यं विप्रा उक्थवाहसोऽभिप्रमन्दुरायवः । घृतं न पिप्य आसन्यृतस्य यत्
ज्याला ज्ञानी, स्तुती वाहणारे, वेगवान लोक आनंदित करतात; जसं तूप वाहतं, तसं ते सत्य असलेल्या ठिकाणी वाहतात.
उत स्वराजे अदिति स्तोममिन्द्राय जीजनत् । पुरुप्रशस्तमूतय ऋतस्य यत्
आणि अदिती, सूर्याची स्वामिनी, इंद्रासाठी स्तुती निर्माण करते; जिथे सत्य आहे, तिथे अनेक स्तुत्य मदती मिळतात.
अभि वह्नय ऊतयेऽनूषत प्रशस्तये । न देव विव्रता हरी ऋतस्य यत्
आग्नीसाठी मदतीसाठी आणि स्तुतीसाठी लोकांनी हाक दिली; सत्याचे दिव्य अश्व कधीच वळत नाहीत.
यत्सोममिन्द्र विष्णवि यद्वा घ त्रित आप्त्ये । यद्वा मरुत्सु मन्दसे समिन्दुभिः
हे इंद्रा, तू विष्णूंसोबत सोमपान केलेस, किंवा त्रित आप्त्याबरोबर, किंवा आनंदात मरुतांसह सोमरस घेतलास—
यद्वा शक्र परावति समुद्रे अधि मन्दसे । अस्माकमित्सुते रणा समिन्दुभिः
किंवा, शक्रा, जेव्हा तू दूरच्या समुद्रावर आनंद मानलास, त्या वेळी तू आमच्या लढाईत आमचा सोबती हो सोमरसासह.
यद्वासि सुन्वतो वृधो यजमानस्य सत्पते । उक्थे वा यस्य रण्यसि समिन्दुभिः
किंवा, बलवाना, जेव्हा तू सोम पिळणाऱ्या यजमानाचा आधार असतोस, हे सत्पती, किंवा त्याच्या स्तोत्रात आनंद घेतोस सोमरसासह—
देवंदेवं वोऽवस इन्द्रमिन्द्रं गृणीषणि । अधा यज्ञाय तुर्वणे व्यानशुः
प्रत्येक देवतेसाठी, मदतीसाठी इंद्रासाठी मी गाणे गाईन; मग त्यांनी तुर्वणासाठी यज्ञ सिद्ध केला.
यज्ञेभिर्यज्ञवाहसं सोमेभिः सोमपातमम् । होत्राभिरिन्द्रं वावृधुर्व्यानशुः
यज्ञांनी यज्ञवाहक, सोमांनी सोमपान करणारा, अशा प्रकारे त्यांनी इंद्राचे मोठेपण वाढवले आणि यज्ञ अर्पण केले.
महीरस्य प्रणीतयः पूर्वीरुत प्रशस्तयः । विश्वा वसूनि दाशुषे व्यानशुः
त्याचे मार्गदर्शन महान आहे, त्याच्या स्तुतीही असंख्य आहेत; भक्ताला सर्व संपत्ती त्यांनी दिल्या.
इन्द्रं वृत्राय हन्तवे देवासो दधिरे पुरः । इन्द्रं वाणीरनूषता समोजसे
वृत्राचा वध करण्यासाठी देवांनी इंद्राला पुढे ठेवले; गायकांनी बळासाठी इंद्राला हाक दिली.
महान्तं महिना वयं स्तोमेभिर्हवनश्रुतम् । अर्कैरभि प्र णोनुमः समोजसे
आम्ही स्तोत्रांनी त्या महान, कीर्तीमान आणि आर्जवाने ऐकणाऱ्या देवाचे गुणगान करतो, बळासाठी गाणी गातो.
न यं विविक्तो रोदसी नान्तरिक्षाणि वज्रिणम् । अमादिदस्य तित्विषे समोजसः
स्वर्ग आणि पृथ्वी वेगळी असली, किंवा आकाश असले तरी, वज्रधारीच्या प्रचंड शक्तीला कोणीही थांबवू शकत नाही.
यदिन्द्र पृतनाज्ये देवास्त्वा दधिरे पुरः । आदित्ते हर्यता हरी ववक्षतुः
हे इंद्रा, जेव्हा देवांनी युद्धात तुला पुढे ठेवले, तेव्हा तुझे दोन सुंदर अश्व तुला पुढे घेऊन गेले.
यदा वृत्रं नदीवृतं शवसा वज्रिन्नवधीः । आदित्ते हर्यता हरी ववक्षतुः
हे वज्रधारी, जेव्हा तू नदीसारख्या अडथळा असलेल्या वृत्राचा वध केला, तेव्हा तुझे दोन सुंदर अश्व तुला पुढे घेऊन गेले.
यदा ते विष्णुरोजसा त्रीणि पदा विचक्रमे । आदित्ते हर्यता हरी ववक्षतुः
जेव्हा विष्णूने आपल्या सामर्थ्याने तुझ्यासाठी तीन पावले टाकली, तेव्हा तुझे दोन सुंदर अश्व तुला पुढे घेऊन गेले.
