न्यर्बुदस्य विष्टपं वर्ष्माणं बृहतस्तिर । कृषे तदिन्द्र पौंस्यम्
इंद्रा, तू अर्बुदाचा विशाल विस्तार आणि उंची पसरवलीस; या कृतीने तू आपली वीरता दाखवलीस.
प्रति श्रुताय वो धृषत्तूर्णाशं न गिरेरधि । हुवे सुशिप्रमूतये
प्रसिद्ध, धाडसी आणि जलद अशा तुझ्या मदतीसाठी, जणू पर्वतावरून, मी तुला हाक मारतो, योग्य रथावर बसलेल्या इंद्रा.
स गोरश्वस्य वि व्रजं मन्दानः सोम्येभ्यः । पुरं न शूर दर्षसि
जो सोमपानात आनंद घेतो, तो बैल आणि घोड्यांच्या गोठ्याचे दार फोडतो, हे वीर, जसे किल्ला फोडावा तसे.
यदि मे रारणः सुत उक्थे वा दधसे चनः । आरादुप स्वधा गहि
जर तू आमच्या सोमरसाने किंवा स्तोत्राने प्रसन्न झाला असशील आणि मन लावले असेल, तर आपल्या कृपेने जवळ ये.
वयं घा ते अपि ष्मसि स्तोतार इन्द्र गिर्वणः । त्वं नो जिन्व सोमपाः
इंद्रा, आम्ही तुझे स्तोत्र गाणारे आहोत; तू सोमपान करणारा, आम्हाला विजय मिळवून दे.
उत नः पितुमा भर संरराणो अविक्षितम् । मघवन्भूरि ते वसु
आनंदाने आम्हाला नेहमी पोसणारा भाग दे, हे उदार इंद्रा, तुझ्याकडे भरपूर संपत्ती आहे.
उत नो गोमतस्कृधि हिरण्यवतो अश्विनः । इळाभिः सं रभेमहि
आम्हाला गायी, सोनं आणि घोडे मिळू दे; तुझ्या दानाने आम्ही बळकट होऊ.
बृबदुक्थं हवामहे सृप्रकरस्नमूतये । साधु कृण्वन्तमवसे
आम्ही बृहदुक्त याला, जो वेगवान आणि मदतीला तत्पर आहे, त्याला हाक मारतो; जो नेहमी चांगले करतो त्याची मदत मागतो.
यः संस्थे चिच्छतक्रतुरादीं कृणोति वृत्रहा । जरितृभ्यः पुरूवसुः
जो सभेतही खरा सामर्थ्यशाली आहे, वृताचा संहार करणारा, तो गायकांना भरपूर संपत्ती देतो.
स नः शक्रश्चिदा शकद्दानवाँ अन्तराभरः । इन्द्रो विश्वाभिरूतिभिः
शक्रानेही आम्हाला भरपूर दान द्यावे, इंद्रा, सर्व प्रकारच्या मदतीने.
यो रायोऽवनिर्महान्सुपारः सुन्वतः सखा । तमिन्द्रमभि गायत
जो मोठ्या संपत्तीचा रक्षक, खात्रीचा मदतीदार आणि सोमपान करणाऱ्याचा मित्र आहे, त्या इंद्राचे गाणे गा.
आयन्तारं महि स्थिरं पृतनासु श्रवोजितम् । भूरेरीशानमोजसा
जो बलवान, स्थिर आणि लढाईत प्रसिद्ध आहे, मोठ्या सामर्थ्याचा स्वामी आहे, त्याचे स्तुतीने स्वागत करा.
नकिरस्य शचीनां नियन्ता सूनृतानाम् । नकिर्वक्ता न दादिति
त्याच्या शक्तीला, उदार बोलण्याला कोणी थांबवू शकत नाही; त्यासारखे कोणी बोलू किंवा देऊ शकत नाही.
न नूनं ब्रह्मणामृणं प्राशूनामस्ति सुन्वताम् । न सोमो अप्रता पपे
खरंच, ब्राह्मणांच्या प्रार्थना किंवा सोमपान करणाऱ्यांचे कार्य कधीच दुर्लक्षित होत नाही; सोम कधीच वाया जात नाही.
पन्य इदुप गायत पन्य उक्थानि शंसत । ब्रह्मा कृणोत पन्य इत्
जे गुणगान करण्यासारखे आहे ते गा, योग्य स्तोत्रे सांगा; जे योग्य आहे त्याने पूजा करा.
पन्य आ दर्दिरच्छता सहस्रा वाज्यवृतः । इन्द्रो यो यज्वनो वृधः
गुणगान करण्यासारखे जे काही आहे ते हजारोंनी, सामर्थ्याने रक्षण केलेले, तुमच्याकडे येवो; इंद्र उपासकाचे नेहमीच वाढवतो.
