आ स्मा रथं वृषपाणेषु तिष्ठसि शार्यातस्य प्रभृता येषु मन्दसे । इन्द्र यथा सुतसोमेषु चाकनोऽनर्वाणं श्लोकमा रोहसे दिवि
तू बलशाली वीरांच्या रथावर उभा राहतोस, जिथे शार्यताताची दाने तुझ्या आनंदासाठी अर्पण केली जातात; इंद्रा, जसा तू सुतसोमात आनंद घेतोस, तसा तू आकाशातील अविचल कीर्ती प्राप्त करतोस.
अददा अर्भां महते वचस्यवे कक्षीवते वृचयामिन्द्र सुन्वते । मेनाभवो वृषणश्वस्य सुक्रतो विश्वेत्ता ते सवनेषु प्रवाच्या
इंद्रा, तू लहानग्याला महान वक्त्याला, कक्षीवताला, सोमपानासाठी दिलं; वृषणाश्वाने तुला फसवू पाहिलं, पण तू चुकला नाहीस—तुझी सर्व कृत्ये यज्ञात नेहमीच सांगावी अशी आहेत.
इन्द्रो अश्रायि सुध्यो निरेके पज्रेषु स्तोमो दुर्यो न यूपः । अश्वयुर्गव्यू रथयुर्वसूयुरिन्द्र इद्रायः क्षयति प्रयन्ता
हे इंद्रा, तुझ्यासाठी उत्तमपणे दाबलेला सोम ओतला आहे; यज्ञाच्या पात्रांत स्तुती ठेवली आहे, जणू काही युपासारखी. घोडे, गायी, रथ आणि संपत्ती यांच्याशी युक्त असा इंद्र हा या यज्ञाचा पुढारी आहे, तो समृद्धी आणणारा आहे.
इदं नमो वृषभाय स्वराजे सत्यशुष्माय तवसेऽवाचि । अस्मिन्निन्द्र वृजने सर्ववीराः स्मत्सूरिभिस्तव शर्मन्स्याम
हे वृषभस्वरूप, तेजस्वी, खऱ्या बळाचा आणि सामर्थ्यवान इंद्रा, तुझ्यासाठी मी ही नम्रता व्यक्त करतो. या सभेत, आमच्या सर्व वीरांसह आणि उदार दात्यांसह, तुझ्या संरक्षणाखाली आम्ही राहू दे.
त्यं सु मेषं महया स्वर्विदं शतं यस्य सुभ्वः साकमीरते । अत्यं न वाजं हवनस्यदं रथमेन्द्रं ववृत्यामवसे सुवृक्तिभिः
प्रकाश जाणणाऱ्या त्या मेंढ्याचे आपण सुंदर स्तोत्रांनी गुणगान करूया, ज्याच्याजवळ शंभर सामर्थ्यवान एकत्र आनंद घेतात. जसा वेगवान घोडा किंवा बक्षीस मिळवणारा रथ, तसा आम्ही इंद्राकडे मदतीसाठी चांगल्या शब्दांनी वळूया.
स पर्वतो न धरुणेष्वच्युतः सहस्रमूतिस्तविषीषु वावृधे । इन्द्रो यद्वृत्रमवधीन्नदीवृतमुब्जन्नर्णांसि जर्हृषाणो अन्धसा
जो पर्वतासारखा अढळ आहे, हजारो सामर्थ्यांनी वाढलेला आहे, तो इंद्र जेव्हा वृत्राचा वध करतो, नद्यांना मुक्त करतो, तेव्हा सोमाच्या आनंदात तो जलांना सोडवतो.
स हि द्वरो द्वरिषु वव्र ऊधनि चन्द्रबुध्नो मदवृद्धो मनीषिभिः । इन्द्रं तमह्वे स्वपस्यया धिया मंहिष्ठरातिं स हि पप्रिरन्धसः
तो युद्धात सर्वश्रेष्ठ रक्षक आहे, तेजस्वी पोटाचा, आनंद आणि बुद्धीने वाढलेला. त्या इंद्राला मी स्पष्ट बुद्धीने हाक मारतो, कारण तो सोमात आनंद मानणारा, सर्वात मोठा दाता आहे.
