इन्द्रासोमा समघशंसमभ्यघं तपुर्ययस्तु चरुरग्निवाँ इव । ब्रह्मद्विषे क्रव्यादे घोरचक्षसे द्वेषो धत्तमनवायं किमीदिने
इंद्रा आणि सोम, जे वाईट बोलतात, भयंकर आहेत, जणू काही जाळणाऱ्या अग्नीप्रमाणे वागत आहेत, त्यांच्यावर तुमचा रोष दाखवा. जे प्रार्थनेचे शत्रू आहेत, मांसाहारी आहेत, भीषण डोळ्यांचे आहेत, द्वेष करणारे, नीतीहीन आणि कपटी आहेत, त्यांच्यावर तुमचा राग ठेवा.
इन्द्रासोमा दुष्कृतो वव्रे अन्तरनारम्भणे तमसि प्र विध्यतम् । यथा नातः पुनरेकश्चनोदयत्तद्वामस्तु सहसे मन्युमच्छवः
इंद्रा आणि सोम, वाईट कर्म करणाऱ्यांना खोल खड्ड्यात, आधार नसलेल्या अंधारात फेकून द्या. त्यातील एकही पुन्हा वर येऊ नये—तुमचा कोप आणि शक्ती असेच असो.
इन्द्रासोमा वर्तयतं दिवो वधं सं पृथिव्या अघशंसाय तर्हणम् । उत्तक्षतं स्वर्यं पर्वतेभ्यो येन रक्षो वावृधानं निजूर्वथः
इंद्रा आणि सोम, आकाशातील वज्र खाली आणा, पृथ्वीवरील नाशही वाईट बोलणाऱ्यांना शिक्षा म्हणून द्या. पर्वतांवरून दिव्य तेज उचलून त्या द्वेषी राक्षसाचा नाश करा.
इन्द्रासोमा वर्तयतं दिवस्पर्यग्नितप्तेभिर्युवमश्महन्मभिः । तपुर्वधेभिरजरेभिरत्रिणो नि पर्शाने विध्यतं यन्तु निस्वरम्
इंद्रा आणि सोम, आकाशातून दगड खाली आणा, तुमच्या अग्नीने तापलेल्या आणि दगड फोडणाऱ्या शस्त्रांनी. अमर आणि तीक्ष्ण शस्त्रांनी वाईट करणाऱ्यांना ठेचून टाका, ते कायमचे शांत व्हावेत.
इन्द्रासोमा परि वां भूतु विश्वत इयं मतिः कक्ष्याश्वेव वाजिना । यां वां होत्रां परिहिनोमि मेधयेमा ब्रह्माणि नृपतीव जिन्वतम्
इंद्रा आणि सोम, माझी ही प्रार्थना सर्व बाजूंनी तुम्हाला वेढून राहो, जशी शर्यतीतील वेगवान घोडा. मी अर्पण केलेली ही वेदीची भेट, राजासारखी तुम्ही स्वीकारा आणि आम्हाला ज्ञान व फळ द्या.
प्रति स्मरेथां तुजयद्भिरेवैर्हतं द्रुहो रक्षसो भङ्गुरावतः । इन्द्रासोमा दुष्कृते मा सुगं भूद्यो नः कदा चिदभिदासति द्रुहा
तुमच्या विजयी शस्त्रांनी कपटी, राक्षस आणि तोडफोड करणाऱ्यांचा नाश करा, हे लक्षात ठेवा. इंद्रा आणि सोम, वाईट करणाऱ्यांना कधीच सोपी वाट मिळू नये, त्यांनी आम्हाला कधीच त्रास देऊ नये.
यो मा पाकेन मनसा चरन्तमभिचष्टे अनृतेभिर्वचोभिः । आप इव काशिना संगृभीता असन्नस्त्वासत इन्द्र वक्ता
जो मला वाईट मनाने किंवा खोट्या शब्दांनी पाहतो, जणू काही चालत्या पाण्याला जाळीने पकडतो—तो मागे पडो, इंद्रा, त्याला बोलता येऊ नये.
