स्तुहि श्रुतं विपश्चितं हरी यस्य प्रसक्षिणा । गन्तारा दाशुषो गृहं नमस्विनः
त्या प्रसिद्ध आणि ज्ञानी इन्द्राची स्तुती कर, ज्याचे दोन घोडे नेहमी विजयी असतात; जो भक्ताच्या घरी येतो आणि नम्रतेने सन्मानित होतो.
तूतुजानो महेमतेऽश्वेभिः प्रुषितप्सुभिः । आ याहि यज्ञमाशुभिः शमिद्धि ते
मोठ्या संपत्तीच्या इच्छेने, आपल्या घोड्यांसह, पाणी पाडणाऱ्यांसह, त्वरेने यज्ञाकडे ये; हे यज्ञ तुला प्रिय होवो.
इन्द्र शविष्ठ सत्पते रयिं गृणत्सु धारय । श्रवः सूरिभ्यो अमृतं वसुत्वनम्
हे सर्वात सामर्थ्यशाली आणि सत्पुरुषांचा स्वामी असलेल्या इन्द्रा, स्तुतिकर्त्यांसाठी संपत्ती टिकवून ठेव; सज्जनांना अमर कीर्ती आणि धन दे.
हवे त्वा सूर उदिते हवे मध्यंदिने दिवः । जुषाण इन्द्र सप्तिभिर्न आ गहि
सूर्योदयाला मी तुला हाक मारतो, दिवसा मध्यान्हीही तुला बोलावतो; हे इन्द्रा, तुझ्या घोड्यांसह आमच्याकडे ये आणि आमचे आमंत्रण स्वीकार.
आ तू गहि प्र तु द्रव मत्स्वा सुतस्य गोमतः । तन्तुं तनुष्व पूर्व्यं यथा विदे
इथे ये, पुढे धाव, गायींनी युक्त सोमरसाचा आस्वाद घे; जसा तुला माहीत आहे तसा तो प्राचीन धागा पुन्हा गुंफ.
यच्छक्रासि परावति यदर्वावति वृत्रहन् । यद्वा समुद्रे अन्धसोऽवितेदसि
हे वृत्रहंता, तू जे काही करतोस, दूर असो वा जवळ, किंवा समुद्रात असो, तू सोमरसाचा रक्षणकर्ता आहेस.
इन्द्रं वर्धन्तु नो गिर इन्द्रं सुतास इन्दवः । इन्द्रे हविष्मतीर्विशो अराणिषुः
आपल्या गाणी इन्द्राला बळकट करो, सोमरस त्याला बळ देओ; यज्ञात भक्तगण इन्द्राला जागृत करोत.
तमिद्विप्रा अवस्यवः प्रवत्वतीभिरूतिभिः । इन्द्रं क्षोणीरवर्धयन्वया इव
प्रेरित ऋषींनी मदतीच्या आशेने वाहत्या स्तुत्यांनी इन्द्राचे महत्त्व वाढवले; जसे मातांनी आपल्या मुलांना वाढवले, तसे पृथ्वीने इन्द्राला वाढवले.
त्रिकद्रुकेषु चेतनं देवासो यज्ञमत्नत । तमिद्वर्धन्तु नो गिरः सदावृधम्
देवतांनी तीन वेळा काढलेल्या सोमरसात जागरूकतेसाठी परिश्रम केले आहेत. आमच्या स्तुतींनी तो नेहमी वाढत जावो.
स्तोता यत्ते अनुव्रत उक्थान्यृतुथा दधे । शुचिः पावक उच्यते सो अद्भुतः
जो तुझ्यावर निष्ठा ठेवून स्तुती करतो, त्याने योग्य रितीने स्तोत्रे रचली आहेत. तो शुद्ध, तेजस्वी आणि अद्भुत म्हणून ओळखला जातो.
तदिद्रुद्रस्य चेतति यह्वं प्रत्नेषु धामसु । मनो यत्रा वि तद्दधुर्विचेतसः
रुद्राची ती जागरूकता, तो बलवान, प्राचीन निवासस्थानी जागृत होते; जिथे विवेकी मन ठेवले जाते.
यदि मे सख्यमावर इमस्य पाह्यन्धसः । येन विश्वा अति द्विषो अतारिम
तू मला मैत्री दिलीस तर, या मद्यापासून माझी रक्षा कर; ज्यामुळे आम्ही सर्व द्वेषावर मात केली.
कदा त इन्द्र गिर्वण स्तोता भवाति शंतमः । कदा नो गव्ये अश्व्ये वसौ दधः
इंद्रा, स्तुती करणारा केव्हा सर्वात भाग्यवान होईल? तू आम्हाला गायी आणि घोड्यांमध्ये संपत्ती केव्हा देशील?
उत ते सुष्टुता हरी वृषणा वहतो रथम् । अजुर्यस्य मदिन्तमं यमीमहे
तुझ्या उत्तम स्तुती केलेल्या, बलवान घोड्यांनी तुझा रथ ओढला आहे; आम्ही त्या अमर, सर्वात आनंददायक देवतेला आवाहन करतो.
