उषो यदद्य भानुना वि द्वारावृणवो दिवः । प्र नो यच्छतादवृकं पृथु च्छर्दिः प्र देवि गोमतीरिषः
उषा, आज तुझ्या प्रकाशाने आकाशाचे दरवाजे उघडलेस, तेव्हा आम्हाला कधीही न संपणारे, विस्तृत रक्षण आणि गायींनी समृद्ध अशी कृपा दे.
सं नो राया बृहता विश्वपेशसा मिमिक्ष्वा समिळाभिरा । सं द्युम्नेन विश्वतुरोषो महि सं वाजैर्वाजिनीवति
उषा, आम्हाला मोठ्या, सुंदर आणि सर्वदूर पोहोचणाऱ्या संपत्तीशी, कीर्तीशी आणि एकत्रतेशी जोड. आम्हाला विजयी बळ आणि संपत्ती मिळू दे.
उषो भद्रेभिरा गहि दिवश्चिद्रोचनादधि । वहन्त्वरुणप्सव उप त्वा सोमिनो गृहम्
उषा, आकाशाच्या तेजातून तू शुभाशीर्वाद घेऊन ये. वरुणाचे वाहक तुला आणतात आणि सोम अर्पण करणारे तुला आपल्या घरी स्वागत करतात.
सुपेशसं सुखं रथं यमध्यस्था उषस्त्वम् । तेना सुश्रवसं जनं प्रावाद्य दुहितर्दिवः
उषा, ज्या सुंदर आणि सुखद रथात तू उभी आहेस, त्याच्याच जोरावर तू प्रसिद्ध लोकांना पुढे ने.
वयश्चित्ते पतत्रिणो द्विपच्चतुष्पदर्जुनि । उषः प्रारन्नृतूँरनु दिवो अन्तेभ्यस्परि
उषा, तुझ्या मनातले पक्षी, पंखधारी, दोन पायांचे आणि चार पायांचे प्राणी ऋतूनुसार आकाशाच्या कडेला जागे झाले.
व्युच्छन्ती हि रश्मिभिर्विश्वमाभासि रोचनम् । तां त्वामुषर्वसूयवो गीर्भिः कण्वा अहूषत
तू तुझ्या किरणांनी सर्व विश्व उजळवतेस. अशी उषा, संपत्तीच्या इच्छेने कण्वांनी गाण्यांनी तुला बोलावले.
उदु त्यं जातवेदसं देवं वहन्ति केतवः । दृशे विश्वाय सूर्यम्
त्या देवतेला, जातवेदाला, म्हणजे सूर्याला, किरणे वर नेतात, सर्वांना दिसावा म्हणून.
अप त्ये तायवो यथा नक्षत्रा यन्त्यक्तुभिः । सूराय विश्वचक्षसे
त्या किरणा, जणू काही चोरासारख्या, ताऱ्यांसोबत रात्री जातात आणि त्या सर्वदृष्टी सूर्याजवळ पोहोचतात.
अदृश्रमस्य केतवो वि रश्मयो जनाँ अनु । भ्राजन्तो अग्नयो यथा
ज्याला आपण पाहिले नाही, त्याच्या किरणांनी लोकांत सर्वत्र प्रकाश पसरतो, जणू काही ते अग्नीप्रमाणे झळकत आहेत.
तरणिर्विश्वदर्शतो ज्योतिष्कृदसि सूर्य । विश्वमा भासि रोचनम्
सूर्य, तू वेगाने चालणारा, सर्वांना पाहणारा आणि प्रकाश देणारा आहेस. तू सर्व विश्व उजळवतोस.
प्रत्यङ्देवानां विशः प्रत्यङ्ङुदेषि मानुषान् । प्रत्यङ्विश्वं स्वर्दृशे
तू देवांच्या सभा, माणसांच्या सभा आणि सर्व जगाकडे वळतोस, सर्वांना दिसण्यासाठी.
येना पावक चक्षसा भुरण्यन्तं जनाँ अनु । त्वं वरुण पश्यसि
हे तेजस्वी सूर्य, त्या निर्मळ डोळ्यांनी तू सर्व लोकांना पाहतोस; हे वरुण, तू सर्वांना पाहतोस.
