एन्द्र याहि पीतये मधु शविष्ठ सोम्यम् । नायमच्छा मघवा शृणवद्गिरो ब्रह्मोक्था च सुक्रतुः
हे इंद्र, हे अत्यंत सामर्थ्यशाली, मधुर सोमरस पिण्यास ये. हे उदार, तू आमची गीते आणि स्तोत्रे ऐकण्यापासून वंचित होऊ नकोस, हे बुद्धिमान.
वहन्तु त्वा रथेष्ठामा हरयो रथयुजः । तिरश्चिदर्यं सवनानि वृत्रहन्नन्येषां या शतक्रतो
तुझे रथाला जोडलेले तांबडे घोडे, तुला रथावर बसवून घेऊन जाऊ देत. शत्रूंच्या मेळ्यांमधूनही, हे वृत्रहंता, हे शतक्रतु, ते तुला घेऊन जाऊ देत.
अस्माकमद्यान्तमं स्तोमं धिष्व महामह । अस्माकं ते सवना सन्तु शंतमा मदाय द्युक्ष सोमपाः
आज आमचे सर्वश्रेष्ठ स्तोत्र स्वीकार, हे महाबलाढ्य. आमच्या सोमरसाच्या यज्ञात तुझ्यासाठी आमची अर्पणं सर्वात प्रिय ठरू देत, हे दिव्य सोमरस पिणारा.
नहि षस्तव नो मम शास्त्रे अन्यस्य रण्यति । यो अस्मान्वीर आनयत्
कोणाच्याही स्तुतीला, किंवा माझ्या स्तोत्राला, या यज्ञात वरचढपणा नाही; ज्याने आम्हा वीरांना आणले.
इन्द्रश्चिद्घा तदब्रवीत्स्त्रिया अशास्यं मनः । उतो अह क्रतुं रघुम्
इंद्रानेही हेच सांगितले: स्त्रीचे मन विश्वासार्ह नसते. मी तिचा हेतू चंचलच आहे हे पाहिले आहे.
सप्ती चिद्घा मदच्युता मिथुना वहतो रथम् । एवेद्धूर्वृष्ण उत्तरा
जोडलेले दोन घोडे, मद्याने उन्मत्त, एकत्र रथ ओढतात—हे बलाढ्य, हेच खरे श्रेष्ठ आहेत.
अधः पश्यस्व मोपरि संतरां पादकौ हर । मा ते कशप्लकौ दृशन्स्त्री हि ब्रह्मा बभूविथ
खाली पाहा, वर नाही; पार जा, पाय उचल. त्या दोन लहान तळ्यांकडे पाहू नकोस—कारण तू ब्राह्मण असूनही स्त्री झाला आहेस.
एन्द्र याहि हरिभिरुप कण्वस्य सुष्टुतिम् । दिवो अमुष्य शासतो दिवं यय दिवावसो
हे इंद्र, तुझ्या तांबड्या घोड्यांसह कण्वाच्या स्तुतीसाठी ये. त्या स्वर्गातील आज्ञेने, दिव्य निवासात ये, हे दिवस देणारा.
आ त्वा ग्रावा वदन्निह सोमी घोषेण यच्छतु । दिवो अमुष्य शासतो दिवं यय दिवावसो
दगड मोठ्याने बोलून, सोमरसासाठी तुला इथे बोलावो. त्या स्वर्गातील आज्ञेने, दिव्य निवासात ये, हे दिवस देणारा.
अत्रा वि नेमिरेषामुरां न धूनुते वृकः । दिवो अमुष्य शासतो दिवं यय दिवावसो
इथे, त्यांचा रथाचा आडवा तुटत नाही, किंवा लांडगा त्यांना पांगवत नाही. त्या स्वर्गातील आज्ञेने, दिव्य निवासात ये, हे दिवस देणारा.
