक उपमा आहेत, अनेक स्तुती आहेत, हे घोड्याच्या पुत्रा, हे सुवर्णमय; त्या वीर, उदार देणाऱ्याच्या भेटी, त्यांनी आपल्यासाठी जे साध्य केलं, ते आपल्या बुद्धीला बळ देऊ देत; सभेत दुसरे कुणीही आपल्याला अडथळा आणू नये.
तं शिशीता सुवृक्तिभिस्त्वेषं सत्वानमृग्मियम् । उतो नु चिद्य ओजसा शुष्णस्याण्डानि भेदति जेषत्स्वर्वतीरपो नभन्तामन्यके समे
त्या बलवान, पराक्रमी, वेगवान देवतेला सुंदर स्तुत्यांनी बळ द्या; तो आपल्या सामर्थ्याने अजूनही शुर्ष्णाचा किल्ला फोडतो, विजय मिळवतो, आणि सूर्यप्रकाशाने भरलेल्या नद्या वाहू लागतात; सभेत दुसरे कुणीही आपल्याला अडथळा आणू नये.
तं शिशीता स्वध्वरं सत्यं सत्वानमृत्वियम् । उतो नु चिद्य ओहत आण्डा शुष्णस्य भेदत्यजैः स्वर्वतीरपो नभन्तामन्यके समे
त्या खऱ्या, बलवान, योग्य यज्ञ करणाऱ्याला बळ द्या; तो आपल्या सामर्थ्याने अजूनही शुर्ष्णाचा किल्ला फोडतो, विजय मिळवतो, आणि सूर्यप्रकाशाने भरलेल्या नद्या वाहू लागतात; सभेत दुसरे कुणीही आपल्याला अडथळा आणू नये.
एवेन्द्राग्निभ्यां पितृवन्नवीयो मन्धातृवदङ्गिरस्वदवाचि । त्रिधातुना शर्मणा पातमस्मान्वयं स्याम पतयो रयीणाम्
अशा प्रकारे, इंद्र आणि अग्नी यांच्यासोबत, आपल्या पूर्वजांप्रमाणे, मंधातृप्रमाणे, अङ्गिरसांसारखे, तुम्ही आम्हाला तिहेरी संरक्षण द्या; आणि आम्ही संपत्तीचे स्वामी होऊ.
अस्मा ऊ षु प्रभूतये वरुणाय मरुद्भ्योऽर्चा विदुष्टरेभ्यः । यो धीता मानुषाणां पश्वो गा इव रक्षति नभन्तामन्यके समे
आता भरभराटीसाठी आपण वरुण आणि मरुत यांची, जाणकारांसाठी, श्रेष्ठांसाठी, स्तुती करूया; जो माणसांच्या विचारासारखा, गायींच्या राखणदारासारखा पशूंचं रक्षण करतो; सभेत दुसरे कुणीही आपल्याला अडथळा आणू नये.
तमू षु समना गिरा पितॄणां च मन्मभिः । नाभाकस्य प्रशस्तिभिर्यः सिन्धूनामुपोदये सप्तस्वसा स मध्यमो नभन्तामन्यके समे
आपण एकत्रित मनाने आणि पितरांच्या विचारांनी, नभाकाच्या स्तुत्यांनी त्याची स्तुती करूया; जो नद्यांच्या येण्याच्या वेळी, सात बहिणींमध्ये मधला आहे; सभेत दुसरे कुणीही आपल्याला अडथळा आणू नये.
स क्षपः परि षस्वजे न्युस्रो मायया दधे स विश्वं परि दर्शतः । तस्य वेनीरनु व्रतमुषस्तिस्रो अवर्धयन्नभन्तामन्यके समे
त्याने रात्रींना वेढून घेतलं, आपल्या सामर्थ्याने उषा त्यांच्या जागी बसवल्या, सर्व दृश्य गोष्टींची स्थापना केली; त्याच्या नियमाने तीन उषा वाढल्या; सभेत दुसरे कुणीही आपल्याला अडथळा आणू नये.
यः ककुभो निधारयः पृथिव्यामधि दर्शतः । स माता पूर्व्यं पदं तद्वरुणस्य सप्त्यं स हि गोपा इवेर्यो नभन्तामन्यके समे
ज्याने पृथ्वीचे आधार, खांब दृढ केले, तोच आईच्या जुन्या पावलावर, तेच वरुणाचे मार्ग आहे, कारण तो राखणारा गवळा आहे; सभेत दुसरे कुणीही आपल्याला अडथळा आणू नये.
