वयं तद्वः सम्राज आ वृणीमहे पुत्रो न बहुपाय्यम् । अश्याम तदादित्या जुह्वतो हविर्येन वस्योऽनशामहै
हे राजाधिराजांनो, जसा पुत्र भरपूर अन्नाची इच्छा करतो, तशीच आम्ही तुमची ती संपत्तीची भेट मागतो. हे आदित्यगण, आम्ही अर्पण करून, ज्या द्वारे आम्हाला कधीच दारिद्र्य येणार नाही, ती भेट मिळू दे.
ये त्रिंशति त्रयस्परो देवासो बर्हिरासदन् । विदन्नह द्वितासनन्
ते त्र्याहत्तीस देव, जे यज्ञाच्या कुशावर बसले, त्यांनी खरोखरच दोन प्रकारचे अन्न ओळखले.
वरुणो मित्रो अर्यमा स्मद्रातिषाचो अग्नयः । पत्नीवन्तो वषट्कृताः
वरुण, मित्र, अर्यमान आणि आम्हाला कृपा करणारे अग्नी, त्यांच्या पत्नींसह, वषट् म्हणत आवाहन केले जातात.
ते नो गोपा अपाच्यास्त उदक्त इत्था न्यक् । पुरस्तात्सर्वया विशा
हे रक्षण करणारे देव, जे कधीच अपयशी होत नाहीत, त्यांनी वरून आणि खाली, समोरून, आणि सर्व शक्तीने आमचे रक्षण करावे.
यथा वशन्ति देवास्तथेदसत्तदेषां नकिरा मिनत् । अरावा चन मर्त्यः
जसे देवांची इच्छा आहे, तसेच येथे होऊ दे; त्यांच्या भागात कुणीही, अगदी वैरी माणूससुद्धा, काहीही कमी करू नये.
सप्तानां सप्त ऋष्टयः सप्त द्युम्नान्येषाम् । सप्तो अधि श्रियो धिरे
त्यांच्या सात भाले आहेत, सात तेज आहेत; त्यांनी सात प्रकारे आपली श्रीमंती स्थिर केली आहे.
बभ्रुरेको विषुणः सूनरो युवाञ्ज्यङ्क्ते हिरण्ययम्
एक तांबडा, अद्वितीय, बलवान आणि तरुण, सोन्याचा रथ जोडतो.
योनिमेक आ ससाद द्योतनोऽन्तर्देवेषु मेधिरः
एक तेजस्वी आणि बुद्धिमान देवांमध्ये गर्भात स्थिर झाला आहे.
वाशीमेको बिभर्ति हस्त आयसीमन्तर्देवेषु निध्रुविः
एक, देवांमध्ये दृढ, लोखंडी कुऱ्हाड हातात धरतो.
वज्रमेको बिभर्ति हस्त आहितं तेन वृत्राणि जिघ्नते
एक, हातात वज्र धरतो; त्याच्याने तो शत्रूंना नष्ट करतो.
तिग्ममेको बिभर्ति हस्त आयुधं शुचिरुग्रो जलाषभेषजः
एक, शुद्ध आणि पराक्रमी, हातात तीक्ष्ण शस्त्र घेऊन, पाण्याचा उपचार करणारा आहे.
पथ एकः पीपाय तस्करो यथाँ एष वेद निधीनाम्
एकट्याने मार्ग सांभाळला आहे, जणू काही चोरासारखा; तो सर्व धनाचा जाणकार आहे.
त्रीण्येक उरुगायो वि चक्रमे यत्र देवासो मदन्ति
एक, विशाल पावलांनी, तीन पावले टाकली, जिथे देव आनंद करतात.
विभिर्द्वा चरत एकया सह प्र प्रवासेव वसतः
दोनजण एका सोबत्यासह चालतात, जणू परदेशात राहतात.
सदो द्वा चक्राते उपमा दिवि सम्राजा सर्पिरासुती
दोन राजे आकाशात आपली आसनं स्थापन करतात, आदर्शासारखी, तुपाच्या धारांनी.
अर्चन्त एके महि साम मन्वत तेन सूर्यमरोचयन्
काही जण गातात, मोठा स्तोत्र तयार करतात; त्याच्याने त्यांनी सूर्य उजळवला.
