अस्मे इन्द्रो वरुणो मित्रो अर्यमा द्युम्नं यच्छन्तु महि शर्म सप्रथः । अवध्रं ज्योतिरदितेरृतावृधो देवस्य श्लोकं सवितुर्मनामहे
इंद्र, वरुण, मित्र आणि अर्यमान आम्हाला कीर्ती, मोठे आणि व्यापक रक्षण देवो. आम्ही अदितीचे सत्यप्रेमी तेज आणि सवितृ देवतेचे स्तुतीमान मानू.
युवां नरा पश्यमानास आप्यं प्राचा गव्यन्तः पृथुपर्शवो ययुः । दासा च वृत्रा हतमार्याणि च सुदासमिन्द्रावरुणावसावतम्
तुम्ही दोघे, हे पुरुषांनो, जुनी मैत्री पाहून, गायी मिळवण्यासाठी पूर्वेकडे मोठ्या सैन्यासह निघालात. हे इंद्र आणि वरुण, दास, वृत्र आणि आर्य यांच्याविरुद्ध तुम्ही सुदासाला मदत केलीत.
यत्रा नरः समयन्ते कृतध्वजो यस्मिन्नाजा भवति किं चन प्रियम् । यत्रा भयन्ते भुवना स्वर्दृशस्तत्रा न इन्द्रावरुणाधि वोचतम्
जिथे पुरुष एकत्र येतात, ध्वज उंचावतात, जिथे युद्धात काहीच प्रिय राहत नाही, जिथे तेजस्वी घाबरतात, तिथे, हे इंद्र आणि वरुण, आमच्यासाठी बोला.
सं भूम्या अन्ता ध्वसिरा अदृक्षतेन्द्रावरुणा दिवि घोष आरुहत् । अस्थुर्जनानामुप मामरातयोऽर्वागवसा हवनश्रुता गतम्
पृथ्वीचे टोक अंधाराने झाकलेले तुम्ही पाहिले, हे इंद्र आणि वरुण; तुमचा आवाज आकाशात पोहोचला. आमचे शत्रू ठाम राहू नयेत, मदतीने जवळ या, तुम्ही आमच्या हाकेला ऐकता.
इन्द्रावरुणा वधनाभिरप्रति भेदं वन्वन्ता प्र सुदासमावतम् । ब्रह्माण्येषां शृणुतं हवीमनि सत्या तृत्सूनामभवत्पुरोहितिः
हे इंद्र आणि वरुण, तुमच्या अपराजेय शस्त्रांनी मार्ग फोडून, तुम्ही सुदासाचे रक्षण केले. या ऋत्विकांच्या प्रार्थना ऐका, कारण तृत्सूंची पुरोहिती खरी होती.
इन्द्रावरुणावभ्या तपन्ति माघान्यर्यो वनुषामरातयः । युवं हि वस्व उभयस्य राजथोऽध स्मा नोऽवतं पार्ये दिवि
हे इंद्र आणि वरुण, शत्रू आणि विरोधक आपल्या सामर्थ्याने आर्यांना त्रास देतात. तुम्ही दोन्ही प्रकारच्या संपत्तीचे राजे आहात, म्हणून आम्हाला सर्वोच्च स्वर्गात रक्षण करा.
युवां हवन्त उभयास आजिष्विन्द्रं च वस्वो वरुणं च सातये । यत्र राजभिर्दशभिर्निबाधितं प्र सुदासमावतं तृत्सुभिः सह
लढायात दोघांना, म्हणजे इंद्र आणि वरुण, मदतीसाठी हाक मारली जाते; जिथे दहा राजांनी वेढा घातला असताना, तुम्ही तृत्सूंसह सुदासाचे रक्षण केले.