वि षू चर स्वधा अनु कृष्टीनामन्वाहुवः । इन्द्र पिब सुतानाम्
हे इंद्रा, आम्ही तुला बोलावले आहे, म्हणून तू आपल्या इच्छेप्रमाणे सर्व लोकांमध्ये मोकळेपणाने वावर. या द्रवलेल्या सोमाचा तू आस्वाद घे.
पिब स्वधैनवानामुत यस्तुग्र्ये सचा । उतायमिन्द्र यस्तव
इंद्रा, आपल्या सामर्थ्याने तुझ्यासाठी द्रवलेला सोम प्या, आणि जो सामर्थ्याने द्रवला आहे तोही प्या; तसेच, जो तुझाच आहे तोही प्या.
अतीहि मन्युषाविणं सुषुवांसमुपारणे । इमं रातं सुतं पिब
तू उत्साहाने या यज्ञस्थळी आलेल्या द्रवलेल्या सोमाकडे ये, आणि हा दिलेला, तयार केलेला सोम प्या.
इहि तिस्रः परावत इहि पञ्च जनाँ अति । धेना इन्द्रावचाकशत्
या तीन सभा आणि पाच लोकांकडे ये; इंद्रा, गायींनी तुला हाक दिली आहे.
सूर्यो रश्मिं यथा सृजा त्वा यच्छन्तु मे गिरः । निम्नमापो न सध्र्यक्
जसा सूर्य आपली किरणे सोडतो, तशा माझ्या स्तुती तुझ्यापर्यंत पोहोचू देत; जसे पाणी एकत्र वाहते तशी.
अध्वर्यवा तु हि षिञ्च सोमं वीराय शिप्रिणे । भरा सुतस्य पीतये
यज्ञकर्ता, वीर आणि पिंगटबाहू इंद्रासाठी सोम ओता; त्याच्या पिण्यासाठी द्रवलेला सोम आणा.
य उद्नः फलिगं भिनन्न्यक्सिन्धूँरवासृजत् । यो गोषु पक्वं धारयत्
ज्याने पाण्याच्या आवरणाला फोडले, नद्या सोडल्या, आणि गायींमध्ये शिजवलेले दूध धरले.
अहन्वृत्रमृचीषम और्णवाभमहीशुवम् । हिमेनाविध्यदर्बुदम्
त्याने मेघासारखा, समुद्रासारखा, बलवान धनुर्धारी वृत्राचा वध केला; हिमाने अर्बुदालाही पाडले.
प्र व उग्राय निष्टुरेऽषाळ्हाय प्रसक्षिणे । देवत्तं ब्रह्म गायत
त्या पराक्रमी, रोखू न शकणाऱ्या, भयंकर, विजयी इंद्रासाठी देवतेचे स्तोत्र म्हणा.
यो विश्वान्यभि व्रता सोमस्य मदे अन्धसः । इन्द्रो देवेषु चेतति
जो सोमाच्या मदात सर्व नियम ओलांडतो, तो इंद्र देवांमध्ये नेहमी जागरूक असतो.
इह त्या सधमाद्या हरी हिरण्यकेश्या । वोळ्हामभि प्रयो हितम्
इथे हे दोन सहकारी, पिंगटकेशी घोडे, तुझ्या आज्ञेने अर्पण घेऊन येतात.
अर्वाञ्चं त्वा पुरुष्टुत प्रियमेधस्तुता हरी । सोमपेयाय वक्षतः
प्रियमेधाने स्तुती केलेले तुझे दोन घोडे, हे बहुप्रशंसित इंद्रा, तुला सोमपानासाठी जवळ आणतात.
वयं घ त्वा सुतावन्त आपो न वृक्तबर्हिषः । पवित्रस्य प्रस्रवणेषु वृत्रहन्परि स्तोतार आसते
आम्ही सोम द्रवून, तुझ्या सभोवती जसे पाणी वेदीभोवती असते तसे बसलो आहोत; पवित्रातून वाहणाऱ्या सोमाच्या वेळी, हे वृत्रहंता, तुझे स्तोत्र गाणारे एकत्र झाले आहेत.
स्वरन्ति त्वा सुते नरो वसो निरेक उक्थिनः । कदा सुतं तृषाण ओक आ गम इन्द्र स्वब्दीव वंसगः
हे धनदायक, सोम द्रवताना पुरुष एकत्रितपणे, एकाच सुरात, स्तोत्रे गातात; इंद्रा, कधी तू सोमाची तृष्णा घेऊन, वळवातील बैलासारखा आमच्या घरी येणार?