आ त्वा कण्वा इहावसे हवन्ते वाजसातये । दिवो अमुष्य शासतो दिवं यय दिवावसो
इथे, कण्व तुला मदतीसाठी, बळ मिळवण्यासाठी हाक देतात. त्या स्वर्गातील आज्ञेने, दिव्य निवासात ये, हे दिवस देणारा.
दधामि ते सुतानां वृष्णे न पूर्वपाय्यम् । दिवो अमुष्य शासतो दिवं यय दिवावसो
मी तुझ्यासाठी सोमरस अर्पण करतो, जसा वृषभ पहिल्या घोटाचा आस्वाद घेतो. त्या स्वर्गातील आज्ञेने, दिव्य निवासात ये, हे दिवस देणारा.
स्मत्पुरंधिर्न आ गहि विश्वतोधीर्न ऊतये । दिवो अमुष्य शासतो दिवं यय दिवावसो
घरातील सुज्ञ स्त्री जशी सर्व बाजूंनी रक्षणासाठी येते, तशी तू आमच्याकडे ये. त्या आकाशाच्या आज्ञेने, हे दिव्य तेज देणाऱ्या, त्या स्वर्गात ये.
आ नो याहि महेमते सहस्रोते शतामघ । दिवो अमुष्य शासतो दिवं यय दिवावसो
हे सामर्थ्यशाली, हजारो व शेकडो दान करणाऱ्या, तू आमच्याकडे ये. त्या आकाशाच्या आज्ञेने, हे दिव्य तेज देणाऱ्या, त्या स्वर्गात ये.
आ त्वा होता मनुर्हितो देवत्रा वक्षदीड्यः । दिवो अमुष्य शासतो दिवं यय दिवावसो
मनूने निवडलेला यजमान तुला देवांमध्ये बोलावतो, हे स्तुतीस पात्र असलेल्या, तू ये. त्या आकाशाच्या आज्ञेने, हे दिव्य तेज देणाऱ्या, त्या स्वर्गात ये.
आ त्वा मदच्युता हरी श्येनं पक्षेव वक्षतः । दिवो अमुष्य शासतो दिवं यय दिवावसो
मदाने भरलेल्या तुझे घोडे, गरुडाच्या पंखांसारखे, तुला येथे घेऊन येतील. त्या आकाशाच्या आज्ञेने, हे दिव्य तेज देणाऱ्या, त्या स्वर्गात ये.
आ याह्यर्य आ परि स्वाहा सोमस्य पीतये । दिवो अमुष्य शासतो दिवं यय दिवावसो
हे आर्य, सर्व बाजूंनी ये आणि 'स्वाहा' म्हणत सोमपानासाठी ये. त्या आकाशाच्या आज्ञेने, हे दिव्य तेज देणाऱ्या, त्या स्वर्गात ये.
आ नो याह्युपश्रुत्युक्थेषु रणया इह । दिवो अमुष्य शासतो दिवं यय दिवावसो
आमच्या स्तुती ऐकत, या गीतांमध्ये आनंद मानत, या स्पर्धेत येथे ये. त्या आकाशाच्या आज्ञेने, हे दिव्य तेज देणाऱ्या, त्या स्वर्गात ये.
सरूपैरा सु नो गहि सम्भृतैः सम्भृताश्वः । दिवो अमुष्य शासतो दिवं यय दिवावसो
आपल्या सुंदर, नीट जुळवलेल्या अश्वांसह, आपल्या संघासह आमच्याकडे ये. त्या आकाशाच्या आज्ञेने, हे दिव्य तेज देणाऱ्या, त्या स्वर्गात ये.
आ याहि पर्वतेभ्यः समुद्रस्याधि विष्टपः । दिवो अमुष्य शासतो दिवं यय दिवावसो
पर्वतांवरून, समुद्राच्या उंचीवरून ये. त्या आकाशाच्या आज्ञेने, हे दिव्य तेज देणाऱ्या, त्या स्वर्गात ये.
