उलूकयातुं शुशुलूकयातुं जहि श्वयातुमुत कोकयातुम् । सुपर्णयातुमुत गृध्रयातुं दृषदेव प्र मृण रक्ष इन्द्र
घुबडाच्या रूपातील, कर्कश घुबडाच्या, कुत्र्याच्या जबड्याच्या आणि कोकीळाच्या रूपातील जादूटोण्यांचा नाश कर. गरुडाच्या आणि गिधाडाच्या रूपातील जादूटोण्यांनाही पूर्णपणे नष्ट कर, आम्हाला वाचव, इंद्रा.
मा नो रक्षो अभि नड्यातुमावतामपोच्छतु मिथुना या किमीदिना । पृथिवी नः पार्थिवात्पात्वंहसोऽन्तरिक्षं दिव्यात्पात्वस्मान्
कोणताही राक्षस, जादूटोणा, किंवा दुष्ट जोडपे, किंवा कृमीसारखा कोणीही आमच्यावर हावी होऊ नये. पृथ्वीने आम्हाला पृथ्वीवरील संकटांपासून वाचवावे, आणि आकाश व अंतराळाने वरच्या संकटांपासून आमचे रक्षण करावे.
इन्द्र जहि पुमांसं यातुधानमुत स्त्रियं मायया शाशदानाम् । विग्रीवासो मूरदेवा ऋदन्तु मा ते दृशन्सूर्यमुच्चरन्तम्
इंद्रा, पुरुष जादूटोण्याचा आणि कपटाने हानी करणाऱ्या स्त्रीचाही नाश कर. मुळांवर तुटून बसणारे, मान वाकवणारे राक्षस नष्ट होवोत; सूर्य उगवताना त्यांनी तुला पाहू नये.
प्रति चक्ष्व वि चक्ष्वेन्द्रश्च सोम जागृतम् । रक्षोभ्यो वधमस्यतमशनिं यातुमद्भ्यः
सर्वत्र पाहा, जागृत रहा, इंद्रा आणि सोम! राक्षसांवर विनाश ओता, जादूटोण्यांवर वज्राचा प्रहार करा.
मा चिदन्यद्वि शंसत सखायो मा रिषण्यत । इन्द्रमित्स्तोता वृषणं सचा सुते मुहुरुक्था च शंसत
मित्रांनो, दुसऱ्या कोणत्याही गोष्टीचा उल्लेख करू नका, चुकू नका. फक्त इंद्राचेच, त्या बलवानाचे, सोम पिळताना स्तुती करा; पुन्हा पुन्हा त्याचे गोड गाणे गा.
अवक्रक्षिणं वृषभं यथाजुरं गां न चर्षणीसहम् । विद्वेषणं संवननोभयंकरं मंहिष्ठमुभयाविनम्
तो वृषभासारखा, कोणाच्याही आड येत नाही; गायीप्रमाणे सर्वांना सहन करणारा आहे. तो द्वेष दूर करणारा, सर्वांना एकत्र आणणारा, मोठा आणि दोन्ही बाजूंना जिंकणारा आहे.
यच्चिद्धि त्वा जना इमे नाना हवन्त ऊतये । अस्माकं ब्रह्मेदमिन्द्र भूतु तेऽहा विश्वा च वर्धनम्
हे इंद्रा, जरी हे लोक वेगवेगळ्या प्रकारे तुझी मदतीसाठी प्रार्थना करत असले, तरी आमची ही प्रार्थना तुझ्यासाठी असो; आज ती तुला सर्व प्रकारे वाढ मिळवून देओ.
वि तर्तूर्यन्ते मघवन्विपश्चितोऽर्यो विपो जनानाम् । उप क्रमस्व पुरुरूपमा भर वाजं नेदिष्ठमूतये
ज्ञानी आणि दानशूर असा तो सर्व लोकांपेक्षा पुढे जातो. तू तुझ्या अनेक रूपांनी आमच्याकडे ये, आणि मदतीसाठी सर्वात जवळचं यश आम्हाला मिळवून दे.
महे चन त्वामद्रिवः परा शुल्काय देयाम् । न सहस्राय नायुताय वज्रिवो न शताय शतामघ
हे दगड फोडणाऱ्या, मोठ्या मोबदल्यासाठीसुद्धा मी तुला देणार नाही; हजार, दहा हजार किंवा शंभर, कितीही भेटी मिळाल्या तरी मी तुला सोडणार नाही.
