तदिद्रुद्रस्य चेतति यह्वं प्रत्नेषु धामसु । मनो यत्रा वि तद्दधुर्विचेतसः
रुद्राची ती जागरूकता, तो बलवान, प्राचीन निवासस्थानी जागृत होते; जिथे विवेकी मन ठेवले जाते.
यदि मे सख्यमावर इमस्य पाह्यन्धसः । येन विश्वा अति द्विषो अतारिम
तू मला मैत्री दिलीस तर, या मद्यापासून माझी रक्षा कर; ज्यामुळे आम्ही सर्व द्वेषावर मात केली.
कदा त इन्द्र गिर्वण स्तोता भवाति शंतमः । कदा नो गव्ये अश्व्ये वसौ दधः
इंद्रा, स्तुती करणारा केव्हा सर्वात भाग्यवान होईल? तू आम्हाला गायी आणि घोड्यांमध्ये संपत्ती केव्हा देशील?
उत ते सुष्टुता हरी वृषणा वहतो रथम् । अजुर्यस्य मदिन्तमं यमीमहे
तुझ्या उत्तम स्तुती केलेल्या, बलवान घोड्यांनी तुझा रथ ओढला आहे; आम्ही त्या अमर, सर्वात आनंददायक देवतेला आवाहन करतो.
तमीमहे पुरुष्टुतं यह्वं प्रत्नाभिरूतिभिः । नि बर्हिषि प्रिये सददध द्विता
आम्ही त्या बहुस्तुत, बलवान देवतेला प्राचीन सहाय्यांनी आवाहन करतो; तो प्रिय कुशावर दोनदा बसो.
वर्धस्वा सु पुरुष्टुत ऋषिष्टुताभिरूतिभिः । धुक्षस्व पिप्युषीमिषमवा च नः
हे बहुस्तुत, ऋषींच्या सहाय्याने तू अधिक बळकट हो; पोषक अन्न दे आणि आम्हाला मदत कर.
इन्द्र त्वमवितेदसीत्था स्तुवतो अद्रिवः । ऋतादियर्मि ते धियं मनोयुजम्
इंद्रा, स्तुती करणाऱ्याचा तू मदत करणारा झाला आहेस, हे पर्वतधारी; मी सत्यातून आलेले, मनाशी जोडलेले विचार तुला अर्पण करतो.
इह त्या सधमाद्या युजानः सोमपीतये । हरी इन्द्र प्रतद्वसू अभि स्वर
इथे, सोमपानासाठी एकत्र आलेले, जुंपलेले तुझे घोडे, इंद्रा, आम्हाला संपत्ती मिळवून देऊ देत.
अभि स्वरन्तु ये तव रुद्रासः सक्षत श्रियम् । उतो मरुत्वतीर्विशो अभि प्रयः
तुझे जे रुद्र आहेत, त्यांनी कीर्ती वाढवू दे; आणि मरुतांच्या सैन्यांनी समृद्धी मिळवून दे.
इमा अस्य प्रतूर्तयः पदं जुषन्त यद्दिवि । नाभा यज्ञस्य सं दधुर्यथा विदे
त्याच्या या कर्तृत्वांनी स्वर्गातील त्याच्या मार्गात आनंद मानला आहे; यज्ञाच्या नाभीवर, ते जसे माहित आहे तसे एकत्र येतात.
अयं दीर्घाय चक्षसे प्राचि प्रयत्यध्वरे । मिमीते यज्ञमानुषग्विचक्ष्य
हा दूरदृष्टीसाठी, यज्ञात पुढे जातो; तो माणसांमध्ये ओळखून यज्ञाचे मोजमाप करतो.
वृषायमिन्द्र ते रथ उतो ते वृषणा हरी । वृषा त्वं शतक्रतो वृषा हवः
इंद्रा, तुझा रथ बलवान आहे, तुझे घोडेही बलवान आहेत; तू शतशक्ती असलेला बलवान आहेस, आणि आवाहनही बलवान आहे.
वृषा ग्रावा वृषा मदो वृषा सोमो अयं सुतः । वृषा यज्ञो यमिन्वसि वृषा हवः
दगड बलवान आहे, आनंद बलवान आहे, हा काढलेला सोमरस बलवान आहे; तू जो यज्ञ थांबवतोस तो बलवान आहे, आवाहनही बलवान आहे.
वृषा त्वा वृषणं हुवे वज्रिञ्चित्राभिरूतिभिः । वावन्थ हि प्रतिष्टुतिं वृषा हवः
हे बलवान, मी तुला, वज्रधारी, सुंदर सहाय्यांनी बोलावतो; कारण तू स्तुती स्वीकारतोस, आवाहनही बलवान आहे.
