पुरुत्रा चिद्धि वां नरा विह्वयन्ते मनीषिणः । वाघद्भिरश्विना गतम्
खरंच, अनेक ठिकाणी, ज्ञानी लोक तुम्हाला हाक मारतात; स्तुती करणाऱ्यांसह या, हे अश्विनीद्वय.
जनासो वृक्तबर्हिषो हविष्मन्तो अरंकृतः । युवां हवन्ते अश्विना
लोक, कुशांनी अर्पण केलेली आसनं, हवन घेऊन, सजलेले, तुम्हा अश्विनांना हाक मारतात.
अस्माकमद्य वामयं स्तोमो वाहिष्ठो अन्तमः । युवाभ्यां भूत्वश्विना
आज आम्ही अर्पण केलेली ही उत्तम आणि आपुलकीची स्तुती, हे अद्भुत अश्विनीद्वय, तुमच्यापर्यंत पोहोचो आणि तुमच्यासोबत राहो.
यो ह वां मधुनो दृतिराहितो रथचर्षणे । ततः पिबतमश्विना
हे अश्विनीद्वय, लोकांमध्ये रथावर फिरणारे, तुमच्यासाठी ठेवलेल्या मधाच्या पात्रातून तुम्ही प्या.
तेन नो वाजिनीवसू पश्वे तोकाय शं गवे । वहतं पीवरीरिषः
त्या कृपेने, हे घोडे देणारे, आम्हाला गुरांसाठी, मुलांसाठी आणि गायींसाठी भरपूर संपत्ती द्या.
उत नो दिव्या इष उत सिन्धूँरहर्विदा । अप द्वारेव वर्षथः
आकाशातून आणि वाहणाऱ्या नद्यांमधून तुम्ही आम्हाला कृपा द्या, आणि त्या कृपा दारासारख्या उघडून आमच्यावर ओता.
कदा वां तौग्र्यो विधत्समुद्रे जहितो नरा । यद्वां रथो विभिष्पतात्
टुग्राचा मुलगा समुद्रावर निघाला असता, तुम्ही त्याला केव्हा सोडाल, किंवा तुमचा रथ केव्हा तुटेल?
युवं कण्वाय नासत्या ऋपिरिप्ताय हर्म्ये । शश्वदूतीर्दशस्यथः
हे नासत्य, तुम्ही नेहमीच दानशूर कण्वाच्या घरात त्याच्यावर तुमची मदत केली आहे.
ताभिरा यातमूतिभिर्नव्यसीभिः सुशस्तिभिः । यद्वां वृषण्वसू हुवे
त्या नवीन आणि शुभ सहाय्यांनी या ठिकाणी या, कारण मी, हे बलशाली अश्विनीद्वय, तुमची कृपा मागतो.
यथा चित्कण्वमावतं प्रियमेधमुपस्तुतम् । अत्रिं शिञ्जारमश्विना
जसे तुम्ही प्रिय आणि स्तुत्य कण्वाचे, अत्रीचे आणि शिंजाराचे रक्षण केले, तसेच करा.
यथोत कृत्व्ये धनेऽंशुं गोष्वगस्त्यम् । यथा वाजेषु सोभरिम्
जसे तुम्ही धनाच्या स्पर्धेत, गायींमधील सोमासाठी अगस्त्यासाठी, आणि बक्षिसांच्या स्पर्धेत सोभरिसाठी केले, तसेच करा.
एतावद्वां वृषण्वसू अतो वा भूयो अश्विना । गृणन्तः सुम्नमीमहे
हे बलशाली अश्विनीद्वय, आम्ही इतकी किंवा याहून अधिक स्तुती करत, तुमची कृपा मागतो.
रथं हिरण्यवन्धुरं हिरण्याभीशुमश्विना । आ हि स्थाथो दिविस्पृशम्
तुमचा रथ, हे अश्विनीद्वय, सोन्याच्या जुवांने आणि सोन्याच्या लगामांनी सजलेला आहे; तुम्ही तो आकाशाला स्पर्श करीत चालवता.
हिरण्ययी वां रभिरीषा अक्षो हिरण्ययः । उभा चक्रा हिरण्यया
त्याचा दांडा सोन्याचा आहे, जू सुंदर आहे, अक्ष सोन्याचा आहे; दोन्ही चाकंही सोन्याची आहेत.
तेन नो वाजिनीवसू परावतश्चिदा गतम् । उपेमां सुष्टुतिं मम
त्या रथाने, हे घोडे देणारे, तुम्ही दूर असलात तरी या आणि माझ्या या सुंदर स्तुतीला स्वीकारा.
