इमा उ वः सुदानवो घृतं न पिप्युषीरिषः । वर्धान्काण्वस्य मन्मभिः
हे उदारांनो, या तुमच्या पोषण करणाऱ्या देणग्या तुपासारख्या आहेत, कण्वाच्या स्तोत्रांनी वाढतात.
क्व नूनं सुदानवो मदथा वृक्तबर्हिषः । ब्रह्मा को वः सपर्यति
कुठे आहात आता, हे उदारांनो, तुम्ही कुठे आनंद घेत आहात, तुम्ही जे यज्ञाच्या कुशावर रमता? कोण ब्राह्मण तुमची पूजा करतो?
नहि ष्म यद्ध वः पुरा स्तोमेभिर्वृक्तबर्हिषः । शर्धाँ ऋतस्य जिन्वथ
कधीच तुम्ही, स्तुती आणि कुशांच्या आसनाने, सत्याच्या सैन्याला जागृत केले नाही.
समु त्ये महतीरपः सं क्षोणी समु सूर्यम् । सं वज्रं पर्वशो दधुः
महान पाणी, पृथ्वी, सूर्य आणि पर्वत यांच्या सांधांनी मिळून वज्र ठेवला.
वि वृत्रं पर्वशो ययुर्वि पर्वताँ अराजिनः । चक्राणा वृष्णि पौंस्यम्
त्या सांधांनी वृत्रावर चाल केली, न झुकणारे पर्वतही निघाले, बलवानाचा शौर्यकृत्य करत.
अनु त्रितस्य युध्यतः शुष्ममावन्नुत क्रतुम् । अन्विन्द्रं वृत्रतूर्ये
त्रिताच्या युद्धामागे ते चालले, त्याची ताकद आणि बुध्दी मिळवली, आणि इंद्राच्या वृत्रवधातही त्याचे अनुसरण केले.
विद्युद्धस्ता अभिद्यवः शिप्राः शीर्षन्हिरण्ययीः । शुभ्रा व्यञ्जत श्रिये
हातात वीज असलेल्या, सोन्याच्या शिरोभूषा घातलेल्या, वेगवान आणि तेजस्वी अशा त्यांनी आपल्या शोभेकरिता तेजस्वी रूप दाखवली.
उशना यत्परावत उक्ष्णो रन्ध्रमयातन । द्यौर्न चक्रदद्भिया
जेव्हा उशना दूरवरून त्या वृषभाच्या फटीचा शोध घेत होता, तेव्हा आकाश भीतीने हलले नाही.
आ नो मखस्य दावनेऽश्वैर्हिरण्यपाणिभिः । देवास उप गन्तन
सोहळ्याच्या वाटपासाठी, सोन्याचे हात असलेल्या घोड्यांसह, हे देवहो, आमच्याकडे या.
यदेषां पृषती रथे प्रष्टिर्वहति रोहितः । यान्ति शुभ्रा रिणन्नपः
जेव्हा रथातील चित्तेदार घोड्यांना लाल पुढारी ओढतो, तेव्हा तेजस्वी घोडे पाणी फाडत पुढे जातात.
सुषोमे शर्यणावत्यार्जीके पस्त्यावति । ययुर्निचक्रया नरः
शर्यणावती, अर्जिक आणि पस्त्यावती येथे, लोक आपापल्या सैन्यासह निघाले.
कदा गच्छाथ मरुत इत्था विप्रं हवमानम् । मार्डीकेभिर्नाधमानम्
मरुतांनो, तुम्ही केव्हा असे त्या ऋषीकडे याल, जो साद घालतो, आणि त्याला सोडून देणार नाही, प्रेमळ गर्जनेसह?
कद्ध नूनं कधप्रियो यदिन्द्रमजहातन । को वः सखित्व ओहते
आता, प्रिय असताना, तुम्ही इंद्राला केव्हा सोडले? तुमच्यात कोण मैत्रीची इच्छा करतो?
सहो षु णो वज्रहस्तैः कण्वासो अग्निं मरुद्भिः । स्तुषे हिरण्यवाशीभिः
वज्रधारी मरुतांनो, कण्व लोक सोन्याच्या वस्त्रांनी अग्नीची स्तुती करतात.
ओ षु वृष्णः प्रयज्यूना नव्यसे सुविताय । ववृत्यां चित्रवाजान्
यज्ञासाठी तयार असलेले बलवान, आम्हाला नेहमी वाढणारे, तेजस्वी घोड्यांसह उत्तम संपत्ती द्या.
गिरयश्चिन्नि जिहते पर्शानासो मन्यमानाः । पर्वताश्चिन्नि येमिरे
पर्वतही तुटतात, गर्विष्ठही नमतात; पर्वतही आवरले जातात.
आक्ष्णयावानो वहन्त्यन्तरिक्षेण पततः । धातार स्तुवते वयः
जे झपाट्याने पंखांनी आकाशात उडतात, ते आधार देणाऱ्याची स्तुती करतात.
