रेवाँ इद्रेवत स्तोता स्यात्त्वावतो मघोनः । प्रेदु हरिवः श्रुतस्य
स्तुती करणारा खरोखरच धनवान होवो, तुझा लाभ घेणारा; हे पिंगट, प्रसिद्धांसाठी पुढे ये.
उक्थं चन शस्यमानमगोररिरा चिकेत । न गायत्रं गीयमानम्
गायीच्या स्तुतीचे गीत जरी गायले गेले, तरी कोणी त्याची दखल घेत नाही; गायत्रीचे गीतही ऐकले जात नाही.
मा न इन्द्र पीयत्नवे मा शर्धते परा दाः । शिक्षा शचीवः शचीभिः
हे इंद्रा, आमचं बळ कमी होऊ देऊ नकोस, आमची दानंही कुणी हिरावून नेऊ नयेत. तू आपल्या सामर्थ्याने आम्हाला बळ दे.
वयमु त्वा तदिदर्था इन्द्र त्वायन्तः सखायः । कण्वा उक्थेभिर्जरन्ते
हे इंद्रा, आम्ही तुझ्या मैत्रीपोटीच तुझ्याकडे आलो आहोत. कण्व लोक आपल्या स्तोत्रांनी तुझं गुणगान करतात.
न घेमन्यदा पपन वज्रिन्नपसो नविष्टौ । तवेदु स्तोमं चिकेत
हे वज्रधारी, ज्यांना समज नाही त्यांनी कधीच काही मिळवलं नाही; तुझी स्तुतीच खरी ओळखली गेली आहे.
इच्छन्ति देवाः सुन्वन्तं न स्वप्नाय स्पृहयन्ति । यन्ति प्रमादमतन्द्राः
देवांना सोम पिळणारा प्रिय असतो; आळशी माणसाची त्यांना इच्छा नसते, ते नेहमी जागरूक असणाऱ्यांकडेच जातात.
ओ षु प्र याहि वाजेभिर्मा हृणीथा अभ्यस्मान् । महाँ इव युवजानिः
आता तू आमच्यासाठी बक्षिसांसह ये, आम्हाला काहीही कमी पडू देऊ नकोस; जसा एखादा बलवान तरुण आपल्या वयातील मुलांमध्ये असतो तसा.
मो ष्वद्य दुर्हणावान्सायं करदारे अस्मत् । अश्रीर इव जामाता
आज जो संकट आणतो, त्याने संध्याकाळी आम्हाला काहीही त्रास होऊ देऊ नकोस, जसा नकोसा जावई घरात असतो तसा.
विद्मा ह्यस्य वीरस्य भूरिदावरीं सुमतिम् । त्रिषु जातस्य मनांसि
आम्हाला या शूरवीराची मोठ्या देणगीची कृपा माहीत आहे, तो जो तीन ठिकाणी जन्मलेला आहे त्याचे विचार आम्हाला ठाऊक आहेत.
आ तू षिञ्च कण्वमन्तं न घा विद्म शवसानात् । यशस्तरं शतमूतेः
कण्वासाठी, गायकासाठी तू ओत; शंभर मदतीने युक्त असलेल्या याच्या सामर्थ्यापेक्षा मोठं आम्हाला काहीच ठाऊक नाही.
ज्येष्ठेन सोतरिन्द्राय सोमं वीराय शक्राय । भरा पिबन्नर्याय
मोठ्याने सोम पिळा, शूर आणि बलाढ्य इंद्रासाठी अर्पण करा, तो श्रेष्ठ वीर पिऊ दे.
यो वेदिष्ठो अव्यथिष्वश्वावन्तं जरितृभ्यः । वाजं स्तोतृभ्यो गोमन्तम्
जो मदतीसाठी सर्वांत योग्य आहे, तो गायकांना घोडे आणि संपत्ती देतो, स्तुती करणाऱ्यांना गायी देतो.
पन्यम्पन्यमित्सोतार आ धावत मद्याय । सोमं वीराय शूराय
एकामागून एक, हे सोम पिळणाऱ्यांनो, मद्य मिळवण्यासाठी धाव घ्या, शूर आणि बलवानासाठी सोम आणा.
पाता वृत्रहा सुतमा घा गमन्नारे अस्मत् । नि यमते शतमूतिः
वृत्राचा संहार करणारा इथे पिळलेला सोम पिऊ दे; मग शंभर मदतीने युक्त असलेला आमच्यावरचा शत्रू दूर करतो.
एह हरी ब्रह्मयुजा शग्मा वक्षतः सखायम् । गीर्भिः श्रुतं गिर्वणसम्
इथे प्रार्थनेने जुंपलेली दोन घोडी हा प्रसिद्ध, मित्र, आणि गाण्यांनी ओळखला जाणारा, स्तोत्रप्रिय याला घेऊन येवोत.