यदिन्द्राहं यथा त्वमीशीय वस्व एक इत् । स्तोता मे गोषखा स्यात्
इंद्रा, जर मी तुझ्यासारखा एकटा धनाचा स्वामी असतो, तर माझा स्तुती करणारा गायींसाठी प्रसिद्ध झाला असता.
शिक्षेयमस्मै दित्सेयं शचीपते मनीषिणे । यदहं गोपतिः स्याम्
मी त्याला शिकवले असते, मी त्याला दिले असते, हे शक्तिपती, त्या बुद्धिमानाला; जर मी गायींचा स्वामी असतो.
धेनुष्ट इन्द्र सूनृता यजमानाय सुन्वते । गामश्वं पिप्युषी दुहे
हे इंद्रा, गोड बोलणाऱ्या दुधाळ गायीने तुझ्या भक्तासाठी दूध दिलं, ज्यात भरपूर गायी आणि घोडे मिळतात.
न ते वर्तास्ति राधस इन्द्र देवो न मर्त्यः । यद्दित्ससि स्तुतो मघम्
इंद्रा, तुझ्या दानाला काहीच मर्यादा नाही; देव असो वा माणूस, कोणीही तुझ्याशी तुलना करू शकत नाही, जेव्हा तू स्तुतीने प्रसन्न होऊन धन देतोस.
यज्ञ इन्द्रमवर्धयद्यद्भूमिं व्यवर्तयत् । चक्राण ओपशं दिवि
यज्ञामुळे इंद्र अधिक बळकट झाला, त्याने पृथ्वी वेगळी केली आणि आकाशात आधार उभे केले.
वावृधानस्य ते वयं विश्वा धनानि जिग्युषः । ऊतिमिन्द्रा वृणीमहे
सदैव वाढणाऱ्या तुझ्याकडून आम्ही सर्व संपत्ती मागतो; इंद्रा, आम्ही तुझीच मदत निवडतो.
व्यन्तरिक्षमतिरन्मदे सोमस्य रोचना । इन्द्रो यदभिनद्वलम्
सोमाच्या आनंदाने इंद्राने आकाशमध्य भाग ओलांडला, जेव्हा त्याने अडथळा फोडला.
उद्गा आजदङ्गिरोभ्य आविष्कृण्वन्गुहा सतीः । अर्वाञ्चं नुनुदे वलम्
इंद्राने अङ्गिरसांसाठी गायी बाहेर काढल्या, त्या लपलेल्या गोष्टी उघड केल्या आणि अडथळा पुढे ढकलला.
इन्द्रेण रोचना दिवो दृळ्हानि दृंहितानि च । स्थिराणि न पराणुदे
इंद्रामुळे आकाशातील तेजस्वी लोकं मजबूत आणि स्थिर राहतात; ती आपल्या जागेवरून हलत नाहीत.
अपामूर्मिर्मदन्निव स्तोम इन्द्राजिरायते । वि ते मदा अराजिषुः
पाण्याच्या लाटेसारखी स्तुती युद्धात इंद्रासाठी वाढते; तुझे आनंद तुझ्याकडे धावून येतात.
त्वं हि स्तोमवर्धन इन्द्रास्युक्थवर्धनः । स्तोतॄणामुत भद्रकृत्
इंद्रा, तुझी स्तुती आणि गाणी तुला वाढवतात; तू आपल्या गायकांना नेहमीच कल्याण देतोस.
इन्द्रमित्केशिना हरी सोमपेयाय वक्षतः । उप यज्ञं सुराधसम्
इंद्रा, तुझे पिवळसर घोडे सोमपानासाठी उत्सुक होऊन तुला उदार यज्ञाकडे आणतात.
अपां फेनेन नमुचेः शिर इन्द्रोदवर्तयः ।$ विश्वा यदजय स्पृधः
इंद्रा, पाण्याच्या फेसाने तू नमुचिचं डोकं उडवलंस, आणि सर्व शत्रूंवर विजय मिळवलास.
मायाभिरुत्सिसृप्सत इन्द्र द्यामारुरुक्षतः । अव दस्यूँरधूनुथाः
इंद्रा, आपल्या मायांनी तू आकाशात जाण्याची इच्छा करणाऱ्या दैत्यांना खाली पाडलं.
असुन्वामिन्द्र संसदं विषूचीं व्यनाशयः । सोमपा उत्तरो भवन्
इंद्रा, ज्यांनी सोम अर्पण केला नाही त्यांची सभा तू नष्ट केलीस, त्यांना सर्व दिशांना पांगवलंस; सोमपान करणारा म्हणून तू श्रेष्ठ ठरलास.
तम्वभि प्र गायत पुरुहूतं पुरुष्टुतम् । इन्द्रं गीर्भिस्तविषमा विवासत
त्या इंद्राची गाणी गा, जो अनेकदा बोलावला आणि स्तुती केला जातो; त्याला सामर्थ्यशाली गाण्यांनी आवाहन करा.