यथोत कृत्व्ये धनेऽंशुं गोष्वगस्त्यम् । यथा वाजेषु सोभरिम्
जसे तुम्ही धनाच्या स्पर्धेत, गायींमधील सोमासाठी अगस्त्यासाठी, आणि बक्षिसांच्या स्पर्धेत सोभरिसाठी केले, तसेच करा.
एतावद्वां वृषण्वसू अतो वा भूयो अश्विना । गृणन्तः सुम्नमीमहे
हे बलशाली अश्विनीद्वय, आम्ही इतकी किंवा याहून अधिक स्तुती करत, तुमची कृपा मागतो.
रथं हिरण्यवन्धुरं हिरण्याभीशुमश्विना । आ हि स्थाथो दिविस्पृशम्
तुमचा रथ, हे अश्विनीद्वय, सोन्याच्या जुवांने आणि सोन्याच्या लगामांनी सजलेला आहे; तुम्ही तो आकाशाला स्पर्श करीत चालवता.
हिरण्ययी वां रभिरीषा अक्षो हिरण्ययः । उभा चक्रा हिरण्यया
त्याचा दांडा सोन्याचा आहे, जू सुंदर आहे, अक्ष सोन्याचा आहे; दोन्ही चाकंही सोन्याची आहेत.
तेन नो वाजिनीवसू परावतश्चिदा गतम् । उपेमां सुष्टुतिं मम
त्या रथाने, हे घोडे देणारे, तुम्ही दूर असलात तरी या आणि माझ्या या सुंदर स्तुतीला स्वीकारा.
आ वहेथे पराकात्पूर्वीरश्नन्तावश्विना । इषो दासीरमर्त्या
हे अश्विनीद्वय, तुम्ही दूरवरून अनेक भेटवस्तू घेऊन, अमर असता, आम्हाला पोषण देत या.
आ नो द्युम्नैरा श्रवोभिरा राया यातमश्विना । पुरुश्चन्द्रा नासत्या
हे अश्विनीद्वय, उज्ज्वल कीर्ती, यश आणि संपत्ती घेऊन, सर्वांसमोर चमकत आमच्याकडे या.
एह वां प्रुषितप्सवो वयो वहन्तु पर्णिनः । अच्छा स्वध्वरं जनम्
इथे तुमचे पंख असलेले, पाऊस आणणारे पक्षी तुम्हाला या पूजनीय लोकांच्या सभेत घेऊन येवोत.
रथं वामनुगायसं य इषा वर्तते सह । न चक्रमभि बाधते
जो रथ गाण्यांसह आणि सामर्थ्याने पुढे जातो, त्याचे चाक कधीही अडत नाही.
हिरण्ययेन रथेन द्रवत्पाणिभिरश्वैः । धीजवना नासत्या
सोन्याच्या रथावर, जलद हातांनी आणि घोड्यांनी, तुम्ही विचाराने प्रेरित होऊन धावता, हे नासत्य.
युवं मृगं जागृवांसं स्वदथो वा वृषण्वसू । ता नः पृङ्क्तमिषा रयिम्
तुम्ही दोघे जागृत असलेल्या हरिणात किंवा बलवान, संपन्न वृषभात आनंद मानता; आम्हाला भरपूर अन्न व संपत्ती द्या.
ता मे अश्विना सनीनां विद्यातं नवानाम् । यथा चिच्चैद्यः कशुः शतमुष्ट्रानां ददत्सहस्रा दश गोनाम्
अश्विनीदेवता, माझ्या या नव्या भेटी जाणून घ्या; जसे दानशूर चैद्याने शंभर उंट आणि दहा हजार गायी दिल्या.
यो मे हिरण्यसंदृशो दश राज्ञो अमंहत । अधस्पदा इच्चैद्यस्य कृष्टयश्चर्मम्ना अभितो जनाः
ज्याने मला सोन्यासारखे तेजस्वी दहा राजे दिले, त्याचे काहीही कमी झाले नाही; चैद्याच्या अधीन त्याचे लोक भरभराटले, आणि अनेकजण त्याच्याभोवती गोळा झाले.
माकिरेना पथा गाद्येनेमे यन्ति चेदयः । अन्यो नेत्सूरिरोहते भूरिदावत्तरो जनः
कोणीही माझ्यासोबत या मार्गावर जाऊ नये, कारण हे चैद्य पुढे जात आहेत; दुसरा कोणी पुढारी नसला तरी, जास्त दान करणारा खरा मोठा मानूस ठरतो.
महाँ इन्द्रो य ओजसा पर्जन्यो वृष्टिमाँ इव । स्तोमैर्वत्सस्य वावृधे
इंद्र मोठा आहे, त्याच्या सामर्थ्यामुळे, जसा पर्जन्य पाऊस आणतो; वत्साच्या स्तुतींनी तो बळकट झाला.
