तं ते यवं यथा गोभिः स्वादुमकर्म श्रीणन्तः । इन्द्र त्वास्मिन्सधमादे
जसे गायींबरोबर गोड ज्वारी तुझ्यासाठी तयार करतात, तसेच, हे इंद्रा, या सभेत तुझी स्तुती व्हावी.
इन्द्र इत्सोमपा एक इन्द्रः सुतपा विश्वायुः । अन्तर्देवान्मर्त्याँश्च
इंद्रच एकटा सोम पिणारा आहे; इंद्र, जो द्रव पितो, तो देव आणि माणसांच्या मध्ये सर्वत्र व्यापलेला आहे.
न यं शुक्रो न दुराशीर्न तृप्रा उरुव्यचसम् । अपस्पृण्वते सुहार्दम्
कोणताही तेजस्वी, लोभी किंवा तृप्त माणूस या सर्वत्र फिरणाऱ्या मित्राला दूर करू शकत नाही.
गोभिर्यदीमन्ये अस्मन्मृगं न व्रा मृगयन्ते । अभित्सरन्ति धेनुभिः
जेव्हा दुसरे लोक गायी घेऊन, शिकाऱ्यांसारखे आम्हाला शोधतात, तेव्हा ते आपल्या कळपांसह आमच्यामागे येतात.
त्रय इन्द्रस्य सोमाः सुतासः सन्तु देवस्य । स्वे क्षये सुतपाव्नः
देवतांसाठी, विशेषतः इंद्रासाठी, त्याच्या स्वतःच्या स्थानी तीन वेळा सोम द्रव तयार असो.
त्रयः कोशास श्चोतन्ति तिस्रश्चम्वः सुपूर्णाः । समाने अधि भार्मन्
तीन भांडी ओततात, तीन घडे पूर्ण भरले आहेत, ते सर्व एकाच ठिकाणी ठेवले आहेत.
शुचिरसि पुरुनिष्ठाः क्षीरैर्मध्यत आशीर्तः । दध्ना मन्दिष्ठः शूरस्य
तू निर्मळ आहेस, अनेक ठिकाणी स्थिर आहेस, दूधामध्ये मिसळलेला आहेस; तू वीरासाठी सर्वात आनंददायक आहेस.
इमे त इन्द्र सोमास्तीव्रा अस्मे सुतासः । शुक्रा आशिरं याचन्ते
हे इंद्रा, हे तीव्र सोम आमच्यासाठी तयार केले आहेत; हे तेजस्वी द्रव्य ताजेपणासाठी मागतात.
ताँ आशिरं पुरोळाशमिन्द्रेमं सोमं श्रीणीहि । रेवन्तं हि त्वा शृणोमि
इंद्रासाठी हा ताजेतवाने सोम आणि पुरोळा तयार कर; कारण मी ऐकतो की तू दानशूर आहेस.
हृत्सु पीतासो युध्यन्ते दुर्मदासो न सुरायाम् । ऊधर्न नग्ना जरन्ते
हृदयात प्याले की, ते लढतात, मद्याने झिंगल्यासारखे; भांड्यात उडी मारणाऱ्या नग्न माणसांसारखे वागतात.
रेवाँ इद्रेवत स्तोता स्यात्त्वावतो मघोनः । प्रेदु हरिवः श्रुतस्य
स्तुती करणारा खरोखरच धनवान होवो, तुझा लाभ घेणारा; हे पिंगट, प्रसिद्धांसाठी पुढे ये.
उक्थं चन शस्यमानमगोररिरा चिकेत । न गायत्रं गीयमानम्
गायीच्या स्तुतीचे गीत जरी गायले गेले, तरी कोणी त्याची दखल घेत नाही; गायत्रीचे गीतही ऐकले जात नाही.
मा न इन्द्र पीयत्नवे मा शर्धते परा दाः । शिक्षा शचीवः शचीभिः
हे इंद्रा, आमचं बळ कमी होऊ देऊ नकोस, आमची दानंही कुणी हिरावून नेऊ नयेत. तू आपल्या सामर्थ्याने आम्हाला बळ दे.
वयमु त्वा तदिदर्था इन्द्र त्वायन्तः सखायः । कण्वा उक्थेभिर्जरन्ते
हे इंद्रा, आम्ही तुझ्या मैत्रीपोटीच तुझ्याकडे आलो आहोत. कण्व लोक आपल्या स्तोत्रांनी तुझं गुणगान करतात.
न घेमन्यदा पपन वज्रिन्नपसो नविष्टौ । तवेदु स्तोमं चिकेत
हे वज्रधारी, ज्यांना समज नाही त्यांनी कधीच काही मिळवलं नाही; तुझी स्तुतीच खरी ओळखली गेली आहे.