आ वहेथे पराकात्पूर्वीरश्नन्तावश्विना । इषो दासीरमर्त्या
हे अश्विनीद्वय, तुम्ही दूरवरून अनेक भेटवस्तू घेऊन, अमर असता, आम्हाला पोषण देत या.
आ नो द्युम्नैरा श्रवोभिरा राया यातमश्विना । पुरुश्चन्द्रा नासत्या
हे अश्विनीद्वय, उज्ज्वल कीर्ती, यश आणि संपत्ती घेऊन, सर्वांसमोर चमकत आमच्याकडे या.
एह वां प्रुषितप्सवो वयो वहन्तु पर्णिनः । अच्छा स्वध्वरं जनम्
इथे तुमचे पंख असलेले, पाऊस आणणारे पक्षी तुम्हाला या पूजनीय लोकांच्या सभेत घेऊन येवोत.
रथं वामनुगायसं य इषा वर्तते सह । न चक्रमभि बाधते
जो रथ गाण्यांसह आणि सामर्थ्याने पुढे जातो, त्याचे चाक कधीही अडत नाही.
हिरण्ययेन रथेन द्रवत्पाणिभिरश्वैः । धीजवना नासत्या
सोन्याच्या रथावर, जलद हातांनी आणि घोड्यांनी, तुम्ही विचाराने प्रेरित होऊन धावता, हे नासत्य.
युवं मृगं जागृवांसं स्वदथो वा वृषण्वसू । ता नः पृङ्क्तमिषा रयिम्
तुम्ही दोघे जागृत असलेल्या हरिणात किंवा बलवान, संपन्न वृषभात आनंद मानता; आम्हाला भरपूर अन्न व संपत्ती द्या.
ता मे अश्विना सनीनां विद्यातं नवानाम् । यथा चिच्चैद्यः कशुः शतमुष्ट्रानां ददत्सहस्रा दश गोनाम्
अश्विनीदेवता, माझ्या या नव्या भेटी जाणून घ्या; जसे दानशूर चैद्याने शंभर उंट आणि दहा हजार गायी दिल्या.
यो मे हिरण्यसंदृशो दश राज्ञो अमंहत । अधस्पदा इच्चैद्यस्य कृष्टयश्चर्मम्ना अभितो जनाः
ज्याने मला सोन्यासारखे तेजस्वी दहा राजे दिले, त्याचे काहीही कमी झाले नाही; चैद्याच्या अधीन त्याचे लोक भरभराटले, आणि अनेकजण त्याच्याभोवती गोळा झाले.
माकिरेना पथा गाद्येनेमे यन्ति चेदयः । अन्यो नेत्सूरिरोहते भूरिदावत्तरो जनः
कोणीही माझ्यासोबत या मार्गावर जाऊ नये, कारण हे चैद्य पुढे जात आहेत; दुसरा कोणी पुढारी नसला तरी, जास्त दान करणारा खरा मोठा मानूस ठरतो.
महाँ इन्द्रो य ओजसा पर्जन्यो वृष्टिमाँ इव । स्तोमैर्वत्सस्य वावृधे
इंद्र मोठा आहे, त्याच्या सामर्थ्यामुळे, जसा पर्जन्य पाऊस आणतो; वत्साच्या स्तुतींनी तो बळकट झाला.
प्रजामृतस्य पिप्रतः प्र यद्भरन्त वह्नयः । विप्रा ऋतस्य वाहसा
जे अमरत्वाच्या संततीचे पालन करता, जेंव्हा अग्नी प्रकट होतो, हे ज्ञानीहो, सत्याच्या मार्गाने तुम्ही पुढे जाता.
कण्वा इन्द्रं यदक्रत स्तोमैर्यज्ञस्य साधनम् । जामि ब्रुवत आयुधम्
कण्वांनी इंद्राला स्तुतींनी तयार केले, यज्ञ सिद्ध करणारा म्हणून, त्यांनी शस्त्राला आपला बंधू म्हटले.
समस्य मन्यवे विशो विश्वा नमन्त कृष्टयः । समुद्रायेव सिन्धवः
त्याच्या रागापुढे सर्व लोक नतमस्तक होतात; जसे नद्या समुद्राकडे झुकतात.
ओजस्तदस्य तित्विष उभे यत्समवर्तयत् । इन्द्रश्चर्मेव रोदसी
त्याचे सामर्थ्य आणि तेज असे आहे की, जेव्हा त्याने दोन्ही एकत्र आणले; इंद्राने जणू आकाश व पृथ्वीला चामड्याने झाकले.
वि चिद्वृत्रस्य दोधतो वज्रेण शतपर्वणा । शिरो बिभेद वृष्णिना
त्याने शंभर भाग असलेल्या वज्राने विरोध करणाऱ्या वृत्राचे डोके फोडले, आपल्या प्रचंड शक्तीने.