यो धर्ता भुवनानां य उस्राणामपीच्या वेद नामानि गुह्या । स कविः काव्या पुरु रूपं द्यौरिव पुष्यति नभन्तामन्यके समे
जो सर्व जगांचे धारक आहे, जो तेजस्वींची गुप्त नावे जाणतो; तो कवी, अनेक रूपे वाढवतो, आकाशासारखा; सभेत दुसरे कुणीही आपल्याला अडथळा आणू नये.
यस्मिन्विश्वानि काव्या चक्रे नाभिरिव श्रिता । त्रितं जूती सपर्यत व्रजे गावो न संयुजे युजे अश्वाँ अयुक्षत नभन्तामन्यके समे
ज्याच्यात सर्व कर्मे नाभीसारखी स्थिर आहेत; त्रिताने सारथ्य करत त्याची पूजा केली; गोठ्यात गायी जुळल्या, घोडे जोखले गेले; सभेत दुसरे कुणीही आपल्याला अडथळा आणू नये.
य आस्वत्क आशये विश्वा जातान्येषाम् । परि धामानि मर्मृशद्वरुणस्य पुरो गये विश्वे देवा अनु व्रतं नभन्तामन्यके समे
जो आपल्या निवासस्थानी बसून या सर्व सृष्टींचं निरीक्षण करतो; जो वरुणाच्या निवासांची मोजणी करतो, नगरांपुढे जातो; सर्व देव त्याच्या नियमाचे पालन करतात; सभेत दुसरे कुणीही आपल्याला अडथळा आणू नये.
स समुद्रो अपीच्यस्तुरो द्यामिव रोहति नि यदासु यजुर्दधे । स माया अर्चिना पदास्तृणान्नाकमारुहन्नभन्तामन्यके समे
तो समुद्रासारखा खाली वाहतो, पण आकाशात जणू उंचावतो, जेव्हा त्यांच्यात यज्ञमंत्र स्थिर होतो. आपल्या तेजस्वी मायेमुळे तो पावलोपावली स्वर्ग चढतो; इतरांनीही त्याच ठिकाणी आनंद मानावा.
यस्य श्वेता विचक्षणा तिस्रो भूमीरधिक्षितः । त्रिरुत्तराणि पप्रतुर्वरुणस्य ध्रुवं सदः स सप्तानामिरज्यति नभन्तामन्यके समे
ज्याच्या तीन शुभ्र, जाणिवा असलेल्या भूमी आहेत, त्या वरुणाच्या स्थिर निवासात तिळवेळा फिरल्या; तो सात जणांमध्ये आनंदी असतो, इतरांनीही त्याच ठिकाणी आनंद मानावा.
यः श्वेताँ अधिनिर्णिजश्चक्रे कृष्णाँ अनु व्रता । स धाम पूर्व्यं ममे य स्कम्भेन वि रोदसी अजो न द्यामधारयन्नभन्तामन्यके समे
ज्याने शुभ्रांना शुद्ध केले, काळ्यांच्या मागे नियमाने गेला, तो प्राचीन स्थानाचा अधिकारी आहे; आपल्या आधाराने तो दोन्ही जगांना धरतो, जणू अजन्मा आकाश धारण करतो; इतरांनीही त्याच ठिकाणी आनंद मानावा.
अस्तभ्नाद्द्यामसुरो विश्ववेदा अमिमीत वरिमाणं पृथिव्याः । आसीदद्विश्वा भुवनानि सम्राड्विश्वेत्तानि वरुणस्य व्रतानि
सर्वज्ञ, बलवान अशा त्या देवाने आकाश धरले, पृथ्वीचे मोजमाप केले. तो सम्राट सर्व जग एकत्र बसला; ही सगळी वरुणाचीच वचने आहेत.
एवा वन्दस्व वरुणं बृहन्तं नमस्या धीरममृतस्य गोपाम् । स नः शर्म त्रिवरूथं वि यंसत्पातं नो द्यावापृथिवी उपस्थे
म्हणून वरुणाला मोठ्या आदराने वंदन कर, अमरत्वाचा रक्षक असलेल्या त्या ज्ञानी देवतेला नमस्कार कर. तो आपल्याला त्रिकडून सुरक्षितता देवो; आकाश आणि पृथ्वी आपल्याला आपल्या कुशीत जपोत.
