दुरो अश्वस्य दुर इन्द्र गोरसि दुरो यवस्य वसुन इनस्पतिः । शिक्षानरः प्रदिवो अकामकर्शनः सखा सखिभ्यस्तमिदं गृणीमसि
घोडा दूर आहे, इंद्रा, गायही दूर आहे; यवही दूर आहे, धनाचा स्वामी. हे माणसांनो, हे लक्षात ठेवा: जो मित्र काहीच नको, तोच खऱ्या अर्थाने आपल्यासोबत असतो, आणि आम्ही मित्रांसह त्याची स्तुती करतो.
शचीव इन्द्र पुरुकृद्द्युमत्तम तवेदिदमभितश्चेकिते वसु । अतः संगृभ्याभिभूत आ भर मा त्वायतो जरितुः काममूनयीः
इंद्रा, तू अनेक कृत्य करणारा आणि तेजस्वी आहेस, तुझे धन सर्व बाजूंनी जपले जाते. म्हणून ते एकत्र करून, विजय मिळवून, आमच्याकडे आण. गायकाची इच्छा तुझ्यामुळे अपूर्ण राहू नये.
एभिर्द्युभिः सुमना एभिरिन्दुभिर्निरुन्धानो अमतिं गोभिरश्विना । इन्द्रेण दस्युं दरयन्त इन्दुभिर्युतद्वेषसः समिषा रभेमहि
या तेजस्वी देवांबरोबर, या सोमरसाच्या थेंबांसह, चांगल्या मनाने, गायी आणि घोड्यांच्या मदतीने, आम्ही मूर्खपणा दूर ठेवतो. इंद्रासह, या सोमरसाच्या थेंबांनी आम्ही शत्रूंचा नाश करू; आणि द्वेष न ठेवता, आम्ही सर्व मिळून बक्षीस मिळवू.
समिन्द्र राया समिषा रभेमहि सं वाजेभिः पुरुश्चन्द्रैरभिद्युभिः । सं देव्या प्रमत्या वीरशुष्मया गोअग्रयाश्वावत्या रभेमहि
इंद्रासोबत, संपत्तीच्या साथीनं, आम्ही बक्षीस मिळवू. पुढे चालणाऱ्या, तेजस्वी घोड्यांसोबत, विजय मिळवू. देवीच्या, बलशाली, वीरशक्तीच्या, गायींनी आणि घोड्यांनी समृद्ध अशा सोबतीनं आम्ही बक्षीस मिळवू.
ते त्वा मदा अमदन्तानि वृष्ण्या ते सोमासो वृत्रहत्येषु सत्पते । यत्कारवे दश वृत्राण्यप्रति बर्हिष्मते नि सहस्राणि बर्हयः
हे बलवान इंद्रा, ते मद, ती शक्ती तुला आनंद देतात; सोमरसाने, तू वृत्राचा नाश केला. जेव्हा कारवासाठी तू दहा वृत्रांचा पराभव केला, तेव्हा गवतावर बसणाऱ्यासाठी हजारो शत्रूंचा नाश केला.
युधा युधमुप घेदेषि धृष्णुया पुरा पुरं समिदं हंस्योजसा । नम्या यदिन्द्र सख्या परावति निबर्हयो नमुचिं नाम मायिनम्
लढाईसाठी तू धाडसाने पुढे जातोस; पूर्वीही तू आपल्या सामर्थ्याने नगरांचा नाश केला आहेस. इंद्रा, योग्य मैत्रीने, सीमारेषेवर, तू नामुची या कपटी शत्रूचा नाश केला.
त्वं करञ्जमुत पर्णयं वधीस्तेजिष्ठयातिथिग्वस्य वर्तनी । त्वं शता वङ्गृदस्याभिनत्पुरोऽनानुदः परिषूता ऋजिश्वना
तू करंज आणि पर्णय यांचा अतिथिग्वाच्या वाटेवर तुझ्या तीक्ष्ण शस्त्राने वध केला. वंगृद याच्या शंभर किल्ल्यांचा तू भेद केला आणि ऋजिश्वानासोबत रक्षण करणाऱ्यांना दूर हाकलले.