वस्याँ इन्द्रासि मे पितुरुत भ्रातुरभुञ्जतः । माता च मे छदयथः समा वसो वसुत्वनाय राधसे
हे इंद्रा, तू मला, माझ्या वडिलांना आणि माझ्या भाऊबंदांना, जे तुझ्या प्रसादाचा लाभ घेतात, नेहमीच दयाळू आहेस. आणि तू, दात्या, माझ्या आईचेही रक्षण केलेस, संपत्ती आणि कृपेसाठी.
क्वेयथ क्वेदसि पुरुत्रा चिद्धि ते मनः । अलर्षि युध्म खजकृत्पुरंदर प्र गायत्रा अगासिषुः
तू कुठे आहेस, कुठे राहतोस? तुझे मन तर अनेक ठिकाणी असते. हे वीर, किल्ले फोडणारा, तू वेगाने धावून गेला आहेस; तू गायकासोबत गायत्रीने पुढे गेला आहेस.
प्रास्मै गायत्रमर्चत वावातुर्यः पुरंदरः । याभिः काण्वस्योप बर्हिरासदं यासद्वज्री भिनत्पुरः
त्याच्यासाठी गायत्रीचे गाणे गा, त्या दानशूर, किल्ले फोडणाऱ्याची स्तुती करा, ज्याने काण्वाच्या आसनावर स्थान मिळवले, आणि वज्रधारीने नगरांचा नाश केला.
ये ते सन्ति दशग्विनः शतिनो ये सहस्रिणः । अश्वासो ये ते वृषणो रघुद्रुवस्तेभिर्नस्तूयमा गहि
तुझे दहा जुवांचे, शंभर जुवांचे, हजार जुवांचे, हे बलशाली आणि वेगवान घोडे, आमच्याकडे ये, आम्ही तुझी स्तुती करतो.
आ त्वद्य सबर्दुघां हुवे गायत्रवेपसम् । इन्द्रं धेनुं सुदुघामन्यामिषमुरुधारामरंकृतम्
आज मी तुला, इंद्रा, भरपूर दूध देणाऱ्या गायीप्रमाणे, गायत्रीसाठी, प्रवाही सोमासाठी हाक मारतो. मी तुला उत्तम दूध देणाऱ्या गायीप्रमाणे, भरपूर पोषणासाठी, ओसंडून वाहणाऱ्या संपत्तीकरिता शोधतो.
यत्तुदत्सूर एतशं वङ्कू वातस्य पर्णिना । वहत्कुत्समार्जुनेयं शतक्रतुः त्सरद्गन्धर्वमस्तृतम्
जेव्हा तुंद, सूर्य, एतश किंवा वाऱ्याच्या पानासारखा वाकडा, कुत्स, अर्जुनाचा पुत्र, याला घेऊन गेला, तेव्हा शतक्रतु इंद्राने गंधर्वाला संकटातून वाचवले.
य ऋते चिदभिश्रिषः पुरा जत्रुभ्य आतृदः । संधाता संधिं मघवा पुरूवसुरिष्कर्ता विह्रुतं पुनः
जो मदतीशिवायसुद्धा पूर्वीच्या लोकांचे सांधे वाचवून त्यांना संकटातून तारला, तो दानशूर, अनेकांचा स्वामी, पुन्हा विखुरलेल्यांना एकत्र करील.
मा भूम निष्ट्या इवेन्द्र त्वदरणा इव । वनानि न प्रजहितान्यद्रिवो दुरोषासो अमन्महि
इंद्रा, आम्ही टाकून दिलेल्यांसारखे किंवा आसऱ्याविना राहिलेल्यांसारखे होऊ नये. वने जशी ओसाड पडतात, तशी आमची अवस्था होऊ नये. प्रभाते जशी आशा राहत नाही, तशी निराशा आमच्यात येऊ नये.
अमन्महीदनाशवोऽनुग्रासश्च वृत्रहन् । सकृत्सु ते महता शूर राधसा अनु स्तोमं मुदीमहि
वृत्रहंता, इथे आम्हाला कधीच कमतरता किंवा नाश जाणवला नाही. तुझ्या मोठ्या दानामुळे, शूरा, आम्ही पुन्हा एकदा तुझ्या स्तुतीने तुला आनंदित करू दे.
यदि स्तोमं मम श्रवदस्माकमिन्द्रमिन्दवः । तिरः पवित्रं ससृवांस आशवो मन्दन्तु तुग्र्यावृधः
इंद्रा, जर माझी स्तुती तुला ऐकण्यासारखी वाटत असेल, तर वेगवान प्रवाहांनी शुद्ध होऊन, तुझ्या सामर्थ्यात वाढ करणाऱ्या या सोमाने तुला आनंद मिळू दे.