आ यं पृणन्ति दिवि सद्मबर्हिषः समुद्रं न सुभ्वः स्वा अभिष्टयः । तं वृत्रहत्ये अनु तस्थुरूतयः शुष्मा इन्द्रमवाता अह्रुतप्सवः
ज्याला स्वर्गातील आसने त्यांच्या संपत्तीने समुद्रासारखे भरतात, वृत्रवधाच्या वेळी त्या प्रवाहांनी त्याच्याकडे पाठिंबा दिला; इंद्राचे सामर्थ्य थकले नाही, त्याने जलांना त्यांची शक्ती दिली.
अभि स्ववृष्टिं मदे अस्य युध्यतो रघ्वीरिव प्रवणे सस्रुरूतयः । इन्द्रो यद्वज्री धृषमाणो अन्धसा भिनद्वलस्य परिधीँरिव त्रितः
त्याच्या स्वतःच्या आनंदात, प्रवाह जणू उतारावरून धावत गेल्यासारखे वाहू लागले, जेव्हा इंद्राने वज्राने, सोमाच्या धैर्याने, त्रितासारखा, वलाच्या अडथळ्यांना फोडले.
परीं घृणा चरति तित्विषे शवोऽपो वृत्वी रजसो बुध्नमाशयत् । वृत्रस्य यत्प्रवणे दुर्गृभिश्वनो निजघन्थ हन्वोरिन्द्र तन्यतुम्
त्याचा तेज उष्णतेने फिरतो, युद्धासाठी आतुर असतो; त्याने जलांना जिंकून आकाशाच्या तळाशी पोहोचला. वृत्राच्या पतनाच्या वेळी, कठीण शस्त्रांनी, तू वज्राचा प्रहार केला, हे इंद्रा.
ह्रदं न हि त्वा न्यृषन्त्यूर्मयो ब्रह्माणीन्द्र तव यानि वर्धना । त्वष्टा चित्ते युज्यं वावृधे शवस्ततक्ष वज्रमभिभूत्योजसम्
लाटा जणू खोल तळ्यात पोहोचू शकत नाहीत, तसेच, इंद्रा, तुझ्या स्तुत्यांनीच तुझे सामर्थ्य वाढते. तवष्ट्याने देखील कौशल्याने तुझे सामर्थ्य वाढवले; त्याने प्रचंड शक्तीचा वज्र तयार केला.
जघन्वाँ उ हरिभिः सम्भृतक्रतविन्द्र वृत्रं मनुषे गातुयन्नपः । अयच्छथा बाह्वोर्वज्रमायसमधारयो दिव्या सूर्यं दृशे
तू तुझ्या हरिवरांनी वृत्राचा वध केला, मानवांसाठी वाट मोकळी केली, जलांना मुक्त केले. तुझ्या हातातून लोखंडाचा वज्र दिलास आणि सूर्याला आकाशात धरलेस.
बृहत्स्वश्चन्द्रममवद्यदुक्थ्यमकृण्वत भियसा रोहणं दिवः । यन्मानुषप्रधना इन्द्रमूतयः स्वर्नृषाचो मरुतोऽमदन्ननु
भयामुळे त्यांनी मोठे, तेजस्वी, स्तुत्य स्तोत्र तयार केले, जणू स्वर्गाच्या शिखरावर चढत आहेत. जेव्हा मरुतगण गाण्यांत आनंद मानत, तेव्हा ते इंद्रासोबत हर्षित झाले.
द्यौश्चिदस्यामवाँ अहेः स्वनादयोयवीद्भियसा वज्र इन्द्र ते । वृत्रस्य यद्बद्बधानस्य रोदसी मदे सुतस्य शवसाभिनच्छिरः
स्वतःच्या वज्राच्या गडगडाटाने, इंद्रा, आकाशही भीतीने थरथरले. जेव्हा तू सोमाच्या बळाने, बांधलेल्या वृत्राचे डोके फोडलेस.
यदिन्न्विन्द्र पृथिवी दशभुजिरहानि विश्वा ततनन्त कृष्टयः । अत्राह ते मघवन्विश्रुतं सहो द्यामनु शवसा बर्हणा भुवत्
जेव्हा, इंद्रा, पृथ्वी दहा भुजांनी आणि सर्व लोकांनी पसरली, तेव्हा, हे उदार, तुझे प्रसिद्ध सामर्थ्य प्रकट झाले आणि तुझे बळ आकाशापर्यंत पोहोचले.
