सुवीर्यं स्वश्व्यं सुगव्यमिन्द्र दद्धि नः । होतेव पूर्वचित्तये प्राध्वरे
हे इन्द्रा, आम्हाला शौर्य, उत्तम घोडे आणि चांगली गायी दे. जसे यज्ञात होत्री पूर्वजांसाठी देतो, तसेच तू आम्हाला हे सर्व प्रदान कर.
इन्द्रः सुतेषु सोमेषु क्रतुं पुनीत उक्थ्यम् । विदे वृधस्य दक्षसो महान्हि षः
इन्द्रा, सोमरसाच्या वेळी तुझी शक्ती आणि कीर्ती अधिक उजळते; तू खरोखरच महान आहेस, कारण तुझ्याकडे मोठ्या बुद्धीचे सामर्थ्य आहे.
स प्रथमे व्योमनि देवानां सदने वृधः । सुपारः सुश्रवस्तमः समप्सुजित्
तो प्राचीन इन्द्र, देवांच्या पहिल्या आकाशातील आसनावर, सामर्थ्यशाली, कुशल आणि सर्वात प्रसिद्ध आहे; तो नेहमीच युद्धात विजयी होतो.
तमह्वे वाजसातय इन्द्रं भराय शुष्मिणम् । भवा नः सुम्ने अन्तमः सखा वृधे
आम्ही त्या बलाढ्य इन्द्राला विजयासाठी बोलावतो; हे मित्रा, आमच्यावर कृपा कर आणि आम्हाला वाढव.
इयं त इन्द्र गिर्वणो रातिः क्षरति सुन्वतः । मन्दानो अस्य बर्हिषो वि राजसि
हे गाण्यांना प्रिय असलेल्या इन्द्रा, तुझी ही कृपा सोमरस पिऊन यज्ञ करणाऱ्यांवर ओसंडून जाते; या आसनात आनंद मानत तू तेजाने झळकतोस.
नूनं तदिन्द्र दद्धि नो यत्त्वा सुन्वन्त ईमहे । रयिं नश्चित्रमा भरा स्वर्विदम्
आता, हे इन्द्रा, आम्ही जे मागतो ते आम्हाला दे; आम्हाला तेजस्वी आणि भरपूर संपत्ती मिळू दे.
स्तोता यत्ते विचर्षणिरतिप्रशर्धयद्गिरः । वया इवानु रोहते जुषन्त यत्
जो स्तुती करतो, तो बुद्धिमान पुरुष तुझ्या स्तुत्या मोठ्या करतो; जसे पिल्ले आपल्या आईच्या मागे जातात, तसे आम्ही तुझ्या कृपेच्या मागे जातो.
प्रत्नवज्जनया गिरः शृणुधी जरितुर्हवम् । मदेमदे ववक्षिथा सुकृत्वने
पूर्वीप्रमाणे गायकाच्या गाणी ऐक, उपासकाचे आवाहन ऐक; तू आनंदाने सत्कर्म करणाऱ्यांना वाढव.
क्रीळन्त्यस्य सूनृता आपो न प्रवता यतीः । अया धिया य उच्यते पतिर्दिवः
त्याच्या दानाची गोडी वाहत्या पाण्यासारखी खेळते; या विचाराने त्याला स्वर्गाचा स्वामी म्हणतात.
उतो पतिर्य उच्यते कृष्टीनामेक इद्वशी । नमोवृधैरवस्युभिः सुते रण
जो लोकांचा स्वामी म्हणून ओळखला जातो, एकमेव अधिपती आहे, त्याची सोमरसाच्या वेळी भक्तीने आणि प्रार्थनेने पूजा केली जाते.
स्तुहि श्रुतं विपश्चितं हरी यस्य प्रसक्षिणा । गन्तारा दाशुषो गृहं नमस्विनः
त्या प्रसिद्ध आणि ज्ञानी इन्द्राची स्तुती कर, ज्याचे दोन घोडे नेहमी विजयी असतात; जो भक्ताच्या घरी येतो आणि नम्रतेने सन्मानित होतो.
तूतुजानो महेमतेऽश्वेभिः प्रुषितप्सुभिः । आ याहि यज्ञमाशुभिः शमिद्धि ते
मोठ्या संपत्तीच्या इच्छेने, आपल्या घोड्यांसह, पाणी पाडणाऱ्यांसह, त्वरेने यज्ञाकडे ये; हे यज्ञ तुला प्रिय होवो.
इन्द्र शविष्ठ सत्पते रयिं गृणत्सु धारय । श्रवः सूरिभ्यो अमृतं वसुत्वनम्
हे सर्वात सामर्थ्यशाली आणि सत्पुरुषांचा स्वामी असलेल्या इन्द्रा, स्तुतिकर्त्यांसाठी संपत्ती टिकवून ठेव; सज्जनांना अमर कीर्ती आणि धन दे.
हवे त्वा सूर उदिते हवे मध्यंदिने दिवः । जुषाण इन्द्र सप्तिभिर्न आ गहि
सूर्योदयाला मी तुला हाक मारतो, दिवसा मध्यान्हीही तुला बोलावतो; हे इन्द्रा, तुझ्या घोड्यांसह आमच्याकडे ये आणि आमचे आमंत्रण स्वीकार.