इमां धियं शिक्षमाणस्य देव क्रतुं दक्षं वरुण सं शिशाधि । ययाति विश्वा दुरिता तरेम सुतर्माणमधि नावं रुहेम
हे वरुणा, मला समज, निर्धार आणि कौशल्य दे, जेणेकरून मी योग्य ज्ञान मिळवू शकेन. या गुणांनी आपण सर्व दु:ख पार करू; आपण उत्तम बांधलेल्या नौकेत बसू.
आ वां ग्रावाणो अश्विना धीभिर्विप्रा अचुच्यवुः । नासत्या सोमपीतये नभन्तामन्यके समे
हे अश्विनीद्वय, प्रार्थनेने प्रेरित होऊन दगडांनी तुम्हाला बोलावले आहे. हे नासत्या, सोमपानासाठी, इतरांनीही त्याच ठिकाणी आनंद मानावा.
यथा वामत्रिरश्विना गीर्भिर्विप्रो अजोहवीत् । नासत्या सोमपीतये नभन्तामन्यके समे
जसे त्या ऋषीने गाण्यांनी तुम्हाला, अश्विनीद्वय, बोलावले, हे नासत्या, सोमपानासाठी, इतरांनीही त्याच ठिकाणी आनंद मानावा.
एवा वामह्व ऊतये यथाहुवन्त मेधिराः । नासत्या सोमपीतये नभन्तामन्यके समे
जसे ज्ञानी पूर्वी तुम्हाला मदतीसाठी बोलावले, तसे मीही आज तुम्हाला हाक मारतो; हे नासत्या, सोमपानासाठी, इतरांनीही त्याच ठिकाणी आनंद मानावा.
इमे विप्रस्य वेधसोऽग्नेरस्तृतयज्वनः । गिर स्तोमास ईरते
या स्तुती त्या बुद्धिमान, यज्ञाच्या पुरोहित अग्नीला, कवीच्या प्रेरणेने अर्पण केल्या आहेत.
अस्मै ते प्रतिहर्यते जातवेदो विचर्षणे । अग्ने जनामि सुष्टुतिम्
हे जातवेदसा, विवेकी अग्नी, तुझ्यासाठी या अर्पण दिल्या जातात; अग्नी, मी ही उत्तम स्तुती सांगतो.
आरोका इव घेदह तिग्मा अग्ने तव त्विषः । दद्भिर्वनानि बप्सति
हे अग्नी, तुझ्या तेजस्वी किरणांसारखे तुझे धारदार तेज चमकते; तुझ्या दातांनी तू लाकडे खाऊन टाकतोस.
हरयो धूमकेतवो वातजूता उप द्यवि । यतन्ते वृथगग्नयः
पिवळसर, धुराचा झेंडा धारण करणाऱ्या ज्या ज्वाळा आहेत, त्या वाऱ्याने वर जातात; अग्नीच्या ज्वाळा वेगवेगळ्या दिशांनी पसरतात.
एते त्ये वृथगग्नय इद्धासः समदृक्षत । उषसामिव केतवः
या पेटलेल्या अग्नीच्या ज्वाळा एकत्र दिसतात, जणू उषेच्या किरणांसारख्या.
कृष्णा रजांसि पत्सुतः प्रयाणे जातवेदसः । अग्निर्यद्रोधति क्षमि
काळसर आकाशरूपी जागा जातवेदसाचा पुत्र ओलांडतो; जेव्हा अग्नी पृथ्वीवर पसरतो.
धासिं कृण्वान ओषधीर्बप्सदग्निर्न वायति । पुनर्यन्तरुणीरपि
पोषण निर्माण करत, अग्नी वनस्पतींचा भक्षण करतो; तो पुढे सरकतो आणि लालसर वनस्पती पुन्हा येतात.
जिह्वाभिरह नन्नमदर्चिषा जञ्जणाभवन् । अग्निर्वनेषु रोचते
तो ज्वाळेच्या जिभांनी चाटतो, तेजाने चमकतो, आणि घरघर आवाज करतो; अग्नी जंगलात उजळतो.
अप्स्वग्ने सधिष्टव सौषधीरनु रुध्यसे । गर्भे सञ्जायसे पुनः
पाण्यात, हे अग्नी, तू स्थिर आहेस; औषधींना तू थांबवतोस. गर्भात पुन्हा जन्म घेतोस.