ये पाकशंसं विहरन्त एवैर्ये वा भद्रं दूषयन्ति स्वधाभिः । अहये वा तान्प्रददातु सोम आ वा दधातु निरृतेरुपस्थे
जे वाईट बोलण्यात आनंद मानतात किंवा स्वतःच्या स्वभावाने चांगल्याला बिघडवतात—त्यांना सोमाने सर्पाकडे सोपवावे किंवा ते विनाशाच्या कुशीत जावोत.
यो नो रसं दिप्सति पित्वो अग्ने यो अश्वानां यो गवां यस्तनूनाम् । रिपु स्तेन स्तेयकृद्दभ्रमेतु नि ष हीयतां तन्वा तना च
जो आमच्या रसाला, पेयाला, अग्नी, आमच्या घोड्यांना, गायींना किंवा लोकांना हानी पोहोचवू पाहतो—तो शत्रू असो, चोर असो, त्याचा पूर्ण नाश होवो, त्याचे शरीर आणि वंश संपो.
परः सो अस्तु तन्वा तना च तिस्रः पृथिवीरधो अस्तु विश्वाः । प्रति शुष्यतु यशो अस्य देवा यो नो दिवा दिप्सति यश्च नक्तम्
तो आमच्यापासून शरीराने आणि वंशाने दूर जावो; तो तिन्ही पृथ्वीखाली टाकला जावो; त्याचे यश कोमेजो, देवहो, जो दिवसा किंवा रात्री आम्हाला हानी पोहोचवू पाहतो.
सुविज्ञानं चिकितुषे जनाय सच्चासच्च वचसी पस्पृधाते । तयोर्यत्सत्यं यतरदृजीयस्तदित्सोमोऽवति हन्त्यासत्
शहाण्या माणसासाठी सत्य आणि असत्य यातला फरक स्पष्ट असतो; दोन बोलांपैकी जे सत्य आणि बलवान आहे, त्याचे रक्षण सोम करतो आणि असत्याचा नाश करतो.
न वा उ सोमो वृजिनं हिनोति न क्षत्रियं मिथुया धारयन्तम् । हन्ति रक्षो हन्त्यासद्वदन्तमुभाविन्द्रस्य प्रसितौ शयाते
सोम निरपराध्याला त्रास देत नाही, ना न्याय राखणाऱ्या वीराला; तो राक्षसाचा आणि खोटं बोलणाऱ्याचा नाश करतो—दोघेही इंद्राच्या सामर्थ्याखाली पराभूत होतात.
यदि वाहमनृतदेव आस मोघं वा देवाँ अप्यूहे अग्ने । किमस्मभ्यं जातवेदो हृणीषे द्रोघवाचस्ते निरृथं सचन्ताम्
जरी मी खोटा देव असलो किंवा निरुपयोगी असलो, तरीही, अग्नी, सर्वज्ञा, तुम्ही आमच्याशी काय धरता? जे कपटी बोलतात, त्यांनी विनाशाशी संग करावा.
अद्या मुरीय यदि यातुधानो अस्मि यदि वायुस्ततप पूरुषस्य । अधा स वीरैर्दशभिर्वि यूया यो मा मोघं यातुधानेत्याह
आज मी जर जादूटोणा करणारा असेन किंवा मी एखाद्या माणसाला त्रास दिला असेल, तर जो मला खोटं जादूटोणा करणारा म्हणतो, तो आपल्या दहा साथीदारांपासून वेगळा पडो.
यो मायातुं यातुधानेत्याह यो वा रक्षाः शुचिरस्मीत्याह । इन्द्रस्तं हन्तु महता वधेन विश्वस्य जन्तोरधमस्पदीष्ट
जो मला जादूटोणा करणारा म्हणतो किंवा स्वतः राक्षस असून 'मी शुद्ध आहे' असं सांगतो—त्याचा इंद्राने प्रचंड प्रहाराने नाश करावा, तो सर्व सृष्टीत तळाच्या ठिकाणी जावो.
