उदु ष्य वः सविता सुप्रणीतयोऽस्थादूर्ध्वो वरेण्यः । नि द्विपादश्चतुष्पादो अर्थिनोऽविश्रन्पतयिष्णवः
सूर्य, उत्तम मार्गदर्शक, तेजस्वी आणि श्रेष्ठ, वर उगवला आहे. दोन पायांचे आणि चार पायांचे जे शोधक आहेत, जे थांबत नाहीत, उडण्यास उत्सुक आहेत, ते आता शांत झाले आहेत.
देवंदेवं वोऽवसे देवंदेवमभिष्टये । देवंदेवं हुवेम वाजसातये गृणन्तो देव्या धिया
प्रत्येक देवाकडे मदतीसाठी, कृपेकरता, आणि सामर्थ्य मिळवण्यासाठी, आपण देवाच्या बुद्धीने स्तुती करत हाक मारूया.
देवासो हि ष्मा मनवे समन्यवो विश्वे साकं सरातयः । ते नो अद्य ते अपरं तुचे तु नो भवन्तु वरिवोविदः
सर्व देव एकत्रितपणे मनुच्या भल्यासाठी एकत्र आहेत, सर्व मिळून दान देणारे आहेत. ते आज आणि पुढेही आमच्या मार्गांचे जाणकार असोत.
प्र वः शंसाम्यद्रुहः संस्थ उपस्तुतीनाम् । न तं धूर्तिर्वरुण मित्र मर्त्यं यो वो धामभ्योऽविधत्
हे पापरहित देवांनो, मी तुमची स्तुती करतो. वरुणा, मित्रा, जो माणूस तुमच्या नियमांचे पालन करतो, त्याच्यापर्यंत कोणतीही फसवणूक पोहोचत नाही.
प्र स क्षयं तिरते वि महीरिषो यो वो वराय दाशति । प्र प्रजाभिर्जायते धर्मणस्पर्यरिष्टः सर्व एधते
जो माणूस तुमच्यासाठी सेवा करतो, तो मोठ्या समृद्धीकडे पोहोचतो, त्याला भरपूर संतती मिळते, तो नियमाने जन्मतो, सुरक्षित राहतो आणि सर्व प्रकारे वाढतो.
ऋते स विन्दते युधः सुगेभिर्यात्यध्वनः । अर्यमा मित्रो वरुणः सरातयो यं त्रायन्ते सजोषसः
तुमच्याशिवाय त्याला संघर्षच मिळतो; चांगल्या मार्गदर्शकांसह तो योग्य मार्गाने जातो. आर्यमन, मित्र, वरुण, हे सर्व मिळून ज्याच्यावर कृपा करतात, त्याचे रक्षण करतात.
अज्रे चिदस्मै कृणुथा न्यञ्चनं दुर्गे चिदा सुसरणम् । एषा चिदस्मादशनिः परो नु सास्रेधन्ती वि नश्यतु
सपाट जागेवरसुद्धा तुम्ही त्याला खाली उतरवता; कठीण प्रसंगातही सोपा मार्ग देता; अगदी जवळ असलेली ही वीजसुद्धा, वाढत जाऊन, आमच्यापासून दूर नष्ट होवो.
यदद्य सूर्य उद्यति प्रियक्षत्रा ऋतं दध । यन्निम्रुचि प्रबुधि विश्ववेदसो यद्वा मध्यंदिने दिवः
आज सूर्य उगवल्यावर, प्रिय राज्य करणाऱ्यांनो, तुम्ही जे सत्य स्थापन करता, सूर्य मावळताना, जागे होताना, किंवा आकाशात दुपारी, सर्वज्ञांनो, जे काही करता.
यद्वाभिपित्वे असुरा ऋतं यते छर्दिर्येम वि दाशुषे । वयं तद्वो वसवो विश्ववेदस उप स्थेयाम मध्य आ
किंवा, हे बलाढ्य देवांनो, रात्रीच्या आगमनावेळी जे सत्य तुम्ही स्थापन करता, भक्तांसाठी जे आश्रय देता, हे वसुंनो, सर्वज्ञांनो, आम्ही त्यात तुमच्याजवळ उभे राहू दे.
यदद्य सूर उदिते यन्मध्यंदिन आतुचि । वामं धत्थ मनवे विश्ववेदसो जुह्वानाय प्रचेतसे
आज सूर्य उगवताना किंवा दुपारी, मनुकरता, अर्पण करणाऱ्याला, ज्ञानीला, सर्वज्ञांनो, जे काही तुम्ही वरदान देता, ते आम्हाला मिळू दे.
वयं तद्वः सम्राज आ वृणीमहे पुत्रो न बहुपाय्यम् । अश्याम तदादित्या जुह्वतो हविर्येन वस्योऽनशामहै
हे राजाधिराजांनो, जसा पुत्र भरपूर अन्नाची इच्छा करतो, तशीच आम्ही तुमची ती संपत्तीची भेट मागतो. हे आदित्यगण, आम्ही अर्पण करून, ज्या द्वारे आम्हाला कधीच दारिद्र्य येणार नाही, ती भेट मिळू दे.
