ईळिष्वा हि प्रतीव्यं यजस्व जातवेदसम् । चरिष्णुधूममगृभीतशोचिषम्
पृथ्वीची कृपा मिळव, जातवेदास अग्नीला यज्ञ कर, ज्याचा धूर सतत फिरतो आणि ज्याची ज्वाळा कुणीही पकडू शकत नाही.
दामानं विश्वचर्षणेऽग्निं विश्वमनो गिरा । उत स्तुषे विष्पर्धसो रथानाम्
सर्व लोकांना वश करणारा, सर्वांच्या मनाचा, अग्नीला मी स्तोत्रांनी पूजतो; आणि मी स्पर्धा करणाऱ्या रथांचेही स्तवन करतो.
येषामाबाध ऋग्मिय इषः पृक्षश्च निग्रभे । उपविदा वह्निर्विन्दते वसु
ज्यांना अडथळा नाही, हे सामर्थ्यवान, ज्यांची समृद्धी आणि भरभराट कुणीही थांबवू शकत नाही; त्यांना अग्नी यज्ञात संपत्ती मिळवून देतो.
उदस्य शोचिरस्थाद्दीदियुषो व्यजरम् । तपुर्जम्भस्य सुद्युतो गणश्रियः
त्याची ज्वाळा उगवली आहे, तेजस्वी आणि अमर; भक्षण करणाऱ्याचा, उज्ज्वल प्रकाशाचा आणि सेनापतीचा तेज.
उदु तिष्ठ स्वध्वर स्तवानो देव्या कृपा । अभिख्या भासा बृहता शुशुक्वनिः
हे योग्य विधीने पूजलेले, देवीच्या कृपेने युक्त, तू उभा राहा; तुझ्या मोठ्या प्रकाशाने सर्वत्र चमक दाखव.
अग्ने याहि सुशस्तिभिर्हव्या जुह्वान आनुषक् । यथा दूतो बभूथ हव्यवाहनः
हे अग्नी, उत्तम स्तुतींसह ये, नेहमी हव्य अर्पण करणारा; जसा तू दूत झाला आणि हव्य वाहणारा आहेस.
अग्निं वः पूर्व्यं हुवे होतारं चर्षणीनाम् । तमया वाचा गृणे तमु व स्तुषे
मी तुम्हा सर्वांसाठी आदिम अग्नीला, मानवांचा पुरोहित, आवाहन करतो; या स्तुतीने मी त्याचा गौरव करतो, या वाणीने त्याचे गुणगान करतो.
यज्ञेभिरद्भुतक्रतुं यं कृपा सूदयन्त इत् । मित्रं न जने सुधितमृतावनि
यज्ञांनी आम्ही त्याच्याजवळ जातो, ज्याची शक्ती अद्भुत आहे, ज्याला दयाळू लोक जागृत करतात, जो लोकांमध्ये मित्रासारखा, सत्यावर ठाम आहे.
ऋतावानमृतायवो यज्ञस्य साधनं गिरा । उपो एनं जुजुषुर्नमसस्पदे
सत्यावर चालणारे, अमर, यज्ञ साधणारे, या शब्दांनी त्याच्याजवळ आले आहेत, आणि नम्रतेच्या स्थानी आनंद मानतात.
अच्छा नो अङ्गिरस्तमं यज्ञासो यन्तु संयतः । होता यो अस्ति विक्ष्वा यशस्तमः
आमचे नीट बांधलेले यज्ञ सर्वांत श्रेष्ठ अङ्गिरसासारख्या, सर्व लोकांमध्ये प्रसिद्ध असलेल्या पुरोहिताजवळ जावोत.
अग्ने तव त्ये अजरेन्धानासो बृहद्भाः । अश्वा इव वृषणस्तविषीयवः
अग्नी, तुझ्या त्या ज्वाळा, कधीही न विझणाऱ्या, तेजस्वी, बलवान, घोड्यांसारख्या तडफदार आहेत.
स त्वं न ऊर्जां पते रयिं रास्व सुवीर्यम् । प्राव नस्तोके तनये समत्स्वा
म्हणून, शक्तीच्या अधिपती, तू आम्हाला संपत्ती आणि उत्तम शौर्य दे; आमच्या संततीत, मुलांमध्ये, युद्धात आम्हाला वाचव.
यद्वा उ विश्पतिः शितः सुप्रीतो मनुषो विशि । विश्वेदग्निः प्रति रक्षांसि सेधति
जेव्हा लोकांचा स्वामी, तीक्ष्ण, माणसांत संतुष्ट असतो, तेव्हा अग्नी सर्व संकटे दूर करतो.
श्रुष्ट्यग्ने नवस्य मे स्तोमस्य वीर विश्पते । नि मायिनस्तपुषा रक्षसो दह
अग्नी, माझ्या या नवीन स्तोत्राला ऐक, वीर, लोकांचा स्वामी; आपल्या ज्वाळांनी मायावी आणि राक्षसांना भस्म कर.