त्वमेताञ्जनराज्ञो द्विर्दशाबन्धुना सुश्रवसोपजग्मुषः । षष्टिं सहस्रा नवतिं नव श्रुतो नि चक्रेण रथ्या दुष्पदावृणक्
जनराजाच्या या वीस पुत्रांसाठी, त्यांच्या बंधू सुश्रवसासह, जे जवळ आले होते, त्यांच्यासाठी, कीर्तीमान इंद्रा, तू आपल्या रथाच्या चाकाने साठ हजार नव्वद आणि नऊ शत्रूंचा नाश केला.
त्वमाविथ सुश्रवसं तवोतिभिस्तव त्रामभिरिन्द्र तूर्वयाणम् । त्वमस्मै कुत्समतिथिग्वमायुं महे राज्ञे यूने अरन्धनायः
इंद्रा, तुझ्या रक्षणाने, तुझ्या सहाय्याने, तू सुश्रवस आणि तुर्वयान यांना मदत केलीस. तू कुत्स, अतिथिग्व आणि आयू यांना त्या महान, तरुण राजासाठी विजय मिळवण्यासाठी दिलेस.
य उदृचीन्द्र देवगोपाः सखायस्ते शिवतमा असाम । त्वां स्तोषाम त्वया सुवीरा द्राघीय आयुः प्रतरं दधानाः
हे इंद्रा, जे देवांचे रक्षक तुझे मित्र आहेत, ते अत्यंत शुभ आहेत. आम्ही तुझी स्तुती करू; तुझ्या सोबत असताना, उत्तम वीर मिळवून, आम्ही दीर्घ आणि सुखी आयुष्य जगू.
मा नो अस्मिन्मघवन्पृत्स्वंहसि नहि ते अन्तः शवसः परीणशे । अक्रन्दयो नद्यो रोरुवद्वना कथा न क्षोणीर्भियसा समारत
हे दानशूर इंद्रा, या स्पर्धेत आम्हाला सोडू नकोस; तुझ्या सामर्थ्याला काहीच सीमा नाही. नद्या मोठ्याने गर्जतात, जंगलात आवाज होतो; जणू पृथ्वी भीतीने एकत्र आली आहे.
अर्चा शक्राय शाकिने शचीवते शृण्वन्तमिन्द्रं महयन्नभि ष्टुहि । यो धृष्णुना शवसा रोदसी उभे वृषा वृषत्वा वृषभो न्यृञ्जते
शक्र, बलशाली, सामर्थ्यशाली इंद्राची स्तुती कर, त्याला गाण्याने मोठेपण दे. जो धाडस आणि सामर्थ्याने, वृषभासारखा, दोन्ही जगांना वश करतो, तो वीर आपला रथ जुंपतो.
अर्चा दिवे बृहते शूष्यं वचः स्वक्षत्रं यस्य धृषतो धृषन्मनः । बृहच्छ्रवा असुरो बर्हणा कृतः पुरो हरिभ्यां वृषभो रथो हि षः
महान आकाशासाठी जोरदार स्वरात गा, ज्याचे सामर्थ्य त्याचे स्वतःचे आहे, ज्याचे मन धाडसी आहे. तो प्रसिद्ध असुर, उंचावलेला, किल्ले उभारतो; वृषभ आपल्या दोन हरिणांसह रथ चालवतो.
त्वं दिवो बृहतः सानु कोपयोऽव त्मना धृषता शम्बरं भिनत् । यन्मायिनो व्रन्दिनो मन्दिना धृषच्छितां गभस्तिमशनिं पृतन्यसि
तू, आकाशाच्या शिखराला हलवतोस; आपल्या धाडसाने शंबराचा नाश केलास. जेव्हा आनंदाने, धाडसाने, तू त्या कपटी, शत्रू, निंदकावर वीज फेकलीस.
नि यद्वृणक्षि श्वसनस्य मूर्धनि शुष्णस्य चिद्व्रन्दिनो रोरुवद्वना । प्राचीनेन मनसा बर्हणावता यदद्या चित्कृणवः कस्त्वा परि
जेव्हा तू वाऱ्याच्या डोक्यावर प्रहार करतोस, तेव्हा गर्जणाऱ्या, शत्रू शुष्णाच्या जंगलातही आवाज होतो. प्राचीन मनाने, उंचावलेल्या भावनेने, आजही तू काय करतोस? तुझ्या तोडीचा कोण आहे?