दश राजानः समिता अयज्यवः सुदासमिन्द्रावरुणा न युयुधुः । सत्या नृणामद्मसदामुपस्तुतिर्देवा एषामभवन्देवहूतिषु
दहा राजे एकत्र येऊन, यज्ञ न करता, इंद्रावरुणा, सुदासावर विजय मिळवू शकले नाहीत; खऱ्या वीरांची स्तुतीच त्यांच्या देवपूजेत अर्पण झाली.
दाशराज्ञे परियत्ताय विश्वतः सुदास इन्द्रावरुणावशिक्षतम् । श्वित्यञ्चो यत्र नमसा कपर्दिनो धिया धीवन्तो असपन्त तृत्सवः
दशराजाच्या पुत्राला सर्व बाजूंनी वेढा पडला असताना, इंद्रावरुणा, तुम्ही सुदासाला बळ दिले; जिथे तृत्सू, श्वेत शिरोभूषणे घालून, नम्रतेने आणि बुध्दीने विजय मिळवतात.
वृत्राण्यन्यः समिथेषु जिघ्नते व्रतान्यन्यो अभि रक्षते सदा । हवामहे वां वृषणा सुवृक्तिभिरस्मे इन्द्रावरुणा शर्म यच्छतम्
तुमच्यातला एक युद्धात शत्रूंचा नाश करतो, दुसरा नेहमी व्रतांचे पालन करतो; आम्ही तुम्हा वीरांना सुंदर स्तुत्यांनी हाक मारतो, इंद्रावरुणा, आम्हाला तुमचे रक्षण द्या.
अस्मे इन्द्रो वरुणो मित्रो अर्यमा द्युम्नं यच्छन्तु महि शर्म सप्रथः । अवध्रं ज्योतिरदितेरृतावृधो देवस्य श्लोकं सवितुर्मनामहे
इंद्र, वरुण, मित्र आणि अर्यमान यांनी आम्हाला मोठा यश आणि विस्तृत संरक्षण द्यावे; अदितीचे अडथळारहित तेज, सत्याचे पालन करणारे, आणि सवितृचे दिव्य तेज आम्ही गौरवू.
आ वां राजानावध्वरे ववृत्यां हव्येभिरिन्द्रावरुणा नमोभिः । प्र वां घृताची बाह्वोर्दधाना परि त्मना विषुरूपा जिगाति
राजांनो, इंद्रावरुणा, या यज्ञात मी नम्रतेने आणि हव्यांनी तुमच्याकडे वळतो; तुपाचा प्रवाह, तुमच्या बाहूंवर ठेवलेला, वेगवेगळ्या रूपांनी सर्वत्र पसरतो.
युवो राष्ट्रं बृहदिन्वति द्यौर्यौ सेतृभिररज्जुभिः सिनीथः । परि नो हेळो वरुणस्य वृज्या उरुं न इन्द्रः कृणवदु लोकम्
तुमचे राज्य आकाशासारखे विशाल, तेजस्वी आणि स्थिर आहे, मार्गदर्शकांनी आणि वाटांनी जोडलेले; वरुणाचा रोष आमच्यावर येऊ नये, आणि इंद्राने आमचे जग मोकळे करावे.
कृतं नो यज्ञं विदथेषु चारुं कृतं ब्रह्माणि सूरिषु प्रशस्ता । उपो रयिर्देवजूतो न एतु प्र ण स्पार्हाभिरूतिभिस्तिरेतम्
आमचा यज्ञ सभांमध्ये सुंदररीत्या पूर्ण होवो; आमच्या स्तुती श्रेष्ठांच्या मध्ये प्रशंसित होवोत; देवांसह संपत्ती आमच्याकडे येवो, आणि आम्ही उत्तम सहाय्याने पुढे जावो.
अस्मे इन्द्रावरुणा विश्ववारं रयिं धत्तं वसुमन्तं पुरुक्षुम् । प्र य आदित्यो अनृता मिनात्यमिता शूरो दयते वसूनि
इंद्रावरुणा, आम्हाला सर्व बाजूंनी लाभदायक, संपन्न आणि भरपूर संपत्ती द्या; आदित्य, अमर्याद आणि पराक्रमी, असत्य दूर करतो आणि धन देतो.
