यस्य त्वमूर्ध्वो अध्वराय तिष्ठसि क्षयद्वीरः स साधते । सो अर्वद्भिः सनिता स विपन्युभिः स शूरैः सनिता कृतम्
ज्याच्यासाठी तू, शत्रूंचा नाश करणारा, यज्ञात उभा राहतोस, तो भरभराटीला पोहोचतो; घोडे, बुद्धिमान, आणि वीरांसह तो सर्व काही जिंकतो.
यस्याग्निर्वपुर्गृहे स्तोमं चनो दधीत विश्ववार्यः । हव्या वा वेविषद्विषः
ज्याच्या घरात सर्वांना प्रिय असलेला अग्नी आपली स्तुती ठेवतो, त्याने हव्ये स्वीकारावीत आणि शत्रूंना दूर करावे.
विप्रस्य वा स्तुवतः सहसो यहो मक्षूतमस्य रातिषु । अवोदेवमुपरिमर्त्यं कृधि वसो विविदुषो वचः
जो प्रेरित पुरुष तुझी स्तुती करतो, हे बलशाली, सर्वात उदार, त्याला, हे धनाचा दाता, माणसांपेक्षा श्रेष्ठ स्थान दे आणि ज्ञानींचे बोल प्रकट कर.
यो अग्निं हव्यदातिभिर्नमोभिर्वा सुदक्षमाविवासति । गिरा वाजिरशोचिषम्
जो मनुष्य आहुती किंवा नम्रतेने, शब्दांनी, अग्नीला, वेगवान, कुशल आणि तेजस्वी विजय देणाऱ्याला बोलावतो—
समिधा यो निशिती दाशददितिं धामभिरस्य मर्त्यः । विश्वेत्स धीभिः सुभगो जनाँ अति द्युम्नैरुद्न इव तारिषत्
जो समिधेने, विधीने अदितीची सेवा करतो, तो मनुष्य आपल्या सर्व विचारांनी लोकांमध्ये तेजाने सर्वांना मागे टाकतो, जणू नौकेने पाण्यावरून जातो.
तदग्ने द्युम्नमा भर यत्सासहत्सदने कं चिदत्रिणम् । मन्युं जनस्य दूढ्यः
हे अग्नी, तू ज्या कीर्तीने सभेत कोणत्याही शत्रूला, लोकांचा राग जिंकतोस, ती कीर्ती आम्हाला दे.
येन चष्टे वरुणो मित्रो अर्यमा येन नासत्या भगः । वयं तत्ते शवसा गातुवित्तमा इन्द्रत्वोता विधेमहि
ज्याच्या सामर्थ्याने वरुण, मित्र, अर्यमान, अश्विनीकुमार आणि भग यांना पाहिले जाते, त्या तुझ्या बळावर, हे इंद्रा, आम्हीही तुझ्या पूजेत सामील होऊन, सामर्थ्याच्या मार्गावर जाऊ दे.
ते घेदग्ने स्वाध्यो ये त्वा विप्र निदधिरे नृचक्षसम् । विप्रासो देव सुक्रतुम्
हे अग्ने, जे ज्ञानी लोक तुला, माणसांत सर्व पाहणारा म्हणून, आपल्या घरी प्रतिष्ठित करतात, ते खरेच सुज्ञ आहेत. हे देव, हे विद्वान, उत्तम विचार असलेले आहेत.
त इद्वेदिं सुभग त आहुतिं ते सोतुं चक्रिरे दिवि । त इद्वाजेभिर्जिग्युर्महद्धनं ये त्वे कामं न्येरिरे
हे सौभाग्यशाली, ज्यांनी तुझ्यासाठी वेदी आणि आहुती स्वर्गात अर्पण केली, त्यांनी तुला हव्या त्या गोष्टी मिळविल्या आणि मोठे धन जिंकले, कारण त्यांनी आपली इच्छा तुझ्यात ठेवली.
भद्रो नो अग्निराहुतो भद्रा रातिः सुभग भद्रो अध्वरः । भद्रा उत प्रशस्तयः
आमच्यासाठी बोलावलेला अग्नी शुभ होवो, तुझी देणगी शुभ होवो, हे सौभाग्यशाली, यज्ञ शुभ होवो आणि आमच्या स्तुतीही शुभ होवोत.