वि द्यामेषि रजस्पृथ्वहा मिमानो अक्तुभिः । पश्यञ्जन्मानि सूर्य
तू तुझ्या किरणांनी आकाशाचा विस्तार मोजतोस आणि सर्व जन्म पाहतोस, हे सूर्य.
सप्त त्वा हरितो रथे वहन्ति देव सूर्य । शोचिष्केशं विचक्षण
सात सुंदर घोडे तुझ्या रथाला ओढतात, हे देवते सूर्य, तुझ्या अग्निसारख्या केसांनी आणि सर्वत्र पाहणाऱ्या दृष्टीने.
अयुक्त सप्त शुन्ध्युवः सूरो रथस्य नप्त्यः । ताभिर्याति स्वयुक्तिभिः
रथाचा पुत्र असलेल्या सूर्याने सात तेजस्वी घोड्यांना जोडलं आहे; हे घोडे स्वतःहून जुळलेले आहेत आणि त्यांच्यावर तो पुढे जातो.
उद्वयं तमसस्परि ज्योतिष्पश्यन्त उत्तरम् । देवं देवत्रा सूर्यमगन्म ज्योतिरुत्तमम्
अंधारावर विजय मिळवून आम्ही वरचं तेज पाहतो; आम्ही देवांमध्ये श्रेष्ठ असलेल्या सूर्यदेवाकडे, त्या सर्वोच्च प्रकाशाकडे पोहोचलो आहोत.
उद्यन्नद्य मित्रमह आरोहन्नुत्तरां दिवम् । हृद्रोगं मम सूर्य हरिमाणं च नाशय
आज उगवणाऱ्या, सर्वांचा मित्र असलेल्या सूर्यदेवा, तू सर्वोच्च आकाशात पोहोचतोस; माझ्या हृदयातील आजार आणि पिवळेपणा माझ्यापासून दूर कर.
शुकेषु मे हरिमाणं रोपणाकासु दध्मसि । अथो हारिद्रवेषु मे हरिमाणं नि दध्मसि
पांढऱ्या भांड्यांत आम्ही हा पिवळेपणा ठेवतो; आणि आता हळदीच्या भांड्यांतही माझा पिवळेपणा ठेवतो.
उदगादयमादित्यो विश्वेन सहसा सह । द्विषन्तं मह्यं रन्धयन्मो अहं द्विषते रधम्
हा सूर्य अपार शक्तीने उगवला आहे; माझ्या शत्रूला दूर लोटून, मी कधीच शत्रूच्या ताब्यात जाऊ नये.
अभि त्यं मेषं पुरुहूतमृग्मियमिन्द्रं गीर्भिर्मदता वस्वो अर्णवम् । यस्य द्यावो न विचरन्ति मानुषा भुजे मंहिष्ठमभि विप्रमर्चत
आपण सर्वांनी मिळून, अनेकदा आह्वान केलेल्या, स्तुतीस पात्र असलेल्या, संपत्तीच्या सागरासारख्या इंद्राची स्तुती गाणे; ज्याची महती आकाशासारखी अपार आहे, अशा त्या श्रेष्ठ इंद्राचे गायकांनी गुणगान करावे.
अभीमवन्वन्स्वभिष्टिमूतयोऽन्तरिक्षप्रां तविषीभिरावृतम् । इन्द्रं दक्षास ऋभवो मदच्युतं शतक्रतुं जवनी सूनृतारुहत्
आपल्या इच्छेनुसार प्रयत्न करणारे, ज्याची शक्ती आकाश व्यापते अशा इंद्राजवळ आले; कुशल ऋभू, आनंदित करणाऱ्या, शंभर सामर्थ्य असलेल्या इंद्रावर आरूढ झाले.
त्वं गोत्रमङ्गिरोभ्योऽवृणोरपोतात्रये शतदुरेषु गातुवित् । ससेन चिद्विमदायावहो वस्वाजावद्रिं वावसानस्य नर्तयन्
इंद्रा, तू अंगिरसांसाठी गायी निवडल्या, दूर राहणाऱ्यांसाठी मार्ग उघडला; आपल्या सैन्यानेही तू विमदासाठी संपत्ती आणलीस आणि उत्साहीसाठी दगड हलवून दाखवला.