इयमिन्द्रं वरुणमष्ट मे गीः प्रावत्तोके तनये तूतुजाना । सुरत्नासो देववीतिं गमेम यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः
ही आठ ओळींची स्तुती मी इंद्रावरुणासाठी म्हटली, संतती आणि वंशासाठी समृद्धी मागितली; आम्ही उत्तम दानांनी सजलेले देवपूजेला जावो; तुम्ही नेहमी आम्हाला कल्याणाने राखा.
पुनीषे वामरक्षसं मनीषां सोममिन्द्राय वरुणाय जुह्वत् । घृतप्रतीकामुषसं न देवीं ता नो यामन्नुरुष्यतामभीके
मी माझा शुद्ध विचार शुद्ध करतो, सोम इंद्रावरुणाला अर्पण करतो; जशी देवी उषा तुपाने अलंकृत होते, तशी ती आमच्याकडे येवो आणि मोठे संरक्षण घेऊन येवो.
स्पर्धन्ते वा उ देवहूये अत्र येषु ध्वजेषु दिद्यवः पतन्ति । युवं ताँ इन्द्रावरुणावमित्रान्हतं पराचः शर्वा विषूचः
इथे देवांनी बोलावलेले लोक स्पर्धा करतात, जिथे ध्वज चमकतात आणि खाली पडतात; इंद्रावरुणा, तुम्ही शत्रूंना पराभूत करा, त्यांना दूर हाका आणि सर्व दिशांना पांगवा.
आपश्चिद्धि स्वयशसः सदस्सु देवीरिन्द्रं वरुणं देवता धुः । कृष्टीरन्यो धारयति प्रविक्ता वृत्राण्यन्यो अप्रतीनि हन्ति
पाण्याही, स्वतःचे तेज असलेल्या, त्यांच्या स्थानांमध्ये, इंद्रावरुणाची देवांसारखी पूजा करतात; एक लोकांचे पालन करतो, दुसरा शत्रूंना, कोणत्याही विरोधाशिवाय, नष्ट करतो.
स सुक्रतुरृतचिदस्तु होता य आदित्य शवसा वां नमस्वान् । आववर्तदवसे वां हविष्मानसदित्स सुविताय प्रयस्वान्
तो यज्ञकर्ता ज्ञानी, सत्य जाणणारा असो, हे आदित्य, जो बळ आणि नम्रतेने तुमच्याकडे वळला; तो तुमच्या मदतीसाठी, हव्यांसह, समृद्धीसाठी बसला आहे.
इयमिन्द्रं वरुणमष्ट मे गीः प्रावत्तोके तनये तूतुजाना । सुरत्नासो देववीतिं गमेम यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः
ही आठ ओळींची स्तुती मी इंद्रावरुणासाठी म्हटली, संतती आणि वंशासाठी समृद्धी मागितली; आम्ही उत्तम दानांनी सजलेले देवपूजेला जावो; तुम्ही नेहमी आम्हाला कल्याणाने राखा.
धीरा त्वस्य महिना जनूंषि वि यस्तस्तम्भ रोदसी चिदुर्वी । प्र नाकमृष्वं नुनुदे बृहन्तं द्विता नक्षत्रं पप्रथच्च भूम
त्याच्या महानतेने, त्या ज्ञानी देवाने सृष्टी पसरवली; त्याने आकाश आणि पृथ्वी यांना आधार दिला; उंच गगन पुढे ढकलले आणि ताऱ्यांना आकाशात पसरवले.
उत स्वया तन्वा सं वदे तत्कदा न्वन्तर्वरुणे भुवानि । किं मे हव्यमहृणानो जुषेत कदा मृळीकं सुमना अभि ख्यम्
तो स्वतःच्या रूपाने एकत्र बोलतो; मी केव्हा वरुणाच्या सान्निध्यात राहीन? माझ्या कोणत्या अर्पणाला तो स्वीकारेल, आणि दयाळू, सौम्य देव मला केव्हा पाहील?