स्वादवः सोमा आ याहि श्रीताः सोमा आ याहि । शिप्रिन्नृषीवः शचीवो नायमच्छा सधमादम्
गोड सोमासाठी ये, तेजस्वी सोमासाठी ये, ओ तेजस्वी जबड्याच्या आणि सामर्थ्यवान, माणसांत ऋषीसारखा या एकत्र भोजनासाठी इथे ये.
स्तुतश्च यास्त्वा वर्धन्ति महे राधसे नृम्णाय । इन्द्र कारिणं वृधन्तः
जे तुझी स्तुती करतात, हे इंद्रा, ते तुझं मोठेपण आणि पुरुषार्थ वाढवतात, कर्तृत्ववानाला मोठं करतात.
गिरश्च यास्ते गिर्वाह उक्था च तुभ्यं तानि । सत्रा दधिरे शवांसि
तुझ्या त्या गाण्यांनी आणि तुझ्यासाठी असलेल्या स्तोत्रांनी, हे गीर्वाणप्रिय, सर्व सामर्थ्य एकत्र येतं.
एवेदेष तुविकूर्मिर्वाजाँ एको वज्रहस्तः । सनादमृक्तो दयते
हा एकटाच, कृतिशील आणि वज्रधारी, नेहमीच बक्षिसं देतो.
हन्ता वृत्रं दक्षिणेनेन्द्रः पुरू पुरुहूतः । महान्महीभिः शचीभिः
अनेकांनी पुजलेला इंद्र उजव्या हाताने वृत्राचा नाश करतो, तो मोठ्या सामर्थ्याने महान आहे.
यस्मिन्विश्वाश्चर्षणय उत च्यौत्ना ज्रयांसि च । अनु घेन्मन्दी मघोनः
ज्याच्यामध्ये सर्व लोक आणि वृद्धत्वाने झिजलेली सर्व वस्तू राहतात, त्या उदार देणाऱ्याच्या ठिकाणी सर्व नियम आपोआप पाळले जातात.
एष एतानि चकारेन्द्रो विश्वा योऽति शृण्वे । वाजदावा मघोनाम्
या इंद्राने ही सर्व कृत्ये केली आहेत, जो सर्वांना मागे टाकणारा आणि उदार लोकांमध्ये बक्षीस देणारा म्हणून प्रसिद्ध आहे.
प्रभर्ता रथं गव्यन्तमपाकाच्चिद्यमवति । इनो वसु स हि वोळ्हा
तो गायी मिळवण्यासाठी रथ पुढे नेतो, अगदी दूरवरूनही तो रथ सुखरूप आणतो; तोच तुमच्यासाठी धन वाहून आणणारा आहे.
सनिता विप्रो अर्वद्भिर्हन्ता वृत्रं नृभिः शूरः । सत्योऽविता विधन्तम्
तो प्रेरित ज्ञानी घोड्यांसह दान देणारा, वीर पुरुषांसह वृत्राचा संहार करणारा, खरा रक्षण करणारा आणि कार्य साधणारा आहे.
यजध्वैनं प्रियमेधा इन्द्रं सत्राचा मनसा । यो भूत्सोमैः सत्यमद्वा
इंद्राला प्रिय यज्ञांनी, एकचित्ताने पूजाअर्चा करा; जो सोमपानाने सत्यस्वरूप झाला, तो कधीही फसवला जात नाही.
गाथश्रवसं सत्पतिं श्रवस्कामं पुरुत्मानम् । कण्वासो गात वाजिनम्
कण्व लोक गाथश्रवस या सत्यस्वरूप अधिपतीचे, कीर्तीची इच्छा असलेल्या, सर्वदूर प्रसिद्ध आणि बक्षीस जिंकणाऱ्याचे गायन करतात.
य ऋते चिद्गास्पदेभ्यो दात्सखा नृभ्यः शचीवान् । ये अस्मिन्काममश्रियन्
तो, मागणी न करता देखील, आपल्या घरातून गायी देतो; तो पुरुषांचा मित्र आणि सामर्थ्यशाली आहे; ज्या लोकांनी त्याच्याकडे इच्छा धरली, त्यांना तो संतुष्ट करतो.
इत्था धीवन्तमद्रिवः काण्वं मेध्यातिथिम् । मेषो भूतोऽभि यन्नयः
हे दगड फोडणाऱ्या, तू कण्व या बुद्धिमान, पवित्र पाहुण्याला, मेंढ्याप्रमाणे, पुढे नेलेस.
शिक्षा विभिन्दो अस्मै चत्वार्ययुता ददत् । अष्टा परः सहस्रा
हे विभिंदू, त्याला चाळीस हजार दे, आणि त्यावर आठ हजार अधिक दे.
उत सु त्ये पयोवृधा माकी रणस्य नप्त्या । जनित्वनाय मामहे
दूधाने पोसलेले जे आहेत, त्यांना युद्धाच्या आनंदापासून वंचित करू नको; आम्ही त्याचसाठी जन्म घेऊ.