त्वमाविथ नर्यं तुर्वशं यदुं त्वं तुर्वीतिं वय्यं शतक्रतो । त्वं रथमेतशं कृत्व्ये धने त्वं पुरो नवतिं दम्भयो नव
तू तुर्वश आणि यदु या श्रेष्ठांना मदत केलीस; शतक्रीता, तू तुर्विती आणि वय्यालाही मदत केलीस. तू एतशाला स्पर्धेसाठी रथ दिलास; नव्वद आणि नऊ किल्ल्यांचा नाश केलास.
स घा राजा सत्पतिः शूशुवज्जनो रातहव्यः प्रति यः शासमिन्वति । उक्था वा यो अभिगृणाति राधसा दानुरस्मा उपरा पिन्वते दिवः
तोच खरा राजा, सत्पती, तेजस्वी, जो बोलावल्यावर यज्ञ स्वीकारतो आणि प्रार्थना ऐकतो. किंवा जो त्याची स्तुती करतो, त्याला धन मिळावे म्हणून, त्याच्यासाठी आकाशातून धनाची वर्षा होते.
असमं क्षत्रमसमा मनीषा प्र सोमपा अपसा सन्तु नेमे । ये त इन्द्र ददुषो वर्धयन्ति महि क्षत्रं स्थविरं वृष्ण्यं च
त्याचे सामर्थ्य अतुलनीय आहे, त्याचा विचारही अद्वितीय आहे; हे सोमपान करणारे, सहाय्य करणारे असोत. हे इंद्रा, जे तुझे सहाय्य करतात, ते तुझे महान आणि जुने सामर्थ्य वाढवतात.
तुभ्येदेते बहुला अद्रिदुग्धाश्चमूषदश्चमसा इन्द्रपानाः । व्यश्नुहि तर्पया काममेषामथा मनो वसुदेयाय कृष्व
हे इन्द्रा, तुझ्यासाठी पर्वतातून काढलेले हे दुधाने भरलेले अनेक प्याले आहेत; हे प्याले पिऊन तुझी इच्छा पूर्ण कर, आणि मग आमच्यावर संपत्तीचा वर्षाव करण्याकडे तुझे मन वळव.
अपामतिष्ठद्धरुणह्वरं तमोऽन्तर्वृत्रस्य जठरेषु पर्वतः । अभीमिन्द्रो नद्यो वव्रिणा हिता विश्वा अनुष्ठाः प्रवणेषु जिघ्नते
पर्वत अंधाराच्या खोल भागात, वृत्राच्या पोटात उभा होता; इन्द्राने आपल्या सामर्थ्याने नद्या फोडल्या आणि सर्व प्रवाह खाली वाहू लागले.
स शेवृधमधि धा द्युम्नमस्मे महि क्षत्रं जनाषाळिन्द्र तव्यम् । रक्षा च नो मघोनः पाहि सूरीन्राये च नः स्वपत्या इषे धाः
इन्द्रा, तुझा कृपादृष्टी आमच्यावर असू दे, आम्हाला मोठे बळ आणि सामर्थ्य दे, आम्हाला वाचव, उदार असलेल्या, आमच्या नेत्यांचे रक्षण कर, आणि आम्हाला संपत्ती व स्वामित्व दे.
दिवश्चिदस्य वरिमा वि पप्रथ इन्द्रं न मह्ना पृथिवी चन प्रति । भीमस्तुविष्माञ्चर्षणिभ्य आतपः शिशीते वज्रं तेजसे न वंसगः
स्वर्गाचे विशालपणही त्याच्या महिमेने व्यापले आहे; पृथ्वीही इन्द्राच्या सामर्थ्याशी जुळू शकत नाही. त्याचे तेज लोकांमध्ये प्रखरतेने चमकते, आणि त्याचा वज्र जणू जळत्या काडीप्रमाणे चमकतो.