भद्रं मनः कृणुष्व वृत्रतूर्ये येना समत्सु सासहः । अव स्थिरा तनुहि भूरि शर्धतां वनेमा ते अभिष्टिभिः
विघ्नांवर मात करताना आमचे मन शुभ कर, ज्या मनाने तू युद्धात जिंकतोस; कठोर बंधने सैल कर, मोठ्या सैन्याला विजय मिळू दे, तुझ्या सहाय्याने आम्ही जिंकू दे.
ईळे गिरा मनुर्हितं यं देवा दूतमरतिं न्येरिरे । यजिष्ठं हव्यवाहनम्
मी आपल्या वाणीने त्या अग्नीचे स्तवन करतो, ज्याला मनूने प्रतिष्ठित केले आणि देवांनी आपला दूत, सर्वात वेगवान, आणि हव्या वस्तू वाहणारा म्हणून निवडले.
तिग्मजम्भाय तरुणाय राजते प्रयो गायस्यग्नये । यः पिंशते सूनृताभिः सुवीर्यमग्निर्घृतेभिराहुतः
तीक्ष्ण जबड्याचा, तरुण, तेजस्वी, गाण्याचा पुढारी असलेल्या अग्नीला, जो सुंदर वाणीने आणि पराक्रमाने शोभतो, आणि तुपाच्या आहुतीने बोलावला जातो, त्याला मी वंदन करतो.
यदी घृतेभिराहुतो वाशीमग्निर्भरत उच्चाव च । असुर इव निर्णिजम्
जेव्हा अग्नी तुपाच्या आहुतीने जागृत होतो आणि, हे भरत, उंच उठतो, तेव्हा तो यज्ञवेदीवर एखाद्या असुरासारखा तेजस्वी दिसतो.
यो हव्यान्यैरयता मनुर्हितो देव आसा सुगन्धिना । विवासते वार्याणि स्वध्वरो होता देवो अमर्त्यः
जो मनूने प्रतिष्ठित केला, जो देव हव्या वस्तू आणतो, सुवासिक असलेला, तो अमर पुरोहित योग्य यज्ञाने आम्हाला इच्छित धन देतो.
यदग्ने मर्त्यस्त्वं स्यामहं मित्रमहो अमर्त्यः । सहसः सूनवाहुत
हे अग्ने, मी माणूस असून तुझा मित्र होऊ दे, आणि तू अमर असून माझा मित्र हो, हे बळाच्या पुत्रा, आहुतीने संतुष्ट हो.
न त्वा रासीयाभिशस्तये वसो न पापत्वाय सन्त्य । न मे स्तोतामतीवा न दुर्हितः स्यादग्ने न पापया
हे दयाळू, तू मला शापाला, वाईटाला देऊ नकोस, माझा स्तोत्र करणारा किंवा माझी संततीही चुकीच्या मार्गाला लागू नये, हे अग्ने, पापापासून वाचव.
पितुर्न पुत्रः सुभृतो दुरोण आ देवाँ एतु प्र णो हविः
जसा पिता आपल्या पोसलेल्या पुत्राला घरातून पाठवतो, तसे, हे देवांनो, आमचे हवन आमच्यापर्यंत पोहोचू दे.
तवाहमग्न ऊतिभिर्नेदिष्ठाभिः सचेय जोषमा वसो । सदा देवस्य मर्त्यः
हे अग्ने, तुझ्या सर्वात जवळच्या सहाय्याने, हे दयाळू, मी नेहमी देवाच्या कृपेचा अनुभव घेऊ दे.
तव क्रत्वा सनेयं तव रातिभिरग्ने तव प्रशस्तिभिः । त्वामिदाहुः प्रमतिं वसो ममाग्ने हर्षस्व दातवे
तुझ्या इच्छेने, तुझ्या देणग्यांनी, तुझ्या स्तुत्यांनी मी संपन्न होऊ दे, लोक तुला दाता म्हणतात, हे दयाळू, हे अग्ने, मला देण्यात आनंद मान.