आ तू गहि प्र तु द्रव मत्स्वा सुतस्य गोमतः । तन्तुं तनुष्व पूर्व्यं यथा विदे
इथे ये, पुढे धाव, गायींनी युक्त सोमरसाचा आस्वाद घे; जसा तुला माहीत आहे तसा तो प्राचीन धागा पुन्हा गुंफ.
यच्छक्रासि परावति यदर्वावति वृत्रहन् । यद्वा समुद्रे अन्धसोऽवितेदसि
हे वृत्रहंता, तू जे काही करतोस, दूर असो वा जवळ, किंवा समुद्रात असो, तू सोमरसाचा रक्षणकर्ता आहेस.
इन्द्रं वर्धन्तु नो गिर इन्द्रं सुतास इन्दवः । इन्द्रे हविष्मतीर्विशो अराणिषुः
आपल्या गाणी इन्द्राला बळकट करो, सोमरस त्याला बळ देओ; यज्ञात भक्तगण इन्द्राला जागृत करोत.
तमिद्विप्रा अवस्यवः प्रवत्वतीभिरूतिभिः । इन्द्रं क्षोणीरवर्धयन्वया इव
प्रेरित ऋषींनी मदतीच्या आशेने वाहत्या स्तुत्यांनी इन्द्राचे महत्त्व वाढवले; जसे मातांनी आपल्या मुलांना वाढवले, तसे पृथ्वीने इन्द्राला वाढवले.
त्रिकद्रुकेषु चेतनं देवासो यज्ञमत्नत । तमिद्वर्धन्तु नो गिरः सदावृधम्
देवतांनी तीन वेळा काढलेल्या सोमरसात जागरूकतेसाठी परिश्रम केले आहेत. आमच्या स्तुतींनी तो नेहमी वाढत जावो.
स्तोता यत्ते अनुव्रत उक्थान्यृतुथा दधे । शुचिः पावक उच्यते सो अद्भुतः
जो तुझ्यावर निष्ठा ठेवून स्तुती करतो, त्याने योग्य रितीने स्तोत्रे रचली आहेत. तो शुद्ध, तेजस्वी आणि अद्भुत म्हणून ओळखला जातो.
तदिद्रुद्रस्य चेतति यह्वं प्रत्नेषु धामसु । मनो यत्रा वि तद्दधुर्विचेतसः
रुद्राची ती जागरूकता, तो बलवान, प्राचीन निवासस्थानी जागृत होते; जिथे विवेकी मन ठेवले जाते.
यदि मे सख्यमावर इमस्य पाह्यन्धसः । येन विश्वा अति द्विषो अतारिम
तू मला मैत्री दिलीस तर, या मद्यापासून माझी रक्षा कर; ज्यामुळे आम्ही सर्व द्वेषावर मात केली.
कदा त इन्द्र गिर्वण स्तोता भवाति शंतमः । कदा नो गव्ये अश्व्ये वसौ दधः
इंद्रा, स्तुती करणारा केव्हा सर्वात भाग्यवान होईल? तू आम्हाला गायी आणि घोड्यांमध्ये संपत्ती केव्हा देशील?
उत ते सुष्टुता हरी वृषणा वहतो रथम् । अजुर्यस्य मदिन्तमं यमीमहे
तुझ्या उत्तम स्तुती केलेल्या, बलवान घोड्यांनी तुझा रथ ओढला आहे; आम्ही त्या अमर, सर्वात आनंददायक देवतेला आवाहन करतो.
तमीमहे पुरुष्टुतं यह्वं प्रत्नाभिरूतिभिः । नि बर्हिषि प्रिये सददध द्विता
आम्ही त्या बहुस्तुत, बलवान देवतेला प्राचीन सहाय्यांनी आवाहन करतो; तो प्रिय कुशावर दोनदा बसो.
वर्धस्वा सु पुरुष्टुत ऋषिष्टुताभिरूतिभिः । धुक्षस्व पिप्युषीमिषमवा च नः
हे बहुस्तुत, ऋषींच्या सहाय्याने तू अधिक बळकट हो; पोषक अन्न दे आणि आम्हाला मदत कर.
इन्द्र त्वमवितेदसीत्था स्तुवतो अद्रिवः । ऋतादियर्मि ते धियं मनोयुजम्
इंद्रा, स्तुती करणाऱ्याचा तू मदत करणारा झाला आहेस, हे पर्वतधारी; मी सत्यातून आलेले, मनाशी जोडलेले विचार तुला अर्पण करतो.
इह त्या सधमाद्या युजानः सोमपीतये । हरी इन्द्र प्रतद्वसू अभि स्वर
इथे, सोमपानासाठी एकत्र आलेले, जुंपलेले तुझे घोडे, इंद्रा, आम्हाला संपत्ती मिळवून देऊ देत.
अभि स्वरन्तु ये तव रुद्रासः सक्षत श्रियम् । उतो मरुत्वतीर्विशो अभि प्रयः
तुझे जे रुद्र आहेत, त्यांनी कीर्ती वाढवू दे; आणि मरुतांच्या सैन्यांनी समृद्धी मिळवून दे.
इमा अस्य प्रतूर्तयः पदं जुषन्त यद्दिवि । नाभा यज्ञस्य सं दधुर्यथा विदे
त्याच्या या कर्तृत्वांनी स्वर्गातील त्याच्या मार्गात आनंद मानला आहे; यज्ञाच्या नाभीवर, ते जसे माहित आहे तसे एकत्र येतात.