प्रजामृतस्य पिप्रतः प्र यद्भरन्त वह्नयः । विप्रा ऋतस्य वाहसा
जे अमरत्वाच्या संततीचे पालन करता, जेंव्हा अग्नी प्रकट होतो, हे ज्ञानीहो, सत्याच्या मार्गाने तुम्ही पुढे जाता.
कण्वा इन्द्रं यदक्रत स्तोमैर्यज्ञस्य साधनम् । जामि ब्रुवत आयुधम्
कण्वांनी इंद्राला स्तुतींनी तयार केले, यज्ञ सिद्ध करणारा म्हणून, त्यांनी शस्त्राला आपला बंधू म्हटले.
समस्य मन्यवे विशो विश्वा नमन्त कृष्टयः । समुद्रायेव सिन्धवः
त्याच्या रागापुढे सर्व लोक नतमस्तक होतात; जसे नद्या समुद्राकडे झुकतात.
ओजस्तदस्य तित्विष उभे यत्समवर्तयत् । इन्द्रश्चर्मेव रोदसी
त्याचे सामर्थ्य आणि तेज असे आहे की, जेव्हा त्याने दोन्ही एकत्र आणले; इंद्राने जणू आकाश व पृथ्वीला चामड्याने झाकले.
वि चिद्वृत्रस्य दोधतो वज्रेण शतपर्वणा । शिरो बिभेद वृष्णिना
त्याने शंभर भाग असलेल्या वज्राने विरोध करणाऱ्या वृत्राचे डोके फोडले, आपल्या प्रचंड शक्तीने.
इमा अभि प्र णोनुमो विपामग्रेषु धीतयः । अग्नेः शोचिर्न दिद्युतः
या श्रेष्ठ विचारांचे आम्ही स्तवन करतो, जे अग्नीच्या ज्वाळेसारखे तेजस्वी आहेत.
गुहा सतीरुप त्मना प्र यच्छोचन्त धीतयः । कण्वा ऋतस्य धारया
लपलेले असले तरी, ते आपल्या स्वभावाने चमकतात; कण्व सत्याच्या प्रवाहाने उजळतात.
प्र तमिन्द्र नशीमहि रयिं गोमन्तमश्विनम् । प्र ब्रह्म पूर्वचित्तये
आपण इंद्राकडून गायी व घोड्यांनी युक्त असा धन मिळवू या; प्राचीन ज्ञानासाठी आपण स्तोत्र अर्पण करू या.
अहमिद्धि पितुष्परि मेधामृतस्य जग्रभ । अहं सूर्य इवाजनि
मी खरोखरच वडिलांकडून अमरत्वाचे ज्ञान घेतले; मी सूर्यासारखा जन्मलो.
अहं प्रत्नेन मन्मना गिरः शुम्भामि कण्ववत् । येनेन्द्रः शुष्ममिद्दधे
प्राचीन विचारांनी मी माझ्या गीता कण्वांसारख्या सुंदर करतो, ज्यामुळे इंद्राला बळ मिळाले.
ये त्वामिन्द्र न तुष्टुवुरृषयो ये च तुष्टुवुः । ममेद्वर्धस्व सुष्टुतः
इंद्रा, ज्यांनी तुझी स्तुती केली नाही आणि ज्यांनी केली, त्या सर्व ऋषींपेक्षा मी तुझी अधिक स्तुती करून तुझे सामर्थ्य वाढवू दे.
यदस्य मन्युरध्वनीद्वि वृत्रं पर्वशो रुजन् । अपः समुद्रमैरयत्
जेव्हा त्याचा राग पेटला, तेव्हा त्याने वृत्राचे बंध तोडले; त्याने पाणी समुद्राकडे सोडले.
नि शुष्ण इन्द्र धर्णसिं वज्रं जघन्थ दस्यवि । वृषा ह्युग्र शृण्विषे
इंद्रा, तू शु्ष्णाचा शत्रूवर वज्राने नाश केला; तू खरोखर बलवान आणि भयंकर आहेस, आणि तुझे ऐकले जाते.
न द्याव इन्द्रमोजसा नान्तरिक्षाणि वज्रिणम् । न विव्यचन्त भूमयः
इंद्रा, तुझ्या सामर्थ्याने आकाश किंवा मध्यप्रदेश तुला थांबवू शकत नाहीत; पृथ्वीही तुला अडवू शकत नाही.
यस्त इन्द्र महीरप स्तभूयमान आशयत् । नि तं पद्यासु शिश्नथः
इंद्रा, जो कोणी तुझ्या महान पाण्यांना विरोध करतो, त्याला तू वाटेवरच ठार करतोस.