येषामर्णो न सप्रथो नाम त्वेषं शश्वतामेकमिद्भुजे । वयो न पित्र्यं सहः
त्यांच्यात कोणीही कमी नाही, कोणीही जास्त नाही. त्यांचे नाव मोठे आहे, त्यांचे बळ नेहमी एकसारखे आहे, जणू वडिलांकडून मिळालेली शक्तीच.
तान्वन्दस्व मरुतस्ताँ उप स्तुहि तेषां हि धुनीनाम् । अराणां न चरमस्तदेषां दाना मह्ना तदेषाम्
त्या मरुतांची उपासना कर, त्यांचे गुणगान कर. कारण देणाऱ्यांची देणगी त्यांच्याकडे आहे. चाकाच्या आरांसारखी त्यांची दानं कधीही संपत नाहीत, त्यांची महत्ता त्यांचीच आहे.
सुभगः स व ऊतिष्वास पूर्वासु मरुतो व्युष्टिषु । यो वा नूनमुतासति
हे मरुतांनो, जो पूर्वीच्या प्रभातांमध्ये तुमच्या संरक्षणाखाली सुखी झाला, आणि जो आजही तसाच आहे, तो खरोखरच भाग्यवान आहे.
यस्य वा यूयं प्रति वाजिनो नर आ हव्या वीतये गथ । अभि ष द्युम्नैरुत वाजसातिभिः सुम्ना वो धूतयो नशत्
ज्याच्यासाठी तुम्ही, बलवान वीरांनो, यज्ञासाठी येता, त्याच्यावर तुमच्या कीर्तीने आणि सामर्थ्याने परिपूर्ण अशी कृपा नेहमी राहो.
यथा रुद्रस्य सूनवो दिवो वशन्त्यसुरस्य वेधसः । युवानस्तथेदसत्
जसे रुद्राचे पुत्र, देवांचे तरुण सर्जक, आकाशावर अधिकार ठेवतात, तसेच आमच्यासाठीही होवो.
ये चार्हन्ति मरुतः सुदानवः स्मन्मीळ्हुषश्चरन्ति ये । अतश्चिदा न उप वस्यसा हृदा युवान आ ववृध्वम्
जे मरुत, दयाळू आणि स्मरणात राहणारे आहेत, जे भक्तीने वागतात, त्या तरुणांनो, याचमुळेच तुम्ही आमच्या हृदयात वाढले आहात.
यून ऊ षु नविष्ठया वृष्णः पावकाँ अभि सोभरे गिरा । गाय गा इव चर्कृषत्
तरुण आणि ताजेतवाने, तेजस्वी वृषभांनो, तुम्ही शुद्ध वाणीने स्तुती केली जाता; गायक जसे गाण्यात गुंग होतात तसे तुम्ही नाद करता.
साहा ये सन्ति मुष्टिहेव हव्यो विश्वासु पृत्सु होतृषु । वृष्णश्चन्द्रान्न सुश्रवस्तमान्गिरा वन्दस्व मरुतो अह
जे बलवान आहेत, यज्ञाच्या वेळी मुठीप्रमाणे घट्ट उभे राहतात, प्रत्येक स्पर्धेत पुजार्यांमध्ये, हे तेजस्वी, कीर्तिवंत मरुतांनो, मी तुम्हाला गाण्याने वंदन करतो.
गावश्चिद्घा समन्यवः सजात्येन मरुतः सबन्धवः । रिहते ककुभो मिथः
गायीही, आपापसात ऐक्याने, मरुतांसोबत आणि त्यांच्या सोबत्यांसोबत, एकत्रपणे कडांवरून चालतात.
मर्तश्चिद्वो नृतवो रुक्मवक्षस उप भ्रातृत्वमायति । अधि नो गात मरुतः सदा हि व आपित्वमस्ति निध्रुवि
माणूससुद्धा, हे मरुतांनो, सोन्यासारख्या छातीचे, तुमच्या बंधुत्वात येतो; आमच्याकडे या, कारण तुमचे मैत्री नेहमीच अढळ आहे.
मरुतो मारुतस्य न आ भेषजस्य वहता सुदानवः । यूयं सखायः सप्तयः
हे दयाळू मरुतांनो, तुम्ही वाऱ्याचे औषध वाहता; तुम्ही सात मित्र आहात.
