स त्वमस्मदप द्विषो युयोधि जातवेदः । अदेवीरग्ने अरातीः
जतवेदस, आमचे शत्रू दूर करा; अग्निदेव, अधर्मी शत्रूंचे संकट दूर करा.
अन्ति चित्सन्तमह यज्ञं मर्तस्य रिपोः । नोप वेषि जातवेदः
तुम्ही जवळ असलात तरी, शत्रू माणसाचा यज्ञ तुम्ही स्वीकारत नाही, जतवेदस.
मर्ता अमर्त्यस्य ते भूरि नाम मनामहे । विप्रासो जातवेदसः
मरणारे अमर असलेल्या तुझी अनेक नावे मानतात; जतवेदसचे ज्ञानी लोक.
विप्रं विप्रासोऽवसे देवं मर्तास ऊतये । अग्निं गीर्भिर्हवामहे
ज्ञानी मदतीसाठी ज्ञानीला बोलावतात, माणसे मदतीसाठी देवाला; आम्ही अग्निदेवाला गाण्यांनी हाक मारतो.
आ ते वत्सो मनो यमत्परमाच्चित्सधस्थात् । अग्ने त्वांकामया गिरा
अग्ने, माझं मन जसं वासरं आपल्या आईकडे धावून येतं, तसं ते तुझ्याकडे या उच्च विचारातून आलं आहे. मी माझ्या वाणीने तुला आवडीनं हाक मारतो.
पुरुत्रा हि सदृङ्ङसि विशो विश्वा अनु प्रभुः । समत्सु त्वा हवामहे
कारण तू अनेक ठिकाणी खूपच स्नेही आहेस, सर्व लोकांवर राज्य करणारा आहेस. लढाईत आम्ही तुलाच हाक मारतो.
समत्स्वग्निमवसे वाजयन्तो हवामहे । वाजेषु चित्रराधसम्
लढाईच्या वेळी मदतीसाठी आम्ही अग्नीला हाक मारतो, जो आम्हाला सामर्थ्य देतो आणि स्पर्धेत सुंदर संपत्ती देतो.
प्रत्नो हि कमीड्यो अध्वरेषु सनाच्च होता नव्यश्च सत्सि । स्वां चाग्ने तन्वं पिप्रयस्वास्मभ्यं च सौभगमा यजस्व
तू प्राचीन आणि नेहमीच स्तुत्य आहेस, यज्ञात जुना आणि नवा होतार आहेस. अग्ने, तुझ्या स्वभावानुसार आम्हाला सुख-समृद्धी दे आणि आमचं कल्याण कर.
य इन्द्र सोमपातमो मदः शविष्ठ चेतति । येना हंसि न्यत्रिणं तमीमहे
हे इंद्र, तो सोमाचा आनंददायक मद तुझ्यात उत्साह जागवतो; त्याच्यामुळेच तू विरोध करणाऱ्यांना जिंकतोस, म्हणून आम्ही तुला शोधतो.
येना दशग्वमध्रिगुं वेपयन्तं स्वर्णरम् । येना समुद्रमाविथा तमीमहे
त्याच्यामुळेच तू दहा डोक्याचा, अध्रिगु, थरथरणारा, गोड गाणारा याला हलवून टाकलंस; त्याच्यामुळेच तू समुद्रापर्यंत पोहोचलास, म्हणून आम्ही तुला शोधतो.
येन सिन्धुं महीरपो रथाँ इव प्रचोदयः । पन्थामृतस्य यातवे तमीमहे
त्याच्यामुळेच तू मोठ्या नद्या रथासारख्या प्रवाहित केल्यास, हे इंद्र; सत्याच्या मार्गावर चालण्यासाठी आम्ही तुला शोधतो.
इमं स्तोममभिष्टये घृतं न पूतमद्रिवः । येना नु सद्य ओजसा ववक्षिथ
ही स्तुती तुझ्या कृपेकरता आहे, जशी शुद्ध तूप वाहते, हे वज्रधारी; ज्यामुळे तू लगेचच सामर्थ्य वाढवलंस.
इमं जुषस्व गिर्वणः समुद्र इव पिन्वते । इन्द्र विश्वाभिरूतिभिर्ववक्षिथ
ही स्तुती, ओ गाण्याला आवडणाऱ्या, समुद्रासारखी वाहते, ती स्वीकार. हे इंद्र, तुझ्या सर्व मदतीने तू सामर्थ्यात वाढला आहेस.
यो नो देवः परावतः सखित्वनाय मामहे । दिवो न वृष्टिं प्रथयन्ववक्षिथ
तो देव, ज्याला आम्ही मैत्रीसाठी दूरवरून हाक मारली, त्याने आकाशातून पाऊस पाडला, आणि तू सामर्थ्यात वाढला आहेस.
ववक्षुरस्य केतवो उत वज्रो गभस्त्योः । यत्सूर्यो न रोदसी अवर्धयत्
त्याच्या किरणांनी आणि हातातील वज्राने सामर्थ्य वाढलं; सूर्याप्रमाणे त्याने हे दोन विश्व विस्तारलं.