नहि वो अस्त्यर्भको देवासो न कुमारकः । विश्वे सतोमहान्त इत्
देवांनो, तुमच्यात कुणीही लहान मूल नाही, ना कुणी कुमार आहे; सर्वजण खरेच महान आहेत.
इति स्तुतासो असथा रिशादसो ये स्थ त्रयश्च त्रिंशच्च । मनोर्देवा यज्ञियासः
अशा प्रकारे स्तुती केल्यावर, तुम्ही शत्रूंचा नाश करणारे, तीन आणि तीस, मनुचे पूज्य देव, येथे विराजमान झाला आहात.
ते नस्त्राध्वं तेऽवत त उ नो अधि वोचत । मा नः पथः पित्र्यान्मानवादधि दूरं नैष्ट परावतः
तुम्ही आमचे रक्षण करा, तुम्ही आम्हाला वाचवा, आमच्यासाठी बोला. आम्हाला पितरांचा आणि माणसांचा मार्ग सोडून दूर नेऊ नका.
ये देवास इह स्थन विश्वे वैश्वानरा उत । अस्मभ्यं शर्म सप्रथो गवेऽश्वाय यच्छत
जे देव येथे आहात, सर्व विश्वाचे, आणि वैश्वानर सुद्धा, आम्हाला गायी आणि घोड्यांसाठी मोठे आश्रय द्या.
यो यजाति यजात इत्सुनवच्च पचाति च । ब्रह्मेदिन्द्रस्य चाकनत्
जो यज्ञ करतो, जो यज्ञासाठी समर्पित असतो, जो सोम पिळतो आणि जेवण तयार करतो, त्याने आपल्या पवित्र मंत्रांनी इंद्राला आपली ओळख करून दिली आहे.
पुरोळाशं यो अस्मै सोमं ररत आशिरम् । पादित्तं शक्रो अंहसः
जो त्याला यज्ञाचा पिठाचा नैवेद्य देतो, जो जलद सोम अर्पण करतो, त्याला शक्र संकटातून सोडवतो.
तस्य द्युमाँ असद्रथो देवजूतः स शूशुवत् । विश्वा वन्वन्नमित्रिया
त्याच्यासाठी तेजस्वी रथ, देवांनी चालवलेला, प्रकट होतो; तो सर्व शत्रूंवर विजय मिळवतो आणि भरभराटीला पोहोचतो.
अस्य प्रजावती गृहेऽसश्चन्ती दिवेदिवे । इळा धेनुमती दुहे
त्याच्या घरात, संतानांनी समृद्ध असलेल्या, इळा, दूधाने भरलेली, रोज अखंडपणे आपले दूध देते.
या दम्पती समनसा सुनुत आ च धावतः । देवासो नित्ययाशिरा
जे पती-पत्नी एकत्र मनाने सोम पिळतात आणि एकत्र धावतात, त्यांना देव नेहमीच आशीर्वाद देतात.
प्रति प्राशव्याँ इतः सम्यञ्चा बर्हिराशाते । न ता वाजेषु वायतः
सज्जन लोक इथून सुव्यवस्थित यज्ञासनाकडे येतात; संपत्तीच्या स्पर्धेत ते कधीच मागे राहत नाहीत.
न देवानामपि ह्नुतः सुमतिं न जुगुक्षतः । श्रवो बृहद्विवासतः
त्यांना देवांची कृपा कधीच कमी होत नाही, ते कधीच अप्रिय होत नाहीत; ते नेहमी मोठ्या कीर्तीने उजळतात.
पुत्रिणा ता कुमारिणा विश्वमायुर्व्यश्नुतः । उभा हिरण्यपेशसा
पुत्र आणि कन्यांसह, ते संपूर्ण आयुष्याचा आनंद घेतात; दोघेही सोन्याच्या दागिन्यांनी सुशोभित असतात.
वीतिहोत्रा कृतद्वसू दशस्यन्तामृताय कम् । समूधो रोमशं हतो देवेषु कृणुतो दुवः
जे विधी करणारे, संपत्ती मिळवणारे आहेत, त्यांनी आम्हाला अमरतेसाठी आनंदित करावे; केसाळ आवरण काढून देवांमध्ये अर्पण करावे.
आ शर्म पर्वतानां वृणीमहे नदीनाम् । आ विष्णोः सचाभुवः
आम्ही पर्वतांचे, नद्यांचे रक्षण आणि विष्णूचे सहवास निवडतो.