याभिः सिन्धुमवथ याभिस्तूर्वथ याभिर्दशस्यथा क्रिविम् । मयो नो भूतोतिभिर्मयोभुवः शिवाभिरसचद्विषः
ज्या कृपेने तुम्ही सिंधूचे रक्षण केले, तुर्वाचे सहाय्य केले, क्रिवीवर उपकार केले—तुमच्या आशीर्वादांनी आम्हाला आनंद मिळू दे, आणि आमचे शत्रू दूर होऊ देत.
यत्सिन्धौ यदसिक्न्यां यत्समुद्रेषु मरुतः सुबर्हिषः । यत्पर्वतेषु भेषजम्
सिंधू, असिक्नी, समुद्र किंवा पर्वतांमध्ये जी काही औषधे आहेत, हे मरुतांनो, जी यज्ञाला समृद्ध करतात—
विश्वं पश्यन्तो बिभृथा तनूष्वा तेना नो अधि वोचत । क्षमा रपो मरुत आतुरस्य न इष्कर्ता विह्रुतं पुनः
सर्व काही पाहून, तुम्ही ते आपल्या अंगात ठेवता; त्यानेच आमच्यासाठी बोला. हे मरुतांनो, आजारी माणसाचे दुःख दूर करा आणि हरवलेले परत मिळवा.
वयमु त्वामपूर्व्य स्थूरं न कच्चिद्भरन्तोऽवस्यवः । वाजे चित्रं हवामहे
आम्ही, मदतीची अपेक्षा ठेवून, तुला हाक मारतो, हे अद्वितीय, जसे लोक जड ओझे वाहतात; आम्ही तुला उत्तम संपत्ती मिळवण्यासाठी बोलावतो.
उप त्वा कर्मन्नूतये स नो युवोग्रश्चक्राम यो धृषत् । त्वामिद्ध्यवितारं ववृमहे सखाय इन्द्र सानसिम्
आमच्या कार्यात मदतीसाठी आम्ही तुझ्याकडे येतो; तो पराक्रमी, धाडसी आमच्याकडे येवो. आम्ही तुलाच, हे इंद्रा, मदतीसाठी आणि मित्र म्हणून निवडले आहे, कारण तूच बळ देणारा आहेस.
आ याहीम इन्दवोऽश्वपते गोपत उर्वरापते । सोमं सोमपते पिब
हे घोड्यांचा स्वामी, गोधनाचा स्वामी, शेतांचा स्वामी, ये; हे सोमपती, सोमपान कर.
वयं हि त्वा बन्धुमन्तमबन्धवो विप्रास इन्द्र येमिम । या ते धामानि वृषभ तेभिरा गहि विश्वेभिः सोमपीतये
कारण आम्ही, हे इंद्रा, जरी मित्ररहित असलो, तरी अनेक मित्र असणारा तुलाच शोधतो, हे ज्ञानी. सर्व सामर्थ्यांसह, हे वृषभा, सोमपानासाठी ये.
सीदन्तस्ते वयो यथा गोश्रीते मधौ मदिरे विवक्षणे । अभि त्वामिन्द्र नोनुमः
तुझे पक्षी, जसे गायींच्या गोठ्यात बसतात, तसेच गोड, मादक पेयात बसतात, बोलण्यास उत्सुक असतात; आम्ही तुझी स्तुती करतो, हे इंद्रा.
अच्छा च त्वैना नमसा वदामसि किं मुहुश्चिद्वि दीधयः । सन्ति कामासो हरिवो ददिष्ट्वं स्मो वयं सन्ति नो धियः
आम्ही तुला नम्रतेने जवळ येतो आणि तुला सांगतो; तुझे उपकार पुन्हा पुन्हा का थांबावेत? आमच्याकडे इच्छा आहेत, हे पिंगट घोड्यांच्या स्वामी, तू त्या पूर्ण कर; आमच्याकडे विचार आहेत, आणि तुझ्याकडे दान आहे.