यदि प्रवृद्ध सत्पते सहस्रं महिषाँ अघः । आदित्त इन्द्रियं महि प्र वावृधे
जेव्हा, हे सत्पती, हजार महिषे वाढले, तेव्हा तुझं मोठं सामर्थ्य, हे इंद्र, खरोखरच वाढलं.
इन्द्रः सूर्यस्य रश्मिभिर्न्यर्शसानमोषति । अग्निर्वनेव सासहिः प्र वावृधे
इंद्राने सूर्याच्या किरणांनी शत्रूंना नष्ट केलं; अग्नीने जसं जंगलातली आग वाढते, तसं त्याचं सामर्थ्य वाढलं.
इयं त ऋत्वियावती धीतिरेति नवीयसी । सपर्यन्ती पुरुप्रिया मिमीत इत्
ही ऋतूंनी युक्त अशी स्तुती नवीने येते; पूजन करणारी, सर्वांना प्रिय, ती स्तुती वाढवत राहते.
गर्भो यज्ञस्य देवयुः क्रतुं पुनीत आनुषक् । स्तोमैरिन्द्रस्य वावृधे मिमीत इत्
यज्ञाचा गर्भ, दैवी, नेहमीच इच्छेला शुद्ध करतो; स्तुतींनी इंद्राचं गौरव वाढतं.
सनिर्मित्रस्य पप्रथ इन्द्रः सोमस्य पीतये । प्राची वाशीव सुन्वते मिमीत इत्
इंद्र, मित्रांशिवाय, सोमपानासाठी विस्तारला आहे; जसा कारागीर सोमपेषकासाठी पूर्व दिशेला जागा मोजतो.
यं विप्रा उक्थवाहसोऽभिप्रमन्दुरायवः । घृतं न पिप्य आसन्यृतस्य यत्
ज्याला ज्ञानी, स्तुती वाहणारे, वेगवान लोक आनंदित करतात; जसं तूप वाहतं, तसं ते सत्य असलेल्या ठिकाणी वाहतात.
उत स्वराजे अदिति स्तोममिन्द्राय जीजनत् । पुरुप्रशस्तमूतय ऋतस्य यत्
आणि अदिती, सूर्याची स्वामिनी, इंद्रासाठी स्तुती निर्माण करते; जिथे सत्य आहे, तिथे अनेक स्तुत्य मदती मिळतात.
अभि वह्नय ऊतयेऽनूषत प्रशस्तये । न देव विव्रता हरी ऋतस्य यत्
आग्नीसाठी मदतीसाठी आणि स्तुतीसाठी लोकांनी हाक दिली; सत्याचे दिव्य अश्व कधीच वळत नाहीत.
यत्सोममिन्द्र विष्णवि यद्वा घ त्रित आप्त्ये । यद्वा मरुत्सु मन्दसे समिन्दुभिः
हे इंद्रा, तू विष्णूंसोबत सोमपान केलेस, किंवा त्रित आप्त्याबरोबर, किंवा आनंदात मरुतांसह सोमरस घेतलास—
यद्वा शक्र परावति समुद्रे अधि मन्दसे । अस्माकमित्सुते रणा समिन्दुभिः
किंवा, शक्रा, जेव्हा तू दूरच्या समुद्रावर आनंद मानलास, त्या वेळी तू आमच्या लढाईत आमचा सोबती हो सोमरसासह.
यद्वासि सुन्वतो वृधो यजमानस्य सत्पते । उक्थे वा यस्य रण्यसि समिन्दुभिः
किंवा, बलवाना, जेव्हा तू सोम पिळणाऱ्या यजमानाचा आधार असतोस, हे सत्पती, किंवा त्याच्या स्तोत्रात आनंद घेतोस सोमरसासह—
देवंदेवं वोऽवस इन्द्रमिन्द्रं गृणीषणि । अधा यज्ञाय तुर्वणे व्यानशुः
प्रत्येक देवतेसाठी, मदतीसाठी इंद्रासाठी मी गाणे गाईन; मग त्यांनी तुर्वणासाठी यज्ञ सिद्ध केला.
यज्ञेभिर्यज्ञवाहसं सोमेभिः सोमपातमम् । होत्राभिरिन्द्रं वावृधुर्व्यानशुः
यज्ञांनी यज्ञवाहक, सोमांनी सोमपान करणारा, अशा प्रकारे त्यांनी इंद्राचे मोठेपण वाढवले आणि यज्ञ अर्पण केले.
महीरस्य प्रणीतयः पूर्वीरुत प्रशस्तयः । विश्वा वसूनि दाशुषे व्यानशुः
त्याचे मार्गदर्शन महान आहे, त्याच्या स्तुतीही असंख्य आहेत; भक्ताला सर्व संपत्ती त्यांनी दिल्या.
इन्द्रं वृत्राय हन्तवे देवासो दधिरे पुरः । इन्द्रं वाणीरनूषता समोजसे
वृत्राचा वध करण्यासाठी देवांनी इंद्राला पुढे ठेवले; गायकांनी बळासाठी इंद्राला हाक दिली.