पृच्छे तदेनो वरुण दिदृक्षूपो एमि चिकितुषो विपृच्छम् । समानमिन्मे कवयश्चिदाहुरयं ह तुभ्यं वरुणो हृणीते
हे वरुणा, मी हे विचारतो, पाहण्याची इच्छा आहे; मी जवळ येतो, जाणून घेण्यास उत्सुक आहे; ज्ञानी लोकसुद्धा असेच म्हणतात: हा वरुणच पाप स्वतःकडे घेतो.
किमाग आस वरुण ज्येष्ठं यत्स्तोतारं जिघांससि सखायम् । प्र तन्मे वोचो दूळभ स्वधावोऽव त्वानेना नमसा तुर इयाम्
वरुणा, मी तुझा भक्त आणि मित्र आहे, तरीही मी कोणते जुने पाप केले की, त्यासाठी तू मला त्रास द्यायचा विचार करतोस? हे सहज प्रसन्न होणाऱ्या देवा, मला ते सांग. मी नम्रतेने तुझ्या चरणी आलो आहे.
अव द्रुग्धानि पित्र्या सृजा नोऽव या वयं चकृमा तनूभिः । अव राजन्पशुतृपं न तायुं सृजा वत्सं न दाम्नो वसिष्ठम्
आमच्या पूर्वजांनी केलेल्या पापांपासून आम्हाला सोडव. आम्ही स्वतः शरीराने केलेल्या पापांपासूनही मुक्त कर. राजन, वसिष्ठाला जणू वासराला दोरीतून सोडावे तसे, किंवा जनावराला जाळ्यातून सोडावे तसे, त्याच्या दोषांपासून मुक्त कर.
न स स्वो दक्षो वरुण ध्रुतिः सा सुरा मन्युर्विभीदको अचित्तिः । अस्ति ज्यायान्कनीयस उपारे स्वप्नश्चनेदनृतस्य प्रयोता
वरुणा, कोणाचेही कौशल्य, धैर्य, शौर्य, किंवा चातुर्य पुरेसे नाही. मोठा आणि लहान दोघेही जवळ असतात; झोप आणि असत्य बोलण्याची प्रवृत्ती देखील येतेच.
अरं दासो न मीळ्हुषे कराण्यहं देवाय भूर्णयेऽनागाः । अचेतयदचितो देवो अर्यो गृत्सं राये कवितरो जुनाति
जसा एखादा दास आपल्या उदार मालकासाठी निष्कलंक काम करतो, तसा मी या देवासाठी, समृद्धीच्या इच्छेने, पवित्र कर्म करतो. ज्ञानी देव, जरी ओळखला गेला नाही तरी, विचारशीलांना प्रेरणा देतो; श्रेष्ठ देव कवीला संपत्ती देतो.
अयं सु तुभ्यं वरुण स्वधावो हृदि स्तोम उपश्रितश्चिदस्तु । शं नः क्षेमे शमु योगे नो अस्तु यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः
हे वरुणा, मनापासून केलेली ही स्तुती तुझ्यासाठीच आहे आणि ती माझ्या हृदयात आहे. आमच्या घरात आणि प्रयत्नात कल्याण असो. तुम्ही नेहमी आम्हा सर्वांचे कल्याण राखा.
रदत्पथो वरुणः सूर्याय प्रार्णांसि समुद्रिया नदीनाम् । सर्गो न सृष्टो अर्वतीरृतायञ्चकार महीरवनीरहभ्यः
वरुणाने सूर्याला मार्ग मोकळा करून दिला; नद्यांचे जल, समुद्रासारखे वाहते, पुढे सरकते. जणू मुक्त झालेला पूर, त्याने वेगवान नद्यांना चालना दिली, आणि मोठ्या नद्यांना सत्यासाठी वाहू दिले.