यदा ते हर्यता हरी वावृधाते दिवेदिवे । आदित्ते विश्वा भुवनानि येमिरे
जेव्हा तुझे दोन सुंदर अश्व दिवसेंदिवस तुझ्यासाठी बळकट झाले, तेव्हा सर्व जग तुझ्या अधीन झाले.
यदा ते मारुतीर्विशस्तुभ्यमिन्द्र नियेमिरे । आदित्ते विश्वा भुवनानि येमिरे
जेव्हा मारुतांची सेना तुझ्यासाठी जुंपली गेली, इंद्रा, तेव्हा सर्व जग तुझ्या अधीन झाले.
यदा सूर्यममुं दिवि शुक्रं ज्योतिरधारयः । आदित्ते विश्वा भुवनानि येमिरे
जेव्हा तू आकाशात तेजस्वी सूर्याला प्रकाश म्हणून स्थापन केलेस, तेव्हा सर्व जग तुझ्या अधीन झाले.
इमां त इन्द्र सुष्टुतिं विप्र इयर्ति धीतिभिः । जामिं पदेव पिप्रतीं प्राध्वरे
ही सुंदर स्तुती, हे इंद्रा, ज्ञानी पुरुष आपल्या विचारांनी तुझ्यासाठी उचलतो, जणू आप्त नात्यात यज्ञात कृपा मागतो.
यदस्य धामनि प्रिये समीचीनासो अस्वरन् । नाभा यज्ञस्य दोहना प्राध्वरे
जेव्हा त्याच्या प्रिय निवासस्थानी, त्यांनी एकत्रितपणे त्याच्यासाठी गाणे गायले, यज्ञाच्या मध्यभागी, जिथे दुध देणाऱ्या गायी असतात.
सुवीर्यं स्वश्व्यं सुगव्यमिन्द्र दद्धि नः । होतेव पूर्वचित्तये प्राध्वरे
हे इन्द्रा, आम्हाला शौर्य, उत्तम घोडे आणि चांगली गायी दे. जसे यज्ञात होत्री पूर्वजांसाठी देतो, तसेच तू आम्हाला हे सर्व प्रदान कर.
इन्द्रः सुतेषु सोमेषु क्रतुं पुनीत उक्थ्यम् । विदे वृधस्य दक्षसो महान्हि षः
इन्द्रा, सोमरसाच्या वेळी तुझी शक्ती आणि कीर्ती अधिक उजळते; तू खरोखरच महान आहेस, कारण तुझ्याकडे मोठ्या बुद्धीचे सामर्थ्य आहे.
स प्रथमे व्योमनि देवानां सदने वृधः । सुपारः सुश्रवस्तमः समप्सुजित्
तो प्राचीन इन्द्र, देवांच्या पहिल्या आकाशातील आसनावर, सामर्थ्यशाली, कुशल आणि सर्वात प्रसिद्ध आहे; तो नेहमीच युद्धात विजयी होतो.
तमह्वे वाजसातय इन्द्रं भराय शुष्मिणम् । भवा नः सुम्ने अन्तमः सखा वृधे
आम्ही त्या बलाढ्य इन्द्राला विजयासाठी बोलावतो; हे मित्रा, आमच्यावर कृपा कर आणि आम्हाला वाढव.
इयं त इन्द्र गिर्वणो रातिः क्षरति सुन्वतः । मन्दानो अस्य बर्हिषो वि राजसि
हे गाण्यांना प्रिय असलेल्या इन्द्रा, तुझी ही कृपा सोमरस पिऊन यज्ञ करणाऱ्यांवर ओसंडून जाते; या आसनात आनंद मानत तू तेजाने झळकतोस.
नूनं तदिन्द्र दद्धि नो यत्त्वा सुन्वन्त ईमहे । रयिं नश्चित्रमा भरा स्वर्विदम्
आता, हे इन्द्रा, आम्ही जे मागतो ते आम्हाला दे; आम्हाला तेजस्वी आणि भरपूर संपत्ती मिळू दे.
स्तोता यत्ते विचर्षणिरतिप्रशर्धयद्गिरः । वया इवानु रोहते जुषन्त यत्
जो स्तुती करतो, तो बुद्धिमान पुरुष तुझ्या स्तुत्या मोठ्या करतो; जसे पिल्ले आपल्या आईच्या मागे जातात, तसे आम्ही तुझ्या कृपेच्या मागे जातो.
प्रत्नवज्जनया गिरः शृणुधी जरितुर्हवम् । मदेमदे ववक्षिथा सुकृत्वने
पूर्वीप्रमाणे गायकाच्या गाणी ऐक, उपासकाचे आवाहन ऐक; तू आनंदाने सत्कर्म करणाऱ्यांना वाढव.
क्रीळन्त्यस्य सूनृता आपो न प्रवता यतीः । अया धिया य उच्यते पतिर्दिवः
त्याच्या दानाची गोडी वाहत्या पाण्यासारखी खेळते; या विचाराने त्याला स्वर्गाचा स्वामी म्हणतात.
उतो पतिर्य उच्यते कृष्टीनामेक इद्वशी । नमोवृधैरवस्युभिः सुते रण
जो लोकांचा स्वामी म्हणून ओळखला जातो, एकमेव अधिपती आहे, त्याची सोमरसाच्या वेळी भक्तीने आणि प्रार्थनेने पूजा केली जाते.