आ नो गव्यान्यश्व्या सहस्रा शूर दर्दृहि । दिवो अमुष्य शासतो दिवं यय दिवावसो
हे वीर, हजारो गायी आणि घोडे आमच्याकडे आण. त्या आकाशाच्या आज्ञेने, हे दिव्य तेज देणाऱ्या, त्या स्वर्गात ये.
आ नः सहस्रशो भरायुतानि शतानि च । दिवो अमुष्य शासतो दिवं यय दिवावसो
आमच्यासाठी हजारो, लक्षावधी आणि शेकडो वस्तू आण. त्या आकाशाच्या आज्ञेने, हे दिव्य तेज देणाऱ्या, त्या स्वर्गात ये.
आ यदिन्द्रश्च दद्वहे सहस्रं वसुरोचिषः । ओजिष्ठमश्व्यं पशुम्
जेव्हा, हे इंद्र, तू आणि मी मिळून हजारो तेजस्वी धन, सर्वात सामर्थ्यशाली घोडे आणि पशुधन देतो—
य ऋज्रा वातरंहसोऽरुषासो रघुष्यदः । भ्राजन्ते सूर्या इव
जे वाऱ्यासारखे वेगवान, तांबूस, जलद धावणारे आहेत, ते सूर्यांसारखे चमकतात.
पारावतस्य रातिषु द्रवच्चक्रेष्वाशुषु । तिष्ठं वनस्य मध्य आ
पारावताच्या दानांमध्ये, वेगाने धावणाऱ्या चाकांच्या गाड्यांमध्ये, जंगलाच्या मध्यभागी उभा—
अग्निनेन्द्रेण वरुणेन विष्णुनादित्यै रुद्रैर्वसुभिः सचाभुवा । सजोषसा उषसा सूर्येण च सोमं पिबतमश्विना
अग्नी, इंद्र, वरुण, विष्णू, आदित्य, रुद्र, वसु यांच्यासह, उषा आणि सूर्याबरोबर, हे अश्विनीकुमारांनो, सोमपान करा.
विश्वाभिर्धीभिर्भुवनेन वाजिना दिवा पृथिव्याद्रिभिः सचाभुवा । सजोषसा उषसा सूर्येण च सोमं पिबतमश्विना
सर्व ज्ञानी विचारांसह, जगासह, वेगवानांसह, दिवा, पृथ्वी आणि पर्वत यांच्यासह, उषा आणि सूर्याबरोबर, हे अश्विनीकुमारांनो, सोमपान करा.
विश्वैर्देवैस्त्रिभिरेकादशैरिहाद्भिर्मरुद्भिर्भृगुभिः सचाभुवा । सजोषसा उषसा सूर्येण च सोमं पिबतमश्विना
सर्व देव, तीन व अकरा येथे असलेल्या, मरुत आणि भृगु यांच्यासह, उषा आणि सूर्याबरोबर, हे अश्विनीकुमारांनो, सोमपान करा.
जुषेथां यज्ञं बोधतं हवस्य मे विश्वेह देवौ सवनाव गच्छतम् । सजोषसा उषसा सूर्येण चेषं नो वोळ्हमश्विना
तुम्ही यज्ञ स्वीकारा, माझ्या आह्वानाची जाणीव ठेवा, दोन्ही देव येथे सोमपानासाठी या, उषा आणि सूर्याबरोबर, हे अश्विनीकुमारांनो, आम्हाला हे कल्याण द्या.
स्तोमं जुषेथां युवशेव कन्यनां विश्वेह देवौ सवनाव गच्छतम् । सजोषसा उषसा सूर्येण चेषं नो वोळ्हमश्विना
तुम्ही स्तुती स्वीकारा, त्या तरुण कन्येची प्रार्थना ऐका, दोन्ही देव येथे सोमपानासाठी या, उषा आणि सूर्याबरोबर, हे अश्विनीकुमारांनो, आम्हाला हे कल्याण द्या.