त्वमपामपिधानावृणोरपाधारयः पर्वते दानुमद्वसु । वृत्रं यदिन्द्र शवसावधीरहिमादित्सूर्यं दिव्यारोहयो दृशे
इंद्रा, तू पाण्याच्या आड दडलेले झाकण उघडलेस आणि पर्वतावरून प्रवाह सोडलेस, दान देणारा; जेव्हा तू आपल्या सामर्थ्याने वृत्राचा नाश केला, तेव्हा सूर्याला आकाशात नेऊन सर्वांना दिसू दिले.
त्वं मायाभिरप मायिनोऽधमः स्वधाभिर्ये अधि शुप्तावजुह्वत । त्वं पिप्रोर्नृमणः प्रारुजः पुरः प्र ऋजिश्वानं दस्युहत्येष्वाविथ
इंद्रा, तू आपल्या मायांनी मायावानांचा नाश केला, जे स्वभावानेच झोपलेले होते; तू पिप्रूच्या किल्ल्यांचा भेद केला आणि ऋजिश्वानाला शत्रूंच्या नाशात मदत केलीस.
त्वं कुत्सं शुष्णहत्येष्वाविथारन्धयोऽतिथिग्वाय शम्बरम् । महान्तं चिदर्बुदं नि क्रमीः पदा सनादेव दस्युहत्याय जज्ञिषे
तू कुत्साला शुष्णाच्या वधात मदत केलीस, आणि अतिथिग्वासाठी शंबराचा पराभव केला; अगदी मोठ्या अर्बुदालाही तू पायाखाली तुडवलं—प्राचीन काळापासूनच तू शत्रूंच्या नाशासाठी जन्मलेला आहेस.
त्वे विश्वा तविषी सध्र्यग्घिता तव राधः सोमपीथाय हर्षते । तव वज्रश्चिकिते बाह्वोर्हितो वृश्चा शत्रोरव विश्वानि वृष्ण्या
सर्व सामर्थ्ये तुझ्यात एकवटली आहेत, नेहमीच जवळ; सोमाच्या यज्ञात तुझं दान आनंद देतं; तुझ्या हातातला वज्र धारदार आहे—त्याने तू शत्रूची सर्व शक्ती मोडून टाकतोस.
वि जानीह्यार्यान्ये च दस्यवो बर्हिष्मते रन्धया शासदव्रतान् । शाकी भव यजमानस्य चोदिता विश्वेत्ता ते सधमादेषु चाकन
आर्य आणि दस्यु यांचा तू भेद ओळख; यज्ञ करणाऱ्याच्या रक्षणासाठी, इंद्रा, नीतीभ्रष्टांचा नाश कर; यजमानासाठी प्रेरक हो—तुझ्या सर्व कृपा या सभांमध्ये असू देत.
अनुव्रताय रन्धयन्नपव्रतानाभूभिरिन्द्रः श्नथयन्ननाभुवः । वृद्धस्य चिद्वर्धतो द्यामिनक्षत स्तवानो वम्रो वि जघान संदिहः
इंद्रा, नियम पाळणाऱ्यांनाही आणि न पाळणाऱ्यांनाही वश केले; शत्रूंचा नाश केला; जो नमवत नाही, त्यालाही तू चिरडलेस; वृद्ध असूनही वाढणाऱ्यालाही तू सोडलं नाहीस—स्तुती करणाऱ्या नम्राने गर्विष्ठाचा नाश केला.
तक्षद्यत्त उशना सहसा सहो वि रोदसी मज्मना बाधते शवः । आ त्वा वातस्य नृमणो मनोयुज आ पूर्यमाणमवहन्नभि श्रवः
जेव्हा उशना यांनी ती प्रचंड शक्ती घडवली, जी आकाश आणि पृथ्वी व्यापते, तुझं सामर्थ्य, इंद्रा, विजय मिळवतं; वातपुत्राच्या मनाने जोडलेली कीर्ती, जी सर्वत्र पसरते, ती तुझ्याकडे येते.
मन्दिष्ट यदुशने काव्ये सचाँ इन्द्रो वङ्कू वङ्कुतराधि तिष्ठति । उग्रो ययिं निरपः स्रोतसासृजद्वि शुष्णस्य दृंहिता ऐरयत्पुरः
उशना यांची विद्या सर्वात प्रिय आहे, ज्यामुळे इंद्र सर्वांपेक्षा वर उभा राहतो; प्रचंड इंद्राने युद्धात पाणी सोडले आणि शुष्णाच्या किल्ल्यांचा नाश केला.