सो अर्णवो न नद्यः समुद्रियः प्रति गृभ्णाति विश्रिता वरीमभिः । इन्द्रः सोमस्य पीतये वृषायते सनात्स युध्म ओजसा पनस्यते
तो समुद्रासारख्या नद्यांना आपल्या सामर्थ्याने पकडतो; सोमपानासाठी उत्सुक असलेला इन्द्र बळवान होतो, आणि आपल्या वीरशक्तीने त्याचे सामर्थ्य सर्वत्र गाजते.
त्वं तमिन्द्र पर्वतं न भोजसे महो नृम्णस्य धर्मणामिरज्यसि । प्र वीर्येण देवताति चेकिते विश्वस्मा उग्रः कर्मणे पुरोहितः
इन्द्रा, तू पर्वताचा उपभोग घेतोस; तुझ्या महानतेच्या नियमाने तू अढळ आहेस. तुझ्या शौर्याने देवांमध्ये तुझे स्थान मोठे आहे; सर्व कर्मांत तूच पुढे आहेस.
स इद्वने नमस्युभिर्वचस्यते चारु जनेषु प्रब्रुवाण इन्द्रियम् । वृषा छन्दुर्भवति हर्यतो वृषा क्षेमेण धेनां मघवा यदिन्वति
ज्यांनी त्याचा सन्मान केला, त्या लोकांमध्ये तो वंदिला जातो, आणि त्याचे सामर्थ्य सर्वत्र सांगितले जाते. तो वृषभ तेजस्वी होतो, पिंगट असलेला बळवान होतो; मगवान संपत्तीने गायी देतो.
स इन्महानि समिथानि मज्मना कृणोति युध्म ओजसा जनेभ्यः । अधा चन श्रद्दधति त्विषीमत इन्द्राय वज्रं निघनिघ्नते वधम्
तो युद्धात मोठी आणि पराक्रमी कामे करतो, आपल्या वीरशक्तीने लोकांना सामर्थ्य देतो. म्हणूनच धाडसी लोकही इन्द्राच्या वज्रावर विश्वास ठेवतात, जो शत्रूंचा नाश करतो.
स हि श्रवस्युः सदनानि कृत्रिमा क्ष्मया वृधान ओजसा विनाशयन् । ज्योतींषि कृण्वन्नवृकाणि यज्यवेऽव सुक्रतुः सर्तवा अपः सृजत्
तो कीर्तीमान आपल्या सामर्थ्याने बांधलेली घरे उद्ध्वस्त करतो, पृथ्वीचे सामर्थ्य वाढवतो. उपासनेसाठी प्रकाश निर्माण करतो, कुशल आणि युक्तिवान असलेला, पाण्यांना मार्ग मोकळा करतो.
दानाय मनः सोमपावन्नस्तु तेऽर्वाञ्चा हरी वन्दनश्रुदा कृधि । यमिष्ठासः सारथयो य इन्द्र ते न त्वा केता आ दभ्नुवन्ति भूर्णयः
हे सोमपान करणाऱ्या, तुझे मन नेहमी दान देण्याकडे वळू दे; तुझे घोडे, जे स्तुती ऐकतात, आमच्याजवळ येऊ देत. तुझे सारथी सर्वांत प्रिय आहेत, इन्द्रा, तुझ्या चिन्हांना कोणीही थांबवू शकत नाही.
अप्रक्षितं वसु बिभर्षि हस्तयोरषाळ्हं सहस्तन्वि श्रुतो दधे । आवृतासोऽवतासो न कर्तृभिस्तनूषु ते क्रतव इन्द्र भूरयः
तू आपल्या हातात मोजता न येणारे धन धरतोस; प्रसिद्ध असलेल्याने ते तुझ्या मजबूत देहावर ठेवले आहे. तुझ्या कृत्यांनी झाकलेले आणि सुरक्षित असलेले, इन्द्रा, तुझ्या अंगात असंख्य शक्ती आहेत.
एष प्र पूर्वीरव तस्य चम्रिषोऽत्यो न योषामुदयंस्त भुर्वणिः । दक्षं महे पाययते हिरण्ययं रथमावृत्या हरियोगमृभ्वसम्
हा तेजस्वी, स्त्रियांमध्ये वेगवान घोड्यासारखा, उगवतो; तो मोठ्यांना कौशल्य देतो, आणि सोन्याच्या रथावर, पिंगट घोड्यांसह, ऋभूंसोबत फिरतो.