त्वमस्य पारे रजसो व्योमनः स्वभूत्योजा अवसे धृषन्मनः । चकृषे भूमिं प्रतिमानमोजसोऽपः स्वः परिभूरेष्या दिवम्
तू स्वतःच्या सामर्थ्याने आणि धैर्याने, आकाशाच्या आणि नभाच्या टोकापर्यंत पोहोचलास. तू पृथ्वीला आपल्या शक्तीचे प्रमाण केलेस; जल, सूर्य व्यापलेस आणि स्वर्ग गाठलास.
त्वं भुवः प्रतिमानं पृथिव्या ऋष्ववीरस्य बृहतः पतिर्भूः । विश्वमाप्रा अन्तरिक्षं महित्वा सत्यमद्धा नकिरन्यस्त्वावान्
तू पृथ्वीचे प्रमाण आहेस, उंच, बलवान जगाचा स्वामी आहेस. आपल्या महानतेने सर्व अंतरिक्ष व्यापलेस; खरोखर, तुझ्यासारखा दुसरा कोणी नाही.
न यस्य द्यावापृथिवी अनु व्यचो न सिन्धवो रजसो अन्तमानशुः । नोत स्ववृष्टिं मदे अस्य युध्यत एको अन्यच्चकृषे विश्वमानुषक्
ज्याची मर्यादा ना आकाश ना पृथ्वी गाठू शकतात, ना नद्या त्याच्या सामर्थ्याचा शेवट पाहू शकतात; ना त्याच्या आनंदात, युद्धात प्रवाह त्याला तोंड देऊ शकतात—तो एकटाच सर्व मानवांत सर्व काही साध्य करतो.
आर्चन्नत्र मरुतः सस्मिन्नाजौ विश्वे देवासो अमदन्ननु त्वा । वृत्रस्य यद्भृष्टिमता वधेन नि त्वमिन्द्र प्रत्यानं जघन्थ
त्या युद्धात येथे मरुतगणांनी जयघोष केला; सर्व देवांनी तुझ्यासोबत आनंद मानला, जेव्हा, प्रखर शस्त्राने, तू, इंद्रा, वृत्राचा मागचा भाग नष्ट केलास.
न्यू षु वाचं प्र महे भरामहे गिर इन्द्राय सदने विवस्वतः । नू चिद्धि रत्नं ससतामिवाविदन्न दुष्टुतिर्द्रविणोदेषु शस्यते
आता आपण मोठ्यांसाठी वाणी उचलू, सूर्याच्या घरात इंद्रासाठी गाणी गाऊ. कारण आजही, जणू शोधणाऱ्यांना रत्न सापडते; जे स्तुतीस पात्र नाहीत, त्यांची दात्यांमध्ये स्तुती होत नाही.
दुरो अश्वस्य दुर इन्द्र गोरसि दुरो यवस्य वसुन इनस्पतिः । शिक्षानरः प्रदिवो अकामकर्शनः सखा सखिभ्यस्तमिदं गृणीमसि
घोडा दूर आहे, इंद्रा, गायही दूर आहे; यवही दूर आहे, धनाचा स्वामी. हे माणसांनो, हे लक्षात ठेवा: जो मित्र काहीच नको, तोच खऱ्या अर्थाने आपल्यासोबत असतो, आणि आम्ही मित्रांसह त्याची स्तुती करतो.
शचीव इन्द्र पुरुकृद्द्युमत्तम तवेदिदमभितश्चेकिते वसु । अतः संगृभ्याभिभूत आ भर मा त्वायतो जरितुः काममूनयीः
इंद्रा, तू अनेक कृत्य करणारा आणि तेजस्वी आहेस, तुझे धन सर्व बाजूंनी जपले जाते. म्हणून ते एकत्र करून, विजय मिळवून, आमच्याकडे आण. गायकाची इच्छा तुझ्यामुळे अपूर्ण राहू नये.
एभिर्द्युभिः सुमना एभिरिन्दुभिर्निरुन्धानो अमतिं गोभिरश्विना । इन्द्रेण दस्युं दरयन्त इन्दुभिर्युतद्वेषसः समिषा रभेमहि
या तेजस्वी देवांबरोबर, या सोमरसाच्या थेंबांसह, चांगल्या मनाने, गायी आणि घोड्यांच्या मदतीने, आम्ही मूर्खपणा दूर ठेवतो. इंद्रासह, या सोमरसाच्या थेंबांनी आम्ही शत्रूंचा नाश करू; आणि द्वेष न ठेवता, आम्ही सर्व मिळून बक्षीस मिळवू.