न तस्य मायया चन रिपुरीशीत मर्त्यः । यो अग्नये ददाश हव्यदातिभिः
जो अग्नीला हव्य अर्पण करतो, त्याला कोणताही शत्रू, कोणत्याही प्रकारच्या कपटाने, जिंकू शकत नाही.
व्यश्वस्त्वा वसुविदमुक्षण्युरप्रीणादृषिः । महो राये तमु त्वा समिधीमहि
धनाची इच्छा असणाऱ्या ऋषींनी, वेगवान, धन देणाऱ्या तुला स्तुती केली; मोठ्या संपत्तीसाठी आम्ही तुला प्रज्वलित करतो.
उशना काव्यस्त्वा नि होतारमसादयत् । आयजिं त्वा मनवे जातवेदसम्
उशना काव्याने तुला पुरोहित म्हणून नेमले; यजमान म्हणून, त्याने तुला, जातवेदस, मनूसाठी निवडले.
विश्वे हि त्वा सजोषसो देवासो दूतमक्रत । श्रुष्टी देव प्रथमो यज्ञियो भुवः
सर्व देवांनी एकत्र येऊन तुला आपला दूत केले; हे देव, तूच पहिला, यज्ञाला योग्य, ऐकण्यास पात्र झाला आहेस.
इमं घा वीरो अमृतं दूतं कृण्वीत मर्त्यः । पावकं कृष्णवर्तनिं विहायसम्
माणसाने या अमर, तेजस्वी, काळ्या रेघा असलेल्या, आकाशात उडणाऱ्या अग्नीला आपला दूत करावा.
तं हुवेम यतस्रुचः सुभासं शुक्रशोचिषम् । विशामग्निमजरं प्रत्नमीड्यम्
आम्ही त्याला आवाहन करतो, ज्याचे पात्र तयार असतात, जो तेजस्वी, शुद्ध ज्वाळांचा आहे—लोकांचा अग्नी, ज्याला वय नाही, प्राचीन, आणि स्तुत्य आहे.
यो अस्मै हव्यदातिभिराहुतिं मर्तोऽविधत् । भूरि पोषं स धत्ते वीरवद्यशः
जो कोणी अग्नीला हव्य अर्पण करतो, त्या माणसाला भरपूर पोषण आणि शौर्यवान कीर्ती मिळते.
प्रथमं जातवेदसमग्निं यज्ञेषु पूर्व्यम् । प्रति स्रुगेति नमसा हविष्मती
जातवेदस, अग्नी, यज्ञातील पहिला, प्राचीन याला, हव्याने भरलेली समिधा नम्रतेने अर्पण होते.
आभिर्विधेमाग्नये ज्येष्ठाभिर्व्यश्ववत् । मंहिष्ठाभिर्मतिभिः शुक्रशोचिषे
या श्रेष्ठ, भरपूर, बुद्धिमान स्तुत्यांनी आपण तेजस्वी ज्वाळांचा, घोड्यांनी समृद्ध असलेल्या अग्नीची सेवा करूया.
नूनमर्च विहायसे स्तोमेभि स्थूरयूपवत् । ऋषे वैयश्व दम्यायाग्नये
आता आपण आकाशात झेप घेणाऱ्या, उंच यूपांनी युक्त, ऋषी वैयश्व यांच्या तरुण अग्नीचे स्तवन करूया.
अतिथिं मानुषाणां सूनुं वनस्पतीनाम् । विप्रा अग्निमवसे प्रत्नमीळते
ज्ञानी लोक अग्नीला, जो मानवांचा आदरणीय पाहुणा आहे आणि झाडांचा पुत्र आहे, मदतीसाठी आवाहन करतात.
महो विश्वाँ अभि षतोऽभि हव्यानि मानुषा । अग्ने नि षत्सि नमसाधि बर्हिषि
अग्ने, तू सर्व मानवांच्या अर्पणांमध्ये, मोठ्या तेजाने वेढलेला, नम्रतेने कुशावर बसतोस.
वंस्वा नो वार्या पुरु वंस्व रायः पुरुस्पृहः । सुवीर्यस्य प्रजावतो यशस्वतः
आम्हाला अनेक इच्छित वर दे, भरपूर संपत्ती दे, मुलांनी, शौर्याने आणि कीर्तीने युक्त अशी.
त्वं वरो सुषाम्णेऽग्ने जनाय चोदय । सदा वसो रातिं यविष्ठ शश्वते
अग्ने, उदार माणसावर कृपा कर. नेहमीच, तरुण वसु, भक्तासाठी दानाची प्रेरणा दे.
त्वं हि सुप्रतूरसि त्वं नो गोमतीरिषः । महो रायः सातिमग्ने अपा वृधि
तू खऱ्या अर्थाने रक्षण करणारा आहेस. अग्ने, आम्हाला गायींनी समृद्ध अशी संपत्ती दे आणि आमचे मोठे ऐश्वर्य वाढव.
अग्ने त्वं यशा अस्या मित्रावरुणा वह । ऋतावाना सम्राजा पूतदक्षसा
अग्ने, या यज्ञाची कीर्ती तू वाहतोस. मित्र आणि वरुण या दोन्ही धर्मशील आणि शुद्ध बुध्दीच्या राजांना घेऊन ये.