अग्निर्हि जानि पूर्व्यश्छन्दो न सूरो अर्चिषा । ते भानुभिर्वि तस्थिरे
अग्नी हा प्राचीन जन्मलेला आहे, सूर्याच्या ज्वाळेसारखा; त्यांच्या किरणांनी ते सर्वत्र पसरले.
आ नो विश्वाभिरूतिभिरश्विना गच्छतं युवम् । दस्रा हिरण्यवर्तनी पिबतं सोम्यं मधु
अश्विनीद्वय, सर्व प्रकारच्या सहाय्याने आमच्याकडे या, हे अद्भुत, सोन्याच्या चाकांचे, सोमरस प्या.
आ नूनं यातमश्विना रथेन सूर्यत्वचा । भुजी हिरण्यपेशसा कवी गम्भीरचेतसा
आता या, अश्विनीद्वय, सूर्यासारख्या तेजस्वी रथाने, मजबूत सोन्याच्या अलंकारांनी, गूढ विचार असलेल्या ज्ञानी हातांनी.
आ यातं नहुषस्पर्यान्तरिक्षात्सुवृक्तिभिः । पिबाथो अश्विना मधु कण्वानां सवने सुतम्
नहुषाच्या मार्गावरून, आकाशातून, सुंदर स्तुती घेत, हे अश्विनीदेवता, या. कण्वांनी यज्ञात तुमच्यासाठी द्राक्षरस तयार केला आहे, तो मधुर रस प्या.
आ नो यातं दिवस्पर्यान्तरिक्षादधप्रिया । पुत्रः कण्वस्य वामिह सुषाव सोम्यं मधु
आमच्याकडे या, प्रिय अश्विनीदेवता, आकाशातून, मधल्या आकाशातून या. इथे कण्वाचा पुत्र तुमच्यासाठी मधुर सोमरस तयार केला आहे.
आ नो यातमुपश्रुत्यश्विना सोमपीतये । स्वाहा स्तोमस्य वर्धना प्र कवी धीतिभिर्नरा
आमच्या हाकेला ऐकून, हे अश्विनीदेवता, सोमरस पिण्यास या. 'स्वाहा' म्हणत आमच्या स्तुती वाढवा, बुद्धिमान अश्विनीदेवता, विचारांनी आणि स्तोत्रांनी या.
यच्चिद्धि वां पुर ऋषयो जुहूरेऽवसे नरा । आ यातमश्विना गतमुपेमां सुष्टुतिं मम
पूर्वी ऋषींनी तुमची मदतीसाठी हाक दिली होती. तसेच, हे अश्विनीदेवता, या आणि माझ्या या उत्तम स्तुतीकडे या.
दिवश्चिद्रोचनादध्या नो गन्तं स्वर्विदा । धीभिर्वत्सप्रचेतसा स्तोमेभिर्हवनश्रुता
स्वर्गातील तेजस्वी लोकातूनसुद्धा, हे प्रकाशदाते अश्विनीदेवता, विचारांनी, वासरासारख्या बुद्धीने आणि स्तोत्रांनी, आमच्या बोलावणीला ऐकून या.
किमन्ये पर्यासतेऽस्मत्स्तोमेभिरश्विना । पुत्रः कण्वस्य वामृषिर्गीर्भिर्वत्सो अवीवृधत्
इतर लोक आमच्या स्तोत्रांमध्ये का थांबतात, हे अश्विनीदेवता? कण्वाचा पुत्र, तुमचा ऋषी, वासरासारखा, गाण्यांनी बळकट झाला आहे.
आ वां विप्र इहावसेऽह्वत्स्तोमेभिरश्विना । अरिप्रा वृत्रहन्तमा ता नो भूतं मयोभुवा
हे अश्विनीदेवता, बुद्धिमानाने तुम्हाला मदतीसाठी इथे बोलावले आहे, स्तोत्रांनी. अडथळे दूर करणारे, आमच्यावर कृपा करा, आनंद देणारे बना.
आ यद्वां योषणा रथमतिष्ठद्वाजिनीवसू । विश्वान्यश्विना युवं प्र धीतान्यगच्छतम्
जेव्हा तुमचा वेगवान घोड्यांनी जोडलेला रथ एका कन्येने चढला, तेव्हा तुम्ही दोघेही विचारांनी सर्व कृत्यांकडे गेलात, हे अश्विनीदेवता.
अतः सहस्रनिर्णिजा रथेना यातमश्विना । वत्सो वां मधुमद्वचोऽशंसीत्काव्यः कविः
इथून, हे अश्विनीदेवता, हजार मार्गांनी जाणाऱ्या रथावर या. तुमचा मधुर वाणी असलेला वासरासारखा कवी तुम्हाला बोलावतो आहे.
पुरुमन्द्रा पुरूवसू मनोतरा रयीणाम् । स्तोमं मे अश्विनाविममभि वह्नी अनूषाताम्
अनेक आनंद देणारे, अनेक संपत्तीचे मालक, धन देणारे अश्विनीदेवता, माझ्या या स्तोत्राकडे कृपापूर्वक लक्ष द्या.