ये त्रिंशति त्रयस्परो देवासो बर्हिरासदन् । विदन्नह द्वितासनन्
ते त्र्याहत्तीस देव, जे यज्ञाच्या कुशावर बसले, त्यांनी खरोखरच दोन प्रकारचे अन्न ओळखले.
वरुणो मित्रो अर्यमा स्मद्रातिषाचो अग्नयः । पत्नीवन्तो वषट्कृताः
वरुण, मित्र, अर्यमान आणि आम्हाला कृपा करणारे अग्नी, त्यांच्या पत्नींसह, वषट् म्हणत आवाहन केले जातात.
ते नो गोपा अपाच्यास्त उदक्त इत्था न्यक् । पुरस्तात्सर्वया विशा
हे रक्षण करणारे देव, जे कधीच अपयशी होत नाहीत, त्यांनी वरून आणि खाली, समोरून, आणि सर्व शक्तीने आमचे रक्षण करावे.
यथा वशन्ति देवास्तथेदसत्तदेषां नकिरा मिनत् । अरावा चन मर्त्यः
जसे देवांची इच्छा आहे, तसेच येथे होऊ दे; त्यांच्या भागात कुणीही, अगदी वैरी माणूससुद्धा, काहीही कमी करू नये.
सप्तानां सप्त ऋष्टयः सप्त द्युम्नान्येषाम् । सप्तो अधि श्रियो धिरे
त्यांच्या सात भाले आहेत, सात तेज आहेत; त्यांनी सात प्रकारे आपली श्रीमंती स्थिर केली आहे.
बभ्रुरेको विषुणः सूनरो युवाञ्ज्यङ्क्ते हिरण्ययम्
एक तांबडा, अद्वितीय, बलवान आणि तरुण, सोन्याचा रथ जोडतो.
योनिमेक आ ससाद द्योतनोऽन्तर्देवेषु मेधिरः
एक तेजस्वी आणि बुद्धिमान देवांमध्ये गर्भात स्थिर झाला आहे.
वाशीमेको बिभर्ति हस्त आयसीमन्तर्देवेषु निध्रुविः
एक, देवांमध्ये दृढ, लोखंडी कुऱ्हाड हातात धरतो.
वज्रमेको बिभर्ति हस्त आहितं तेन वृत्राणि जिघ्नते
एक, हातात वज्र धरतो; त्याच्याने तो शत्रूंना नष्ट करतो.
तिग्ममेको बिभर्ति हस्त आयुधं शुचिरुग्रो जलाषभेषजः
एक, शुद्ध आणि पराक्रमी, हातात तीक्ष्ण शस्त्र घेऊन, पाण्याचा उपचार करणारा आहे.
पथ एकः पीपाय तस्करो यथाँ एष वेद निधीनाम्
एकट्याने मार्ग सांभाळला आहे, जणू काही चोरासारखा; तो सर्व धनाचा जाणकार आहे.
त्रीण्येक उरुगायो वि चक्रमे यत्र देवासो मदन्ति
एक, विशाल पावलांनी, तीन पावले टाकली, जिथे देव आनंद करतात.
विभिर्द्वा चरत एकया सह प्र प्रवासेव वसतः
दोनजण एका सोबत्यासह चालतात, जणू परदेशात राहतात.
सदो द्वा चक्राते उपमा दिवि सम्राजा सर्पिरासुती
दोन राजे आकाशात आपली आसनं स्थापन करतात, आदर्शासारखी, तुपाच्या धारांनी.
अर्चन्त एके महि साम मन्वत तेन सूर्यमरोचयन्
काही जण गातात, मोठा स्तोत्र तयार करतात; त्याच्याने त्यांनी सूर्य उजळवला.
नहि वो अस्त्यर्भको देवासो न कुमारकः । विश्वे सतोमहान्त इत्
देवांनो, तुमच्यात कुणीही लहान मूल नाही, ना कुणी कुमार आहे; सर्वजण खरेच महान आहेत.
इति स्तुतासो असथा रिशादसो ये स्थ त्रयश्च त्रिंशच्च । मनोर्देवा यज्ञियासः
अशा प्रकारे स्तुती केल्यावर, तुम्ही शत्रूंचा नाश करणारे, तीन आणि तीस, मनुचे पूज्य देव, येथे विराजमान झाला आहात.
ते नस्त्राध्वं तेऽवत त उ नो अधि वोचत । मा नः पथः पित्र्यान्मानवादधि दूरं नैष्ट परावतः
तुम्ही आमचे रक्षण करा, तुम्ही आम्हाला वाचवा, आमच्यासाठी बोला. आम्हाला पितरांचा आणि माणसांचा मार्ग सोडून दूर नेऊ नका.
ये देवास इह स्थन विश्वे वैश्वानरा उत । अस्मभ्यं शर्म सप्रथो गवेऽश्वाय यच्छत
जे देव येथे आहात, सर्व विश्वाचे, आणि वैश्वानर सुद्धा, आम्हाला गायी आणि घोड्यांसाठी मोठे आश्रय द्या.