आ त्वद्य सधस्तुतिं वावातुः सख्युरा गहि । उपस्तुतिर्मघोनां प्र त्वावत्वधा ते वश्मि सुष्टुतिम्
मित्रा, आज या सभेत ये. दानशूरांची स्तुती तुझ्यापर्यंत पोहोचू दे. तुझ्यासाठी मी ही सुंदर स्तुती तयार केली आहे.
सोता हि सोममद्रिभिरेमेनमप्सु धावत । गव्या वस्त्रेव वासयन्त इन्नरो निर्धुक्षन्वक्षणाभ्यः
तुझ्यासाठी सोम दगडांनी पिळला आहे; तो पाण्यातून वाहू दे. जशी वस्त्रे स्वच्छ धुतली जातात, तशी पुरुषांनी तो सोम पात्रांतून गाळून शुद्ध केला आहे.
अध ज्मो अध वा दिवो बृहतो रोचनादधि । अया वर्धस्व तन्वा गिरा ममा जाता सुक्रतो पृण
मग ती पृथ्वी असो किंवा विशाल तेजस्वी आकाश असो, या स्तोत्राने, तुझ्या देहात आणि माझ्या गाण्यात वाढ होऊ दे. कुशल कार्यकर्त्या, माझ्यातून जे जन्मले आहे ते तू परिपूर्ण कर.
इन्द्राय सु मदिन्तमं सोमं सोता वरेण्यम् । शक्र एणं पीपयद्विश्वया धिया हिन्वानं न वाजयुम्
इंद्रासाठी उत्तम, आनंद देणारा सोम पिळा. शक्तिमान शक्र, सर्व बुद्धीने तो सोम पिऊ दे, जसा विजेत्याला प्रेरणा मिळते.
मा त्वा सोमस्य गल्दया सदा याचन्नहं गिरा । भूर्णिं मृगं न सवनेषु चुक्रुधं क ईशानं न याचिषत्
मी नेहमीच गाण्याने तुझ्याकडे सोम मागत राहून तुला कंटाळवणारा होऊ नये. जसा यज्ञात चंचल पशू असतो, तसा कोणीच आपल्या मालकाकडे त्याचेच मागत नाही.
मदेनेषितं मदमुग्रमुग्रेण शवसा । विश्वेषां तरुतारं मदच्युतं मदे हि ष्मा ददाति नः
मदाने प्रेरित होऊन, प्रचंड सामर्थ्याने, तो सर्वांना मागे टाकतो, आणि ती मत्तता ओततो; या आनंदात तो आम्हाला देतो.
शेवारे वार्या पुरु देवो मर्ताय दाशुषे । स सुन्वते च स्तुवते च रासते विश्वगूर्तो अरिष्टुतः
देव अनेक हवेहवेसे वर त्या माणसाला देतो जो सेवा करतो; जो सोम पिळतो आणि स्तुती करतो, त्याला तो सर्वत्र प्रसिद्ध, सर्वांनी स्तुत्य असा वर देतो.
एन्द्र याहि मत्स्व चित्रेण देव राधसा । सरो न प्रास्युदरं सपीतिभिरा सोमेभिरुरु स्फिरम्
इंद्रा, या, या सुंदर दानात आनंद घे. जसा सरोवर पाण्याने भरते, तसा या सोमांनी तृप्त हो.
आ त्वा सहस्रमा शतं युक्ता रथे हिरण्यये । ब्रह्मयुजो हरय इन्द्र केशिनो वहन्तु सोमपीतये
इंद्रा, सोन्याच्या रथाला ज्या हजारो-शेकडो केसाळ, प्रार्थनेने जोडलेल्या घोड्यांनी जोडलं आहे, ते तुला सोमपानासाठी घेऊन येवोत.
आ त्वा रथे हिरण्यये हरी मयूरशेप्या । शितिपृष्ठा वहतां मध्वो अन्धसो विवक्षणस्य पीतये
इंद्रा, सोन्याच्या रथावर, मोराच्या शेपटीसारखे आणि पांढऱ्या पाठचे दोन घोडे तुला मधुर, आनंददायक सोमपानासाठी घेऊन येवोत.
पिबा त्वस्य गिर्वणः सुतस्य पूर्वपा इव । परिष्कृतस्य रसिन इयमासुतिश्चारुर्मदाय पत्यते
गायनप्रिय इंद्रा, या पिळलेल्या सोमाचा तू पहिल्यांदा पान कर. सुंदरपणे तयार केलेला, वाहणारा हा रस तुझ्या आनंदासाठी अर्पण केला आहे.