तमीमहे पुरुष्टुतं यह्वं प्रत्नाभिरूतिभिः । नि बर्हिषि प्रिये सददध द्विता
आम्ही त्या बहुस्तुत, बलवान देवतेला प्राचीन सहाय्यांनी आवाहन करतो; तो प्रिय कुशावर दोनदा बसो.
वर्धस्वा सु पुरुष्टुत ऋषिष्टुताभिरूतिभिः । धुक्षस्व पिप्युषीमिषमवा च नः
हे बहुस्तुत, ऋषींच्या सहाय्याने तू अधिक बळकट हो; पोषक अन्न दे आणि आम्हाला मदत कर.
इन्द्र त्वमवितेदसीत्था स्तुवतो अद्रिवः । ऋतादियर्मि ते धियं मनोयुजम्
इंद्रा, स्तुती करणाऱ्याचा तू मदत करणारा झाला आहेस, हे पर्वतधारी; मी सत्यातून आलेले, मनाशी जोडलेले विचार तुला अर्पण करतो.
इह त्या सधमाद्या युजानः सोमपीतये । हरी इन्द्र प्रतद्वसू अभि स्वर
इथे, सोमपानासाठी एकत्र आलेले, जुंपलेले तुझे घोडे, इंद्रा, आम्हाला संपत्ती मिळवून देऊ देत.
अभि स्वरन्तु ये तव रुद्रासः सक्षत श्रियम् । उतो मरुत्वतीर्विशो अभि प्रयः
तुझे जे रुद्र आहेत, त्यांनी कीर्ती वाढवू दे; आणि मरुतांच्या सैन्यांनी समृद्धी मिळवून दे.
इमा अस्य प्रतूर्तयः पदं जुषन्त यद्दिवि । नाभा यज्ञस्य सं दधुर्यथा विदे
त्याच्या या कर्तृत्वांनी स्वर्गातील त्याच्या मार्गात आनंद मानला आहे; यज्ञाच्या नाभीवर, ते जसे माहित आहे तसे एकत्र येतात.
अयं दीर्घाय चक्षसे प्राचि प्रयत्यध्वरे । मिमीते यज्ञमानुषग्विचक्ष्य
हा दूरदृष्टीसाठी, यज्ञात पुढे जातो; तो माणसांमध्ये ओळखून यज्ञाचे मोजमाप करतो.
वृषायमिन्द्र ते रथ उतो ते वृषणा हरी । वृषा त्वं शतक्रतो वृषा हवः
इंद्रा, तुझा रथ बलवान आहे, तुझे घोडेही बलवान आहेत; तू शतशक्ती असलेला बलवान आहेस, आणि आवाहनही बलवान आहे.
वृषा ग्रावा वृषा मदो वृषा सोमो अयं सुतः । वृषा यज्ञो यमिन्वसि वृषा हवः
दगड बलवान आहे, आनंद बलवान आहे, हा काढलेला सोमरस बलवान आहे; तू जो यज्ञ थांबवतोस तो बलवान आहे, आवाहनही बलवान आहे.
वृषा त्वा वृषणं हुवे वज्रिञ्चित्राभिरूतिभिः । वावन्थ हि प्रतिष्टुतिं वृषा हवः
हे बलवान, मी तुला, वज्रधारी, सुंदर सहाय्यांनी बोलावतो; कारण तू स्तुती स्वीकारतोस, आवाहनही बलवान आहे.
यदिन्द्राहं यथा त्वमीशीय वस्व एक इत् । स्तोता मे गोषखा स्यात्
इंद्रा, जर मी तुझ्यासारखा एकटा धनाचा स्वामी असतो, तर माझा स्तुती करणारा गायींसाठी प्रसिद्ध झाला असता.
शिक्षेयमस्मै दित्सेयं शचीपते मनीषिणे । यदहं गोपतिः स्याम्
मी त्याला शिकवले असते, मी त्याला दिले असते, हे शक्तिपती, त्या बुद्धिमानाला; जर मी गायींचा स्वामी असतो.
धेनुष्ट इन्द्र सूनृता यजमानाय सुन्वते । गामश्वं पिप्युषी दुहे
हे इंद्रा, गोड बोलणाऱ्या दुधाळ गायीने तुझ्या भक्तासाठी दूध दिलं, ज्यात भरपूर गायी आणि घोडे मिळतात.
न ते वर्तास्ति राधस इन्द्र देवो न मर्त्यः । यद्दित्ससि स्तुतो मघम्
इंद्रा, तुझ्या दानाला काहीच मर्यादा नाही; देव असो वा माणूस, कोणीही तुझ्याशी तुलना करू शकत नाही, जेव्हा तू स्तुतीने प्रसन्न होऊन धन देतोस.
यज्ञ इन्द्रमवर्धयद्यद्भूमिं व्यवर्तयत् । चक्राण ओपशं दिवि
यज्ञामुळे इंद्र अधिक बळकट झाला, त्याने पृथ्वी वेगळी केली आणि आकाशात आधार उभे केले.
वावृधानस्य ते वयं विश्वा धनानि जिग्युषः । ऊतिमिन्द्रा वृणीमहे
सदैव वाढणाऱ्या तुझ्याकडून आम्ही सर्व संपत्ती मागतो; इंद्रा, आम्ही तुझीच मदत निवडतो.