समिन्द्र राया समिषा रभेमहि सं वाजेभिः पुरुश्चन्द्रैरभिद्युभिः । सं देव्या प्रमत्या वीरशुष्मया गोअग्रयाश्वावत्या रभेमहि
इंद्रासोबत, संपत्तीच्या साथीनं, आम्ही बक्षीस मिळवू. पुढे चालणाऱ्या, तेजस्वी घोड्यांसोबत, विजय मिळवू. देवीच्या, बलशाली, वीरशक्तीच्या, गायींनी आणि घोड्यांनी समृद्ध अशा सोबतीनं आम्ही बक्षीस मिळवू.
ते त्वा मदा अमदन्तानि वृष्ण्या ते सोमासो वृत्रहत्येषु सत्पते । यत्कारवे दश वृत्राण्यप्रति बर्हिष्मते नि सहस्राणि बर्हयः
हे बलवान इंद्रा, ते मद, ती शक्ती तुला आनंद देतात; सोमरसाने, तू वृत्राचा नाश केला. जेव्हा कारवासाठी तू दहा वृत्रांचा पराभव केला, तेव्हा गवतावर बसणाऱ्यासाठी हजारो शत्रूंचा नाश केला.
युधा युधमुप घेदेषि धृष्णुया पुरा पुरं समिदं हंस्योजसा । नम्या यदिन्द्र सख्या परावति निबर्हयो नमुचिं नाम मायिनम्
लढाईसाठी तू धाडसाने पुढे जातोस; पूर्वीही तू आपल्या सामर्थ्याने नगरांचा नाश केला आहेस. इंद्रा, योग्य मैत्रीने, सीमारेषेवर, तू नामुची या कपटी शत्रूचा नाश केला.
त्वं करञ्जमुत पर्णयं वधीस्तेजिष्ठयातिथिग्वस्य वर्तनी । त्वं शता वङ्गृदस्याभिनत्पुरोऽनानुदः परिषूता ऋजिश्वना
तू करंज आणि पर्णय यांचा अतिथिग्वाच्या वाटेवर तुझ्या तीक्ष्ण शस्त्राने वध केला. वंगृद याच्या शंभर किल्ल्यांचा तू भेद केला आणि ऋजिश्वानासोबत रक्षण करणाऱ्यांना दूर हाकलले.
त्वमेताञ्जनराज्ञो द्विर्दशाबन्धुना सुश्रवसोपजग्मुषः । षष्टिं सहस्रा नवतिं नव श्रुतो नि चक्रेण रथ्या दुष्पदावृणक्
जनराजाच्या या वीस पुत्रांसाठी, त्यांच्या बंधू सुश्रवसासह, जे जवळ आले होते, त्यांच्यासाठी, कीर्तीमान इंद्रा, तू आपल्या रथाच्या चाकाने साठ हजार नव्वद आणि नऊ शत्रूंचा नाश केला.
त्वमाविथ सुश्रवसं तवोतिभिस्तव त्रामभिरिन्द्र तूर्वयाणम् । त्वमस्मै कुत्समतिथिग्वमायुं महे राज्ञे यूने अरन्धनायः
इंद्रा, तुझ्या रक्षणाने, तुझ्या सहाय्याने, तू सुश्रवस आणि तुर्वयान यांना मदत केलीस. तू कुत्स, अतिथिग्व आणि आयू यांना त्या महान, तरुण राजासाठी विजय मिळवण्यासाठी दिलेस.
य उदृचीन्द्र देवगोपाः सखायस्ते शिवतमा असाम । त्वां स्तोषाम त्वया सुवीरा द्राघीय आयुः प्रतरं दधानाः
हे इंद्रा, जे देवांचे रक्षक तुझे मित्र आहेत, ते अत्यंत शुभ आहेत. आम्ही तुझी स्तुती करू; तुझ्या सोबत असताना, उत्तम वीर मिळवून, आम्ही दीर्घ आणि सुखी आयुष्य जगू.