इमा अभि प्र णोनुमो विपामग्रेषु धीतयः । अग्नेः शोचिर्न दिद्युतः
या श्रेष्ठ विचारांचे आम्ही स्तवन करतो, जे अग्नीच्या ज्वाळेसारखे तेजस्वी आहेत.
गुहा सतीरुप त्मना प्र यच्छोचन्त धीतयः । कण्वा ऋतस्य धारया
लपलेले असले तरी, ते आपल्या स्वभावाने चमकतात; कण्व सत्याच्या प्रवाहाने उजळतात.
प्र तमिन्द्र नशीमहि रयिं गोमन्तमश्विनम् । प्र ब्रह्म पूर्वचित्तये
आपण इंद्राकडून गायी व घोड्यांनी युक्त असा धन मिळवू या; प्राचीन ज्ञानासाठी आपण स्तोत्र अर्पण करू या.
अहमिद्धि पितुष्परि मेधामृतस्य जग्रभ । अहं सूर्य इवाजनि
मी खरोखरच वडिलांकडून अमरत्वाचे ज्ञान घेतले; मी सूर्यासारखा जन्मलो.
अहं प्रत्नेन मन्मना गिरः शुम्भामि कण्ववत् । येनेन्द्रः शुष्ममिद्दधे
प्राचीन विचारांनी मी माझ्या गीता कण्वांसारख्या सुंदर करतो, ज्यामुळे इंद्राला बळ मिळाले.
ये त्वामिन्द्र न तुष्टुवुरृषयो ये च तुष्टुवुः । ममेद्वर्धस्व सुष्टुतः
इंद्रा, ज्यांनी तुझी स्तुती केली नाही आणि ज्यांनी केली, त्या सर्व ऋषींपेक्षा मी तुझी अधिक स्तुती करून तुझे सामर्थ्य वाढवू दे.
यदस्य मन्युरध्वनीद्वि वृत्रं पर्वशो रुजन् । अपः समुद्रमैरयत्
जेव्हा त्याचा राग पेटला, तेव्हा त्याने वृत्राचे बंध तोडले; त्याने पाणी समुद्राकडे सोडले.
नि शुष्ण इन्द्र धर्णसिं वज्रं जघन्थ दस्यवि । वृषा ह्युग्र शृण्विषे
इंद्रा, तू शु्ष्णाचा शत्रूवर वज्राने नाश केला; तू खरोखर बलवान आणि भयंकर आहेस, आणि तुझे ऐकले जाते.
न द्याव इन्द्रमोजसा नान्तरिक्षाणि वज्रिणम् । न विव्यचन्त भूमयः
इंद्रा, तुझ्या सामर्थ्याने आकाश किंवा मध्यप्रदेश तुला थांबवू शकत नाहीत; पृथ्वीही तुला अडवू शकत नाही.
यस्त इन्द्र महीरप स्तभूयमान आशयत् । नि तं पद्यासु शिश्नथः
इंद्रा, जो कोणी तुझ्या महान पाण्यांना विरोध करतो, त्याला तू वाटेवरच ठार करतोस.
य इमे रोदसी मही समीची समजग्रभीत् । तमोभिरिन्द्र तं गुहः
इंद्रा, ज्याने ही दोन महान जगं एकत्र पकडली आहेत, त्याला तू अंधारात लपवतोस.
य इन्द्र यतयस्त्वा भृगवो ये च तुष्टुवुः । ममेदुग्र श्रुधी हवम्
इंद्रा, जे शिस्तबद्ध भृगु आणि जे तुझी स्तुती करतात, हे बलवान देवा, माझ्या आर्जवाकडे लक्ष दे.
इमास्त इन्द्र पृश्नयो घृतं दुहत आशिरम् । एनामृतस्य पिप्युषीः
इंद्रा, या पांढऱ्या काळ्या गायी लवकर तूप देतात; त्या अमृताने भरलेल्या आहेत.
या इन्द्र प्रस्वस्त्वासा गर्भमचक्रिरन् । परि धर्मेव सूर्यम्
इंद्रा, ज्या सहज प्रसूतीने गर्भ निर्माण करतात, त्या सूर्याभोवती त्याच्या मार्गाने फिरतात.
त्वामिच्छवसस्पते कण्वा उक्थेन वावृधुः । त्वां सुतास इन्दवः
शक्तीच्या अधिपती, कण्वांनी तुझी स्तुती केली आहे; तसेच, पिळलेला सोमरसही तुझ्यासाठी आहे.