प्र या जिगाति खर्गलेव नक्तमप द्रुहा तन्वं गूहमाना । वव्राँ अनन्ताँ अव सा पदीष्ट ग्रावाणो घ्नन्तु रक्षस उपब्दैः
ती जी रात्री कुत्र्यासारखी फिरते आणि कपटाने आपले रूप लपवते—ती अंतहीन खड्ड्यात पडो, दगडांनी तिच्यावर प्रहार करून राक्षसाचा नाश होवो.
वि तिष्ठध्वं मरुतो विक्ष्विच्छत गृभायत रक्षसः सं पिनष्टन । वयो ये भूत्वी पतयन्ति नक्तभिर्ये वा रिपो दधिरे देवे अध्वरे
उठा, मरुतांनो, शत्रूंना पांगवा, राक्षसांना पकडा आणि चिरडून टाका; जे पक्ष्यांसारखे रात्री उडतात किंवा जे शत्रू यज्ञात जागा घेतात, त्यांचा नाश करा.
प्र वर्तय दिवो अश्मानमिन्द्र सोमशितं मघवन्सं शिशाधि । प्राक्तादपाक्तादधरादुदक्तादभि जहि रक्षसः पर्वतेन
इंद्रा, सोमाच्या तेजाने धार लावलेला आकाशातील दगड खाली आणा, दानशूरा, पूर्व, पश्चिम, खाली, वर—सर्व दिशांनी पर्वताने राक्षसांचा नाश करा.
एत उ त्ये पतयन्ति श्वयातव इन्द्रं दिप्सन्ति दिप्सवोऽदाभ्यम् । शिशीते शक्रः पिशुनेभ्यो वधं नूनं सृजदशनिं यातुमद्भ्यः
हे जे कुत्र्याच्या जबड्यांसारखे आहेत, ते इंद्रावर हल्ला करतात; निष्पापांवर वार करण्याचा त्यांचा हट्ट असतो. शक्रा, तू निंदकांवर आपले शस्त्र धारदार कर; आता जादूटोण्यांवर आपली वज्र सोड.
इन्द्रो यातूनामभवत्पराशरो हविर्मथीनामभ्याविवासताम् । अभीदु शक्रः परशुर्यथा वनं पात्रेव भिन्दन्सत एति रक्षसः
इंद्राने पराशरासाठी जादूटोण्यांचा नाश केला, आणि जे हवनात विघ्न आणतात त्यांना दूर हाकलले. शक्राने राक्षसांना तुडवले, जसे कुऱ्हाड जंगल तोडते किंवा भांडे फुटते, तसाच तो राक्षसांवर चालून गेला.
उलूकयातुं शुशुलूकयातुं जहि श्वयातुमुत कोकयातुम् । सुपर्णयातुमुत गृध्रयातुं दृषदेव प्र मृण रक्ष इन्द्र
घुबडाच्या रूपातील, कर्कश घुबडाच्या, कुत्र्याच्या जबड्याच्या आणि कोकीळाच्या रूपातील जादूटोण्यांचा नाश कर. गरुडाच्या आणि गिधाडाच्या रूपातील जादूटोण्यांनाही पूर्णपणे नष्ट कर, आम्हाला वाचव, इंद्रा.
मा नो रक्षो अभि नड्यातुमावतामपोच्छतु मिथुना या किमीदिना । पृथिवी नः पार्थिवात्पात्वंहसोऽन्तरिक्षं दिव्यात्पात्वस्मान्
कोणताही राक्षस, जादूटोणा, किंवा दुष्ट जोडपे, किंवा कृमीसारखा कोणीही आमच्यावर हावी होऊ नये. पृथ्वीने आम्हाला पृथ्वीवरील संकटांपासून वाचवावे, आणि आकाश व अंतराळाने वरच्या संकटांपासून आमचे रक्षण करावे.