नूत्ना इदिन्द्र ते वयमूती अभूम नहि नू ते अद्रिवः । विद्मा पुरा परीणसः
इंद्रा, आम्ही आता तुझे नवे सोबती झालो आहोत, हे दगडफेक करणाऱ्या, यापूर्वी आम्हाला तुझी ओळख नव्हती, ना तुझे जुने मार्ग माहीत होते.
विद्मा सखित्वमुत शूर भोज्यमा ते ता वज्रिन्नीमहे । उतो समस्मिन्ना शिशीहि नो वसो वाजे सुशिप्र गोमति
हे वीर इंद्रा, आम्हाला तुझी मैत्री आणि तुझ्या देणग्यांचा आनंद माहीत आहे; म्हणूनच, हे वज्रधारी, आम्ही तुला शोधतो. गायींमध्ये, बक्षिसासाठीच्या स्पर्धेत, हे सुंदर गाल असलेल्या, कृपावंत, आम्हा सर्वांवर प्रकाश टाक.
यो न इदमिदं पुरा प्र वस्य आनिनाय तमु व स्तुषे । सखाय इन्द्रमूतये
ज्याने पूर्वी आम्हाला ही संपत्ती मिळवून दिली, त्याचे आम्ही स्तुती करतो; मित्र म्हणून आम्ही मदतीसाठी इंद्राला हाक मारतो.
हर्यश्वं सत्पतिं चर्षणीसहं स हि ष्मा यो अमन्दत । आ तु नः स वयति गव्यमश्व्यं स्तोतृभ्यो मघवा शतम्
पिवळ्या घोड्यांचा स्वामी, लोकांचा आनंद करणारा तो सज्जनांचा अधिपती, तोच आम्हाला गायी आणि घोडे देतो, हे दानशूर, गायकांसाठी शंभर देणग्या देतो.
त्वया ह स्विद्युजा वयं प्रति श्वसन्तं वृषभ ब्रुवीमहि । संस्थे जनस्य गोमतः
हे वृषभा, तुझ्या बळासह आम्ही तुझ्यासोबत बोलतो; गायींनी समृद्ध अशा लोकांच्या सभेत.
जयेम कारे पुरुहूत कारिणोऽभि तिष्ठेम दूढ्यः । नृभिर्वृत्रं हन्याम शूशुयाम चावेरिन्द्र प्र णो धियः
हे अनेकदा आळवलेले, आम्ही स्पर्धेत जिंकू, आम्ही प्रयत्नशील राहू. पुरुषांसह आम्ही शत्रूचा नाश करू, ऐकू, आणि इंद्रा, आमच्या बुद्धीचे मार्गदर्शन कर.
अभ्रातृव्यो अना त्वमनापिरिन्द्र जनुषा सनादसि । युधेदापित्वमिच्छसे
इंद्रा, तू कुणाचाही भाऊ नाहीस, कुणाचा वैरीही नाहीस, जन्मापासूनच स्वतंत्र आहेस; आणि तुला युद्धाची इच्छा असते.
नकी रेवन्तं सख्याय विन्दसे पीयन्ति ते सुराश्वः । यदा कृणोषि नदनुं समूहस्यादित्पितेव हूयसे
तुला मैत्रीसाठी धनाढ्य मित्र सापडत नाही; तुझे बलवान घोडे पितात. जेव्हा तू प्रवाह एकत्र करतोस, तेव्हा वडिलासारखा तुला हाक मारतात.
मा ते अमाजुरो यथा मूरास इन्द्र सख्ये त्वावतः । नि षदाम सचा सुते
इंद्रा, तुझ्या मैत्रीत तुझे सोबती कधीही दुर्बल किंवा मूर्ख होऊ नयेत; आम्ही सर्वजण एकत्र बसूया, सोमाच्या यज्ञात.
मा ते गोदत्र निरराम राधस इन्द्र मा ते गृहामहि । दृळ्हा चिदर्यः प्र मृशाभ्या भर न ते दामान आदभे
इंद्रा, तुझे गायींचे दान आमच्यापासून कधीही दूर जाऊ नये, तुझी कृपा आम्ही कधीही गमावू नये. अगदी मजबूत शत्रूंनाही तू हलवू शकतोस; आम्हाला तुझे बक्षीस दे, कारण मी ते तुझ्याकडून हिसकावून घेत नाही.