तवेदिन्द्र प्रणीतिषूत प्रशस्तिरद्रिवः । यज्ञो वितन्तसाय्यः
इंद्रा, तुझ्या मार्गदर्शनासाठीच स्तुती आहे, हे वज्रधारी; आणि सुंदर पसरलेला यज्ञ तुझ्यासाठीच आहे.
आ न इन्द्र महीमिषं पुरं न दर्षि गोमतीम् । उत प्रजां सुवीर्यम्
इंद्रा, आम्हाला मोठे पोषण दे, जसे गायींनी समृद्ध असलेल्या नगराला मिळते; तसेच संतती आणि शौर्यही दे.
उत त्यदाश्वश्व्यं यदिन्द्र नाहुषीष्वा । अग्रे विक्षु प्रदीदयत्
आणि ते अश्वासारखे तेज, इंद्रा, जे नाहुषाचे होते, तेच प्रथम कुटुंबांमध्ये उजळले.
अभि व्रजं न तत्निषे सूर उपाकचक्षसम् । यदिन्द्र मृळयासि नः
तू व्रजाची स्थापना केलीस, जशी दूरदृष्टी असलेला सूर्य; इंद्रा, जेव्हा तू आमच्यावर कृपा करतोस.
यदङ्ग तविषीयस इन्द्र प्रराजसि क्षितीः । महाँ अपार ओजसा
इंद्रा, जेव्हा तू तुझ्या अपार शक्तीने लोकांवर विजय मिळवतोस, तेव्हा तुझे सामर्थ्य खरोखर मोठे आणि अमर्याद आहे.
तं त्वा हविष्मतीर्विश उप ब्रुवत ऊतये । उरुज्रयसमिन्दुभिः
रक्षणासाठी, विस्तीर्ण आश्रय असलेल्या तुझ्या कडे, लोक अर्घ्यांसह हाक मारतात, इंद्रा, सोमरसासह.
उपह्वरे गिरीणां संगथे च नदीनाम् । धिया विप्रो अजायत
डोंगरांच्या दरीत आणि नद्यांच्या संगमावर, ज्ञानामुळे प्रेरित ऋषी जन्माला आला.
अतः समुद्रमुद्वतश्चिकित्वाँ अव पश्यति । यतो विपान एजति
तेथून, शिखरावरून, ज्ञानी समुद्राकडे पाहतो, जिथून वाहणारे पाणी येते.
आदित्प्रत्नस्य रेतसो ज्योतिष्पश्यन्ति वासरम् । परो यदिध्यते दिवा
प्राचीन बीजापासून, ते दिव्य प्रकाश पाहतात, जेव्हा दिवसा तो परका प्रयत्न करतो.
कण्वास इन्द्र ते मतिं विश्वे वर्धन्ति पौंस्यम् । उतो शविष्ठ वृष्ण्यम्
कण्व, इंद्रा, तुझी बुद्धी वाढवतात; सर्वजण तुझे पुरुषार्थ वाढवतात; आणि हे अत्यंत बलवान, तुझे वीर्यही वाढवतात.
इमां म इन्द्र सुष्टुतिं जुषस्व प्र सु मामव । उत प्र वर्धया मतिम्
इंद्रा, माझी ही सुंदर स्तुती स्वीकार; मला चांगले रक्षण कर; आणि माझी बुद्धीही वाढव.
उत ब्रह्मण्या वयं तुभ्यं प्रवृद्ध वज्रिवः । विप्रा अतक्ष्म जीवसे
हे वज्रधारी, आम्ही तुझ्यावर भक्तीने वाढलो आहोत; ऋषींनी जीवनासाठी सुंदर स्तोत्रे रचली आहेत.
अभि कण्वा अनूषतापो न प्रवता यतीः । इन्द्रं वनन्वती मतिः
कण्वांनी आपली तपश्चर्या, जशी नद्या उतरणाऱ्या धारा, तशी इंद्राकडे वाहिली आहे.
इन्द्रमुक्थानि वावृधुः समुद्रमिव सिन्धवः । अनुत्तमन्युमजरम्
इंद्रासाठी केलेल्या स्तुत्या, जशा नद्या समुद्राला वाढवतात, तशा वाढल्या आहेत; त्याचा कोप अतुलनीय आणि शाश्वत आहे.
आ नो याहि परावतो हरिभ्यां हर्यताभ्याम् । इममिन्द्र सुतं पिब
इंद्रा, तुझ्या दोन प्रिय घोड्यांसह दूरवरून आमच्याकडे ये आणि हा सुत सोम प्या.