इन्द्र जहि पुमांसं यातुधानमुत स्त्रियं मायया शाशदानाम् । विग्रीवासो मूरदेवा ऋदन्तु मा ते दृशन्सूर्यमुच्चरन्तम्
इंद्रा, पुरुष जादूटोण्याचा आणि कपटाने हानी करणाऱ्या स्त्रीचाही नाश कर. मुळांवर तुटून बसणारे, मान वाकवणारे राक्षस नष्ट होवोत; सूर्य उगवताना त्यांनी तुला पाहू नये.
प्रति चक्ष्व वि चक्ष्वेन्द्रश्च सोम जागृतम् । रक्षोभ्यो वधमस्यतमशनिं यातुमद्भ्यः
सर्वत्र पाहा, जागृत रहा, इंद्रा आणि सोम! राक्षसांवर विनाश ओता, जादूटोण्यांवर वज्राचा प्रहार करा.
मा चिदन्यद्वि शंसत सखायो मा रिषण्यत । इन्द्रमित्स्तोता वृषणं सचा सुते मुहुरुक्था च शंसत
मित्रांनो, दुसऱ्या कोणत्याही गोष्टीचा उल्लेख करू नका, चुकू नका. फक्त इंद्राचेच, त्या बलवानाचे, सोम पिळताना स्तुती करा; पुन्हा पुन्हा त्याचे गोड गाणे गा.
अवक्रक्षिणं वृषभं यथाजुरं गां न चर्षणीसहम् । विद्वेषणं संवननोभयंकरं मंहिष्ठमुभयाविनम्
तो वृषभासारखा, कोणाच्याही आड येत नाही; गायीप्रमाणे सर्वांना सहन करणारा आहे. तो द्वेष दूर करणारा, सर्वांना एकत्र आणणारा, मोठा आणि दोन्ही बाजूंना जिंकणारा आहे.
यच्चिद्धि त्वा जना इमे नाना हवन्त ऊतये । अस्माकं ब्रह्मेदमिन्द्र भूतु तेऽहा विश्वा च वर्धनम्
हे इंद्रा, जरी हे लोक वेगवेगळ्या प्रकारे तुझी मदतीसाठी प्रार्थना करत असले, तरी आमची ही प्रार्थना तुझ्यासाठी असो; आज ती तुला सर्व प्रकारे वाढ मिळवून देओ.
वि तर्तूर्यन्ते मघवन्विपश्चितोऽर्यो विपो जनानाम् । उप क्रमस्व पुरुरूपमा भर वाजं नेदिष्ठमूतये
ज्ञानी आणि दानशूर असा तो सर्व लोकांपेक्षा पुढे जातो. तू तुझ्या अनेक रूपांनी आमच्याकडे ये, आणि मदतीसाठी सर्वात जवळचं यश आम्हाला मिळवून दे.
महे चन त्वामद्रिवः परा शुल्काय देयाम् । न सहस्राय नायुताय वज्रिवो न शताय शतामघ
हे दगड फोडणाऱ्या, मोठ्या मोबदल्यासाठीसुद्धा मी तुला देणार नाही; हजार, दहा हजार किंवा शंभर, कितीही भेटी मिळाल्या तरी मी तुला सोडणार नाही.
वस्याँ इन्द्रासि मे पितुरुत भ्रातुरभुञ्जतः । माता च मे छदयथः समा वसो वसुत्वनाय राधसे
हे इंद्रा, तू मला, माझ्या वडिलांना आणि माझ्या भाऊबंदांना, जे तुझ्या प्रसादाचा लाभ घेतात, नेहमीच दयाळू आहेस. आणि तू, दात्या, माझ्या आईचेही रक्षण केलेस, संपत्ती आणि कृपेसाठी.