प्र सो अग्ने तवोतिभिः सुवीराभिस्तिरते वाजभर्मभिः । यस्य त्वं सख्यमावरः
तो तुझ्या सहाय्याने, पराक्रमी बळाने आणि बक्षिसांनी पुढे जातो, ज्याचे मैत्री तू राखतोस, हे अग्ने.
तव द्रप्सो नीलवान्वाश ऋत्विय इन्धानः सिष्णवा ददे । त्वं महीनामुषसामसि प्रियः क्षपो वस्तुषु राजसि
तुझ्या काळसर ज्वाळेला, हे यज्ञाग्नी, प्रज्वलकाने प्रज्वलित केले आहे; तू महान उषांना प्रिय आहेस, आणि रात्रींच्या निवासात राज्य करतोस.
तमागन्म सोभरयः सहस्रमुष्कं स्वभिष्टिमवसे । सम्राजं त्रासदस्यवम्
आपल्या सोबत्यांनो, आपण मदतीसाठी, हजारो वीर असलेल्या, आपल्याला प्रिय असलेल्या, सम्राट त्रसदस्यु याच्याकडे आलो आहोत.
यस्य ते अग्ने अन्ये अग्नय उपक्षितो वया इव । विपो न द्युम्ना नि युवे जनानां तव क्षत्राणि वर्धयन्
हे अग्ने, तुझ्या इतर ज्वाळा पक्ष्यांसारख्या पेटतात; तुझे तेज लोकांमध्ये किरणांसारखे पसरते आणि तुझे सामर्थ्य वाढते.
यमादित्यासो अद्रुहः पारं नयथ मर्त्यम् । मघोनां विश्वेषां सुदानवः
हे आदित्यांनो, तुम्ही नेहमी सत्य बोलता, कधीही फसवणूक करत नाही. तुम्ही माणसाला या जगातून सुरक्षितपणे दुसऱ्या तीरावर नेतात. तुम्ही सर्वांना उदारपणे देणारे, सर्वांचे उपकारकर्ते आहात.
यूयं राजानः कं चिच्चर्षणीसहः क्षयन्तं मानुषाँ अनु । वयं ते वो वरुण मित्रार्यमन्स्यामेदृतस्य रथ्यः
हे राजांनो, तुम्ही सर्व माणसांवर विजय मिळवता आणि ज्या माणसाचे रक्षण करायचे ठरवाल त्याचे रक्षण करता. वरुणा, मित्रा, अर्यमन्, आम्ही तुमच्यासाठी नेहमी सत्याच्या मार्गावर चालणारे सारथी व्हावे अशी आमची इच्छा आहे.
अदान्मे पौरुकुत्स्यः पञ्चाशतं त्रसदस्युर्वधूनाम् । मंहिष्ठो अर्यः सत्पतिः
पौरुकुत्स्याने मला त्रसदस्युच्या पन्नास वधू दिल्या. तो खूप उदार, श्रेष्ठ आणि सच्चा स्वामी होता.
उत मे प्रयियोर्वयियोः सुवास्त्वा अधि तुग्वनि । तिसॄणां सप्ततीनां श्यावः प्रणेता भुवद्वसुर्दियानां पतिः
प्रयिय आणि उर्वयिय यांच्यात, तुग्वाच्या घरात मला चांगले भाग्य लाभो. श्याव हा ज्ञानी लोकांचा पुढारी, सर्वांचा उपकारकर्ता आणि दिव्यांचा स्वामी झाला.
आ गन्ता मा रिषण्यत प्रस्थावानो माप स्थाता समन्यवः । स्थिरा चिन्नमयिष्णवः
इथे या, घाबरू नका. तुमचे मन एकवटलेले राहू द्या, कुणाच्याही मनात फूट पडू देऊ नका. अगदी ठाम मनाचे लोकही कधी कधी हलतात.
वीळुपविभिर्मरुत ऋभुक्षण आ रुद्रासः सुदीतिभिः । इषा नो अद्या गता पुरुस्पृहो यज्ञमा सोभरीयवः
हे मरुतांनो, तुमच्या तेजस्वी रूपांनी, हे रुद्रांनो, तुमच्या उत्तम देणग्यांनी, आज आमच्याकडे या. तुम्ही नेहमी यज्ञासाठी उत्सुक आणि प्रयत्नशील असता.