इच्छन्ति देवाः सुन्वन्तं न स्वप्नाय स्पृहयन्ति । यन्ति प्रमादमतन्द्राः
देवांना सोम पिळणारा प्रिय असतो; आळशी माणसाची त्यांना इच्छा नसते, ते नेहमी जागरूक असणाऱ्यांकडेच जातात.
ओ षु प्र याहि वाजेभिर्मा हृणीथा अभ्यस्मान् । महाँ इव युवजानिः
आता तू आमच्यासाठी बक्षिसांसह ये, आम्हाला काहीही कमी पडू देऊ नकोस; जसा एखादा बलवान तरुण आपल्या वयातील मुलांमध्ये असतो तसा.
मो ष्वद्य दुर्हणावान्सायं करदारे अस्मत् । अश्रीर इव जामाता
आज जो संकट आणतो, त्याने संध्याकाळी आम्हाला काहीही त्रास होऊ देऊ नकोस, जसा नकोसा जावई घरात असतो तसा.
विद्मा ह्यस्य वीरस्य भूरिदावरीं सुमतिम् । त्रिषु जातस्य मनांसि
आम्हाला या शूरवीराची मोठ्या देणगीची कृपा माहीत आहे, तो जो तीन ठिकाणी जन्मलेला आहे त्याचे विचार आम्हाला ठाऊक आहेत.
आ तू षिञ्च कण्वमन्तं न घा विद्म शवसानात् । यशस्तरं शतमूतेः
कण्वासाठी, गायकासाठी तू ओत; शंभर मदतीने युक्त असलेल्या याच्या सामर्थ्यापेक्षा मोठं आम्हाला काहीच ठाऊक नाही.
ज्येष्ठेन सोतरिन्द्राय सोमं वीराय शक्राय । भरा पिबन्नर्याय
मोठ्याने सोम पिळा, शूर आणि बलाढ्य इंद्रासाठी अर्पण करा, तो श्रेष्ठ वीर पिऊ दे.
यो वेदिष्ठो अव्यथिष्वश्वावन्तं जरितृभ्यः । वाजं स्तोतृभ्यो गोमन्तम्
जो मदतीसाठी सर्वांत योग्य आहे, तो गायकांना घोडे आणि संपत्ती देतो, स्तुती करणाऱ्यांना गायी देतो.
पन्यम्पन्यमित्सोतार आ धावत मद्याय । सोमं वीराय शूराय
एकामागून एक, हे सोम पिळणाऱ्यांनो, मद्य मिळवण्यासाठी धाव घ्या, शूर आणि बलवानासाठी सोम आणा.
पाता वृत्रहा सुतमा घा गमन्नारे अस्मत् । नि यमते शतमूतिः
वृत्राचा संहार करणारा इथे पिळलेला सोम पिऊ दे; मग शंभर मदतीने युक्त असलेला आमच्यावरचा शत्रू दूर करतो.
एह हरी ब्रह्मयुजा शग्मा वक्षतः सखायम् । गीर्भिः श्रुतं गिर्वणसम्
इथे प्रार्थनेने जुंपलेली दोन घोडी हा प्रसिद्ध, मित्र, आणि गाण्यांनी ओळखला जाणारा, स्तोत्रप्रिय याला घेऊन येवोत.
स्वादवः सोमा आ याहि श्रीताः सोमा आ याहि । शिप्रिन्नृषीवः शचीवो नायमच्छा सधमादम्
गोड सोमासाठी ये, तेजस्वी सोमासाठी ये, ओ तेजस्वी जबड्याच्या आणि सामर्थ्यवान, माणसांत ऋषीसारखा या एकत्र भोजनासाठी इथे ये.
स्तुतश्च यास्त्वा वर्धन्ति महे राधसे नृम्णाय । इन्द्र कारिणं वृधन्तः
जे तुझी स्तुती करतात, हे इंद्रा, ते तुझं मोठेपण आणि पुरुषार्थ वाढवतात, कर्तृत्ववानाला मोठं करतात.
गिरश्च यास्ते गिर्वाह उक्था च तुभ्यं तानि । सत्रा दधिरे शवांसि
तुझ्या त्या गाण्यांनी आणि तुझ्यासाठी असलेल्या स्तोत्रांनी, हे गीर्वाणप्रिय, सर्व सामर्थ्य एकत्र येतं.
एवेदेष तुविकूर्मिर्वाजाँ एको वज्रहस्तः । सनादमृक्तो दयते
हा एकटाच, कृतिशील आणि वज्रधारी, नेहमीच बक्षिसं देतो.
हन्ता वृत्रं दक्षिणेनेन्द्रः पुरू पुरुहूतः । महान्महीभिः शचीभिः
अनेकांनी पुजलेला इंद्र उजव्या हाताने वृत्राचा नाश करतो, तो मोठ्या सामर्थ्याने महान आहे.